Gênesis 16
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT
1 Sarai i ur Ăbram ri mâu ôh bă kon ma Ăbram. Păng geh du huê dâk bu ur phung Êsip rnha Hakar.
1 Sarai, mulher de Abrão, não havia conseguido lhe dar filhos. Tinha, porém, uma serva egípcia chamada Hagar.
2 Jêh ri Sarai lah ma Ăbram: “Yor ma Brah Yêhôva mâu ăn gâp geh kon, lah ndri may sŏ dâk bu ur gâp nây dô, klăp lah gâp geh du huê kon tă bơh păng”. Ăbram iăt nau i ur păng.
2 Sarai disse a Abrão: “O S enhor me impediu de ter filhos. Vá e deite-se com minha serva. Talvez, por meio dela, eu consiga ter uma família”. Abrão aceitou a proposta de Sarai.
3 Tât Ăbram lĕ geh 10 năm gŭ ta bri Kanan nây, Sarai i ur păng ri sŏ Hakar i bu ur phung Êsip jêng dâk păng nơm ri, ăn ma Ăbram i sai păng ri ma jan ur.
3 Então Sarai, mulher de Abrão, tomou Hagar, a serva egípcia, e a entregou a Abrão como mulher. (Isso aconteceu dez anos depois que Abrão havia se estabelecido na terra de Canaã.)
4 Ăbram gŭ ur sai ndrel ma Hakar ri, jêh ri Hakar ntreo. Tât ma Hakar gĭt lah săk păng lĕ ntreo, păng ntơm mưch rmot kôranh bu ur păng nơm ri.
4 Abrão teve relações com Hagar, e ela engravidou. Quando Hagar soube que estava grávida, começou a tratar Sarai, sua senhora, com desprezo.
5 Sarai lah ma Ăbram: “Yor ma may dâng gâp geh nau đit prêng, gâp sŏ bu ur dâk gâp ăn ta ntơh may, tât ma păng gĭt lah săk păng lĕ ntreo, ƀêng păng ma mưch rmot gâp chrao. Lah ndri dăn Brah Yêhôva sơm phat dôih ma bân bar hê”.
5 Então Sarai disse a Abrão: “Você é o culpado da vergonha que estou passando! Entreguei minha serva a você, mas, agora que engravidou, ela me trata com desprezo. O S enhor mostrará quem está errado: você ou eu!”.
6 Jêh ri Ăbram lah ma Sarai: “Bu ur dja gŭ ta nâm ay, lah ndri mơm nau ay ŭch jan ma păng, tâng ay nơm ŭch”. Jêh ri Sarai jan dăng hô ngăn ma Hakar, tât ma păng du nchuăt ngai.
6 Abrão respondeu: “Hagar é sua serva. Faça com ela o que lhe parecer melhor”. Então Sarai a tratou tão mal que, por fim, Hagar fugiu.
7 Jêh păng du nchuăt nây, geh tông păr Brah Yêhôva hăn mâp Hakar dăch ma du mlŏm tu dak ta bri rdah ri, kêng meng trong hăn jât bri Sur.
7 O anjo do S enhor encontrou Hagar no deserto, perto de uma fonte de água junto à estrada para Sur,
8 Tông păr ôp Hakar nây: “Hơi Hakar dâk Sarai, bơh tă ay nây, ah jât let hăn ay nây êh?” Hakar ơh: “Gâp du nchuăt bơh Sarai kôranh gâp nơm lah”.
8 e perguntou: “Hagar, serva de Sarai, de onde você vem e para onde vai?”. “Estou fugindo de minha senhora, Sarai”, respondeu ela.
9 Tông păr Brah Yêhôva lah ma păng: “Ăn ay sât a jay kôranh ay nơm ri, iăt nau păng dô”.
9 Então o anjo do S enhor disse: “Volte para sua senhora e sujeite-se à autoridade dela”.
10 Tông păr Brah Yêhôva nây lah tay đŏng ma păng: “Tay dâng gâp jan rnoi deh ay ăn bâk rơ̆ dŭt ŏk ngăn mâu hôm ôh dơi kơp”.
10 E acrescentou: “Eu lhe darei tantos descendentes que será impossível contá-los”.
11 Tông păr Brah Yêhôva nây lah tay ma păng đŏng:
11 O anjo do S enhor também disse: “Você está grávida e dará à luz um filho. Dê a ele o nome de Ismael, pois o S enhor ouviu seu clamor angustiado.
12 Kon i nây jan ndơ tâng nuih n'hâm păng nơm ŭch dơm, tâm ban ma mpômpa (siŭm) bri đŏng.
12 Seu filho será um homem solitário e indomável, como um jumento selvagem. Levantará o punho contra todos, e todos serão contra ele. Sim, ele viverá em franca oposição a todos os seus parentes”.
13 Hakar tê̆ rnha Brah Yêhôva i ngơi ma păng nây «Kôranh Brah i uănh say», yorlah Hakar mân êng: “Ntŭk dja gâp lĕ say Kôranh Brah, jêh ri Păng uănh say gâp”.
13 Então Hagar passou a usar outro nome para se referir ao S enhor , que havia falado com ela. Chamou-o de “Tu és o Deus que me vê”, pois tinha dito: “Aqui eu vi aquele que me vê!”.
14 Kơt ndri dâng bu kuăl tu dak nây rnha «Tu dak Lahairoi», geh nau khlay lah «Tu dak brah rêh ngăn i uănh say gâp». Tu dak i nây vah vang ƀon Kađeh, ma ƀon Paret.
14 Por isso, aquela fonte que fica entre Cades e Berede recebeu o nome de Beer-Laai-Roi.
15 Jêh ri Hakar gŭ oh du huê kon bu klô păng đah Ăbram. Ăbram tê̆ rnha kon nây «Ismaêl».
15 Assim, Hagar deu um filho a Abrão, e Abrão o chamou de Ismael.
16 Nôk Hakar deh Ismaêl nây, Ăbram lĕ geh 86 năm.
16 Quando Ismael nasceu, Abrão tinha 86 anos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.