Gênesis 31

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jêh ri Yakôp tăng phung kon bu klô Laƀan tâm lah: “Lĕ Yakôp sŏ nsiăn drăp ndơ bơ̆ bân. Păng ndrŏng ŏk drăp ndơ nây tă bơh drăp ndơ bơ̆ bân”.
1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Yakôp say Laƀan mâu hôm ôh lăng mbơh ngơi ma păng.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Jêh ri Brah Yêhôva lah ma păng: “May plơ̆ sât hŏm ta bri u che may nơm, ta ndŭl mpôl may nơm ri, Gâp mra gŭ ndrel may”.
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra dos teus pais e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Jêh ri Yakôp đă bu hăn kuăl Rachel, ndrel ma Lêa, hăn gŭ ndrel păng ta ntŭk chiăp be biăp ta ndrĭch ri.
4 Então, enviou Jacó e chamou a Raquel e a Leia ao campo, ao seu rebanho.
5 Yakôp lah ma bar hê ur păng nây: “Lĕ gâp say bơ̆ khân ay mâu hôm ôh lăng mbơh ngơi ma gâp kơt bơh ntơm nơh, yơn ma Kôranh Brah i bơ̆ gâp yơk mbah lĕ gŭ ndrel gâp.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai esteve comigo.
6 Khân ay lĕ gĭt đŏng gâp gŭ jan kar ăn ma bơ̆ khân ay, lĕ bơh brăt suan gâp ngăn.
6 E vós mesmas sabeis que, com todo o meu poder, tenho servido a vosso pai;
7 Yơn ma bơ̆ khân ay păng ndơm mƀrôh gâp, păng ngơi mplăch ndơ nkhôm ma gâp lĕ jât tơ̆. Yơn ma Kôranh Brah mâu ôh ăn păng jan djơh ma gâp.
7 mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Lah bơ̆ khân ay lah: «Dâng lĕ mpômpa (siŭm) i geh rvanh rŭk lŭk dơm, jêng ndơ nkhôm ma ăn ƀe dadê», jêh ri dâng lĕ mpômpa (siŭm) tât ma deh kon geh rvanh rŭk lŭk dadê ro, lah bơ̆ khân ay lah: «Dâng lĕ mpômpa (siŭm) i geh rvanh mpor dơm, jêng ndơ nkhôm ma ăn ƀe dadê», jêh ri tât ma deh kon geh rvanh mpor dadê đŏng.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados. E, quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam listrados.
9 Kơt ndri Kôranh Brah sŏ mpômpa (siŭm) bơ̆ khân ay ăn ma gâp.
9 Assim, Deus tirou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 Nôk khay tâm jơng mpômpa (siŭm), geh du măng gâp mbơi say be nkuŏng jơng be me, ta nây be nkuŏng geh rvanh mpor, ndrel ma geh rvanh rŭk lŭk dadê.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos que os bodes que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Jêh ri tông păr Kôranh Brah kuăl gâp: «Hơi Yakôp!” Gâp ơh: «Moh ndơ».
11 E disse-me o Anjo de Deus, em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Tông păr nây lah: «May uănh nây! Dâng lĕ be nkuŏng jơng be me, ta nây be nkuŏng geh rvanh mpor, ndrel ma rvanh rŭk lŭk dadê, yorlah Gâp lĕ say nau Laƀan de jan ma may.
12 E disse ele: Levanta, agora, os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Gâp dja Kôranh Brah i nhhơ săk ma may ta ƀon Ƀêtel, ntŭk may tŏ dak ngi ta n'gŏng lŭ nây nơh, nđâp ma may ton ma Gâp đŏng. Aƀaơ dja may dâk lôh bơh bri dak dja hŏm, plơ̆ sât ta ntŭk bri dak deh may nơm ri nơh»”.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me tens feito o voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Rachel, ndrel ma Lêa ơh ma Yakôp: “Bơ̆ hên păng mâu geh ôh ăn drăp ndơ khlay ma ndrây ăn ma hên.
14 Então, responderam Raquel e Leia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Păng lĕ kơp hên jêng tâm ban ma phung bu năch đŏng, păng tâm ban ma tăch hên, jêh ri drăp ndơ i may lĕ jan kar ma păng yor ma hên, păng sŏ ma păng nơm dơm.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos e comeu todo o nosso dinheiro.
16 Dâng lĕ drăp ndơ Kôranh Brah de ăn ma may sŏ tă bơh bơ̆ hên, jêng drăp ndơ ma hên, ndrel ma phung oh kon hên. Lah ndri may jan hŏm moh ndơ Kôranh Brah de đă ma may”.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te tem dito.
17 Jêh ri Yakôp dâk hăn, păng ăn ur ăn kon păng ncho seh samô,
17 Então, se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos,
18 jêh ri păng veng dâng lĕ mpômpa (siŭm) phung păng nơm, nđâp ma ndjôt leo dâng lĕ drăp ndơ păng geh dôl păng gŭ ta bri Pađan-Aram nây nơh, gay ma plơ̆ sât ta Isăk bơ̆ păng nơm ta bri Kanan ri.
18 e levou todo o seu gado e toda a sua fazenda que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Dôl nây Laƀan ndŭt hăn koh rsau be biăp păng nơm, jêh ri Rachel ntŭng lĕ phiao rup brah bơ̆ păng ta jay ri đŏng.
19 E, havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Yakôp nchuăt ntŭng ma Laƀan phung Aram nây, păng mâu ôh mbơh ăn Laƀan gĭt.
20 E esquivou-se Jacó de Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Yakôp ndjôt leo lĕ phiao dâng lĕ drăp ndơ păng geh. Păng hăn glăt dak rlai Ơprat, hăn let jât yôk bri Kalat ri.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha; e levantou-se, e passou o rio, e pôs o seu rosto para a montanha de Gileade.
22 Tât lĕ pe nar, geh bu hăn mbơh ma Laƀan nau Yakôp lĕ nchuăt nây.
22 E, no terceiro dia, foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Jêh ri Laƀan leo ndŭl mpôl păng hăn tâng Yakôp, khân păng tâng pơh nar, ri mơ dâng ban ta yôk Kalat ri.
23 Então, tomou consigo os seus irmãos e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Yơn ma Kôranh Brah hăn mbơh ma Laƀan phung Aram nây ta nau mbơi ta nôk măng, Păng lah: “May njrăng hŏ, may lơi ôh dah ma ngơi ma Yakôp, bol lah nau ueh, mâu lah nau djơh”.
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Laƀan tâng ban Yakôp, nôk Yakôp lĕ gŭ rdŏk chun bok ta kalơ yôk bri Kalat ri, Laƀan, ndrel ma ndŭl mpôl păng gŭ rdŏk chun bok ta kalơ yôk Kalat ri đŏng.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. E armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua na montanha de Gileade.
26 Laƀan lah Yakôp: “Moh dâng ƀe jan kue nchuăt ntŭng ma gâp? Rdu kon sau gâp, tâm ban ma bu nhŭp veng bơh ntŭk tâm lơh tâm sreh nây, moh dâng ƀe jan kơt nây?
26 Então, disse Labão a Jacó: Que fizeste, que te esquivaste de mim e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Moh dâng ƀe nchuăt ntŭng ma gâp kơt nây, mâu mbơh ăn gâp gĭt? Lah gâp gĭt, gâp njŭn khân ƀe ma nau răm maak, nđâp ma mprât ma mprơ, nđâp ma goh gong goh gŏr, goh gong rêng ngăn ro.
27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Moh ƀe mâu ăn gâp chŭm gâp ntĭnh kon sau gâp? Ƀe jan kơt nây jêng rluk mâl ngăn.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente, pois, agora andaste, fazendo assim.
29 Gâp geh nau dơi lơh khân ƀe, yơn ma Kôranh Brah i bơ̆ ƀe yơk mbah lĕ Păng buay gâp a măng nơh, Păng lah: «May njrăng hŏ, may lơi ôh dah ma ngơi ma Yakôp, bol lah nau ueh, mâu lah nau djơh».
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Aƀaơ dja lah ƀe nchuăt yor ma mâu djăng bơ̆ mâu chrao vă, lah ndri moh dâng ƀe ntŭng nđâp ma rup brah gâp?”
30 E agora, se te querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Yakôp ơh ma Laƀan: “Dâng gâp jan kơt nđa, yorlah gâp klach ƀe sŏ pit oh kon ƀe nơm tă bơh gâp.
31 Então, respondeu Jacó e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo se porventura me não arrebatarias as tuas filhas.
32 Lŏng rup brah ƀe ri, lah ƀe say ta bu moh, iăt ma nkhât bunuyh i nây. Ƀe nsơr joi ăp bunuyh ta năp băl mpôl ƀe nây dô, lah say geh ndơ ƀe, ƀe sŏ sât dô”. Yơn ma Yakôp mâu ôh gĭt lah lĕ Rachel de ndjôt ntŭng rup brah ri.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Jêh ri Laƀan lăp ta chun Yakôp, lăp ta chun Lêa, ndrel ma lăp ta chun bunuyh sơm kơl jan kar ma Lêa, Rachel, joi ndơ nây mâu say ôh. Laƀan lôh bơh chun Lêa ri, lăp ta chun Rachel.
33 Então, entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Leia, e na tenda de ambas as servas e não os achou; e, saindo da tenda de Leia, entrou na tenda de Raquel.
34 Rachel sŏ dâng lĕ rup brah i nây, păng pôn ta dŭr seh samô ri, jêh ri păng nơm gŭ bơh lơ. Laƀan joi lam chun nây, joi mâu ôh say ndơ.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos, e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Rachel mbơh ma bơ̆ păng: “Lơi ta bơ̆ klăp ndăng ma gâp, gâp mâu dâk ta năp may, gâp mâu dơi dâk, yorlah gâp mâu ueh săk”. Kơt ndri păng joi rup brah i nây, yơn ma mâu ôh say.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Yakôp ji nuih ngăn, păng lah Laƀan: “Moh dôih gâp, moh ndơ tih ta gâp dâng ƀe tâng gâp nđâp ma nuih?
36 Então, irou-se Jacó e contendeu com Labão. E respondeu Jacó e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Dôl ƀe nsơr rhi ndơ gâp, moh ƀă ƀe say ndơ ƀe ta phung hên? Lŏng ƀe nhhơ ăn ma băl mpôl gâp say, nhhơ ăn ma băl mpôl ƀe say ta dja, gay ma ăn phung khân păng nây sơm phat dôih ma bar hê bân.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Lĕ 20 năm, gâp gŭ ndrel ƀe, dâng lĕ be biăp me, ndrel ma be me ƀe, mâu geh ôh du mlŏm rlêh kon, be biăp nkuŏng ƀe du mlŏm gâp mâu hŏ geh sa đŏng.
38 Estes vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Lah geh mpômpa (siŭm) bri kăp sa, ƀe hôm đă gâp trŏ, mâu ôh ăn gâp ndjôt mpômpa (siŭm) khât nây ndơ̆ ăn ƀe ma say dơm, lah geh bu ntŭng nôk nar, mâu lah nôk măng, ƀe đă gâp trŏ dadê, gâp trŏ ăn ƀe mro.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Kơt nđa ngăn nau gâp nsrôyh, nôk nar ma dôh nar, nôk măng ma nđik, ndrel ma rngeh măng găng măt ngăn.
40 Estava eu de sorte que de dia me consumia o calor, e, de noite, a geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos.
41 Gâp gŭ ndrel ƀe jŏ 20 năm, gâp jan kar ma ƀe 14 năm, gay ma geh sŏ kon bu ur ƀe bar hê nây, jêh ri prao năm jât gay ma geh mpômpa (siŭm) phung. Yơn ma ndơ nkhôm gâp nây, ƀêng ma ngơi mplăch jât tơ̆ ngăn.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Lah mâu geh Kôranh Brah i che gâp yơk mbah, i bơ̆ gâp klach yơk nây gŭ ndrel gâp, ƀe ăn gâp sât mpang ti dơm ngăn ro. Kôranh Brah lĕ say ndơ jêr ta gâp, kơt ndri dâng a măng nơh Păng lah ƀe”.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, não fora comigo, por certo me enviarias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição e ao trabalho das minhas mãos e repreendeu- te ontem à noite.
43 Laƀan lah ma Yakôp: “Phung bu ur dja kon gâp dadê, dâng lĕ phung kon se dja sau gâp dadê, dâng lĕ mpômpa (siŭm) dja mpômpa (siŭm) gâp, ndrel ma dâng lĕ ndơ ƀe say ta dja ndơ gâp dadê, nar dja gâp mâu ôh dăn sŏ kon bu ur gâp, gâp mâu ôh dăn sŏ sau gâp khân păng bă nây.
43 Então, respondeu Labão e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês meu é; e que farei, hoje, a estas minhas filhas ou aos filhos que tiveram?
44 Lah ndri nar dja ăn bân jan nau tâm rnglăp băl, nđâp ma jan ndơ mbên ăn ma hôm kah gĭt”.
44 Agora, pois, vem, e façamos concerto, eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Jêh ri Yakôp sŏ du mlŏm lŭ, păng rdŏk jan n'gŏng ta ri.
45 Então, tomou Jacó uma pedra e erigiu-a por coluna.
46 Păng lah ma băl mpôl păng: “Khân ay may bun lŭ hŏm”. Khân păng dônh lŭ bun rdŭl, jêh ri leo băl gŭ sông ta meng nây.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Laƀan kuăl ntŭk nây rnha: «Yêkar-Sahađutha», yơn ma Yakôp kuăl ntŭk nây rnha: «Kalêt».
47 E chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Jêh ri Laƀan lah: “Nar dja bân sŏ lŭ dja jan ndơ mbên ƀe ndrel gâp.” Kơt ndri dâng bu kuăl lŭ i bun nây rnha «Kalêt», geh nau khlay lah «Bun lŭ năk say năk tăng».
48 Então, disse Labão: Este montão seja, hoje, por testemunha entre mim e ti; por isso, se chamou o seu nome Galeede
49 Yơn ma bu kuăl «Mihpa», đŏng, geh nau khlay lah «Chuanh nkơng ma ntŭk njrăng», yorlah Laƀan lah: “Dăn Brah Yêhôva njrăng ƀe ndrel gâp, dôl bân gŭ tâm ƀah ngai.
49 e Mispa, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Lah ƀe jan djơh ma kon bu ur gâp, mâu lah sŏ ur êng nôk khân păng hôm rêh, bol lah khân păng mâu geh ndŭl mpôl gŭ ndrel kađôi, hôm geh Kôranh Brah đŏng say, yorlah Păng i lĕ gĭt say nau bân lĕ tâm rnglăp ta dja”.
50 Se afligires as minhas filhas e se tomares mulheres além das minhas filhas, mesmo que ninguém esteja conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Laƀan ngơi tay ma Yakôp: “Uănh dja yơ̆, lŭ bun dja, ndrel ma n'gŏng lŭ dja lĕ gâp tê̆ ta nklang n'gul vah vang ƀe ma gâp.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Lŭ bun dja, ndrel ma n'gŏng lŭ dja jêng ndơ mbên ma nau bân lĕ tâm rnglăp ăn ma nkah tôr bân, gâp mâu ôh mra hăn rlao bơh đah lŭ dja gay ma lơh ƀe, ƀe kŏ mâu đŏng mra hăn rlao bơh đah lŭ dja gay ma lơh gâp.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha de que eu não passarei este montão para lá e que tu não passarás este montão e esta coluna para cá, para mal.
53 Dăn Kôranh Brah i Abrahăm, i Nahôr, nđâp ma i bơ̆ khân păng yơk mbah nây, sơm phat dôih ăn ma bân”. Jêh ri Yakôp ton đŏng, ta rnha Kôranh Brah i Isăk i bơ̆ păng klach yơk ri păng ton.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julguem entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Yakôp nhhơr ndơ jan brah ta kalơ yôk nây, jêh ri păng kuăl dâng lĕ phung i gŭ ta nây văch sông sa ndrel. Jêh sông jêh sa, khân păng bêch ta kalơ yôk nây du măng.
54 E sacrificou Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Ơm ôi Laƀan dâk, păng chŭm kon chŭm sau păng ri, ndrel ma ăn geh jêng ma phung khân păng. Jêh ri păng plơ̆ sât tay ta bri păng nơm.
55 E levantou-se Labão pela manhã, de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas, e abençoou-os; e partiu e voltou Labão ao seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.