Atos 28

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tât hên lĕ klaih jêh, ri mơ gĭt năl lah gôl dak i nây rnha gôl dak Malit.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Bunuyh ta gôl dak i nây khân păng rom hên ueh ngăn, mâu hôm ôh blao ntât. Khân păng sŭnh ŭnh jă dâng lĕ phung hên ri hăn njŏr ŭnh, yorlah nôk nây geh mih, ndrel ma ji kăt đŏng.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pôl dônh rkeh rkônh du mpư tê̆ ta ŭnh ri, geh du mlŏm bêh ku dôh ŭnh hung lôh bơh nây, chôk ti Pôl ri.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Bunuyh ta gôl dak nây say bêh khan ta ti Pôl ri, khân păng tâm lah: “Bunuyh i nây lĕ tă nkhât bu ro, bol lah păng mhe klaih tă bơh dak văch dak văr kađôi, brah i plơng nau djơh mâu ôh ăn păng rêh.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Jêh ri păng rteh bêh nây a ŭnh su, yơn ma Pôl nơm ri mâu ôh ji.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Bunuyh ta gôl dak nây, bu kŏp uănh păng môr săk jăn, mâu lah chôt khât. Tât ma jŏ bu mâu ôh say păng geh nau ji, jêh ri bu plăch nau mân, lah păng brah chrao.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Dăch ta ntŭk nây geh neh du ntŭk, jêng neh du huê kôranh ta gôl dak nây rnha Puplês, păng rom hên ueh ngăn ăn hên gŭ ta nây pe nar.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 I bơ̆ Puplês ri ji kop, ndrel ma ji vănh ndŭl bêch ta gre, Pôl hăn ta jay păng ri, mbơh sơm tê̆ ti ta păng, jan ăn păng bah.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Kơt ndri dâng geh bunuyh ji dâng lĕ ta gôl dak nây, khân păng leo băl hăn ta Pôl, jêh ri bah dadê.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Khân păng geh nau yơk ma hên ăn ndơ ŏk ma hên. Tât nar hên lôh ncho duk bơh ntŭk nây, khân păng kơl ndơ ăn hên de ma dŏng.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Hên gŭ ta gôl dak nây geh pe khay, jêh ri hên ncho du mlŏm duk kuŏng, rnha ‘Điôsakôr’. Duk i nây tă bơh ƀon Aleksantri, nsrŭng gŭ ta gôl dak nây ta khay sial pôh.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Tât ta ƀon Sirakus, hên gŭ ta ƀon nây pe nar.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Jêh bơh nây hên ncho rŏ meng tât ta ƀon Rêkêm. Tât ôi tay geh sial tă mpeh bơh dŏng ri, hên ncho bar nar dâng tât ta ƀon Putiyôli.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Ta ƀon nây hên mâp ma phung nsing aƀă, khân păng jă hên gŭ ta nây pơh nar. Tă bơh nây tât ta ƀon Rôm hên brô̆ hăn ma jŏng.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Phung nsing ta ƀon Rôm ri, khân păng tăng lư bu nkoch hên, geh khân păng aƀă hăn chuă hên tât ta ntŭk bu tăch drăp rnha Aphês, ndrel ma geh aƀă êng jât hăn chuă hên ta ƀon geh jay veh bêch pe mlŏm. Tât Pôl say khân păng ri, păng lah ueh ma Kôranh Brah, jêh ri păng geh sât n'hâm sât suan hô ngăn.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Hên tât ta ƀon Rôm ri [kôranh tahen njŭn bunuyh dôih ma kôranh tahen kuŏng ta mpôl kôranh tahen njrăng, yơn ma] Pôl bu ăn păng gŭ jay êng. Geh du huê tahen gŭ uănh păng.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Tât pe nar nây, Pôl kuăl mpôl kôranh phung Israel ta ƀon Rôm tâm rƀŭn. Tât bu lĕ râng ta ri dadê jêh, Pôl ngơi: “Ơ oh nô kônh va, gâp mâu prot ôh geh nau tâm rdâng đah phung Israel, mâu lah đah nau vay phung u che bân kăl e. Bu nhŭp chăp gâp ta ƀon Yêrusalem, jêh ri njŭn gâp ta ti phung Rôm.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Jêh phung Rôm ôp jek gâp ri, khân păng ŭch ƀơk lơi gâp, yorlah bu mâu ôh say nau tih ta gâp tât ma khât săk.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Tih ma mpôl kôranh bri Yuđa mâu ŭch ôh, kơt ndri dâng iăt ma gâp hao mâp tât ma kôranh kađăch dja. Yơn ma mâu di ôh lah gâp dja gay ma ŭch ntôn phung băl mpôl bân nơm.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Kơt ndri dâng gâp ŭch kuăl khân may, ŭch mâp khân may, gay ma tâm ngơi băl. Yor ma nau rnơm phung Israel i Kôranh Brah njuăl Brah Krist gay ma rklaih phung bân, dâng geh ma gâp geh rse rvăk kơt nđa.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Phung nây ơh ma păng: “Hên mâu ôh prot dơn samƀŭt tă bơh bri Yuđa ma nau may dja, mâu prot đŏng geh bunuyh hăn mbơh nkoch, mâu lah ngơi nau djơh bơh may.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Yơn ma hên ŭch iăt nau may ngơi tă bơh nau mân may nơm, yorlah hên lĕ gĭt bu tâm rdâng đah ma mpôl khân may i nsing ma Yêsu ăp ntŭk.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Jêh ri khân păng tâm nal nar tâm mâp băl tay du tơ̆ jât. Tât nar nây geh bunuyh ŏk ngăn hăn ta jay Pôl gŭ ri. Jêh ri păng mbơh nkoch nau khlay nau Kôranh Brah ŭch mât uănh ma bunuyh, ntơm bơh ôi tât măng. Păng sŏ samƀŭt Nau Vay Môsê, ndrel ma samƀŭt mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, mbơh nkoch jă khân păng sât nsing ma Brah Yêsu.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Geh bunuyh aƀă bu iăt nau păng ngơi nây, geh bunuyh aƀă dăng ko mâu iăt ôh.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Pôl say khân păng du lôh bơh ntŭk nây mâu geh du ntôr nau, păng lah jât: “Brah Huêng Ueh i kloh ueh lĕ mbơh jêh ma u che bân kăl e nơh, Păng mbơh tâng ma bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah rnha Êsai, jêng di ngăn, kơt nđa:
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‘Hăn joi hŏm phung ƀon lan nây, jêh ri mbơh nkoch ma khân păng:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Yorlah nau mân khân păng dja jŏ ngăn vât,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Kơt ndri ăn khân may gĭt, Kôranh Brah mbơh nkoch nau Păng rklaih dja ma phung mâu di phung Israel, khân păng mra iăt ro.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 [Lôch jêh Pôl ngơi nau nây, phung Israel i nây du lôh nđâp ma tâm nchră ndrăng khân păng nơm hô ngăn].
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Pôl gŭ ta jay păng nkhôm ri jŏ bar năm ngăn, bu moh i hăn mâp păng, păng rom dadê.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Păng mbơh nkoch nau Kôranh Brah ŭch mât uănh ma bunuyh, ndrel ma ntŭm nti bu ma nau Kôranh Yêsu Krist. Păng bănh hô ngăn, mâu geh bu buay păng đŏng.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.