Gênesis 47
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs VC
1 Yôsep hăn mbơh nkoch ma kađăch Pharaon: “Bơ̆ gâp, ndrel ma oh nô gâp, khân păng lĕ lôh tă bơh bri Kanan, leo nđâp ma ndrôk, ma be biăp, ndrel ma dâng lĕ ndơ khân păng geh, aƀaơ dja khân păng lĕ tât ta bri Kôsen”.
1 José foi, pois, informar o faraó: "Meu pai, disse ele, e meus irmãos chegaram da terra de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence. Eles estão na terra de Gessém."
2 Yôsep leo oh nô păng prăm nuyh hăn mâp kađăch Pharaon.
2 José levara consigo cinco de seus irmãos, que apresentou ao faraó.
3 Pharaon ôp khân păng: “Moh ndơ khân may vay jan?” Khân păng ơh: “Ơ kôranh, hên jêng phung chiăp kơt phung che hên kăl e nơh đŏng”.
3 Este disse-lhes: "Qual é vossa profissão?" Responderam: "Teus servos são pastores, como sempre o foram nossos pais.
4 Khân păng ngơi tay ma kađăch: “Ơ kôranh, hên dăn gŭ ta bri dja du ƀlât, yorlah ta bri Kanan geh nau ji ngot kuŏng, rêp ja ma ăn mpômpa (siŭm) sa mâu hôm geh đŏng. Kơt ndri hên dăn may rom hên ăn hên gŭ ta bri Kôsen”.
4 Viemos, ajuntaram eles, para morar no país porque não há mais pastagem para os rebanhos de teus servos, sendo muito grande a fome na terra de Canaã. Permite, pois, aos teus servos habitarem na terra de Gessém."
5 Pharaon lah ma Yôsep: “Bơ̆ may, ndrel ma oh nô may lĕ tât ta may.
5 O faraó disse a José: "Teu pai e teus irmãos vieram para junto de ti; a terra do Egito está à tua disposição: instala-os na melhor parte do país.
6 Ăn may kơih bri i ueh rlao bu ăn ma bơ̆ may, ndrel ma oh nô may, moh bri i may ŭch, lah may ŭch, ăn khân păng gŭ ta bri Kôsen nây dô. Ta phung khân păng i nây bu moh may say i blao, ăn păng jan kôranh mât uănh ma mpômpa (siŭm) gâp nơm đŏng”.
6 Que eles habitem na terra de Gessém; e, se conheces entre eles alguns que sejam capazes, pô-los-ás à frente dos rebanhos que me pertencem."
7 Jêh ri Yôsep leo bơ̆ păng hăn mâp kađăch Pharaon đŏng, Yakôp dăn nau geh jêng Kôranh Brah ăn ma Pharaon.
7 José fez então vir Jacó, seu pai, e o apresentou ao faraó.
8 Pharaon ôp Yakôp: “Dah ŏk năm may che?”
8 Jacó abençoou o faraó. Este disse-lhe: "Que idade tens?"
9 Yakôp mbơh nkoch ma kađăch Pharaon: “Năm gâp gŭ rêh aƀaơ dja lĕ geh 130 năm. Năm gâp đê̆ dơm, nau rêh gâp mâu geh nau ueh đŏng, gâp rêh mâu ôh jŏ jong kơt phung che gâp”.
9 Jacó respondeu-lhe: "O número dos anos de minha peregrinação é de cento e trinta anos. Curtos e maus foram os anos de minha vida, e não atingiriam o número dos que viveram meus pais durante sua peregrinação."
10 Yakôp dăn nau geh jêng Kôranh Brah ăn ma Pharaon du tơ̆ jât, jêh ri păng lôh bơh ntŭk nây.
10 E, depois de ter abençoado o faraó, Jacó despediu-se dele.
11 Jêh ri Yôsep ăn neh dŭt ueh ta bri Êsip ăn ma bơ̆ păng, ndrel ma oh nô păng, jêng ndơ ma khân păng nơm, păng ăn khân păng gŭ ta bri Kôsen dăch kêng ƀon Rămseh, kơt nau Pharaon de lah.
11 José instalou seu pai e seus irmãos em uma propriedade do país do Egito, na melhor parte da região, a terra de Ramsés, como o tinha ordenado o faraó.
12 Yôsep mât siăm bơ̆ păng, ndrel ma oh nô păng, nđâp ma dâng lĕ bunuyh gŭ ta rnăk vâl khân păng ri, tâng ŏk bunuyh khân păng.
12 E José forneceu víveres a seu pai, a seus irmãos e a toda sua família, proporcionalmente ao número dos filhos.
13 Nau ji ngot kuŏng hô ngăn, lam bri dak mâu ôh geh piăng sông, bunuyh ta bri Êsip, ndrel ma ta bri Kanan geh nau jêr jŏt hô ngăn, yor ma ji ngot kuŏng i nây.
13 E faltou pão em toda a terra, porque a fome era tão violenta que a terra do Egito e a terra de Canaã estavam esgotadas.
14 Yôsep lĕ tăch ba ăn ma bri Êsip, ndrel ma bri Kanan, păng rgum dâng lĕ prăk tăch ba i nây, jêh ri njŭn ta jay kađăch Pharaon, tât ma mâu hôm ôh geh prăk ta dâng lĕ bri i nây.
14 José tinha ajuntado todo o dinheiro que se encontrava no Egito e em Canaã, como preço do trigo que compravam, e o tinha depositado no tesouro do faraó.
15 Prăk ma rvăt ba mâu hôm ôh ta bri Êsip, ndrel ma ta bri Kanan lĕ phiao, dâng lĕ phung ƀon lan Êsip khân păng hăn mâp ma Yôsep dadê, ngơi đah păng: “Dăn may ăn piăng ba ma hên, lah may mâu ăn, hên khât ta năp may ngăn ro, yorlah hên mâu hôm geh prăk ma rvăt”.
15 Quando havia acabado todo o dinheiro do Egito e de Canaã, todos os egípcios vieram dizer a José: "Dá-nos pão. Por que morreremos na tua presença por falta de dinheiro?"
16 Yôsep ơh ma khân păng: “Lah khân may mâu hôm geh prăk, khân may ăn mpômpa (siŭm) khân may ma gâp, tay gâp ăn piăng ba ma khân may sông”.
16 José respondeu: "Trazei vossos animais, se não tendes dinheiro, e dar-vos-ei pão em troca."
17 Jêh ri khân păng leo mpômpa (siŭm) khân păng nơm ăn ma Yôsep, Yôsep ăn piăng ba ma khân păng, tâm rgâl đah seh, đah be biăp, đah ndrôk, đah seh lia. Yôsep ăn piăng ba ma khân păng năm nây, tâm rgâl đah mpômpa (siŭm) khân păng.
17 Trouxeram, pois, seus animais a José, o qual lhes deu pão em troca dos cavalos, dos rebanhos de ovelhas, dos bois e dos jumentos. Dessa forma, naquele ano, fornecera-lhes pão em troca de todos os seus rebanhos.
18 Năm nây lĕ lôch jêh, lăp năm êng, khân păng hăn mâp tay Yôsep du tơ̆ jât, khân păng ngơi đah păng: “Ơ kôranh, hên dăn mbơh nkoch ma may, hên mâu ôh pôn mo, prăk ta săk hên lĕ phiao, mpômpa (siŭm) hên lĕ hên njŭn ăn may lĕ phiao đŏng, hên mâu hôm ôh geh ndơ du ntil, hôm e neh, ndrel ma săk hên nơm du ri dơm hôm.
18 E aquele ano passou. No ano seguinte, voltaram a ele e disseram-lhe: "Não podemos ocultar do meu senhor que o dinheiro, tendo-se esgotado, e nossos animais, tendo já passado para as mãos de meu senhor, não nos restam agora senão nossos corpos e nossas terras para oferecer ao meu senhor.
19 Ơ kôranh, gay ma hên hôm rêh, dăn may rvăt neh hên, ndrel ma săk hên nơm tâm rgâl đah piăng ba may nây, ăn hên gŭ jan dâk Pharaon, ndrel ma neh hên ăn jêng drăp ndơ păng, yorlah, lah hên khât lĕ phiao neh hên nây bu moh ma ndơn? Dăn kôranh ăn ba ntil ma hên, gay ma hên hôm rêh, mâu khât, lơi ôh ăn bri dak rngot rngăt”.
19 Por que perecermos diante de teus olhos, nós e nossas terras? Compra-nos a nós e a nossas terras em troca de pão, e nós e nossas terras seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes, para que vivamos e não morramos, e não seja desolado o nosso solo".
20 Yôsep rvăt lĕ phiao neh ta bri Êsip ăn ma kađăch Pharaon, dâng lĕ phung Êsip tăch neh mir khân păng nơm yor ma nau ji ngot kuŏng i nây lơ ma hô ngăn, kơt ndri neh lam bri i nây jêng neh Pharaon dadê.
20 José adquiriu, assim, para o faraó, todas as terras do Egito, porque cada egípcio vendia o seu campo, obrigado pela fome; e o país tornou-se propriedade do faraó.
21 Jêh ri dâng lĕ phung ƀon lan lam bri Êsip nây jêng dâk dadê.
21 De um extremo a outro do território, ele reduziu a população à servidão.
22 Neh phung bunuyh jan brah dơm Yôsep mâu rvăt, yorlah phung i nây geh Pharaon sơm ăn piăng ba, kơt ndri dâng neh khân păng mâu tăch.
22 As terras dos sacerdotes foram as únicas que não comprou, porque estes recebiam do faraó uma ração determinada para o seu sustento. Por isso não venderam suas propriedades.
23 Yôsep lah ma phung ƀon lan: “Nar dja lĕ gâp rvăt jêh săk khân may nơm, ndrel ma neh khân may ăn ma kađăch Pharaon. Aƀaơ dja gâp ăn ntil ba ma khân may, khân mre ma tuch tăm.
23 José disse ao povo: "Eu vos comprei hoje, vós e vossas terras, para o faraó. Aqui tendes sementes: semeai vossos campos.
24 Tât khay lĕ kăch lĕ rek tay, khân may ăn du kô̆ tâm prăm (1/5) ma Pharaon, jêh ri puăn kô̆ ma khân may nơm, gay ma geh ntil, ndrel ma ndơ sông sa ma khân may nơm, ma oh kon khân may, nđâp ma bunuyh gŭ ta nhih jay khân may đŏng”.
24 No tempo da colheita, dareis a quinta parte ao faraó: as outras quatro partes vos servirão para semente do campo e para vosso alimento com vossos filhos e os que moram convosco."
25 Phung ƀon lan lah ma Yôsep: “May lĕ rklaih nau rêh phung hên. Lah may ŭch, tay hên gŭ jan dâk ma Pharaon”.
25 Eles responderam: "Tu nos salvaste a vida. Tenhamos graça aos olhos de meu senhor e seremos de bom grado escravos do faraó."
26 Yôsep ăn nau vay ta bri Êsip n'ho ma tât aƀaơ dja, đă phung Êsip ăn ma Pharaon du kô̆ tâm prăm ndơ khân păng geh tă bơh neh nây, neh phung bunuyh jan brah dơm mâu jêng ndơ Pharaon.
26 José instituiu assim uma lei que ainda hoje está em vigor, em virtude da qual uma quinta parte da colheita pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram sua propriedade.
27 Phung Israel gŭ rêh ta bri Êsip, khân păng gŭ ta ntŭk Kôsen, geh neh ta ntŭk nây, khân păng bă oh bă kon ŏk bâk rơ̆ ngăn ta ntŭk nây.
27 Israel estabeleceu-se, pois, no Egito, na terra de Gessém. Adquiriram aí propriedades, foram fecundos e multiplicaram-se grandemente.
28 Yakôp gŭ rêh ta bri Êsip geh 17 năm. Dâng lĕ năm păng rêh geh 147 năm.
28 Jacó viveu ainda dezessete anos no Egito. A duração de sua vida foi de cento e quarenta e sete anos.
29 Tât Israel i bu kuăl Yakôp đŏng, bơi ma khât, păng kuăl kon păng Yôsep, ntĭnh ma păng: “Ơ nô, lah may rŏng ma gâp, may tê̆ ti may i nây ta nâm tâm blu gâp dja, nđâp ma ton, ăn may jan ueh, jan sŏng ma gâp, may lơi ôh tŏp gâp ta bri Êsip dja!
29 E, aproximando-se do seu termo os dias de Israel, chamou o seu filho José e disse-lhe: "Se achei graça diante de teus olhos, mete, rogo-te, tua mão debaixo de minha coxa e promete-me, com toda a bondade e fidelidade, que não me enterrarás no Egito.
30 May tŏp gâp ta ntŭk tŏp phung che gâp, may rdeng gâp lôh bơh bri Êsip dja, jêh ri tŏp gâp ta ntŭk môch phung che gâp nơm”. Yôsep ơh ma păng: “Tay gâp jan kơt nau may lah bơ̆”.
30 Quando eu me tiver deitado com meus pais, levar-me-ás para fora do Egito e me enterrarás junto deles em seu túmulo." José respondeu: "Farei como dizes." "Jura-mo", replicou Jacó.
31 Yakôp lah tay ma păng: “Lah ndri may ton ma gâp” ndri Yôsep ton ma păng. Jêh ri Yakôp i bu kuăl Israel đŏng yơk mbah Kôranh Brah ta bôk bêch păng nơm ri.
31 José jurou-lhe e Israel prostrou-se sobre a cabeceira de sua cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.