Gênesis 35

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jêh ri Kôranh Brah lah ma Yakôp: “May lôh bơh ntŭk dja, hăn du ta ƀon Ƀêtel ri, gŭ ta ntŭk nây, jêng ntŭk Gâp lĕ tâm mpơl ma may, dôl may du nchuăt bơh Êsao nô may nơh. Ta ntŭk nây ăn may jan ntŭk jan brah ma nhhơr ndơ ma Gâp”.
1 Disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da presença de Esaú, teu irmão.
2 Jêh ri Yakôp lah ma phung rnăk vâl păng, ndrel ma dâng lĕ bunuyh gŭ đah păng: “Dâng lĕ rup brah phung bu năch ta phung khân may, ăn khân may mƀăr lơi ăn lĕ, jêh ri rao săk khân may nơm ăn kloh, ndrel ma tơh lơi bok ao khân may nây, nsoh bok ao i ueh, i mâu ôh geh rmao.
2 Então, disse Jacó à sua família e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no vosso meio, purificai-vos e mudai as vossas vestes;
3 Bân hăn du ta ƀon Ƀêtel ri. Ta ntŭk nây gâp jan ntŭk jan brah ma gŭch pur ndơ nhhơr ma Kôranh Brah, ma Nơm lĕ kơl tâng nau gâp dăn dôl gâp geh nau jêr nơh, jêh ri ăp ntŭk gâp hăn Păng gŭ ndrel gâp đŏng”.
3 levantemo-nos e subamos a Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Jêh Yakôp lah kơt nây, khân păng sŏ dâng lĕ rup brah i khân păng geh, ndrel ma droh rgên bơh tôr khân păng nơm ri, ndơ̆ ăn ma Yakôp lĕ phiao. Jêh ri Yakôp sŏ lĕ ndơ nây, păng kuyh neh tŏp ta nâm tơm si kuŏng Pôthĭ kêng ƀon Sikem ri.
4 Então, deram a Jacó todos os deuses estrangeiros que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Jêh bơh nây khân păng leo băl hăn drưm. Dâng lĕ ƀon dăch dăch ta ƀon nây Kôranh Brah jan ăn phung khân păng klach nsŏr hô ngăn, n'ho ma mâu ôh bănh hăn tâng phung oh kon Yakôp ri.
5 E, tendo eles partido, o terror de Deus invadiu as cidades que lhes eram circunvizinhas, e não perseguiram aos filhos de Jacó.
6 Jêh ri Yakôp, ndrel ma dâng lĕ phung hăn đah păng hăn tât ta ƀon Luh bri Kanan, jêng ƀon Ƀêtel đŏng.
6 Assim, chegou Jacó a Luz, chamada Betel, que está na terra de Canaã, ele e todo o povo que com ele estava.
7 Ta ntŭk nây Yakôp jan ntŭk jan brah i nây, păng tê̆ rnha ntŭk nây «Kôranh Brah Ƀêtel», yorlah ta ntŭk nây Kôranh Brah tâm mpơl ma păng, dôl păng nchuăt bơh nô păng nơh.
7 E edificou ali um altar e ao lugar chamou El-Betel; porque ali Deus se lhe revelou quando fugia da presença de seu irmão.
8 Nôk nây Đêpôra khât, păng jêng bunuyh mpu toh ăn ma Rêbêka nôk hôm oh bê, jêh ri bu tŏp păng ta njŏng yôk Ƀêtel, ta nâm du mlŏm tơm jri, bu kuăl lah «Tơm jri nhŭm rngot».
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Nôk nây Yakôp lĕ plơ̆ sât tă bơh bri Pađan-Aram ri, jêh ri Kôranh Brah tâm mpơl tay ma păng du tơ̆ jât ta Ƀêtel nây, n'ho ma Kôranh Brah de ăn geh jêng ma păng,
9 Vindo Jacó de Padã-Arã, outra vez lhe apareceu Deus e o abençoou.
10 lah ma păng kơt nđa: “May rnha Yakôp, yơn ma bu mâu hôm ôh kuăl may Yakôp jât, bu kuăl may Israel”. Kơt ndri Kôranh Brah tê̆ rnha păng Israel.
10 Disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó. Já não te chamarás Jacó, porém Israel será o teu nome. E lhe chamou Israel.
11 Kôranh Brah lah ma păng jât: “Gâp dja i brah dŭt geh nau dơi, ăn may geh kon geh sau bâk rơ̆ ăn ŏk. Mra geh du phung bunuyh tă bơh may, n'ho ma ŏk phung êng êng jât i geh tă bơh may, mra geh kađăch ŏk geh tă bơh may đŏng.
11 Disse-lhe mais: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; sê fecundo e multiplica-te; uma nação e multidão de nações sairão de ti, e reis procederão de ti.
12 Bri i lĕ Gâp ton ăn ma Abrahăm, ndrel ma Isăk nây, Gâp ăn bri nây ma may n'ho ro tât kon tât sau may đŏng”.
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque dar-te-ei a ti e, depois de ti, à tua descendência.
13 Jêh ri Kôranh Brah hao sât bơh ntŭk nây, bơh ntŭk Păng ngơi đah Yakôp nây nơh.
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe falara.
14 Jêh ri Yakôp rdŏk lŭ jan n'gŏng ta plăng ntŭk Kôranh Brah de ngơi ma păng nây nơh, păng tŏ hoch dak ndrănh play yŭng yar ƀon, ndrel ma tŏ dak ngi ta kalơ lŭ ri.
14 Então, Jacó erigiu uma coluna de pedra no lugar onde Deus falara com ele; e derramou sobre ela uma libação e lhe deitou óleo.
15 Ndri Yakôp tê̆ rnha ntŭk Kôranh Brah de ngơi ma păng nây nơh «Ƀêtel».
15 Ao lugar onde Deus lhe falara, Jacó lhe chamou Betel.
16 Jêh ri Yakôp leo rnăk vâl păng du bơh Ƀêtel. Hôm đê̆ ma tât ta ƀon Êprata, Rachel gŭ oh dŭt jêr ngăn.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, deu à luz Raquel um filho, cujo nascimento lhe foi a ela penoso.
17 Dôl păng gŭ oh geh nau jêr nây, bunuyh ndjôt ndŭl lah ma păng: “Ay lơi klach, yorlah ay geh tay du mlŏm kon bu klô jât”.
17 Em meio às dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Dôl Rachel bơi tăch n'hâm, păng tê̆ rnha kon nây «Ƀen-Ôni», rblang nau nây «Kon bu klô nau rngot gâp», yơn ma bơ̆ păng tê̆ rnha kon nây «Ƀenjamin», rblang nau nây «Kon bu klô ti bơh ma».
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu-lhe o nome de Benoni; mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Rachel khât, jêh ri bu tŏp păng rŏ trong hăn jât ƀon Êprata, jêng ƀon Ƀêtlêhem đŏng.
19 Assim, morreu Raquel e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Yakôp rdŏk lŭ jan n'gŏng ta bơh lơ môch Rachel ri, jêng n'gŏng môch Rachel n'ho ma hôm tât aƀaơ ri.
20 Sobre a sepultura de Raquel levantou Jacó uma coluna que existe até ao dia de hoje.
21 Jêh ri Yakôp i geh rnha Israel đŏng hăn bơh ntŭk nây, păng rdŏk chun bơh năp Mĭkđal-Êđơr ti.
21 Então, partiu Israel e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Dôl Israel gŭ ta bri nây, Rupên bêch ndrel ma Ƀĭlha ur chông bơ̆ păng nơm, jêh ri Israel tăng bu nkoch nau nây.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, foi Rúben e se deitou com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Israel.
23 ta nây kon Lêa geh Rupên jêng kon bôk dak, jêh ri geh Simôn, geh Lêvi, geh Yuđa, geh Isakhar, ndrel ma geh Săpyulôn.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Kon Rachel, ta nây geh Yôsep, ndrel ma Ƀenjamin.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Kon Ƀĭlha, i bu ur sơm kơl jan kar ma Rachel, ta nây geh Dan, ndrel ma Năptali.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Kon bu klô Sĭlpha, i bu ur sơm kơl jan kar ma Lêa, ta nây geh Kat, ndrel ma Asơr. Dâng lĕ phung nây jêng kon bu klô Yakôp, deh ta bri Pađan-Aram ri nơh.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Jêh ri Yakôp tât ta ntŭk Isăk bơ̆ păng nơm gŭ ta ƀon Mămrê, jêng ƀon Khĭriăt-Arƀa, jêng ƀon Hêbron, jêng ntŭk ƀon Abrahăm, ndrel ma Isăk veh gŭ.
27 Veio Jacó a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 Isăk rêh geh 180 năm
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos.
29 jêh ri khât, gŭ ndrel phung che păng, păng rêh nơh lĕ jŏ năm, ndrel ma lĕ ranh ngăn đŏng. Jêh ri Êsao, ndrel ma Yakôp kon păng tŏp păng.
29 Velho e farto de dias, expirou Isaque e morreu, sendo recolhido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.