Gênesis 22
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Jêh geh nau nây, Kôranh Brah ŭch rlong nuih n'hâm Abrahăm, Păng kuăl Abrahăm: “Hơi Abrahăm!” Abrahăm ơh: “Moh Kôranh?”
1 Algum tempo depois Deus pôs Abraão à prova. Deus o chamou pelo nome, e ele respondeu: — Estou aqui.
2 Kôranh Brah lah ma păng: “Sŏ Isăk kon may nây i may rŏng ma păng dŭt hô, jêng kon bu klô may nơm nguai ơ̆ dơm nây, leo păng hăn ta bri Moriya. Ta ri ăn may pur nhhơr păng ăn ma Gâp ta kalơ yôk, ta du mlŏm yôk ntŭk Gâp mbơh ma may ri tay”.
2 Então Deus disse: — Pegue agora Isaque, o seu filho, o seu único filho, a quem você tanto ama, e vá até a terra de Moriá. Ali, na montanha que eu lhe mostrar, queime o seu filho como
3 Abrahăm dâk ơm ôi, păng chôk long ma pur ndơ nhhơr, păng sŏ dŭr tê̆ ta kalơ seh lia ri, jêh ri sŏ bar hê bu klô jan kar păng nơm, ndrel ma Isăk i kon păng nơm ri, hăn ndrel ma păng nơm jât ntŭk Kôranh Brah de mbơh ma păng ri nơh.
3 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada, arreou o seu jumento, cortou lenha para o sacrifício e saiu para o lugar que Deus havia indicado. Isaque e dois empregados foram junto com ele.
4 Tât brô̆ lĕ geh pe nar, Abrahăm n'gơr say ntŭk nây bơh ngai
4 No terceiro dia, Abraão viu o lugar, de longe.
5 jêh ri lah ma bar hê mpôl bunuyh jan kar nây: “Bar hê khân may dja ma gŭ chăm seh lia ta dja ƀŏt, gâp, ndrel ma kon gâp dja ma hao yơk mbah Kôranh Brah ta kalơ yôk ri, jêh dâng hên plơ̆ sât tay ta dja”.
5 Então disse aos empregados: — Fiquem aqui com o jumento. Eu e o menino vamos ali adiante para adorar a Deus. Daqui a pouco nós voltamos.
6 Abrahăm kât long ma pur ndơ nhhơr ri ăn Isăk tui, păng nơm ri ndjôt ŭnh, ndrel ma pêh, jêh ri hăn lĕ bar hê bơ̆ kon a ri rơn drơn.
6 Abraão pegou a lenha para o sacrifício e pôs nos ombros de Isaque. Pegou uma faca e fogo, e os dois foram andando juntos.
7 Dôl nây Isăk ngơi đah i bơ̆ păng: “Hơi bơ̆” Abrahăm ơh: “Moh kon?” Isăk lah: “Ta dja bân lĕ geh ŭnh, lĕ geh pêh, lah ndri ah be biăp ndơ ma pur nhhơr?”
7 Daí a pouco o menino disse: — Pai! Abraão respondeu: — Que foi, meu filho? Isaque perguntou: — Nós temos a lenha e o fogo, mas onde está o carneirinho para o sacrifício?
8 Abrahăm ơh: “Ơ kon, be biăp ndơ ma pur nhhơr i nây, Kôranh Brah nơm sơm ăn”. Jêh ri lĕ bar hê bơ̆ kon ri hăn jât năp rơn drơn jât.
8 Abraão respondeu: — Deus dará o que for preciso; ele vai arranjar um carneirinho para o sacrifício, meu filho. E continuaram a caminhar juntos.
9 Tât ta ntŭk Kôranh Brah de mbơh ma păng ri nơh, Abrahăm bun lŭ du ntŭk ta ntŭk nây ma ntŭk jan brah, jêh bun nây, păng bun long bơh lơ ri, păng nhŭp kât Isăk i kon păng nơm ri tê̆ bơh lơ long bơh lơ ntŭk jan brah ri
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão fez um altar e arrumou a lenha em cima dele. Depois amarrou Isaque e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
10 jêh ri păng sŏ pêh ntơm yat ti ma lăch tong ko i kon ri.
10 Em seguida pegou a faca para matá-lo.
11 Dôl nây dô ma tăng tông păr Brah Yêhôva de kuăl păng tă bơh lơ trôk ti lah: “Abrahăm! Abrahăm!” Păng ơh: “Moh Kôranh?”
11 Mas nesse instante, lá do céu, o Anjo do Senhor o chamou, dizendo: — Abraão! Abraão! — Estou aqui — respondeu ele.
12 Tông păr nây lah: “Lơi may nkhât kon se nây, lơi ta lơh păng ôh, aƀaơ ri lĕ Gâp gĭt jêh may klach yơk ma Kôranh Brah, yorlah may mâu ôh nhhuach kon may nơm ơm nguai ơ̆ kôlơ̆ nây ăn ma Gâp”.
12 O Anjo disse: — Não machuque o menino e não lhe faça nenhum mal. Agora sei que você
13 Jêh ri Abrahăm n'gâl say du mlŏm be biăp nkuŏng ta ri, văk khan nke ta tơm si. Jêh ri păng hăn sŏ be biăp i nây plăch ma pur nhhơr ntrŏ i kon păng nơm ri nơh.
13 Abraão olhou em volta e viu um carneiro preso pelos chifres, no meio de uma moita. Abraão foi, pegou o carneiro e o ofereceu como sacrifício em lugar do seu filho.
14 Abrahăm kuăl ntŭk nây rnha: «Brah Yêhôva nơm sơm ăn», ndri dâng bu kuăl ntŭk nây tât aƀaơ ri rnha: «Ta kalơ yôk Brah Yêhôva, Păng nơm sơm ăn».
14 Abraão pôs naquele lugar o nome de “O Senhor Deus dará o que for preciso.” É por isso que até hoje o povo diz: “Na sua montanha o Senhor Deus dá o que é preciso.”
15 Tông păr Brah Yêhôva kuăl tay Abrahăm bơh lơ trôk ti du tơ̆ jât
15 Mais uma vez o Anjo do Senhor , lá do céu, chamou Abraão
16 Păng lah: “Gâp dja Brah Yêhôva, Gâp sŏ rnha Gâp Nơm ma ton, may mâu ôh nhhuach kon may nơm ơm nguai ơ̆ kôlơ̆ nây ăn ma Gâp. Yor ma may lĕ jan jêh kơt nây
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, eu juro pelo meu próprio nome — diz Deus, o
17 Gâp ăn geh jêng ma may dŭt ŏk, tay Gâp ăn nau geh jêng ma may ŏk bêng ler ngăn ngên, jêh ri jan rnoi deh may ăn ŏk bâk rơ̆ tâm ban ma mănh mbing ta kalơ trôk, mâu lah tâm ban ma choyh rŏ meng dak văch dak văr đŏng. Jêh ri rnoi deh may tay dơi mât uănh phung rlăng đah khân păng nơm.
17 Farei com que os seus descendentes sejam tão numerosos como as estrelas do céu ou os grãos de areia da praia do mar; e eles vencerão os inimigos.
18 Ndri dâng lĕ phung bunuyh ta neh ntu dja, bu geh jêng tă bơh rnoi deh may, yorlah may lĕ iăt jêh nau Gâp”.
18 Por meio dos seus descendentes eu abençoarei todas as nações do mundo, pois você fez o que eu mandei.
19 Jêh nây Abrahăm, ndrel ma kon păng plơ̆ sât tay ta phung bu klô jan kar păng nơm ri nơh, jêh ri khân păng dâk hăn ndrel jât ƀon Ƀêrsêƀa ri. Tât ta Ƀêrsêƀa ri, Abrahăm gŭ ta ƀon nây.
19 Abraão voltou para o lugar onde estavam os seus empregados, e foram todos juntos para Berseba, onde Abraão ficou morando.
20 Jêh geh nau nây, geh bu hăn mbơh nkoch ma Abrahăm: “Lŏng Milka gŭ oh geh kon bu klô ŏk ngăn ăn ma Nahôr oh may, ta nây geh:
20 Algum tempo depois Abraão recebeu a notícia de que Naor, o seu irmão, tinha oito filhos, nascidos de Milca, a sua mulher.
21 Uh jêng kon bôk dak, geh Ƀuh jêng i oh, geh Kêmôel i bơ̆ Aram
21 O primeiro que nasceu foi Uz; depois vieram os seus irmãos Buz e Quemuel, que foi o pai de Arã;
22 geh Kêset, geh Hasô, geh Pilđah, geh Yĭtlap, ndrel ma geh Ƀêthuel.
22 depois nasceram Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 Ƀêthuel nây i bơ̆ bu ur Rêbêka. Lĕ pham nuyh kon i nây jêng Milka deh ma Nahôr i oh Abrahăm ri.
23 Este Betuel foi o pai de Rebeca. São esses os oito filhos que Milca deu a Naor, o irmão de Abraão.
24 Lŏng i ur chông Nahôr ri rnha Rêyôma, păng geh kon bu klô đŏng, ta nây geh: Thêpa, geh Kahăm, geh Thahah, ndrel ma geh Maka.
24 Reúma, a concubina de Naor, lhe deu os seguintes filhos: Teba, Gaã, Taás e Maacá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.