Gênesis 34
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Đina i kon Lêa bă ăn ma Yakôp nây nơh, păng hăn khŏl phung bu ur ta bri nây.
1 Certa vez Dina, a filha de Jacó e de Leia, foi fazer uma visita a algumas moças daquele lugar.
2 Dôl nây geh du huê bu klô rnha Sikem i bơ̆ păng rnha Hamor phung Hivi, jêng kôranh ta bri nây, Sikem say Đina, nhŭp tom geh ôbăl.
2 Hamor, o heveu, que era chefe daquela região, tinha um filho chamado Siquém. Este viu Dina, pegou-a e a forçou a ter relações com ele.
3 Păng di măt ngăn ma Đina kon Yakôp ri, păng rŏng hô ngăn ma bu ur nây, mbơh ngơi ueh ueh ma păng.
3 E ele a achou tão atraente, que se apaixonou por ela e procurou fazer com que ela o amasse.
4 Sikem lah ma Hamor i bơ̆ păng nây: “Ơ bơ̆, đă may ôp văng bu ur nây, gâp ŭch sŏ păng jêng ur gâp”.
4 Depois disse ao seu pai: — Peça esta moça em casamento para mim.
5 Yakôp lĕ gĭt jêh Sikem lơh djơh ma kon bu ur păng ri, yơn ma păng gŭ iăt săk rklăk dơm, yorlah dâng lĕ kon bu klô păng hôm gŭ chiăp a ja ri dadê, păng kŏp tât khân păng sât bơh ri.
5 Jacó ficou sabendo que Siquém havia desonrado a sua filha Dina. Porém, como os seus filhos estavam no campo com o gado, não disse nada até que eles voltaram para casa.
6 Yơn ma Hamor i bơ̆ Sikem ri, hăn tâm mâp đah Yakôp, gay ma tâm ngơi ndrel păng.
6 Enquanto isso, Hamor, o pai de Siquém, foi falar com Jacó.
7 Tât ma phung kon Yakôp sât tă bơh chiăp ri, khân păng tăng nau nây, khân păng dôh nuih hô ngăn ro, khân păng ji nuih dŭt hô ma Sikem yor ma ndơ păng lĕ jan dŭt ƀơ̆ ta rnăk vâl Yakôp, nau păng nhŭp tom kon bu ur Yakôp, yorlah ndơ nây bu mâu ôh di ma jan.
7 Quando os filhos de Jacó chegaram do campo e souberam do caso, ficaram indignados e furiosos, pois Siquém havia feito uma coisa vergonhosa em Israel, desonrando a filha de Jacó. Isso era uma coisa que não se devia fazer.
8 Hamor ngơi ma Yakôp, ndrel ma lĕ kon bu klô păng: “Sikem kon gâp, păng lĕ di măt ngăn ma kon bu ur may nây, gâp dăn khân may ăn bu ur nây đah păng, pre ma sŏ jêng ur.
8 Mas Hamor lhes disse: — O meu filho Siquém está apaixonado pela filha de vocês. Eu peço que vocês deixem que ela case com ele.
9 Ăn khân may tâm rnglăp đah hên dô, ăn kon bu ur khân may tâm nđăp đah hên, jêh ri hên plơng ăn kon bu ur hên tâm nđăp đah khân may đŏng.
9 Fiquemos parentes; nós casaremos com as filhas de vocês, e vocês casarão com as nossas.
10 Ăn khân may gŭ ndrel hên ta dja, bri hên soyh ma ăn khân may, khân may gŭ dô ta bri dja, tăch rgâl drăp ndơ, rvăt neh ma geh ntŭk khân may nơm gŭ”.
10 Fiquem aqui com a gente, morando na nossa região. Comprem terras onde quiserem e façam negócios por aqui.
11 Jêh ri Sikem ngơi ma Yakôp, ndrel ma i nô nô Đina ri đŏng, păng lah: “Dăn khân may yô̆ ma gâp, moh ndơ khân may keh, gâp ăn dadê.
11 Depois Siquém disse ao pai e aos irmãos de Dina: — Façam este favor para mim, e eu lhes darei o que quiserem.
12 Ăn khân may keh ndơ khlay bơh gâp, mâu lah keh drăp ndơ dŭt ŏk kađôi, moh ndơ khân may keh bơh nây gâp ăn dadê, iăt ma khân may ăn oh bu ur khân may nây ma jêng ur gâp”.
12 Peçam os presentes que quiserem e digam quanto querem que eu pague pela moça, mas deixem que ela case comigo.
13 Jêh ri phung kon Yakôp plơng ơh nau Sikem, ndrel ma nau Hamor i bơ̆ ri, khân păng ŭch ndơm, yorlah Sikem lĕ jan djơh ma Đina oh khân păng nây, khân păng lah:
13 Como Siquém havia desonrado a irmã deles, os filhos de Jacó foram falsos na resposta que deram a ele e ao seu pai Hamor.
14 “Mâu dơi ôh hên ăn oh hên ma phung bu klô mâu geh koh ntô. Lah hên jan kơt nđa, hên đit prêng dŭt hô ngăn ro.
14 Eles disseram assim: — Não podemos deixar que a nossa irmã case com um homem que não tenha sido
15 Lah khân may ŭch koh ntô kơt hên, dâng lĕ phung bu klô ta phung khân may ăn koh ntô dadê đŏng, ri mơ hên sŏ dơn nau khân may nây.
15 Só podemos aceitar com esta condição: que vocês fiquem como nós, quer dizer, que todos os seus homens sejam circuncidados.
16 Dâng hên ăn kon bu ur hên ma khân may, tay hên plơng sŏ kon bu ur khân may đŏng, dâng hên gŭ ndrel ma khân may, jêh ri bân n'ho ma jêng du phung dơm.
16 Aí, sim, vocês poderão casar com as nossas filhas, e nós casaremos com as filhas de vocês. Nós viveremos no meio de vocês, e seremos todos um povo só.
17 Yơn ma lah khân may mâu ŭch koh ntô kơt hên, hên sŏ lơi oh bu ur hên, jêh ri du bơh ntŭk dja”.
17 Mas, se vocês não aceitarem a nossa condição e não quiserem ser circuncidados, nós iremos embora e levaremos a nossa irmã.
18 Nau ngơi nây di nuih klư̆ ngăn ma Hamor, ndrel ma Sikem kon păng ri.
18 Hamor e o seu filho Siquém concordaram com a condição.
19 Sikem mâu hôm ôh rong kŏp jŏ đŏng jan nau nây, yorlah păng rŏng hô ngăn ma kon bu ur Yakôp. Ta rnăk vâl Hamor ri bu yơk Sikem rlao bu.
19 Sem perda de tempo, o moço foi circuncidado, pois estava apaixonado pela filha de Jacó. E Siquém era a pessoa mais respeitada na família do seu pai.
20 Jêh ri Hamor, ndrel ma Sikem kon păng hăn tât ta mpông mpêr ƀon khân păng nơm, lah ma phung bu klô ta ƀon nây:
20 Depois Hamor e o seu filho Siquém foram até o portão da cidade, onde eram tratados os negócios, e disseram aos moradores da cidade:
21 “Phung khân păng nây ŭch gŭ đăp mpăn ndrel bân, lah ndri rom khân păng, ăn khân păng gŭ ta bri dja tăch rgâl drăp ndơ ndrel bân dô, yorlah neh bân huy đŏng, tŏng ma rom ăn khân păng gŭ. Ăn bân sŏ kon bu ur khân păng ma jêng ur, jêh ri ăn kon bu ur bân ma khân păng ma jêng ur đŏng.
21 — Essa gente é amiga. Vamos deixar que eles fiquem morando e negociando aqui, pois há terras que chegam para eles. Nós poderemos casar com as filhas deles, e eles poderão casar com as nossas.
22 Yơn ma dâng khân păng ŭch gŭ ndrel bân, gay ma jêng du phung, ăn dâng lĕ phung bu klô ta phung bân koh ntô ăn kơt khân păng đŏng mơ.
22 Mas eles só concordam em viver entre nós e se tornar um só povo com a gente se aceitarmos esta condição: todos os nossos homens precisam ser circuncidados, como eles são.
23 Lah bân jan kơt nây, dâng lĕ drăp ndơ khân păng, ndrel ma mpômpa (siŭm) khân păng jêng drăp ndơ bân dadê ro. Hô̆, ăn bân jan kơt nau khân păng dăn, ăn khân păng gŭ ndrel bân”.
23 E será que não ficaremos com todo o gado deles e com tudo o que eles têm? É só aceitarmos a condição, e eles ficarão morando entre nós.
24 Dâng lĕ bu klô ta ƀon nây, khân păng iăt nau Hamor, ndrel ma Sikem kon păng ri, jêh ri dâng lĕ phung bu klô ta ƀon i nây koh ntô dadê.
24 Todos os homens maiores de idade concordaram com Hamor e com o seu filho Siquém e foram circuncidados.
25 Tât pe nar ri, dâng lĕ bu klô ta ƀon nây hôm ji dadê, jêh ri kon Yakôp bar hê, Simôn, ndrel ma Lêvi i nô du me bă ma Đina ri, khân păng ndjôt đao hăn lăp ta trôm ƀon nây, sreh dâng lĕ phung bu klô ta ƀon nây lĕ phiao, mâu geh ôh du huê ma tâm rdâng đah khân păng.
25 Três dias depois, quando os homens sentiam fortes dores, dois filhos de Jacó, Simeão e Levi, irmãos de Dina, pegaram as suas espadas, entraram na cidade sem ninguém notar e mataram todos os homens.
26 Khân păng nkhât Hamor, ndrel ma Sikem kon păng ri ma đao, jêh ri sŏ Đina lôh bơh jay Sikêm nây, sât ta ntŭk khân păng nơm.
26 E Hamor e Siquém também foram mortos. Em seguida Simeão e Levi tiraram Dina da casa de Siquém e saíram.
27 Dâng lĕ kon bu klô Yakôp aƀă êng, khân păng hăn tât ta phung bunuyh khât ri, jêh ri lăp sŏ gro drăp ndơ ta ƀon nây nchuăn lĕ phiao, yorlah bunuyh ta ƀon nây lĕ jan djơh ăn ma Đina.
27 Depois da matança os outros filhos de Jacó roubaram as coisas de valor que havia na cidade para se vingar da desonra da sua irmã.
28 Khân păng sŏ lĕ be biăp, sŏ lĕ be, sŏ lĕ ndrôk, sŏ lĕ seh lia ta ƀon, nđâp ma ta mir.
28 Eles levaram as ovelhas e as cabras, o gado, os jumentos e tudo o que havia na cidade e no campo.
29 Khân păng sŏ nchuăn lĕ phiao drăp ndơ bunuyh ta ƀon nây, nhŭp ur nhŭp kon đŏng, ndrel ma dâng lĕ drăp ndơ ta nhih jay khân păng sŏ rgum lĕ phiao.
29 Tiraram das casas todas as coisas de valor e levaram como prisioneiras as mulheres e as crianças.
30 Jêh ri Yakôp lah ma Simôn, ndrel ma Lêvi kon păng ri: “Khân may jan ăn gâp geh nau rvê ngăn, jan ăn phung Kanan, ndrel ma phung Pêrĭsit ta bri dja bu ji biănh ma gâp. Lah bu rgum băl hăn lơh gâp, khân păng mra n'groh lơi gâp, ndrel ma rnăk vâl gâp, yorlah băl gâp geh đê̆ dơm”.
30 Então Jacó disse a Simeão e a Levi: — Vocês me puseram numa situação difícil. Agora os cananeus, os perizeus e todos os moradores destas terras vão ficar com ódio de mim. Eu não tenho muitos homens. Se eles se ajuntarem e me atacarem, a minha família inteira será morta.
31 Yơn ma bar hê khân păng ơh ma păng: “Hên mâu ŭch ôh bu jan ma oh hên tâm ban ma du huê bu ur văng târ”.
31 Mas eles responderam: — Nós não podíamos deixar que a nossa irmã fosse tratada como uma prostituta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.