Gênesis 48
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Bơh kơi nây, geh bu mbơh ma Yôsep bơ̆ păng ji. Yôsep hăn chop bơ̆ păng, păng leo kon bu klô păng bar hê hăn ndrel păng nơm: Manasê, ndrel ma Êpraim.
1 Algum tempo depois disseram a José que o seu pai estava doente. Então José foi visitá-lo, levando consigo os seus dois filhos, Efraim e Manassés.
2 Bu mbơh ma Yakôp: “Kon may Yôsep hăn chop may”. Yakôp i bu kuăl Israel đŏng nsrôyh dâk gŭ ta gre ri,
2 Alguém foi dizer a Jacó: — O seu filho José veio visitá-lo. Jacó fez um esforço e se sentou na cama.
3 jêh ri lah ma Yôsep: “Kôranh Brah nơm i dŭt geh nau dơi, Păng văch ăn gâp say Păng ta ƀon Luh bri Kanan, Păng ăn geh jêng ma gâp.
3 Aí disse a José: — O Deus Todo-Poderoso me apareceu na cidade de Luz , lá na terra de Canaã, e me abençoou.
4 Kôranh Brah lah ma gâp: «Tay Gâp jan ăn may geh oh geh kon bâk rơ̆ ŏk ngăn, n'ho ma geh ŏk phung bunuyh tă bơh may. Tay Gâp ăn bri dja ma kon sau may, jêng ntŭk ma khân păng nơm n'ho ro».
4 Ele me disse: “Eu farei com que você tenha muitos filhos, e os seus descendentes formarão muitas nações. Eu darei esta terra aos seus descendentes para ser propriedade deles para sempre.”
5 Kon bu klô may bar hê deh ta bri Êsip dôl gâp ê hŏ tât ta dja, kơp jêng kon gâp, Êpraim, ndrel ma Manasê, khân păng i nây jêng kon gâp, tâm ban ma Rupên, ndrel ma Simôn đŏng.
5 E Jacó continuou dizendo a José: — Agora, os seus filhos Efraim e Manassés, que nasceram aqui no Egito antes de eu vir para cá, esses dois me pertencem. Efraim e Manassés são meus tanto como Rúben e Simeão.
6 Kon may deh bơh kơi bơh kơi nây, i nây kơp kon may, khân păng sŏ dơn neh ta neh Êpraim, ndrel ma Manasê đŏng.
6 Se você tiver outros filhos, eles serão seus e, por serem irmãos de Efraim e de Manassés, terão parte na herança deles.
7 Dôl gâp plơ̆ sât tă bơh bri Pađan-Aram, Rachel mê̆ may khât ta ti gâp nơm, dăch kêng ƀon Êprata bri Kanan, gâp tŏp mê̆ may rŏ trong hăn jât ƀon Êprata”. Êprata jêng ƀon Ƀêtlêhem.
7 Estou fazendo isso por causa de Raquel, a sua mãe. Nós estávamos voltando da Mesopotâmia, quando, para minha infelicidade, ela morreu no país de Canaã, pouco antes de chegarmos a Efrata. Eu a sepultei ali, na beira do caminho (Efrata é agora conhecida como Belém.).
8 Israel say kon bu klô Yôsep, păng ôp: “Bu moh bar hê nây?”
8 Quando Jacó viu os filhos de José, perguntou: — E esses, quem são?
9 Yôsep ơh: “Khân păng kon gâp, Kôranh Brah ăn ma gâp ta bri dja”. Israel lah ma păng: “Leo khân păng hăn dăch ta gâp dja, gâp be ma dăn Kôranh Brah ăn nau geh jêng ma khân păng”.
9 — São os filhos que Deus me deu aqui no Egito — respondeu José. Jacó disse: — Ponha-os perto de mim para que eu lhes dê a minha bênção.
10 Dôl nây măt Israel lĕ ngo, uănh mâu hôm ôh say, yorlah săk păng lĕ ranh. Yôsep leo khân păng hăn dăch ta Israel, jêh ri păng ut, ndrel ma chŭm i sau sau păng ri.
10 Por causa da velhice a vista de Jacó estava fraca, e ele não podia ver bem. José levou os rapazes para perto dele, e ele os abraçou e beijou.
11 Israel ngơi ma Yôsep: “A lor nơh, gâp mâu gĭt lah hôm say muh măt may nđa, yơn ma aƀaơ dja Kôranh Brah ăn gâp say nđâp ma rnoi deh may jât”.
11 Jacó disse a José: — Eu pensei que nunca mais ia ver você, e agora Deus me deixou ver até os seus filhos.
12 Jêh ri Yôsep têk kon păng bar hê i nây ƀah đah kô mŏk bơ̆ păng, jêh ri chon mon kô mŏk păn a neh.
12 Então José tirou os dois do colo do seu pai, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão.
13 Jêh nây Yôsep leo kon păng hăn dăch ta i bơ̆ tay jât, păng ăn Êpraim mpeh bơh ma păng nơm, jêng mpeh bơh chiao Israel, Manasê mpeh bơh chiao păng nơm, jêng mpeh bơh ma Israel.
13 Em seguida pegou Efraim com a mão direita e Manassés com a mão esquerda e fez com que ficassem perto de Jacó. Dessa maneira Efraim ficou do lado esquerdo de Jacó, e Manassés, do seu lado direito.
14 Israel tê̆ ti, păng rplăch ti ma tê̆ ta bôk Êpraim i oh, jêh ri păng tê̆ ti chiao ta bôk Manasê jêng kon bôk dak, bol lah Manasê jêng kon bôk dak kađôi, Israel jan kơt nây păng lĕ gĭt n'hêl nanê̆.
14 Jacó estendeu os braços e cruzou-os, pondo a mão direita sobre a cabeça de Efraim, embora fosse o mais moço, e a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, que era o mais velho.
15 Jêh ri Israel dăn Kôranh Brah ăn geh jêng ma Yôsep, păng lah:
15 Em seguida deu a sua bênção a José, dizendo assim: “Ó Deus, a quem os meus pais Abraão e Isaque serviram, abençoa estes rapazes. Abençoa-os, ó Deus, tu que me tens guiado como um pastor durante toda a minha vida até hoje.
16 Dăn tông păr Kôranh Brah nơm i lĕ rklaih jêh gâp bơh ăp ntil nau jêr, dăn Păng ăn geh jêng ma kon bu klô bar hê dja
16 Que os abençoe o Anjo que me tem livrado de todo mal! Que o meu nome seja lembrado por meio deles e também o nome dos meus pais Abraão e Isaque! Que eles tenham muitos filhos e muitos descendentes neste mundo!”
17 Yôsep say bơ̆ păng tê̆ ti bơh ma ta bôk Êpraim, păng mâu ôh maak. Păng kuăn ti bơ̆ păng tâm rgâl bơh bôk Êpraim tê̆ ta bôk Manasê.
17 José não gostou quando viu o seu pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim; por isso pegou a mão dele para tirá-la da cabeça de Efraim e colocá-la sobre a de Manassés.
18 Yôsep mbơh ma bơ̆ păng: “Mâu ôh di kơt nây ơ bơ̆, i dja kon bôk dak, may tê̆ ti ma may ta bôk păng”.
18 E explicou: — Não, pai; assim não. Este aqui é o filho mais velho; ponha a mão direita sobre a cabeça dele.
19 Bơ̆ păng mâu ôh iăt, păng lah ma Yôsep: “Ơ nô, gâp lĕ gĭt, gâp lĕ gĭt jêh Manasê jêng kon bôk dak, păng tay geh du phung kuŏng đŏng. Yơn ma Êpraim geh du phung kuŏng rlao păng ngăn. Rnoi deh Êpraim mra ŏk phung êng êng kuŏng kuŏng ngăn”.
19 Mas Jacó não quis e disse: — Eu sei, filho, eu sei. Os descendentes de Manassés também serão um grande povo. Mas o irmão mais moço será mais importante do que ele, e os seus descendentes formarão muitas nações.
20 Nar nây Israel ăn geh jêng ma khân păng bar hê i nây, păng lah:
20 Desse modo Jacó os abençoou naquele dia, dizendo: — Os israelitas usarão os nomes de vocês para dar a bênção. Eles vão dizer assim: “Que Deus faça com você como fez com Efraim e com Manassés.” Dessa maneira Jacó pôs Efraim antes de Manassés.
21 Israel ngơi ma Yôsep: “Gâp bơi ma khât jêh, yơn ma Kôranh Brah mra gŭ ndrel khân may, ndrel ma leo khân may plơ̆ sât tay ta bri phung che khân may.
21 Aí disse a José: — Como você está vendo, eu vou morrer. Mas Deus estará com vocês e os levará de volta para a terra dos seus antepassados.
22 Gâp ŭch pă neh ăn may kuŏng rlao đah ma phung oh nô may, jêng neh dăch ta ƀon Sikem nây, ntŭk i gâp lĕ dơi pit tâm lơh đah phung Amôri ma đao, ma na dŭt gâp nơm nây nơh”.
22 Eu dou Siquém a você e não aos seus irmãos. Siquém é aquela região que tomei dos amorreus, lutando com a minha espada e o meu arco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.