Gênesis 25
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT
1 Abrahăm sŏ tay ur êng jât rnha Kĭtura.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 Bu ur nây gŭ oh kon bu klô ma păng, ta nây geh: Sâmran, geh Yŭksan, geh Mêđan, geh Miđiân, geh Ihƀăk, ndrel ma geh Sua.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Yŭksan i nây bă Sêƀa, ndrel ma Đêđan, i kon sau Đêđan nây dâng jêng geh phung Ahsơr, phung Lêtusim, ndrel ma phung Lêumim.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 I kon sau Miđiân ri, ta nây geh: Êpha, geh Êphơr, geh Hanŭk, geh Aƀiđa, ndrel ma geh Elđa. Dâng lĕ phung i nây jêng kon sau Kĭtura dadê.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 Dâng lĕ ndơ Abrahăm geh, păng ăn ma Isăk dadê.
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 Yơn ma nôk Abrahăm hôm rêh, păng ăn đŏng ndơ aƀă ma kon ur ur chông păng ri, păng ăn phung nây du ngai bơh Isăk, ăn khân păng gŭ a bri mpeh bơh lôh nar ri.
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 Abrahăm rêh, geh 175 năm.
7 Abraão viveu 175 anos
8 Păng rêh mpây lĕ jŏ ngăn, nđâp ma lĕ ranh ngăn đŏng, jêh ri păng roh n'hâm khât hăn gŭ ndrel ma phung che păng.
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 Jêh ri kon păng Isăk, ndrel ma Ismaêl tŏp păng ta trôm yôk Măkpêla mpeh bơh lôh nar ma ƀon Mămrê, ta mir Êprŭn i kon Sôhar phung Hêt.
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 I nây jêng mir Abrahăm de rvăt tă bơh phung Hêt nơh, ta nây bu tŏp Abrahăm, tŏp ndrel ta ntŭk păng tŏp Sara nơh.
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 Jêh khât Abrahăm ri, Kôranh Brah ăn geh jêng ma Isăk kon păng ri, Isăk hăn gŭ dăch kêng tu dak Lahairoi.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 Dja jêng nkoch yao deh kon sau Ismaêl, i kon Abrahăm, jêng kon Hakar bu ur phung Êsip i dâk Sara bă ăn ma Abrahăm.
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 Dja jêng rnha kon bu klô Ismaêl, rnha tâng bu moh deh lor, bu moh deh bơh kơi, kon bôk dak Ismaêl rnha Nêƀayôt, jêh ri i oh oh rnha Kêđar, rnha Ătƀel, rnha Mipsam,
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 rnha Mihma, rnha Đuma, rnha Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 rnha Hađăt, rnha Thêma, rnha Yêthur, rnha Naphih, ndrel ma rnha Kêtma.
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Dâng lĕ kon Ismaêl i nây, i nây rnha khân păng tâng ƀon tâng ntŭk khân păng gŭ, dâng lĕ 12 nuyh nây jêng kôranh ta ndŭl mpôl khân păng nơm.
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 Ismaêl rêh geh 137 năm, jêh ri păng roh n'hâm khât gŭ ndrel ma phung che păng.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Bri phung kon sau Ismaêl gŭ, ntơm bơh bri Havila, tât a bri Sur dăch ma bri Êsip mpeh ma bri Asơr. Phung kon sau Ismaêl khân păng gŭ tâm lơh ndrăng oh nô khân păng nơm nâng.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 Dja nau nkoch yao Isăk kon Abrahăm: Abrahăm bă Isăk.
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 Tât Isăk lĕ geh 40 năm, păng sŏ Rêbêka jêng ur. Rêbêka nây i kon Ƀêthuel i oh Laƀan, Ƀêthuel nây phung Aram gŭ ta bri Pađan-Aram.
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Isăk mbơh sơm ma Brah Yêhôva, yorlah ur păng nây jêng bu ur mâu ôh bă kon, Brah Yêhôva iăt nau păng mbơh sơm, jêh ri ur păng ntreo.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 Kon ta trôm ndŭl Rêbêka geh bar ơ̆ tâm thăk băl, păng lah: “Mơm dâng jêng kơt ndri chrao?” Jêh ri păng ôp Brah Yêhôva.
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 Brah Yêhôva lah ma păng:
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 Tât ăp khay ri, păng gŭ oh geh kon bar ngăn, kon bu klô dadê.
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 Kon i bôk dak ri săk păng dŭm ngăn, geh rsau tâm ban ma rsau mpômpa (siŭm), bu tê̆ rnha «Êsao».
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 Jêh ri i oh lôh đŏng, ti păng kuăn kăr nhơn ta jŏng Êsao ri, kơt ndri dâng bu tê̆ rnha «Yakôp», geh nau khlay lah «Kuăn kăr nhơn ta jŏng». Nôk gŭ oh nây Isăk lĕ geh 60 năm.
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 Jêh ri i kon păng bar ơ̆ ri tât kuŏng tât ndăm, Êsao jêng bunuyh bren pănh puăch, păng hô ngăn brô̆ bri. Lŏng Yakôp ri, jêng bunuyh gŭ rmưyh dơm, păng gŭ dăch ta chun bok ri chiăp be biăp.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Isăk rŏng ma Êsao hô ngăn, yorlah păng rŏng sa puăch Êsao de pănh, yơn ma Rêbêka rŏng ma Yakôp.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 Geh du nar Yakôp gŭ gŏm trao, Êsao sât bơh ndrĭch ri păng huăr ngăn.
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 Păng lah ma Yakôp: “Dăn pă gâp đê̆ trao dŭm i jan ma tôh may nây gâp be ma sa, lĕ hô ngăn huăr gâp ta ri!” (Kơt ndri dâng bu kuăl păng «Êđŏm», yorlah geh nau khlay «Dŭm».)
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Yakôp lah ma păng: “Plăch ăn ma gâp nau khlay may jêng kon bôk dak nây mơ”.
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Êsao ơh ma păng: “Gâp ta ri lĕ bơi ma khât ngăn, moh hôm khlay jêng kon bôk dak?”
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Yakôp lah tay ma păng: “Lah ndri may ton ăn ma gâp lor ƀŏt”. Jêh ri Êsao ton plăch ăn ma Yakôp nau khlay jêng kon bôk dak nây.
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 Yakôp sŏ nŭmpăng, ndrel ma trao tôh dŭm păng gŏm nây ăn ma Êsao sông. Êsao nhêt sông ndơ Yakôp ăn nây, jêh ri dâk du bơh ntŭk nây. Kơt ndri păng lĕ mưch jêh nau khlay ta săk păng nơm jêng kon bôk dak ri.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.