Gênesis 27
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ
1 Tât Isăk lĕ ranh ngăn, măt păng ngo uănh mâu hôm ôh say. Păng kuăl Êsao kon bôk dak păng ri: “Hơi nô” Êsao ơh: “Moh bơ̆!”
1 E aconteceu que, quando Isaque era velho e seus olhos estavam escuros, de modo que ele não podia ver, ele chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho; e ele lhe disse: Eis que eu estou aqui.
2 Bơ̆ păng lah: “Gâp dja lĕ ranh, mâu gĭt nar khât.
2 E ele disse: Eis que agora eu estou velho, e não sei o dia da minha morte.
3 Lah ndri may sŏ ndơ may vay pănh, na đut hăr dâng kăm, hăn a bri pănh puăch ăn ma gâp.
3 Agora, portanto, rogo-te, toma as tuas armas, tua aljava e o teu arco, e sai ao campo, e traz-me alguma caça,
4 May jan trao puăch nây ăn dŭt kah ma gâp, ăn di ko gâp vay sa, gâp be ma sông, jêh ri dâng gâp ăn geh jêng ma may, ê lor ma gâp khât”.
4 e faz-me uma carne saborosa, tal como eu gosto, e traze-a para mim, para que eu possa comer, para que a minha alma te abençoe antes que eu morra.
5 Jêh ri Êsao hăn a bri ri, joi pănh puăch ma ăn i bơ̆ păng. Nôk Isăk ngơi ma Êsao kon păng nây nơh, Rêbêka tăng đŏng.
5 E Rebeca ouviu quando Isaque falou com Esaú, seu filho. E Esaú foi ao campo para caçar alguma caça e trazê-la.
6 Jêh ri Rêbêka mbơh ma Yakôp kon păng nây: “Gâp tăng bơ̆ may lah ma Êsao nô may kơt nđa:
6 E Rebeca falou a Jacó, seu filho, dizendo: Eis que eu ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 «Pănh puăch ăn ma gâp, jêh ri jan trao ăn dŭt kah ma gâp, ăn di ko gâp vay sa, gâp be ma sông, jêh ri dâng gâp ăn geh jêng ma may ta năp măt Brah Yêhôva, ê lor ma gâp khât».
7 Traz-me uma caça, e faz-me uma carne saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do SENHOR antes da minha morte.
8 Lah ndri ơ nô, may iăt nau gâp, jan tâng nau gâp đă ma may.
8 Agora, portanto, meu filho, obedece à minha voz de acordo com o que eu te ordenar.
9 May hăn ta be biăp phung ri, jêh ri sŏ bar ơ̆ kon be i ueh ueh ăn ma gâp, gâp be ma jan trao ăn dŭt kah, ăn di ko bơ̆ may vay sa.
9 Vai agora ao rebanho e traz-me de lá das cabras dois bons cabritos, e eu farei deles uma carne saborosa para teu pai, tal como ele gosta.
10 May ndjôt trao nây njŭn ăn bơ̆ may sa, gay ma păng ăn geh jêng ma may, ê lor ma păng khât”.
10 E tu a levarás a teu pai, para que ele coma e para que ele te abençoe antes da sua morte.
11 Yơn ma Yakôp ơh ma mê̆ păng: “Êsao nô gâp, păng geh rsau lam săk, lŏng gâp mâu ôh geh rsau.
11 E Jacó disse a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu sou um homem liso;
12 Klăp lah bơ̆ gâp păng but gâp, jêh ri gĭt gâp jêng bunuyh ndơm păng, lah ndri gâp mâu ôh geh sŏ dơn geh jêng tă bơh bơ̆ gâp, geh nkhơng nau rtăp chrao”.
12 se porventura meu pai me tocar, eu lhe parecerei como um enganador, e eu trarei maldição sobre mim, e não bênção.
13 Mê̆ păng lah: “Ơ nô, ăn nau rtăp nây geh ta gâp, ăn may jan tâng nau gâp, hăn sŏ hŏm be leo a gâp dja”.
13 E sua mãe lhe disse: Sobre mim esteja a tua maldição, meu filho. Somente obedece à minha voz, e vai, e traze-mos.
14 Jêh ri Yakôp hăn sŏ be njŭn ăn mê̆ păng, mê̆ păng jan trao ăn dŭt kah, ăn di ko i bơ̆ păng vay sa.
14 E ele foi, e buscou, e os trouxe à sua mãe. E sua mãe fez uma carne saborosa, tal como seu pai gostava.
15 Jêh ri mê̆ păng sŏ ao Êsao, ao i dŭt ueh i geh ta jay Rêbêka nơm ri, sơm nsoh ăn ma Yakôp i oh păng nây.
15 E Rebeca tomou os melhores vestidos de Esaú, seu filho mais velho, que estavam com ela na casa, e as colocou sobre Jacó, seu filho mais novo.
16 Păng sŏ đŏng rsau be put ta glăn ti, ndrel ma ta tong ko Yakôp ri.
16 E ela colocou as peles dos cabritos sobre as mãos dele, e sobre a lisura do seu pescoço.
17 Jêh bơh nây mê̆ păng ri sŏ trao puăch dŭt kah, ndrel ma nŭmpăng i pre lĕ jêh jan ri nơh, ndơ̆ ăn Yakôp ndjôt.
17 E ela deu a carne saborosa e o pão que ela havia preparado na mão de seu filho Jacó.
18 Jêh ri Yakôp njŭn piăng trao nây ma bơ̆ păng, păng lah: “Hơi bơ̆!” Isăk ơh: “Gâp ta dja, bu moh may ri ơ nô?”
18 E ele foi a seu pai, e disse: Meu pai. E ele disse: Aqui estou. Quem és tu, meu filho?
19 Yakôp ơh: “Gâp heh bơ̆, gâp Êsao kon bôk dak may heh, lĕ jêh gâp jan tâng nau may đă ma gâp nơh, dâk hŏm, sa puăch i gâp be pănh tă bơh bri dja ƀŏt, jêh ri dâng may ăn geh jêng ma gâp”.
19 E Jacó disse a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito. Eu fiz de acordo como tu me ordenaste. Levanta-te, rogo-te, senta-te e come da minha caça, para que tua alma me abençoe.
20 Isăk ôp păng: “Ơ nô, mơm dâng ngăch geh pănh mre ri?” Yakôp ơh: “ Brah Yêhôva i brah may yơk mbah sơm kơl ăn gâp”.
20 E Isaque disse a seu filho: Como é que tu a achaste tão rapidamente, meu filho? E ele disse: Porque o SENHOR, teu Deus, a trouxe a mim.
21 Isăk lah ma Yakôp: “Ơ nô, may hăn dăch a gâp dja đê̆ gâp be ma but, gay ma gĭt n'hêl may kon gâp Êsao ngăn lah mâu”.
21 E Isaque disse a Jacó: Aproxima-te, rogo-te, para que eu possa sentir-te, meu filho, se tu és verdadeiramente o meu filho Esaú ou não.
22 Yakôp hăn dăch a bơ̆ păng ri, jêh ri bơ̆ păng but, păng lah: “Ti dja jêng ti Êsao ngăn, tih ma ngơi ri ngơi Yakôp”.
22 E Jacó se aproximou de Isaque, seu pai. E ele o sentiu, e disse: A voz é a voz de Jacó, mas as mãos são as mãos de Esaú.
23 Isăk mâu ôh gĭt năl Yakôp, yorlah i ti păng ri geh rsau tâm ban ma ti Êsao đŏng. Yơn ma ê lor păng ăn geh jêng ma Yakôp,
23 E ele não o discerniu, porque suas mãos eram peludas, como as mãos de seu irmão Esaú, então ele o abençoou.
24 păng ôp n'hêl: “May Êsao kon gâp ngăn bơh?” Yakôp ơh: “Ơ gâp ngăn”.
24 E ele disse: És tu verdadeiramente meu filho Esaú? E ele disse: Eu sou.
25 Isăk lah ma kon păng: “Pư trao puăch ăn dăch kêng gâp dja, gâp be ma sa puăch i may pănh nây ƀŏt nô, tay dâng gâp ăn geh jêng ma may”. Yakôp pư trao puăch ăn bơ̆ păng sa, păng kêt đŏng ndrănh play yŭng yar ƀon ăn bơ̆ păng nhêt.
25 E ele disse: Traze-a para perto de mim, e eu comerei da caça de meu filho, para que a minha alma possa te abençoar. E ele a trouxe para perto dele, e ele comeu, e lhe trouxe vinho, e ele bebeu.
26 Jêh ri Isăk bơ̆ păng ri lah ma kon păng: “Ơ nô, may hăn dăch a dja chŭm gâp ƀŏt”.
26 E seu pai Isaque lhe disse: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.
27 Yakôp hăn dăch chŭm i bơ̆ păng ri, i bơ̆ păng ri năl ƀô nglŭm bok ao Êsao, jêh ri păng ăn geh jêng ma Yakôp, păng lah:
27 E ele se aproximou, e o beijou. E ele cheirava o cheiro das suas vestes, e o abençoou, e disse: Vê, o cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o SENHOR abençoou.
28 Dăn Kôranh Brah ăn ma may geh dak rngêt tă bơh kalơ trôk
28 Por isso, Deus te dê do orvalho do céu, e da gordura da terra, e abundância de trigo e vinho.
29 Dăn Păng ăn phung bunuyh êng êng ăn sơm kơl jan kar ma may.
29 Que povos te sirvam, e nações se curvem a ti. Sê senhor sobre teus irmãos; e que os filhos de tua mãe se curvem a ti. Maldito seja todo o que te amaldiçoar, e bendito seja o que te abençoar.
30 Lĕ jêh Isăk ăn geh jêng ma Yakôp, ndŭt Yakôp du lôh bơh bơ̆ păng nây, Êsao sât pănh puăch bơh bri ri.
30 E aconteceu que, assim que Isaque havia acabado de abençoar Jacó, e Jacó havia acabado de sair da presença de Isaque, seu pai, Esaú, seu irmão, veio de sua caça.
31 Păng jan trao dŭt kah njŭn ăn bơ̆ păng đŏng, păng lah ma bơ̆ păng: “Hơi bơ̆, dâk hŏm, sa puăch gâp be i pănh dja ƀŏt, jêh ri dâng may ăn geh jêng ma gâp”.
31 E ele também havia feito uma carne saborosa, e a trouxe para o seu pai, e disse a seu pai: Levanta-te, meu pai e coma da caça de seu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 Isăk bơ̆ păng ri ôp: “Bu moh may ri?” Êsao ơh: “Gâp Êsao heh bơ̆, kon bôk dak may heh”.
32 E Isaque, seu pai, lhe disse: Quem és tu? E ele disse: Eu sou teu filho, teu primogênito Esaú.
33 Isăk nsŏr săk dŭt hô, păng ôp: “Lah ndri bu moh ndjôt puăch ăn ma gâp ndơh nơh? Bơh năp may nơh a pơ, gâp sa puăch păng lĕ phiao, jêh ri gâp ăn geh jêng ma păng. Kôranh Brah mra ăn geh jêng nây ma păng n'ho ro ngăn”.
33 E Isaque estremeceu excessivamente, e disse: Quem? Onde está aquele que tomou a caça, e a trouxe a mim, e eu comi de tudo antes de tu vires, e o abençoei? Sim, e ele será abençoado.
34 Tât Êsao tăng nau bơ̆ păng lah nây, păng nter dŭt dăng, nđâp ma rngot hô ngăn, păng lah ma bơ̆ păng: “Ơ bơ̆, ăn geh jêng ma gâp đŏng ơ!”
34 E quando Esaú ouviu as palavras de seu pai, ele chorou com grande e amargo clamor, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, ó meu pai!
35 Isăk ơh ma păng: “Oh may păng brô̆ ndơm, jêh ri pit lơi geh jêng may”.
35 E ele disse: Teu irmão veio com sutileza, e tomou a tua bênção.
36 Êsao lah: “Di ngăn bu tê̆ rnha păng «Yakôp» nây, yorlah păng pit lơi ndơ gâp lĕ bar tơ̆ ma dja jêh, du tơ̆ păng pit nau khlay kon bôk dak gâp, aƀaơ dja păng pit đŏng geh jêng gâp jât. Ơ bơ̆, lah ndri may mâu rong geh jêng ma ăn gâp đŏng?”
36 E ele disse: Não é o seu nome com razão chamado Jacó? Pois ele me suplantou duas vezes: ele tomou a minha primogenitura, e eis que agora tomou a minha bênção. E ele disse: Tu não reservaste uma bênção para mim?
37 Isăk lah ma Êsao: “Lĕ gâp ăn păng jan kôranh may jêh, jêh ri lĕ phung oh nô păng, lĕ gâp ăn khân păng sơm kơl jan kar ma păng dadê. Ba, ndrel ma play yŭng yar ƀon lĕ gâp ăn ma păng đŏng, lah ndri mă ndơ gâp ăn ma may?”
37 E Isaque respondeu a Esaú: Eis que eu fiz dele teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; e com trigo e vinho o sustentei. E o que farei agora a ti, meu filho?
38 Êsao ôp bơ̆ păng: “Ơ bơ̆, may geh du nây dơm geh jêng may? Pă gâp đŏng geh jêng may bơ̆ ơ”. Nôk nây Êsao nhŭm nter ngăn.
38 E Esaú disse a seu pai: Tens somente uma bênção, meu pai? Abençoa-me a mim também, ó meu pai! E Esaú levantou sua voz e chorou.
39 Isăk bơ̆ păng ri lah ma păng:
39 E Isaque, seu pai, respondeu e lhe disse: Eis que a tua habitação será da gordura da terra, e do orvalho de cima do céu.
40 May tay rêh siăm săk ma đao may nơm
40 E por tua espada viverás, e servirás ao teu irmão. E acontecerá que, quando tiveres domínio, quebrarás o seu jugo do teu pescoço.
41 Êsao ji nuih Yakôp dŭt hô ngăn, yor ma nau geh jêng bơ̆ păng ăn nây lĕ Yakôp sŏ. Êsao lah êng ta nuih n'hâm păng ri: “Nar nhŭm rngot bơ̆ gâp khât bơi ma tât, nôk nây tay dâng gâp nkhât lơi păng”.
41 E Esaú odiou Jacó por causa da bênção com que seu pai o abençoou. E Esaú disse em seu coração: Os dias de luto pelo meu pai estão próximos; então eu matarei o meu irmão Jacó.
42 Geh bu hăn mbơh ma Rêbêka nau Êsao kon bôk dak păng lah nây, jêh ri Rêbêka đă bu hăn kuăl Yakôp i oh ri, mbơh ma păng: “Êsao nô may, păng ŭch plơng ma may, ŭch nkhât lơi may.
42 E estas palavras de Esaú, seu filho mais velho, foram relatadas a Rebeca. E ela enviou e chamou Jacó, seu filho mais novo, e lhe disse: Eis que teu irmão Esaú, no tocante a ti, está se confortando, propondo matar-te.
43 Ơ nô, aƀaơ dja may iăt nau gâp, may nchuăt ta ƀon Charan, gŭ a nô gâp Laƀan ri dô.
43 Por isso, agora, meu filho, obedece à minha voz e levanta-te; foge para Labão, meu irmão, em Harã,
44 Ăn may gŭ ndrel păng jŏ oi, tât nô may nđik nuih ƀŏt.
44 e fica com ele alguns dias, até que a fúria de teu irmão passe,
45 Tât păng bah nuih ma may, lĕ chuêl nau may jan ma păng nơh, tay dâng gâp đă bu hăn mbơh may plơ̆ sât tay ta dja, yorlah gâp mâu ŭch ôh say khân may khât lĕ bar hê du nar”.
45 até que a ira de teu irmão se afaste de ti, e ele esqueça aquilo que tu fizeste a ele. Então enviarei para te buscar de lá. Por que ficaria eu privada de ambos em um só dia?
46 Rêbêka lah ma Isăk: “Gâp dâl ngăn ma măn bu ur phung Hêt dja, lah Yakôp sŏ ur phung Hêt ta bri dja đŏng, gâp mâu hôm ŭch ôh rêh”.
46 E Rebeca disse a Isaque: Eu estou cansada da vida por causa das filhas de Hete. Se Jacó tomar uma mulher das filhas de Hete, como estas que são as filhas da terra, que bem a vida me fará?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.