Gênesis 25

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Abrahăm sŏ tay ur êng jât rnha Kĭtura.
1 Abraão casou com outra mulher, que se chamava Quetura,
2 Bu ur nây gŭ oh kon bu klô ma păng, ta nây geh: Sâmran, geh Yŭksan, geh Mêđan, geh Miđiân, geh Ihƀăk, ndrel ma geh Sua.
2 e ela lhe deu os seguintes filhos: Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3 Yŭksan i nây bă Sêƀa, ndrel ma Đêđan, i kon sau Đêđan nây dâng jêng geh phung Ahsơr, phung Lêtusim, ndrel ma phung Lêumim.
3 Jocsã foi o pai de Seba e de Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assureus, os letuseus e os leumeus.
4 I kon sau Miđiân ri, ta nây geh: Êpha, geh Êphơr, geh Hanŭk, geh Aƀiđa, ndrel ma geh Elđa. Dâng lĕ phung i nây jêng kon sau Kĭtura dadê.
4 Os filhos de Midiã foram Efa, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos esses foram descendentes de Quetura.
5 Dâng lĕ ndơ Abrahăm geh, păng ăn ma Isăk dadê.
5 Abraão deixou tudo o que tinha para Isaque,
6 Yơn ma nôk Abrahăm hôm rêh, păng ăn đŏng ndơ aƀă ma kon ur ur chông păng ri, păng ăn phung nây du ngai bơh Isăk, ăn khân păng gŭ a bri mpeh bơh lôh nar ri.
6 mas deu presentes para os filhos das suas concubinas . E, antes de morrer, separou-os de Isaque e mandou que fossem morar na terra do Oriente.
7 Abrahăm rêh, geh 175 năm.
7 Abraão viveu cento e setenta e cinco anos.
8 Păng rêh mpây lĕ jŏ ngăn, nđâp ma lĕ ranh ngăn đŏng, jêh ri păng roh n'hâm khât hăn gŭ ndrel ma phung che păng.
8 Ele morreu bem velho e foi reunir-se com os seus antepassados no mundo dos mortos .
9 Jêh ri kon păng Isăk, ndrel ma Ismaêl tŏp păng ta trôm yôk Măkpêla mpeh bơh lôh nar ma ƀon Mămrê, ta mir Êprŭn i kon Sôhar phung Hêt.
9 Os seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, que fica a leste de Manre, no campo de Efrom, que era filho de Zoar, o heteu.
10 I nây jêng mir Abrahăm de rvăt tă bơh phung Hêt nơh, ta nây bu tŏp Abrahăm, tŏp ndrel ta ntŭk păng tŏp Sara nơh.
10 Este era o campo que Abraão havia comprado dos heteus; Abraão e Sara foram sepultados ali.
11 Jêh khât Abrahăm ri, Kôranh Brah ăn geh jêng ma Isăk kon păng ri, Isăk hăn gŭ dăch kêng tu dak Lahairoi.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, o filho dele, que morava perto do “Poço Daquele que Vive e Me Vê”.
12 Dja jêng nkoch yao deh kon sau Ismaêl, i kon Abrahăm, jêng kon Hakar bu ur phung Êsip i dâk Sara bă ăn ma Abrahăm.
12 Ismael, o filho de Abraão e de Agar, a escrava egípcia de Sara, foi pai dos seguintes filhos,
13 Dja jêng rnha kon bu klô Ismaêl, rnha tâng bu moh deh lor, bu moh deh bơh kơi, kon bôk dak Ismaêl rnha Nêƀayôt, jêh ri i oh oh rnha Kêđar, rnha Ătƀel, rnha Mipsam,
13 por ordem de nascimento: Nebaiote, o filho mais velho, e em seguida Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 rnha Mihma, rnha Đuma, rnha Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 rnha Hađăt, rnha Thêma, rnha Yêthur, rnha Naphih, ndrel ma rnha Kêtma.
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Dâng lĕ kon Ismaêl i nây, i nây rnha khân păng tâng ƀon tâng ntŭk khân păng gŭ, dâng lĕ 12 nuyh nây jêng kôranh ta ndŭl mpôl khân păng nơm.
16 São esses os doze filhos de Ismael; as suas terras e os seus acampamentos receberam os nomes deles. Cada um era chefe da sua própria tribo.
17 Ismaêl rêh geh 137 năm, jêh ri păng roh n'hâm khât gŭ ndrel ma phung che păng.
17 Ismael tinha cento e trinta e sete anos quando morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos .
18 Bri phung kon sau Ismaêl gŭ, ntơm bơh bri Havila, tât a bri Sur dăch ma bri Êsip mpeh ma bri Asơr. Phung kon sau Ismaêl khân păng gŭ tâm lơh ndrăng oh nô khân păng nơm nâng.
18 Os descendentes de Ismael viveram na região que fica entre Havilá e Sur, a leste do Egito, ao longo da estrada que vai para a Assíria. Eles viviam separados dos outros descendentes de Abraão.
19 Dja nau nkoch yao Isăk kon Abrahăm: Abrahăm bă Isăk.
19 Esta é a história de Isaque, filho de Abraão.
20 Tât Isăk lĕ geh 40 năm, păng sŏ Rêbêka jêng ur. Rêbêka nây i kon Ƀêthuel i oh Laƀan, Ƀêthuel nây phung Aram gŭ ta bri Pađan-Aram.
20 Isaque tinha quarenta anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel e irmã de Labão. Eles eram arameus e moravam na Mesopotâmia.
21 Isăk mbơh sơm ma Brah Yêhôva, yorlah ur păng nây jêng bu ur mâu ôh bă kon, Brah Yêhôva iăt nau păng mbơh sơm, jêh ri ur păng ntreo.
21 Rebeca não podia ter filhos, e por isso Isaque orou a Deus, o Senhor , em favor dela. O Senhor ouviu a oração dele, e Rebeca ficou grávida.
22 Kon ta trôm ndŭl Rêbêka geh bar ơ̆ tâm thăk băl, păng lah: “Mơm dâng jêng kơt ndri chrao?” Jêh ri păng ôp Brah Yêhôva.
22 Na barriga dela havia gêmeos, e eles lutavam um com o outro. Ela pensou assim: “Por que está me acontecendo uma coisa dessas?” Então foi perguntar a Deus, o Senhor ,
23 Brah Yêhôva lah ma păng:
23 e ele respondeu: “No seu ventre há duas nações; você dará à luz dois povos inimigos. Um será mais forte do que o outro, e o mais velho será dominado pelo mais moço.”
24 Tât ăp khay ri, păng gŭ oh geh kon bar ngăn, kon bu klô dadê.
24 Chegou o tempo de Rebeca dar à luz, e ela teve dois meninos.
25 Kon i bôk dak ri săk păng dŭm ngăn, geh rsau tâm ban ma rsau mpômpa (siŭm), bu tê̆ rnha «Êsao».
25 O que nasceu primeiro era vermelho e peludo como um casaco de pele; por isso lhe deram o nome de Esaú .
26 Jêh ri i oh lôh đŏng, ti păng kuăn kăr nhơn ta jŏng Êsao ri, kơt ndri dâng bu tê̆ rnha «Yakôp», geh nau khlay lah «Kuăn kăr nhơn ta jŏng». Nôk gŭ oh nây Isăk lĕ geh 60 năm.
26 O segundo nasceu agarrando o calcanhar de Esaú com uma das mãos, e por isso lhe deram o nome de Jacó . Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca teve os gêmeos.
27 Jêh ri i kon păng bar ơ̆ ri tât kuŏng tât ndăm, Êsao jêng bunuyh bren pănh puăch, păng hô ngăn brô̆ bri. Lŏng Yakôp ri, jêng bunuyh gŭ rmưyh dơm, păng gŭ dăch ta chun bok ri chiăp be biăp.
27 Os meninos cresceram. Esaú gostava de viver no campo e se tornou um bom caçador. Jacó, pelo contrário, era um homem sossegado, que gostava de ficar em casa.
28 Isăk rŏng ma Êsao hô ngăn, yorlah păng rŏng sa puăch Êsao de pănh, yơn ma Rêbêka rŏng ma Yakôp.
28 Isaque amava mais Esaú porque gostava de comer da carne dos animais que ele caçava. Rebeca, por sua vez, preferia Jacó.
29 Geh du nar Yakôp gŭ gŏm trao, Êsao sât bơh ndrĭch ri păng huăr ngăn.
29 Um dia, quando Jacó estava cozinhando um ensopado, Esaú chegou do campo, muito cansado,
30 Păng lah ma Yakôp: “Dăn pă gâp đê̆ trao dŭm i jan ma tôh may nây gâp be ma sa, lĕ hô ngăn huăr gâp ta ri!” (Kơt ndri dâng bu kuăl păng «Êđŏm», yorlah geh nau khlay «Dŭm».)
30 e foi dizendo: — Estou morrendo de fome. Por favor, me deixe comer dessa coisa vermelha aí (Por isso puseram em Esaú o nome de Edom .).
31 Yakôp lah ma păng: “Plăch ăn ma gâp nau khlay may jêng kon bôk dak nây mơ”.
31 Jacó respondeu: — Sim, eu deixo; mas só se você passar para mim os seus direitos de filho mais velho .
32 Êsao ơh ma păng: “Gâp ta ri lĕ bơi ma khât ngăn, moh hôm khlay jêng kon bôk dak?”
32 Esaú disse: — Está bem. Eu estou quase morrendo; que valor têm para mim esses direitos de filho mais velho?
33 Yakôp lah tay ma păng: “Lah ndri may ton ăn ma gâp lor ƀŏt”. Jêh ri Êsao ton plăch ăn ma Yakôp nau khlay jêng kon bôk dak nây.
33 — Então jure primeiro — disse Jacó. Esaú fez um juramento e assim passou a Jacó os seus direitos de filho mais velho.
34 Yakôp sŏ nŭmpăng, ndrel ma trao tôh dŭm păng gŏm nây ăn ma Êsao sông. Êsao nhêt sông ndơ Yakôp ăn nây, jêh ri dâk du bơh ntŭk nây. Kơt ndri păng lĕ mưch jêh nau khlay ta săk păng nơm jêng kon bôk dak ri.
34 Aí Jacó lhe deu pão e o ensopado. Quando Esaú acabou de comer e de beber, levantou-se e foi embora. Foi assim que ele desprezou os seus direitos de filho mais velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.