Atos 28

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tât hên lĕ klaih jêh, ri mơ gĭt năl lah gôl dak i nây rnha gôl dak Malit.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Bunuyh ta gôl dak i nây khân păng rom hên ueh ngăn, mâu hôm ôh blao ntât. Khân păng sŭnh ŭnh jă dâng lĕ phung hên ri hăn njŏr ŭnh, yorlah nôk nây geh mih, ndrel ma ji kăt đŏng.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pôl dônh rkeh rkônh du mpư tê̆ ta ŭnh ri, geh du mlŏm bêh ku dôh ŭnh hung lôh bơh nây, chôk ti Pôl ri.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Bunuyh ta gôl dak nây say bêh khan ta ti Pôl ri, khân păng tâm lah: “Bunuyh i nây lĕ tă nkhât bu ro, bol lah păng mhe klaih tă bơh dak văch dak văr kađôi, brah i plơng nau djơh mâu ôh ăn păng rêh.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Jêh ri păng rteh bêh nây a ŭnh su, yơn ma Pôl nơm ri mâu ôh ji.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Bunuyh ta gôl dak nây, bu kŏp uănh păng môr săk jăn, mâu lah chôt khât. Tât ma jŏ bu mâu ôh say păng geh nau ji, jêh ri bu plăch nau mân, lah păng brah chrao.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Dăch ta ntŭk nây geh neh du ntŭk, jêng neh du huê kôranh ta gôl dak nây rnha Puplês, păng rom hên ueh ngăn ăn hên gŭ ta nây pe nar.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 I bơ̆ Puplês ri ji kop, ndrel ma ji vănh ndŭl bêch ta gre, Pôl hăn ta jay păng ri, mbơh sơm tê̆ ti ta păng, jan ăn păng bah.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Kơt ndri dâng geh bunuyh ji dâng lĕ ta gôl dak nây, khân păng leo băl hăn ta Pôl, jêh ri bah dadê.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Khân păng geh nau yơk ma hên ăn ndơ ŏk ma hên. Tât nar hên lôh ncho duk bơh ntŭk nây, khân păng kơl ndơ ăn hên de ma dŏng.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Hên gŭ ta gôl dak nây geh pe khay, jêh ri hên ncho du mlŏm duk kuŏng, rnha ‘Điôsakôr’. Duk i nây tă bơh ƀon Aleksantri, nsrŭng gŭ ta gôl dak nây ta khay sial pôh.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Tât ta ƀon Sirakus, hên gŭ ta ƀon nây pe nar.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Jêh bơh nây hên ncho rŏ meng tât ta ƀon Rêkêm. Tât ôi tay geh sial tă mpeh bơh dŏng ri, hên ncho bar nar dâng tât ta ƀon Putiyôli.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ta ƀon nây hên mâp ma phung nsing aƀă, khân păng jă hên gŭ ta nây pơh nar. Tă bơh nây tât ta ƀon Rôm hên brô̆ hăn ma jŏng.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Phung nsing ta ƀon Rôm ri, khân păng tăng lư bu nkoch hên, geh khân păng aƀă hăn chuă hên tât ta ntŭk bu tăch drăp rnha Aphês, ndrel ma geh aƀă êng jât hăn chuă hên ta ƀon geh jay veh bêch pe mlŏm. Tât Pôl say khân păng ri, păng lah ueh ma Kôranh Brah, jêh ri păng geh sât n'hâm sât suan hô ngăn.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Hên tât ta ƀon Rôm ri [kôranh tahen njŭn bunuyh dôih ma kôranh tahen kuŏng ta mpôl kôranh tahen njrăng, yơn ma] Pôl bu ăn păng gŭ jay êng. Geh du huê tahen gŭ uănh păng.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Tât pe nar nây, Pôl kuăl mpôl kôranh phung Israel ta ƀon Rôm tâm rƀŭn. Tât bu lĕ râng ta ri dadê jêh, Pôl ngơi: “Ơ oh nô kônh va, gâp mâu prot ôh geh nau tâm rdâng đah phung Israel, mâu lah đah nau vay phung u che bân kăl e. Bu nhŭp chăp gâp ta ƀon Yêrusalem, jêh ri njŭn gâp ta ti phung Rôm.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Jêh phung Rôm ôp jek gâp ri, khân păng ŭch ƀơk lơi gâp, yorlah bu mâu ôh say nau tih ta gâp tât ma khât săk.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Tih ma mpôl kôranh bri Yuđa mâu ŭch ôh, kơt ndri dâng iăt ma gâp hao mâp tât ma kôranh kađăch dja. Yơn ma mâu di ôh lah gâp dja gay ma ŭch ntôn phung băl mpôl bân nơm.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Kơt ndri dâng gâp ŭch kuăl khân may, ŭch mâp khân may, gay ma tâm ngơi băl. Yor ma nau rnơm phung Israel i Kôranh Brah njuăl Brah Krist gay ma rklaih phung bân, dâng geh ma gâp geh rse rvăk kơt nđa.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Phung nây ơh ma păng: “Hên mâu ôh prot dơn samƀŭt tă bơh bri Yuđa ma nau may dja, mâu prot đŏng geh bunuyh hăn mbơh nkoch, mâu lah ngơi nau djơh bơh may.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Yơn ma hên ŭch iăt nau may ngơi tă bơh nau mân may nơm, yorlah hên lĕ gĭt bu tâm rdâng đah ma mpôl khân may i nsing ma Yêsu ăp ntŭk.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Jêh ri khân păng tâm nal nar tâm mâp băl tay du tơ̆ jât. Tât nar nây geh bunuyh ŏk ngăn hăn ta jay Pôl gŭ ri. Jêh ri păng mbơh nkoch nau khlay nau Kôranh Brah ŭch mât uănh ma bunuyh, ntơm bơh ôi tât măng. Păng sŏ samƀŭt Nau Vay Môsê, ndrel ma samƀŭt mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, mbơh nkoch jă khân păng sât nsing ma Brah Yêsu.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Geh bunuyh aƀă bu iăt nau păng ngơi nây, geh bunuyh aƀă dăng ko mâu iăt ôh.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Pôl say khân păng du lôh bơh ntŭk nây mâu geh du ntôr nau, păng lah jât: “Brah Huêng Ueh i kloh ueh lĕ mbơh jêh ma u che bân kăl e nơh, Păng mbơh tâng ma bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah rnha Êsai, jêng di ngăn, kơt nđa:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‘Hăn joi hŏm phung ƀon lan nây, jêh ri mbơh nkoch ma khân păng:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Yorlah nau mân khân păng dja jŏ ngăn vât,
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Kơt ndri ăn khân may gĭt, Kôranh Brah mbơh nkoch nau Păng rklaih dja ma phung mâu di phung Israel, khân păng mra iăt ro.”
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 [Lôch jêh Pôl ngơi nau nây, phung Israel i nây du lôh nđâp ma tâm nchră ndrăng khân păng nơm hô ngăn].
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Pôl gŭ ta jay păng nkhôm ri jŏ bar năm ngăn, bu moh i hăn mâp păng, păng rom dadê.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Păng mbơh nkoch nau Kôranh Brah ŭch mât uănh ma bunuyh, ndrel ma ntŭm nti bu ma nau Kôranh Yêsu Krist. Păng bănh hô ngăn, mâu geh bu buay păng đŏng.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.