Gênesis 31

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jêh ri Yakôp tăng phung kon bu klô Laƀan tâm lah: “Lĕ Yakôp sŏ nsiăn drăp ndơ bơ̆ bân. Păng ndrŏng ŏk drăp ndơ nây tă bơh drăp ndơ bơ̆ bân”.
1 Jacó ficou sabendo que os filhos de Labão andavam dizendo o seguinte: — Jacó está tirando tudo o que é do nosso pai. É às custas do nosso pai que ele está ficando rico.
2 Yakôp say Laƀan mâu hôm ôh lăng mbơh ngơi ma păng.
2 Jacó também notou que Labão já não se mostrava tão amigo como antes.
3 Jêh ri Brah Yêhôva lah ma păng: “May plơ̆ sât hŏm ta bri u che may nơm, ta ndŭl mpôl may nơm ri, Gâp mra gŭ ndrel may”.
3 Então o Senhor Deus disse a Jacó: — Volte para a terra dos seus pais, onde estão os seus parentes. Eu estarei com você.
4 Jêh ri Yakôp đă bu hăn kuăl Rachel, ndrel ma Lêa, hăn gŭ ndrel păng ta ntŭk chiăp be biăp ta ndrĭch ri.
4 Aí Jacó mandou chamar Raquel e Leia para que viessem ao campo, onde ele estava com as suas ovelhas e cabras.
5 Yakôp lah ma bar hê ur păng nây: “Lĕ gâp say bơ̆ khân ay mâu hôm ôh lăng mbơh ngơi ma gâp kơt bơh ntơm nơh, yơn ma Kôranh Brah i bơ̆ gâp yơk mbah lĕ gŭ ndrel gâp.
5 Quando chegaram, ele disse: — Tenho reparado que o pai de vocês já não se mostra tão meu amigo como antes; mas o Deus do meu pai tem estado comigo.
6 Khân ay lĕ gĭt đŏng gâp gŭ jan kar ăn ma bơ̆ khân ay, lĕ bơh brăt suan gâp ngăn.
6 Vocês sabem muito bem que tenho me esforçado muito, trabalhando para o pai de vocês.
7 Yơn ma bơ̆ khân ay păng ndơm mƀrôh gâp, păng ngơi mplăch ndơ nkhôm ma gâp lĕ jât tơ̆. Yơn ma Kôranh Brah mâu ôh ăn păng jan djơh ma gâp.
7 Mas ele me tem enganado e já mudou o meu salário umas dez vezes. Porém Deus não deixou que ele me prejudicasse.
8 Lah bơ̆ khân ay lah: «Dâng lĕ mpômpa (siŭm) i geh rvanh rŭk lŭk dơm, jêng ndơ nkhôm ma ăn ƀe dadê», jêh ri dâng lĕ mpômpa (siŭm) tât ma deh kon geh rvanh rŭk lŭk dadê ro, lah bơ̆ khân ay lah: «Dâng lĕ mpômpa (siŭm) i geh rvanh mpor dơm, jêng ndơ nkhôm ma ăn ƀe dadê», jêh ri tât ma deh kon geh rvanh mpor dadê đŏng.
8 Quando ele dizia: “Os cabritos com manchas serão o seu salário”, aí as fêmeas tinham crias manchadas. E, quando ele dizia: “Os cabritos listados serão o seu salário”, aí as crias saíam todas listadas.
9 Kơt ndri Kôranh Brah sŏ mpômpa (siŭm) bơ̆ khân ay ăn ma gâp.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos do pai de vocês e os deu a mim.
10 Nôk khay tâm jơng mpômpa (siŭm), geh du măng gâp mbơi say be nkuŏng jơng be me, ta nây be nkuŏng geh rvanh mpor, ndrel ma geh rvanh rŭk lŭk dadê.
10 — Um dia, quando os animais estavam no tempo do cruzamento, eu tive um sonho. Eu vi que os bodes que cobriam as fêmeas eram listados, malhados e manchados.
11 Jêh ri tông păr Kôranh Brah kuăl gâp: «Hơi Yakôp!” Gâp ơh: «Moh ndơ».
11 O Anjo de Deus me chamou pelo nome, e eu respondi: “Aqui estou.”
12 Tông păr nây lah: «May uănh nây! Dâng lĕ be nkuŏng jơng be me, ta nây be nkuŏng geh rvanh mpor, ndrel ma rvanh rŭk lŭk dadê, yorlah Gâp lĕ say nau Laƀan de jan ma may.
12 Então ele continuou: “Veja! Todos os bodes que estão cruzando são listados, malhados e manchados. Eu estou fazendo com que isso aconteça porque tenho visto o que Labão está fazendo com você.
13 Gâp dja Kôranh Brah i nhhơ săk ma may ta ƀon Ƀêtel, ntŭk may tŏ dak ngi ta n'gŏng lŭ nây nơh, nđâp ma may ton ma Gâp đŏng. Aƀaơ dja may dâk lôh bơh bri dak dja hŏm, plơ̆ sât ta ntŭk bri dak deh may nơm ri nơh»”.
13 Eu sou o Deus que apareceu a você em Betel, onde você me dedicou uma pedra, derramando azeite sobre ela, e onde você me fez uma promessa. Agora prepare-se, saia desta terra e volte para a terra onde você nasceu.”
14 Rachel, ndrel ma Lêa ơh ma Yakôp: “Bơ̆ hên păng mâu geh ôh ăn drăp ndơ khlay ma ndrây ăn ma hên.
14 Então Raquel e Leia responderam: — Não sobrou nada para herdarmos do nosso pai.
15 Păng lĕ kơp hên jêng tâm ban ma phung bu năch đŏng, păng tâm ban ma tăch hên, jêh ri drăp ndơ i may lĕ jan kar ma păng yor ma hên, păng sŏ ma păng nơm dơm.
15 Ele nos trata como se fôssemos estrangeiras. Ele até nos vendeu e depois gastou todo o dinheiro que recebeu como pagamento.
16 Dâng lĕ drăp ndơ Kôranh Brah de ăn ma may sŏ tă bơh bơ̆ hên, jêng drăp ndơ ma hên, ndrel ma phung oh kon hên. Lah ndri may jan hŏm moh ndơ Kôranh Brah de đă ma may”.
16 Toda a riqueza que Deus tirou do nosso pai é nossa e dos nossos filhos. Portanto, faça tudo o que Deus mandou.
17 Jêh ri Yakôp dâk hăn, păng ăn ur ăn kon păng ncho seh samô,
17 — ausente —
18 jêh ri păng veng dâng lĕ mpômpa (siŭm) phung păng nơm, nđâp ma ndjôt leo dâng lĕ drăp ndơ păng geh dôl păng gŭ ta bri Pađan-Aram nây nơh, gay ma plơ̆ sât ta Isăk bơ̆ păng nơm ta bri Kanan ri.
18 — ausente —
19 Dôl nây Laƀan ndŭt hăn koh rsau be biăp păng nơm, jêh ri Rachel ntŭng lĕ phiao rup brah bơ̆ păng ta jay ri đŏng.
19 Labão, o pai de Raquel, havia ido para outro lugar a fim de cortar a lã das suas ovelhas; e, enquanto ele estava fora, Raquel roubou as imagens dos deuses da casa dele.
20 Yakôp nchuăt ntŭng ma Laƀan phung Aram nây, păng mâu ôh mbơh ăn Laƀan gĭt.
20 Foi assim que Jacó, sem avisar que ia embora, enganou Labão, o arameu,
21 Yakôp ndjôt leo lĕ phiao dâng lĕ drăp ndơ păng geh. Păng hăn glăt dak rlai Ơprat, hăn let jât yôk bri Kalat ri.
21 fugindo com tudo o que tinha. Atravessou o rio Eufrates e foi na direção da região montanhosa de Gileade.
22 Tât lĕ pe nar, geh bu hăn mbơh ma Laƀan nau Yakôp lĕ nchuăt nây.
22 Três dias depois Labão ficou sabendo que Jacó havia fugido.
23 Jêh ri Laƀan leo ndŭl mpôl păng hăn tâng Yakôp, khân păng tâng pơh nar, ri mơ dâng ban ta yôk Kalat ri.
23 Ele reuniu os seus parentes e foi atrás de Jacó. Sete dias depois, Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade.
24 Yơn ma Kôranh Brah hăn mbơh ma Laƀan phung Aram nây ta nau mbơi ta nôk măng, Păng lah: “May njrăng hŏ, may lơi ôh dah ma ngơi ma Yakôp, bol lah nau ueh, mâu lah nau djơh”.
24 Naquela noite Deus apareceu num sonho a Labão, o arameu, e disse: — Cuidado! Não faça nada a Jacó.
25 Laƀan tâng ban Yakôp, nôk Yakôp lĕ gŭ rdŏk chun bok ta kalơ yôk bri Kalat ri, Laƀan, ndrel ma ndŭl mpôl păng gŭ rdŏk chun bok ta kalơ yôk Kalat ri đŏng.
25 Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade, onde ele estava acampado. E Labão e os seus parentes acamparam no mesmo lugar.
26 Laƀan lah Yakôp: “Moh dâng ƀe jan kue nchuăt ntŭng ma gâp? Rdu kon sau gâp, tâm ban ma bu nhŭp veng bơh ntŭk tâm lơh tâm sreh nây, moh dâng ƀe jan kơt nây?
26 Aí Labão disse a Jacó: — Por que foi que você me enganou, levando as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Moh dâng ƀe nchuăt ntŭng ma gâp kơt nây, mâu mbơh ăn gâp gĭt? Lah gâp gĭt, gâp njŭn khân ƀe ma nau răm maak, nđâp ma mprât ma mprơ, nđâp ma goh gong goh gŏr, goh gong rêng ngăn ro.
27 Por que você me enganou, fugindo desse jeito, sem me dizer nada? Se você tivesse falado comigo, eu teria preparado uma festa alegre de despedida, com canções acompanhadas de pandeiros e de liras .
28 Moh ƀe mâu ăn gâp chŭm gâp ntĭnh kon sau gâp? Ƀe jan kơt nây jêng rluk mâl ngăn.
28 Você nem me deixou beijar os meus netos e as minhas filhas. O que você fez foi coisa de gente sem juízo.
29 Gâp geh nau dơi lơh khân ƀe, yơn ma Kôranh Brah i bơ̆ ƀe yơk mbah lĕ Păng buay gâp a măng nơh, Păng lah: «May njrăng hŏ, may lơi ôh dah ma ngơi ma Yakôp, bol lah nau ueh, mâu lah nau djơh».
29 Eu poderia ter feito muito mal a vocês, mas na noite passada o Deus do seu pai me disse assim: “Cuidado! Não faça nada a Jacó.”
30 Aƀaơ dja lah ƀe nchuăt yor ma mâu djăng bơ̆ mâu chrao vă, lah ndri moh dâng ƀe ntŭng nđâp ma rup brah gâp?”
30 Eu sei que você foi embora porque tinha saudades de casa. Mas por que foi que você roubou as imagens dos deuses da minha casa?
31 Yakôp ơh ma Laƀan: “Dâng gâp jan kơt nđa, yorlah gâp klach ƀe sŏ pit oh kon ƀe nơm tă bơh gâp.
31 Jacó respondeu: — Eu fiquei com medo, pois pensei que o senhor ia me tirar as suas filhas à força.
32 Lŏng rup brah ƀe ri, lah ƀe say ta bu moh, iăt ma nkhât bunuyh i nây. Ƀe nsơr joi ăp bunuyh ta năp băl mpôl ƀe nây dô, lah say geh ndơ ƀe, ƀe sŏ sât dô”. Yơn ma Yakôp mâu ôh gĭt lah lĕ Rachel de ndjôt ntŭng rup brah ri.
32 Mas, se o senhor achar as suas imagens com alguém aqui, essa pessoa será morta. Os nossos parentes são testemunhas: se o senhor encontrar aqui qualquer coisa que seja sua, pode levar. Acontece que Jacó não sabia que Raquel havia roubado as imagens.
33 Jêh ri Laƀan lăp ta chun Yakôp, lăp ta chun Lêa, ndrel ma lăp ta chun bunuyh sơm kơl jan kar ma Lêa, Rachel, joi ndơ nây mâu say ôh. Laƀan lôh bơh chun Lêa ri, lăp ta chun Rachel.
33 Labão entrou na barraca de Jacó, depois na de Leia e depois na das duas escravas, porém não encontrou as suas imagens. Então foi para a barraca de Raquel.
34 Rachel sŏ dâng lĕ rup brah i nây, păng pôn ta dŭr seh samô ri, jêh ri păng nơm gŭ bơh lơ. Laƀan joi lam chun nây, joi mâu ôh say ndơ.
34 Aí ele procurou em toda parte, porém não achou nada, pois Raquel havia posto as imagens numa sela de camelo e estava sentada em cima.
35 Rachel mbơh ma bơ̆ păng: “Lơi ta bơ̆ klăp ndăng ma gâp, gâp mâu dâk ta năp may, gâp mâu dơi dâk, yorlah gâp mâu ueh săk”. Kơt ndri păng joi rup brah i nây, yơn ma mâu ôh say.
35 Ela disse ao pai: — O senhor não fique zangado comigo por eu não me levantar, mas é que estou menstruada. Foi assim que Labão procurou as suas imagens, sem as encontrar.
36 Yakôp ji nuih ngăn, păng lah Laƀan: “Moh dôih gâp, moh ndơ tih ta gâp dâng ƀe tâng gâp nđâp ma nuih?
36 Aí Jacó ficou zangado. Ele disse a Labão: — O que foi que eu fiz de errado? Qual foi a
37 Dôl ƀe nsơr rhi ndơ gâp, moh ƀă ƀe say ndơ ƀe ta phung hên? Lŏng ƀe nhhơ ăn ma băl mpôl gâp say, nhhơ ăn ma băl mpôl ƀe say ta dja, gay ma ăn phung khân păng nây sơm phat dôih ma bar hê bân.
37 Agora que mexeu em todas as minhas coisas, será que encontrou alguns objetos que são seus? Pois ponha esses objetos aqui, na frente dos meus parentes e dos seus, para que eles julguem qual de nós dois está com a razão.
38 Lĕ 20 năm, gâp gŭ ndrel ƀe, dâng lĕ be biăp me, ndrel ma be me ƀe, mâu geh ôh du mlŏm rlêh kon, be biăp nkuŏng ƀe du mlŏm gâp mâu hŏ geh sa đŏng.
38 Durante os vinte anos que trabalhei para o senhor, as suas ovelhas e as suas cabras nunca tiveram abortos, e eu não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Lah geh mpômpa (siŭm) bri kăp sa, ƀe hôm đă gâp trŏ, mâu ôh ăn gâp ndjôt mpômpa (siŭm) khât nây ndơ̆ ăn ƀe ma say dơm, lah geh bu ntŭng nôk nar, mâu lah nôk măng, ƀe đă gâp trŏ dadê, gâp trŏ ăn ƀe mro.
39 Nunca lhe trouxe os animais que as feras mataram, mas eu mesmo pagava o prejuízo. O senhor me cobrava qualquer animal que fosse roubado de dia ou de noite.
40 Kơt nđa ngăn nau gâp nsrôyh, nôk nar ma dôh nar, nôk măng ma nđik, ndrel ma rngeh măng găng măt ngăn.
40 A minha vida era assim: de dia o calor me castigava, e de noite eu morria de frio. E quantas noites eu passei sem dormir!
41 Gâp gŭ ndrel ƀe jŏ 20 năm, gâp jan kar ma ƀe 14 năm, gay ma geh sŏ kon bu ur ƀe bar hê nây, jêh ri prao năm jât gay ma geh mpômpa (siŭm) phung. Yơn ma ndơ nkhôm gâp nây, ƀêng ma ngơi mplăch jât tơ̆ ngăn.
41 Fiquei vinte anos na sua casa. Trabalhei catorze anos para conseguir as suas duas filhas e seis anos para conseguir os seus animais. E, ainda por cima, o senhor mudou o meu salário umas dez vezes.
42 Lah mâu geh Kôranh Brah i che gâp yơk mbah, i bơ̆ gâp klach yơk nây gŭ ndrel gâp, ƀe ăn gâp sât mpang ti dơm ngăn ro. Kôranh Brah lĕ say ndơ jêr ta gâp, kơt ndri dâng a măng nơh Păng lah ƀe”.
42 Se o Deus dos meus antepassados — o Deus de Abraão, o Deus a quem Isaque temia — não tivesse estado comigo, o senhor teria me mandado embora com as mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho que tive e ontem à noite ele resolveu a questão.
43 Laƀan lah ma Yakôp: “Phung bu ur dja kon gâp dadê, dâng lĕ phung kon se dja sau gâp dadê, dâng lĕ mpômpa (siŭm) dja mpômpa (siŭm) gâp, ndrel ma dâng lĕ ndơ ƀe say ta dja ndơ gâp dadê, nar dja gâp mâu ôh dăn sŏ kon bu ur gâp, gâp mâu ôh dăn sŏ sau gâp khân păng bă nây.
43 Labão respondeu a Jacó assim: — Estas filhas são minhas, os netos são meus, estes animais são meus, e tudo o que você está vendo é meu. Agora, como não posso fazer nada para ficar com as minhas filhas e com os filhos que elas tiveram,
44 Lah ndri nar dja ăn bân jan nau tâm rnglăp băl, nđâp ma jan ndơ mbên ăn ma hôm kah gĭt”.
44 estou disposto a fazer um trato com você. Vamos fazer aqui um montão de pedras para que lembremos desse trato.
45 Jêh ri Yakôp sŏ du mlŏm lŭ, păng rdŏk jan n'gŏng ta ri.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a pôs de pé como se fosse um pilar.
46 Păng lah ma băl mpôl păng: “Khân ay may bun lŭ hŏm”. Khân păng dônh lŭ bun rdŭl, jêh ri leo băl gŭ sông ta meng nây.
46 Depois disse aos seus parentes que ajuntassem e amontoassem pedras. Eles fizeram um montão de pedras e depois tomaram uma refeição ali do lado dele.
47 Laƀan kuăl ntŭk nây rnha: «Yêkar-Sahađutha», yơn ma Yakôp kuăl ntŭk nây rnha: «Kalêt».
47 Labão pôs naquele lugar o nome de Jegar-Saaduta , e Jacó o chamou de Galeede .
48 Jêh ri Laƀan lah: “Nar dja bân sŏ lŭ dja jan ndơ mbên ƀe ndrel gâp.” Kơt ndri dâng bu kuăl lŭ i bun nây rnha «Kalêt», geh nau khlay lah «Bun lŭ năk say năk tăng».
48 Depois Labão disse: — Este montão de pedras servirá para que nós dois lembremos desse trato. Foi por isso que aquele lugar recebeu o nome de Galeede.
49 Yơn ma bu kuăl «Mihpa», đŏng, geh nau khlay lah «Chuanh nkơng ma ntŭk njrăng», yorlah Laƀan lah: “Dăn Brah Yêhôva njrăng ƀe ndrel gâp, dôl bân gŭ tâm ƀah ngai.
49 E também teve o nome de Mispa porque Labão disse: — Que o
50 Lah ƀe jan djơh ma kon bu ur gâp, mâu lah sŏ ur êng nôk khân păng hôm rêh, bol lah khân păng mâu geh ndŭl mpôl gŭ ndrel kađôi, hôm geh Kôranh Brah đŏng say, yorlah Păng i lĕ gĭt say nau bân lĕ tâm rnglăp ta dja”.
50 Se você maltratar as minhas filhas ou se você casar com outras mulheres, mesmo que eu não saiba o que está acontecendo, lembre que Deus está nos vigiando.
51 Laƀan ngơi tay ma Yakôp: “Uănh dja yơ̆, lŭ bun dja, ndrel ma n'gŏng lŭ dja lĕ gâp tê̆ ta nklang n'gul vah vang ƀe ma gâp.
51 Aqui estão as pedras e o pilar que coloquei entre nós dois.
52 Lŭ bun dja, ndrel ma n'gŏng lŭ dja jêng ndơ mbên ma nau bân lĕ tâm rnglăp ăn ma nkah tôr bân, gâp mâu ôh mra hăn rlao bơh đah lŭ dja gay ma lơh ƀe, ƀe kŏ mâu đŏng mra hăn rlao bơh đah lŭ dja gay ma lơh gâp.
52 O montão de pedras e o pilar são para lembrarmos desse trato. Eu nunca passarei para lá deste pilar para atacá-lo, e você não passará para cá deste montão de pedras e deste pilar para me atacar.
53 Dăn Kôranh Brah i Abrahăm, i Nahôr, nđâp ma i bơ̆ khân păng yơk mbah nây, sơm phat dôih ăn ma bân”. Jêh ri Yakôp ton đŏng, ta rnha Kôranh Brah i Isăk i bơ̆ păng klach yơk ri păng ton.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor será juiz entre nós. Então Jacó fez um juramento em nome do Deus a quem Isaque, o seu pai,
54 Yakôp nhhơr ndơ jan brah ta kalơ yôk nây, jêh ri păng kuăl dâng lĕ phung i gŭ ta nây văch sông sa ndrel. Jêh sông jêh sa, khân păng bêch ta kalơ yôk nây du măng.
54 Ele ofereceu um animal em sacrifício ali na montanha e convidou os seus parentes para uma refeição. Naquela noite eles comeram e dormiram ali na montanha.
55 Ơm ôi Laƀan dâk, păng chŭm kon chŭm sau păng ri, ndrel ma ăn geh jêng ma phung khân păng. Jêh ri păng plơ̆ sât tay ta bri păng nơm.
55 Na manhã seguinte Labão se levantou bem cedo, beijou as suas filhas e os seus netos e os abençoou. E depois foi embora, voltando para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.