Gênesis 47

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yôsep hăn mbơh nkoch ma kađăch Pharaon: “Bơ̆ gâp, ndrel ma oh nô gâp, khân păng lĕ lôh tă bơh bri Kanan, leo nđâp ma ndrôk, ma be biăp, ndrel ma dâng lĕ ndơ khân păng geh, aƀaơ dja khân păng lĕ tât ta bri Kôsen”.
1 Então José foi e deu a notícia a Faraó: — O meu pai e os meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Yôsep leo oh nô păng prăm nuyh hăn mâp kađăch Pharaon.
2 E levou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Pharaon ôp khân păng: “Moh ndơ khân may vay jan?” Khân păng ơh: “Ơ kôranh, hên jêng phung chiăp kơt phung che hên kăl e nơh đŏng”.
3 Então Faraó perguntou aos irmãos de José: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Nós, seus servos, somos pastores de rebanho, como já foram os nossos pais.
4 Khân păng ngơi tay ma kađăch: “Ơ kôranh, hên dăn gŭ ta bri dja du ƀlât, yorlah ta bri Kanan geh nau ji ngot kuŏng, rêp ja ma ăn mpômpa (siŭm) sa mâu hôm geh đŏng. Kơt ndri hên dăn may rom hên ăn hên gŭ ta bri Kôsen”.
4 Disseram mais a Faraó: — Viemos para morar nesta terra, porque na terra de Canaã não há pasto para o rebanho destes seus servos, pois a fome é severa. E agora pedimos que o senhor permita que estes seus servos morem na terra de Gósen.
5 Pharaon lah ma Yôsep: “Bơ̆ may, ndrel ma oh nô may lĕ tât ta may.
5 Então Faraó disse a José: — Seu pai e seus irmãos vieram para junto de você.
6 Ăn may kơih bri i ueh rlao bu ăn ma bơ̆ may, ndrel ma oh nô may, moh bri i may ŭch, lah may ŭch, ăn khân păng gŭ ta bri Kôsen nây dô. Ta phung khân păng i nây bu moh may say i blao, ăn păng jan kôranh mât uănh ma mpômpa (siŭm) gâp nơm đŏng”.
6 A terra do Egito está à sua disposição. Faça com que seu pai e seus irmãos se estabeleçam na melhor região da terra; que morem na terra de Gósen. Se souber que há no meio deles homens capazes, ponha-os por responsáveis pelo gado que me pertence.
7 Jêh ri Yôsep leo bơ̆ păng hăn mâp kađăch Pharaon đŏng, Yakôp dăn nau geh jêng Kôranh Brah ăn ma Pharaon.
7 José levou Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou Faraó.
8 Pharaon ôp Yakôp: “Dah ŏk năm may che?”
8 Então Faraó perguntou a Jacó: — Quantos anos o senhor já tem?
9 Yakôp mbơh nkoch ma kađăch Pharaon: “Năm gâp gŭ rêh aƀaơ dja lĕ geh 130 năm. Năm gâp đê̆ dơm, nau rêh gâp mâu geh nau ueh đŏng, gâp rêh mâu ôh jŏ jong kơt phung che gâp”.
9 Jacó lhe respondeu: — São cento e trinta anos de peregrinação. Foram poucos e maus os anos de minha vida e não chegam aos anos de vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Yakôp dăn nau geh jêng Kôranh Brah ăn ma Pharaon du tơ̆ jât, jêh ri păng lôh bơh ntŭk nây.
10 Depois Jacó abençoou Faraó e saiu de sua presença.
11 Jêh ri Yôsep ăn neh dŭt ueh ta bri Êsip ăn ma bơ̆ păng, ndrel ma oh nô păng, jêng ndơ ma khân păng nơm, păng ăn khân păng gŭ ta bri Kôsen dăch kêng ƀon Rămseh, kơt nau Pharaon de lah.
11 Então José estabeleceu seu pai e seus irmãos e lhes deu propriedades na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó havia ordenado.
12 Yôsep mât siăm bơ̆ păng, ndrel ma oh nô păng, nđâp ma dâng lĕ bunuyh gŭ ta rnăk vâl khân păng ri, tâng ŏk bunuyh khân păng.
12 E José providenciou alimento para seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Nau ji ngot kuŏng hô ngăn, lam bri dak mâu ôh geh piăng sông, bunuyh ta bri Êsip, ndrel ma ta bri Kanan geh nau jêr jŏt hô ngăn, yor ma ji ngot kuŏng i nây.
13 Não havia alimento em toda a terra, porque a fome era muito grande. Assim, o povo do Egito e o povo de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Yôsep lĕ tăch ba ăn ma bri Êsip, ndrel ma bri Kanan, păng rgum dâng lĕ prăk tăch ba i nây, jêh ri njŭn ta jay kađăch Pharaon, tât ma mâu hôm ôh geh prăk ta dâng lĕ bri i nây.
14 Então José arrecadou todo o dinheiro que havia na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Prăk ma rvăt ba mâu hôm ôh ta bri Êsip, ndrel ma ta bri Kanan lĕ phiao, dâng lĕ phung ƀon lan Êsip khân păng hăn mâp ma Yôsep dadê, ngơi đah păng: “Dăn may ăn piăng ba ma hên, lah may mâu ăn, hên khât ta năp may ngăn ro, yorlah hên mâu hôm geh prăk ma rvăt”.
15 Quando acabou o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios foram a José e disseram: — Queremos comida! Por que o senhor nos deixaria morrer em sua presença só porque o dinheiro acabou?
16 Yôsep ơh ma khân păng: “Lah khân may mâu hôm geh prăk, khân may ăn mpômpa (siŭm) khân may ma gâp, tay gâp ăn piăng ba ma khân may sông”.
16 José respondeu: — Se vocês não têm dinheiro, tragam o seu gado. Em troca do gado eu lhes darei comida.
17 Jêh ri khân păng leo mpômpa (siŭm) khân păng nơm ăn ma Yôsep, Yôsep ăn piăng ba ma khân păng, tâm rgâl đah seh, đah be biăp, đah ndrôk, đah seh lia. Yôsep ăn piăng ba ma khân păng năm nây, tâm rgâl đah mpômpa (siŭm) khân păng.
17 Então trouxeram o seu gado a José e ele lhes deu mantimento em troca de cavalos, rebanhos, gado e jumentos. E José os sustentou aquele ano em troca de todo o gado deles.
18 Năm nây lĕ lôch jêh, lăp năm êng, khân păng hăn mâp tay Yôsep du tơ̆ jât, khân păng ngơi đah păng: “Ơ kôranh, hên dăn mbơh nkoch ma may, hên mâu ôh pôn mo, prăk ta săk hên lĕ phiao, mpômpa (siŭm) hên lĕ hên njŭn ăn may lĕ phiao đŏng, hên mâu hôm ôh geh ndơ du ntil, hôm e neh, ndrel ma săk hên nơm du ri dơm hôm.
18 Tendo acabado aquele ano, foram a José no ano seguinte e lhe disseram: — Não podemos esconder de meu senhor que o dinheiro acabou e que meu senhor já é dono dos animais. Nada mais nos resta diante de meu senhor, a não ser o nosso corpo e a nossa terra.
19 Ơ kôranh, gay ma hên hôm rêh, dăn may rvăt neh hên, ndrel ma săk hên nơm tâm rgâl đah piăng ba may nây, ăn hên gŭ jan dâk Pharaon, ndrel ma neh hên ăn jêng drăp ndơ păng, yorlah, lah hên khât lĕ phiao neh hên nây bu moh ma ndơn? Dăn kôranh ăn ba ntil ma hên, gay ma hên hôm rêh, mâu khât, lơi ôh ăn bri dak rngot rngăt”.
19 Por que o senhor nos deixaria perecer em sua presença, tanto a nós como à nossa terra? Compre a nós e a nossa terra em troca de mantimento, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó. Dê-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Yôsep rvăt lĕ phiao neh ta bri Êsip ăn ma kađăch Pharaon, dâng lĕ phung Êsip tăch neh mir khân păng nơm yor ma nau ji ngot kuŏng i nây lơ ma hô ngăn, kơt ndri neh lam bri i nây jêng neh Pharaon dadê.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porque a fome era extrema sobre eles. E a terra passou a ser de Faraó.
21 Jêh ri dâng lĕ phung ƀon lan lam bri Êsip nây jêng dâk dadê.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Neh phung bunuyh jan brah dơm Yôsep mâu rvăt, yorlah phung i nây geh Pharaon sơm ăn piăng ba, kơt ndri dâng neh khân păng mâu tăch.
22 José só não comprou a terra dos sacerdotes, porque os sacerdotes recebiam uma porção de mantimento de Faraó e viviam dessa porção que Faraó lhes dava; por isso, não venderam a sua terra.
23 Yôsep lah ma phung ƀon lan: “Nar dja lĕ gâp rvăt jêh săk khân may nơm, ndrel ma neh khân may ăn ma kađăch Pharaon. Aƀaơ dja gâp ăn ntil ba ma khân may, khân mre ma tuch tăm.
23 Então José disse ao povo: — Eis que hoje comprei vocês e a terra de vocês para Faraó. Aqui estão as sementes, para que semeiem a terra.
24 Tât khay lĕ kăch lĕ rek tay, khân may ăn du kô̆ tâm prăm (1/5) ma Pharaon, jêh ri puăn kô̆ ma khân may nơm, gay ma geh ntil, ndrel ma ndơ sông sa ma khân may nơm, ma oh kon khân may, nđâp ma bunuyh gŭ ta nhih jay khân may đŏng”.
24 Das colheitas vocês darão a quinta parte a Faraó. As outras quatro partes serão de vocês, para semear o campo e para servir de alimento a vocês, aos que estão em suas casas, e para alimentar os seus filhos.
25 Phung ƀon lan lah ma Yôsep: “May lĕ rklaih nau rêh phung hên. Lah may ŭch, tay hên gŭ jan dâk ma Pharaon”.
25 Eles disseram a José: — O senhor salvou a nossa vida! Que possamos alcançar favor diante de meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Yôsep ăn nau vay ta bri Êsip n'ho ma tât aƀaơ dja, đă phung Êsip ăn ma Pharaon du kô̆ tâm prăm ndơ khân păng geh tă bơh neh nây, neh phung bunuyh jan brah dơm mâu jêng ndơ Pharaon.
26 E José estabeleceu por lei até o dia de hoje que, na terra do Egito, um quinto pertence a Faraó. Só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Phung Israel gŭ rêh ta bri Êsip, khân păng gŭ ta ntŭk Kôsen, geh neh ta ntŭk nây, khân păng bă oh bă kon ŏk bâk rơ̆ ngăn ta ntŭk nây.
27 Assim, Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen. Nela adquiriram propriedades, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Yakôp gŭ rêh ta bri Êsip geh 17 năm. Dâng lĕ năm păng rêh geh 147 năm.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Tât Israel i bu kuăl Yakôp đŏng, bơi ma khât, păng kuăl kon păng Yôsep, ntĭnh ma păng: “Ơ nô, lah may rŏng ma gâp, may tê̆ ti may i nây ta nâm tâm blu gâp dja, nđâp ma ton, ăn may jan ueh, jan sŏng ma gâp, may lơi ôh tŏp gâp ta bri Êsip dja!
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou o seu filho José e lhe disse: — Se agora alcancei favor diante de você, peço que ponha a sua mão debaixo da minha coxa e use de bondade e fidelidade para comigo; peço que você não me sepulte no Egito,
30 May tŏp gâp ta ntŭk tŏp phung che gâp, may rdeng gâp lôh bơh bri Êsip dja, jêh ri tŏp gâp ta ntŭk môch phung che gâp nơm”. Yôsep ơh ma păng: “Tay gâp jan kơt nau may lah bơ̆”.
30 mas que eu possa descansar com os meus pais. Por isso, você me levará do Egito e me colocará na sepultura deles. José respondeu: — Farei o que o senhor me pede.
31 Yakôp lah tay ma păng: “Lah ndri may ton ma gâp” ndri Yôsep ton ma păng. Jêh ri Yakôp i bu kuăl Israel đŏng yơk mbah Kôranh Brah ta bôk bêch păng nơm ri.
31 Então Jacó lhe disse: — Jure para mim. José jurou e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.