Gênesis 31
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ
1 Jêh ri Yakôp tăng phung kon bu klô Laƀan tâm lah: “Lĕ Yakôp sŏ nsiăn drăp ndơ bơ̆ bân. Păng ndrŏng ŏk drăp ndơ nây tă bơh drăp ndơ bơ̆ bân”.
1 E ele ouviu as palavras dos filhos de Labão, dizendo: Jacó tomou tudo que era de nosso pai; e do que era do nosso pai ele obteve toda a sua glória.
2 Yakôp say Laƀan mâu hôm ôh lăng mbơh ngơi ma păng.
2 E Jacó viu o semblante de Labão, e eis que não era para com ele como antes.
3 Jêh ri Brah Yêhôva lah ma păng: “May plơ̆ sât hŏm ta bri u che may nơm, ta ndŭl mpôl may nơm ri, Gâp mra gŭ ndrel may”.
3 E o SENHOR disse a Jacó: Volta à terra de teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Jêh ri Yakôp đă bu hăn kuăl Rachel, ndrel ma Lêa, hăn gŭ ndrel păng ta ntŭk chiăp be biăp ta ndrĭch ri.
4 E Jacó enviou e chamou Raquel e Lia para o campo para o seu rebanho,
5 Yakôp lah ma bar hê ur păng nây: “Lĕ gâp say bơ̆ khân ay mâu hôm ôh lăng mbơh ngơi ma gâp kơt bơh ntơm nơh, yơn ma Kôranh Brah i bơ̆ gâp yơk mbah lĕ gŭ ndrel gâp.
5 e lhes disse: Eu vejo o semblante do vosso pai, que não é para comigo como antes, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Khân ay lĕ gĭt đŏng gâp gŭ jan kar ăn ma bơ̆ khân ay, lĕ bơh brăt suan gâp ngăn.
6 E vós sabeis que, com todas as minhas forças eu tenho servido a vosso pai.
7 Yơn ma bơ̆ khân ay păng ndơm mƀrôh gâp, păng ngơi mplăch ndơ nkhôm ma gâp lĕ jât tơ̆. Yơn ma Kôranh Brah mâu ôh ăn păng jan djơh ma gâp.
7 E vosso pai me enganou, e mudou meu salário dez vezes; Deus, porém, não lhe permitiu ferir-me.
8 Lah bơ̆ khân ay lah: «Dâng lĕ mpômpa (siŭm) i geh rvanh rŭk lŭk dơm, jêng ndơ nkhôm ma ăn ƀe dadê», jêh ri dâng lĕ mpômpa (siŭm) tât ma deh kon geh rvanh rŭk lŭk dadê ro, lah bơ̆ khân ay lah: «Dâng lĕ mpômpa (siŭm) i geh rvanh mpor dơm, jêng ndơ nkhôm ma ăn ƀe dadê», jêh ri tât ma deh kon geh rvanh mpor dadê đŏng.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias salpicadas. E se ele dizia: Os listrados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias listradas.
9 Kơt ndri Kôranh Brah sŏ mpômpa (siŭm) bơ̆ khân ay ăn ma gâp.
9 Então Deus tomou o rebanho de vosso pai, e o tem dado a mim.
10 Nôk khay tâm jơng mpômpa (siŭm), geh du măng gâp mbơi say be nkuŏng jơng be me, ta nây be nkuŏng geh rvanh mpor, ndrel ma geh rvanh rŭk lŭk dadê.
10 E aconteceu nesse tempo que o rebanho deu cria, eu levantei meus olhos, e vi em um sonho, e eis que os carneiros que montavam sobre o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Jêh ri tông păr Kôranh Brah kuăl gâp: «Hơi Yakôp!” Gâp ơh: «Moh ndơ».
11 E o anjo de Deus falou comigo em um sonho, dizendo: Jacó; e eu disse: Aqui estou.
12 Tông păr nây lah: «May uănh nây! Dâng lĕ be nkuŏng jơng be me, ta nây be nkuŏng geh rvanh mpor, ndrel ma rvanh rŭk lŭk dadê, yorlah Gâp lĕ say nau Laƀan de jan ma may.
12 E ele disse: Levanta teus olhos agora e vê; todos os carneiros que montam sobre o rebanho são listrados, salpicados e malhados; pois eu tenho visto tudo o que Labão faz contigo.
13 Gâp dja Kôranh Brah i nhhơ săk ma may ta ƀon Ƀêtel, ntŭk may tŏ dak ngi ta n'gŏng lŭ nây nơh, nđâp ma may ton ma Gâp đŏng. Aƀaơ dja may dâk lôh bơh bri dak dja hŏm, plơ̆ sât ta ntŭk bri dak deh may nơm ri nơh»”.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu ungiste o pilar, e onde juraste um juramento para mim. Agora, levanta-te, vai-te desta terra e volta à terra de tua parentela.
14 Rachel, ndrel ma Lêa ơh ma Yakôp: “Bơ̆ hên păng mâu geh ôh ăn drăp ndơ khlay ma ndrây ăn ma hên.
14 E Raquel e Lia responderam e lhe disseram: Ainda há alguma porção de herança para nós na casa de nosso pai?
15 Păng lĕ kơp hên jêng tâm ban ma phung bu năch đŏng, păng tâm ban ma tăch hên, jêh ri drăp ndơ i may lĕ jan kar ma păng yor ma hên, păng sŏ ma păng nơm dơm.
15 Não somos por ele consideradas como estrangeiras? Pois ele nos vendeu, e devorou também o nosso dinheiro.
16 Dâng lĕ drăp ndơ Kôranh Brah de ăn ma may sŏ tă bơh bơ̆ hên, jêng drăp ndơ ma hên, ndrel ma phung oh kon hên. Lah ndri may jan hŏm moh ndơ Kôranh Brah de đă ma may”.
16 Porque toda a riqueza que Deus tomou de nosso pai é nossa, e de nossos filhos. Agora, então, tudo quanto Deus te disse, faze-o.
17 Jêh ri Yakôp dâk hăn, păng ăn ur ăn kon păng ncho seh samô,
17 Então, Jacó se levantou, e pôs seus filhos e mulheres sobre camelos,
18 jêh ri păng veng dâng lĕ mpômpa (siŭm) phung păng nơm, nđâp ma ndjôt leo dâng lĕ drăp ndơ păng geh dôl păng gŭ ta bri Pađan-Aram nây nơh, gay ma plơ̆ sât ta Isăk bơ̆ păng nơm ta bri Kanan ri.
18 e ele levou todo o seu rebanho, e todos os seus bens que havia obtido, o rebanho de sua possessão, que havia obtido em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, na terra de Canaã.
19 Dôl nây Laƀan ndŭt hăn koh rsau be biăp păng nơm, jêh ri Rachel ntŭng lĕ phiao rup brah bơ̆ păng ta jay ri đŏng.
19 E Labão foi tosquiar suas ovelhas; e Raquel havia furtado as imagens que eram de seu pai.
20 Yakôp nchuăt ntŭng ma Laƀan phung Aram nây, păng mâu ôh mbơh ăn Laƀan gĭt.
20 E Jacó ocultou a Labão, o sírio, a notícia de sua partida.
21 Yakôp ndjôt leo lĕ phiao dâng lĕ drăp ndơ păng geh. Păng hăn glăt dak rlai Ơprat, hăn let jât yôk bri Kalat ri.
21 Assim ele fugiu com tudo o que tinha, e se levantou e cruzou o rio, e pôs a sua face em direção ao monte Gileade.
22 Tât lĕ pe nar, geh bu hăn mbơh ma Laƀan nau Yakôp lĕ nchuăt nây.
22 E ao terceiro dia, foi declarado a Labão que Jacó havia fugido.
23 Jêh ri Laƀan leo ndŭl mpôl păng hăn tâng Yakôp, khân păng tâng pơh nar, ri mơ dâng ban ta yôk Kalat ri.
23 E ele tomou seus irmãos consigo, e o perseguiu numa jornada de sete dias; e eles o alcançaram no monte Gileade.
24 Yơn ma Kôranh Brah hăn mbơh ma Laƀan phung Aram nây ta nau mbơi ta nôk măng, Păng lah: “May njrăng hŏ, may lơi ôh dah ma ngơi ma Yakôp, bol lah nau ueh, mâu lah nau djơh”.
24 E Deus veio a Labão, o sírio, em um sonho à noite, e lhe disse: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Laƀan tâng ban Yakôp, nôk Yakôp lĕ gŭ rdŏk chun bok ta kalơ yôk bri Kalat ri, Laƀan, ndrel ma ndŭl mpôl păng gŭ rdŏk chun bok ta kalơ yôk Kalat ri đŏng.
25 Então Labão alcançou Jacó. Ora, Jacó havia armado sua tenda no monte, e Labão com seus irmãos armaram no monte Gileade.
26 Laƀan lah Yakôp: “Moh dâng ƀe jan kue nchuăt ntŭng ma gâp? Rdu kon sau gâp, tâm ban ma bu nhŭp veng bơh ntŭk tâm lơh tâm sreh nây, moh dâng ƀe jan kơt nây?
26 E Labão disse a Jacó: O que fizeste, para fugir às escondidas e conduzir minhas filhas, como cativas à espada?
27 Moh dâng ƀe nchuăt ntŭng ma gâp kơt nây, mâu mbơh ăn gâp gĭt? Lah gâp gĭt, gâp njŭn khân ƀe ma nau răm maak, nđâp ma mprât ma mprơ, nđâp ma goh gong goh gŏr, goh gong rêng ngăn ro.
27 Por que tu fugiste em segredo e escondeste de mim, e não me contaste, para que eu pudesse te enviar com alegria, e com cânticos, com tamboril, e com harpas?
28 Moh ƀe mâu ăn gâp chŭm gâp ntĭnh kon sau gâp? Ƀe jan kơt nây jêng rluk mâl ngăn.
28 E não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Agiste como um insensato ao fazer assim.
29 Gâp geh nau dơi lơh khân ƀe, yơn ma Kôranh Brah i bơ̆ ƀe yơk mbah lĕ Păng buay gâp a măng nơh, Păng lah: «May njrăng hŏ, may lơi ôh dah ma ngơi ma Yakôp, bol lah nau ueh, mâu lah nau djơh».
29 Está no poder da minha mão te fazer mal; mas o Deus de teu pai falou comigo ontem à noite, dizendo: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Aƀaơ dja lah ƀe nchuăt yor ma mâu djăng bơ̆ mâu chrao vă, lah ndri moh dâng ƀe ntŭng nđâp ma rup brah gâp?”
30 E agora, se decidiste ir-te pelo muito que anelas pela casa de teu pai, contudo por que tu furtaste meus deuses?
31 Yakôp ơh ma Laƀan: “Dâng gâp jan kơt nđa, yorlah gâp klach ƀe sŏ pit oh kon ƀe nơm tă bơh gâp.
31 E Jacó respondeu e disse a Labão: Porque eu tive medo. Pois eu disse: E se porventura tomasses à força tuas filhas de mim?
32 Lŏng rup brah ƀe ri, lah ƀe say ta bu moh, iăt ma nkhât bunuyh i nây. Ƀe nsơr joi ăp bunuyh ta năp băl mpôl ƀe nây dô, lah say geh ndơ ƀe, ƀe sŏ sât dô”. Yơn ma Yakôp mâu ôh gĭt lah lĕ Rachel de ndjôt ntŭng rup brah ri.
32 Com quem encontrares os teus deuses, que este não viva. Diante de nossos irmãos, discerne o que é teu comigo, e toma-o a ti. Porque Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Jêh ri Laƀan lăp ta chun Yakôp, lăp ta chun Lêa, ndrel ma lăp ta chun bunuyh sơm kơl jan kar ma Lêa, Rachel, joi ndơ nây mâu say ôh. Laƀan lôh bơh chun Lêa ri, lăp ta chun Rachel.
33 E Labão foi à tenda de Jacó, e à tenda de Lia, e às tendas das duas servas, mas não os encontrou. Então ele saiu da tenda de Lia, e entrou na tenda de Raquel.
34 Rachel sŏ dâng lĕ rup brah i nây, păng pôn ta dŭr seh samô ri, jêh ri păng nơm gŭ bơh lơ. Laƀan joi lam chun nây, joi mâu ôh say ndơ.
34 Ora, Raquel havia tomado as imagens, e as tinha colocado na albarda de um camelo, e estava sentada sobre elas. E Labão buscou em toda a tenda, mas não as encontrou.
35 Rachel mbơh ma bơ̆ păng: “Lơi ta bơ̆ klăp ndăng ma gâp, gâp mâu dâk ta năp may, gâp mâu dơi dâk, yorlah gâp mâu ueh săk”. Kơt ndri păng joi rup brah i nây, yơn ma mâu ôh say.
35 E ela disse a seu pai: Não se aborreça o meu senhor que não posso levantar-me perante ti, pois o costume das mulheres está sobre mim. E ele procurou, mas não encontrou as imagens.
36 Yakôp ji nuih ngăn, păng lah Laƀan: “Moh dôih gâp, moh ndơ tih ta gâp dâng ƀe tâng gâp nđâp ma nuih?
36 E Jacó irou-se e contendeu com Labão. E Jacó respondeu e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Dôl ƀe nsơr rhi ndơ gâp, moh ƀă ƀe say ndơ ƀe ta phung hên? Lŏng ƀe nhhơ ăn ma băl mpôl gâp say, nhhơ ăn ma băl mpôl ƀe say ta dja, gay ma ăn phung khân păng nây sơm phat dôih ma bar hê bân.
37 Enquanto buscaste em todas as minhas coisas, o que achaste de todas as coisas da tua casa? Põe-no aqui diante de meus irmãos e teus irmãos, para que eles possam julgar entre nós dois.
38 Lĕ 20 năm, gâp gŭ ndrel ƀe, dâng lĕ be biăp me, ndrel ma be me ƀe, mâu geh ôh du mlŏm rlêh kon, be biăp nkuŏng ƀe du mlŏm gâp mâu hŏ geh sa đŏng.
38 Estes vinte anos eu tenho estado contigo; tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram suas crias, e eu não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Lah geh mpômpa (siŭm) bri kăp sa, ƀe hôm đă gâp trŏ, mâu ôh ăn gâp ndjôt mpômpa (siŭm) khât nây ndơ̆ ăn ƀe ma say dơm, lah geh bu ntŭng nôk nar, mâu lah nôk măng, ƀe đă gâp trŏ dadê, gâp trŏ ăn ƀe mro.
39 O que foi despedaçado pelos animais eu não trouxe a ti; eu carreguei a perda disso. Da minha mão o requerias, se furtado de dia ou furtado de noite.
40 Kơt nđa ngăn nau gâp nsrôyh, nôk nar ma dôh nar, nôk măng ma nđik, ndrel ma rngeh măng găng măt ngăn.
40 Assim fui eu. Durante o dia a seca me consumia, e a geada de noite, e o meu sono fugia dos meus olhos.
41 Gâp gŭ ndrel ƀe jŏ 20 năm, gâp jan kar ma ƀe 14 năm, gay ma geh sŏ kon bu ur ƀe bar hê nây, jêh ri prao năm jât gay ma geh mpômpa (siŭm) phung. Yơn ma ndơ nkhôm gâp nây, ƀêng ma ngơi mplăch jât tơ̆ ngăn.
41 Assim eu estive vinte anos na tua casa. Eu te servi catorze anos pelas tuas filhas, e seis anos pelo teu rebanho, e tu mudaste o meu salário dez vezes.
42 Lah mâu geh Kôranh Brah i che gâp yơk mbah, i bơ̆ gâp klach yơk nây gŭ ndrel gâp, ƀe ăn gâp sât mpang ti dơm ngăn ro. Kôranh Brah lĕ say ndơ jêr ta gâp, kơt ndri dâng a măng nơh Păng lah ƀe”.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, e o temor de Isaque não estivesse comigo, certamente tu me terias enviado embora vazio. Deus viu a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e te repreendeu ontem à noite.
43 Laƀan lah ma Yakôp: “Phung bu ur dja kon gâp dadê, dâng lĕ phung kon se dja sau gâp dadê, dâng lĕ mpômpa (siŭm) dja mpômpa (siŭm) gâp, ndrel ma dâng lĕ ndơ ƀe say ta dja ndơ gâp dadê, nar dja gâp mâu ôh dăn sŏ kon bu ur gâp, gâp mâu ôh dăn sŏ sau gâp khân păng bă nây.
43 E Labão respondeu e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e esse rebanho é meu rebanho, e tudo o que tu vês é meu. E o que eu posso fazer hoje a essas minhas filhas, ou aos seus filhos que elas geraram?
44 Lah ndri nar dja ăn bân jan nau tâm rnglăp băl, nđâp ma jan ndơ mbên ăn ma hôm kah gĭt”.
44 Portanto, vem agora e façamos um pacto, eu e tu, e que isto seja por testemunha entre mim e ti.
45 Jêh ri Yakôp sŏ du mlŏm lŭ, păng rdŏk jan n'gŏng ta ri.
45 E Jacó tomou uma pedra, e a colocou por pilar.
46 Păng lah ma băl mpôl păng: “Khân ay may bun lŭ hŏm”. Khân păng dônh lŭ bun rdŭl, jêh ri leo băl gŭ sông ta meng nây.
46 E Jacó disse a seus irmãos: Ajuntai pedras; e eles tomaram pedras e fizeram um montão; e eles comeram ali sobre o montão.
47 Laƀan kuăl ntŭk nây rnha: «Yêkar-Sahađutha», yơn ma Yakôp kuăl ntŭk nây rnha: «Kalêt».
47 E Labão o chamou Jegar-Saaduta, mas Jacó o chamou Galeede.
48 Jêh ri Laƀan lah: “Nar dja bân sŏ lŭ dja jan ndơ mbên ƀe ndrel gâp.” Kơt ndri dâng bu kuăl lŭ i bun nây rnha «Kalêt», geh nau khlay lah «Bun lŭ năk say năk tăng».
48 E Labão disse: Este montão é uma testemunha entre mim e ti neste dia. Por isso, foi o nome dele chamado Galeede,
49 Yơn ma bu kuăl «Mihpa», đŏng, geh nau khlay lah «Chuanh nkơng ma ntŭk njrăng», yorlah Laƀan lah: “Dăn Brah Yêhôva njrăng ƀe ndrel gâp, dôl bân gŭ tâm ƀah ngai.
49 e Mispá, pois ele disse: O SENHOR observe entre mim e ti, quando nos apartarmos um do outro.
50 Lah ƀe jan djơh ma kon bu ur gâp, mâu lah sŏ ur êng nôk khân păng hôm rêh, bol lah khân păng mâu geh ndŭl mpôl gŭ ndrel kađôi, hôm geh Kôranh Brah đŏng say, yorlah Păng i lĕ gĭt say nau bân lĕ tâm rnglăp ta dja”.
50 Se tu afligires minhas filhas, ou se tomares outras mulheres além das minhas filhas, nenhum homem está conosco. Vê, Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Laƀan ngơi tay ma Yakôp: “Uănh dja yơ̆, lŭ bun dja, ndrel ma n'gŏng lŭ dja lĕ gâp tê̆ ta nklang n'gul vah vang ƀe ma gâp.
51 E Labão disse a Jacó: Vê este montão, e olha para este pilar, que tenho erigido entre mim e ti.
52 Lŭ bun dja, ndrel ma n'gŏng lŭ dja jêng ndơ mbên ma nau bân lĕ tâm rnglăp ăn ma nkah tôr bân, gâp mâu ôh mra hăn rlao bơh đah lŭ dja gay ma lơh ƀe, ƀe kŏ mâu đŏng mra hăn rlao bơh đah lŭ dja gay ma lơh gâp.
52 Este montão seja testemunha, e este pilar seja testemunha, de que eu não passarei deste montão a ti, e que tu não passarás deste montão e deste pilar até mim, para o mal.
53 Dăn Kôranh Brah i Abrahăm, i Nahôr, nđâp ma i bơ̆ khân păng yơk mbah nây, sơm phat dôih ăn ma bân”. Jêh ri Yakôp ton đŏng, ta rnha Kôranh Brah i Isăk i bơ̆ păng klach yơk ri păng ton.
53 O Deus de Abraão, e o Deus de Naor, o Deus do seu pai julgue entre nós. E Jacó jurou pelo temor do seu pai Isaque.
54 Yakôp nhhơr ndơ jan brah ta kalơ yôk nây, jêh ri păng kuăl dâng lĕ phung i gŭ ta nây văch sông sa ndrel. Jêh sông jêh sa, khân păng bêch ta kalơ yôk nây du măng.
54 Então, Jacó ofereceu sacrifício sobre o monte, e chamou seus irmãos para comer pão, e eles comeram pão, e ficaram a noite toda no monte.
55 Ơm ôi Laƀan dâk, păng chŭm kon chŭm sau păng ri, ndrel ma ăn geh jêng ma phung khân păng. Jêh ri păng plơ̆ sât tay ta bri păng nơm.
55 E cedo de manhã Labão levantou-se, e beijou seus filhos e suas filhas, e os abençoou, e Labão partiu, e retornou ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.