Gênesis 31
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA
1 Jêh ri Yakôp tăng phung kon bu klô Laƀan tâm lah: “Lĕ Yakôp sŏ nsiăn drăp ndơ bơ̆ bân. Păng ndrŏng ŏk drăp ndơ nây tă bơh drăp ndơ bơ̆ bân”.
1 Então, ouvia Jacó os comentários dos filhos de Labão, que diziam: Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai; e do que era de nosso pai juntou ele toda esta riqueza.
2 Yakôp say Laƀan mâu hôm ôh lăng mbơh ngơi ma păng.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável, como anteriormente.
3 Jêh ri Brah Yêhôva lah ma păng: “May plơ̆ sât hŏm ta bri u che may nơm, ta ndŭl mpôl may nơm ri, Gâp mra gŭ ndrel may”.
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra de teus pais e à tua parentela; e eu serei contigo.
4 Jêh ri Yakôp đă bu hăn kuăl Rachel, ndrel ma Lêa, hăn gŭ ndrel păng ta ntŭk chiăp be biăp ta ndrĭch ri.
4 Então, Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Yakôp lah ma bar hê ur păng nây: “Lĕ gâp say bơ̆ khân ay mâu hôm ôh lăng mbơh ngơi ma gâp kơt bơh ntơm nơh, yơn ma Kôranh Brah i bơ̆ gâp yơk mbah lĕ gŭ ndrel gâp.
5 e lhes disse: Vejo que o rosto de vosso pai não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Khân ay lĕ gĭt đŏng gâp gŭ jan kar ăn ma bơ̆ khân ay, lĕ bơh brăt suan gâp ngăn.
6 Vós mesmas sabeis que com todo empenho tenho servido a vosso pai;
7 Yơn ma bơ̆ khân ay păng ndơm mƀrôh gâp, păng ngơi mplăch ndơ nkhôm ma gâp lĕ jât tơ̆. Yơn ma Kôranh Brah mâu ôh ăn păng jan djơh ma gâp.
7 mas vosso pai me tem enganado e por dez vezes me mudou o salário; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal nenhum.
8 Lah bơ̆ khân ay lah: «Dâng lĕ mpômpa (siŭm) i geh rvanh rŭk lŭk dơm, jêng ndơ nkhôm ma ăn ƀe dadê», jêh ri dâng lĕ mpômpa (siŭm) tât ma deh kon geh rvanh rŭk lŭk dadê ro, lah bơ̆ khân ay lah: «Dâng lĕ mpômpa (siŭm) i geh rvanh mpor dơm, jêng ndơ nkhôm ma ăn ƀe dadê», jêh ri tât ma deh kon geh rvanh mpor dadê đŏng.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados; e se dizia: Os listados serão o teu salário, então, os rebanhos todos davam listados.
9 Kơt ndri Kôranh Brah sŏ mpômpa (siŭm) bơ̆ khân ay ăn ma gâp.
9 Assim, Deus tomou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 Nôk khay tâm jơng mpômpa (siŭm), geh du măng gâp mbơi say be nkuŏng jơng be me, ta nây be nkuŏng geh rvanh mpor, ndrel ma geh rvanh rŭk lŭk dadê.
10 Pois, chegado o tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listados, salpicados e malhados.
11 Jêh ri tông păr Kôranh Brah kuăl gâp: «Hơi Yakôp!” Gâp ơh: «Moh ndơ».
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui!
12 Tông păr nây lah: «May uănh nây! Dâng lĕ be nkuŏng jơng be me, ta nây be nkuŏng geh rvanh mpor, ndrel ma rvanh rŭk lŭk dadê, yorlah Gâp lĕ say nau Laƀan de jan ma may.
12 Ele continuou: Levanta agora os olhos e vê que todos os machos que cobrem o rebanho são listados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão te está fazendo.
13 Gâp dja Kôranh Brah i nhhơ săk ma may ta ƀon Ƀêtel, ntŭk may tŏ dak ngi ta n'gŏng lŭ nây nơh, nđâp ma may ton ma Gâp đŏng. Aƀaơ dja may dâk lôh bơh bri dak dja hŏm, plơ̆ sât ta ntŭk bri dak deh may nơm ri nơh»”.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai desta terra e volta para a terra de tua parentela.
14 Rachel, ndrel ma Lêa ơh ma Yakôp: “Bơ̆ hên păng mâu geh ôh ăn drăp ndơ khlay ma ndrây ăn ma hên.
14 Então, responderam Raquel e Lia e lhe disseram: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Păng lĕ kơp hên jêng tâm ban ma phung bu năch đŏng, păng tâm ban ma tăch hên, jêh ri drăp ndơ i may lĕ jan kar ma păng yor ma hên, păng sŏ ma păng nơm dơm.
15 Não nos considera ele como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Dâng lĕ drăp ndơ Kôranh Brah de ăn ma may sŏ tă bơh bơ̆ hên, jêng drăp ndơ ma hên, ndrel ma phung oh kon hên. Lah ndri may jan hŏm moh ndơ Kôranh Brah de đă ma may”.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te disse.
17 Jêh ri Yakôp dâk hăn, păng ăn ur ăn kon păng ncho seh samô,
17 Então, se levantou Jacó e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 jêh ri păng veng dâng lĕ mpômpa (siŭm) phung păng nơm, nđâp ma ndjôt leo dâng lĕ drăp ndơ păng geh dôl păng gŭ ta bri Pađan-Aram nây nơh, gay ma plơ̆ sât ta Isăk bơ̆ păng nơm ta bri Kanan ri.
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir; o gado de sua propriedade que acumulara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Dôl nây Laƀan ndŭt hăn koh rsau be biăp păng nơm, jêh ri Rachel ntŭng lĕ phiao rup brah bơ̆ păng ta jay ri đŏng.
19 Tendo ido Labão fazer a tosquia das ovelhas, Raquel furtou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Yakôp nchuăt ntŭng ma Laƀan phung Aram nây, păng mâu ôh mbơh ăn Laƀan gĭt.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, não lhe dando a saber que fugia.
21 Yakôp ndjôt leo lĕ phiao dâng lĕ drăp ndơ păng geh. Păng hăn glăt dak rlai Ơprat, hăn let jât yôk bri Kalat ri.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia; levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo da montanha de Gileade.
22 Tât lĕ pe nar, geh bu hăn mbơh ma Laƀan nau Yakôp lĕ nchuăt nây.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 Jêh ri Laƀan leo ndŭl mpôl păng hăn tâng Yakôp, khân păng tâng pơh nar, ri mơ dâng ban ta yôk Kalat ri.
23 Tomando, pois, consigo a seus irmãos, saiu-lhe no encalço, por sete dias de jornada, e o alcançou na montanha de Gileade.
24 Yơn ma Kôranh Brah hăn mbơh ma Laƀan phung Aram nây ta nau mbơi ta nôk măng, Păng lah: “May njrăng hŏ, may lơi ôh dah ma ngơi ma Yakôp, bol lah nau ueh, mâu lah nau djơh”.
24 De noite, porém, veio Deus a Labão, o arameu, em sonhos, e lhe disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Laƀan tâng ban Yakôp, nôk Yakôp lĕ gŭ rdŏk chun bok ta kalơ yôk bri Kalat ri, Laƀan, ndrel ma ndŭl mpôl păng gŭ rdŏk chun bok ta kalơ yôk Kalat ri đŏng.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Este havia armado a sua tenda naquela montanha; também Labão armou a sua com seus irmãos, na montanha de Gileade.
26 Laƀan lah Yakôp: “Moh dâng ƀe jan kue nchuăt ntŭng ma gâp? Rdu kon sau gâp, tâm ban ma bu nhŭp veng bơh ntŭk tâm lơh tâm sreh nây, moh dâng ƀe jan kơt nây?
26 E disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste minhas filhas como cativas pela espada?
27 Moh dâng ƀe nchuăt ntŭng ma gâp kơt nây, mâu mbơh ăn gâp gĭt? Lah gâp gĭt, gâp njŭn khân ƀe ma nau răm maak, nđâp ma mprât ma mprơ, nđâp ma goh gong goh gŏr, goh gong rêng ngăn ro.
27 Por que fugiste ocultamente, e me lograste, e nada me fizeste saber, para que eu te despedisse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Moh ƀe mâu ăn gâp chŭm gâp ntĭnh kon sau gâp? Ƀe jan kơt nây jêng rluk mâl ngăn.
28 E por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Nisso procedeste insensatamente.
29 Gâp geh nau dơi lơh khân ƀe, yơn ma Kôranh Brah i bơ̆ ƀe yơk mbah lĕ Păng buay gâp a măng nơh, Păng lah: «May njrăng hŏ, may lơi ôh dah ma ngơi ma Yakôp, bol lah nau ueh, mâu lah nau djơh».
29 Há poder em minhas mãos para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou, ontem à noite, e disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Aƀaơ dja lah ƀe nchuăt yor ma mâu djăng bơ̆ mâu chrao vă, lah ndri moh dâng ƀe ntŭng nđâp ma rup brah gâp?”
30 E agora que partiste de vez, porque tens saudade da casa de teu pai, por que me furtaste os meus deuses?
31 Yakôp ơh ma Laƀan: “Dâng gâp jan kơt nđa, yorlah gâp klach ƀe sŏ pit oh kon ƀe nơm tă bơh gâp.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois calculei: não suceda que me tome à força as suas filhas.
32 Lŏng rup brah ƀe ri, lah ƀe say ta bu moh, iăt ma nkhât bunuyh i nây. Ƀe nsơr joi ăp bunuyh ta năp băl mpôl ƀe nây dô, lah say geh ndơ ƀe, ƀe sŏ sât dô”. Yơn ma Yakôp mâu ôh gĭt lah lĕ Rachel de ndjôt ntŭng rup brah ri.
32 Não viva aquele com quem achares os teus deuses; verifica diante de nossos irmãos o que te pertence e que está comigo e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os havia furtado.
33 Jêh ri Laƀan lăp ta chun Yakôp, lăp ta chun Lêa, ndrel ma lăp ta chun bunuyh sơm kơl jan kar ma Lêa, Rachel, joi ndơ nây mâu say ôh. Laƀan lôh bơh chun Lêa ri, lăp ta chun Rachel.
33 Labão, pois, entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas servas, porém não os achou. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Rachel sŏ dâng lĕ rup brah i nây, păng pôn ta dŭr seh samô ri, jêh ri păng nơm gŭ bơh lơ. Laƀan joi lam chun nây, joi mâu ôh say ndơ.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos do lar, e os pusera na sela de um camelo, e estava assentada sobre eles; apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Rachel mbơh ma bơ̆ păng: “Lơi ta bơ̆ klăp ndăng ma gâp, gâp mâu dâk ta năp may, gâp mâu dơi dâk, yorlah gâp mâu ueh săk”. Kơt ndri păng joi rup brah i nây, yơn ma mâu ôh say.
35 Então, disse ela a seu pai: Não te agastes, meu senhor, por não poder eu levantar-me na tua presença; pois me acho com as regras das mulheres. Ele procurou, contudo não achou os ídolos do lar.
36 Yakôp ji nuih ngăn, păng lah Laƀan: “Moh dôih gâp, moh ndơ tih ta gâp dâng ƀe tâng gâp nđâp ma nuih?
36 Então, se irou Jacó e altercou com Labão; e lhe disse: Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Dôl ƀe nsơr rhi ndơ gâp, moh ƀă ƀe say ndơ ƀe ta phung hên? Lŏng ƀe nhhơ ăn ma băl mpôl gâp say, nhhơ ăn ma băl mpôl ƀe say ta dja, gay ma ăn phung khân păng nây sơm phat dôih ma bar hê bân.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, que achaste de todos os utensílios de tua casa? Põe-nos aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que julguem entre mim e ti.
38 Lĕ 20 năm, gâp gŭ ndrel ƀe, dâng lĕ be biăp me, ndrel ma be me ƀe, mâu geh ôh du mlŏm rlêh kon, be biăp nkuŏng ƀe du mlŏm gâp mâu hŏ geh sa đŏng.
38 Vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca perderam as crias, e não comi os carneiros de teu rebanho.
39 Lah geh mpômpa (siŭm) bri kăp sa, ƀe hôm đă gâp trŏ, mâu ôh ăn gâp ndjôt mpômpa (siŭm) khât nây ndơ̆ ăn ƀe ma say dơm, lah geh bu ntŭng nôk nar, mâu lah nôk măng, ƀe đă gâp trŏ dadê, gâp trŏ ăn ƀe mro.
39 Nem te apresentei o que era despedaçado pelas feras; sofri o dano; da minha mão o requerias, tanto o furtado de dia como de noite.
40 Kơt nđa ngăn nau gâp nsrôyh, nôk nar ma dôh nar, nôk măng ma nđik, ndrel ma rngeh măng găng măt ngăn.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Gâp gŭ ndrel ƀe jŏ 20 năm, gâp jan kar ma ƀe 14 năm, gay ma geh sŏ kon bu ur ƀe bar hê nây, jêh ri prao năm jât gay ma geh mpômpa (siŭm) phung. Yơn ma ndơ nkhôm gâp nây, ƀêng ma ngơi mplăch jât tơ̆ ngăn.
41 Vinte anos permaneci em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; dez vezes me mudaste o salário.
42 Lah mâu geh Kôranh Brah i che gâp yơk mbah, i bơ̆ gâp klach yơk nây gŭ ndrel gâp, ƀe ăn gâp sât mpang ti dơm ngăn ro. Kôranh Brah lĕ say ndơ jêr ta gâp, kơt ndri dâng a măng nơh Păng lah ƀe”.
42 Se não fora o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo me despedirias agora de mãos vazias. Deus me atendeu ao sofrimento e ao trabalho das minhas mãos e te repreendeu ontem à noite.
43 Laƀan lah ma Yakôp: “Phung bu ur dja kon gâp dadê, dâng lĕ phung kon se dja sau gâp dadê, dâng lĕ mpômpa (siŭm) dja mpômpa (siŭm) gâp, ndrel ma dâng lĕ ndơ ƀe say ta dja ndơ gâp dadê, nar dja gâp mâu ôh dăn sŏ kon bu ur gâp, gâp mâu ôh dăn sŏ sau gâp khân păng bă nây.
43 Então, respondeu Labão a Jacó: As filhas são minhas filhas, os filhos são meus filhos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que vês é meu; que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Lah ndri nar dja ăn bân jan nau tâm rnglăp băl, nđâp ma jan ndơ mbên ăn ma hôm kah gĭt”.
44 Vem, pois; e façamos aliança, eu e tu, que sirva de testemunho entre mim e ti.
45 Jêh ri Yakôp sŏ du mlŏm lŭ, păng rdŏk jan n'gŏng ta ri.
45 Então, Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Păng lah ma băl mpôl păng: “Khân ay may bun lŭ hŏm”. Khân păng dônh lŭ bun rdŭl, jêh ri leo băl gŭ sông ta meng nây.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Laƀan kuăl ntŭk nây rnha: «Yêkar-Sahađutha», yơn ma Yakôp kuăl ntŭk nây rnha: «Kalêt».
47 Chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; Jacó, porém, lhe chamou Galeede.
48 Jêh ri Laƀan lah: “Nar dja bân sŏ lŭ dja jan ndơ mbên ƀe ndrel gâp.” Kơt ndri dâng bu kuăl lŭ i bun nây rnha «Kalêt», geh nau khlay lah «Bun lŭ năk say năk tăng».
48 E disse Labão: Seja hoje este montão por testemunha entre mim e ti; por isso, se lhe chamou Galeede
49 Yơn ma bu kuăl «Mihpa», đŏng, geh nau khlay lah «Chuanh nkơng ma ntŭk njrăng», yorlah Laƀan lah: “Dăn Brah Yêhôva njrăng ƀe ndrel gâp, dôl bân gŭ tâm ƀah ngai.
49 e Mispa, pois disse: Vigie o Senhor entre mim e ti e nos julgue quando estivermos separados um do outro.
50 Lah ƀe jan djơh ma kon bu ur gâp, mâu lah sŏ ur êng nôk khân păng hôm rêh, bol lah khân păng mâu geh ndŭl mpôl gŭ ndrel kađôi, hôm geh Kôranh Brah đŏng say, yorlah Păng i lĕ gĭt say nau bân lĕ tâm rnglăp ta dja”.
50 Se maltratares as minhas filhas e tomares outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Laƀan ngơi tay ma Yakôp: “Uănh dja yơ̆, lŭ bun dja, ndrel ma n'gŏng lŭ dja lĕ gâp tê̆ ta nklang n'gul vah vang ƀe ma gâp.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este montão e esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Lŭ bun dja, ndrel ma n'gŏng lŭ dja jêng ndơ mbên ma nau bân lĕ tâm rnglăp ăn ma nkah tôr bân, gâp mâu ôh mra hăn rlao bơh đah lŭ dja gay ma lơh ƀe, ƀe kŏ mâu đŏng mra hăn rlao bơh đah lŭ dja gay ma lơh gâp.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei o montão para lá, e tu não passarás o montão e a coluna para cá.
53 Dăn Kôranh Brah i Abrahăm, i Nahôr, nđâp ma i bơ̆ khân păng yơk mbah nây, sơm phat dôih ăn ma bân”. Jêh ri Yakôp ton đŏng, ta rnha Kôranh Brah i Isăk i bơ̆ păng klach yơk ri păng ton.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Yakôp nhhơr ndơ jan brah ta kalơ yôk nây, jêh ri păng kuăl dâng lĕ phung i gŭ ta nây văch sông sa ndrel. Jêh sông jêh sa, khân păng bêch ta kalơ yôk nây du măng.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Ơm ôi Laƀan dâk, păng chŭm kon chŭm sau păng ri, ndrel ma ăn geh jêng ma phung khân păng. Jêh ri păng plơ̆ sât tay ta bri păng nơm.
55 Tendo-se levantado Labão pela madrugada, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.