2 Coríntios 7
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NVT
1 Ơ oh nô ta nau nsing i gâp rŏng, lah bân lĕ geh jêh nau Kôranh Brah ton i nây, ăn bân mƀăr lơi dâng lĕ ndơ ƀơ̆ ƀơch ta nau rêh bân nơm, nđâp ma ndơ i bân jan, nđâp ma ndơ ta nuih n'hâm, ăn bân gŭ dŭt kloh ueh, yor ma klach yơk ma Kôranh Brah.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Ăn khân ay may kơp khlay ma hên ta nuih n'hâm khân ay may! Hên mâu ôh prot jan tih ma du huê bunuyh, hên mâu ôh prot leo du huê hiơt, hên mâu ôh prot sa nsiăn ndơ bu du huê.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Hên ngơi kơt nây mâu ôh di gay ma nduih khân ay may. Lĕ gâp mbơh jêh ma khân ay may a lor nơh, hên rŏng khân ay may, rêh ndrel khât ndrel khân ay may.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Ta nuih n'hâm gâp, gâp nsing khân ay may jan ueh, gâp nkoch nau ueh khân ay may ma bu êng. Nuih n'hâm gâp lĕ rthi yor ma khân ay may, gâp răm maak ma khân ay may dŭt hô, bol lah geh ăp ntil nau rêh rnhăl kađôi.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Nôk hên tât ta bri Masêđôn, nuih n'hâm hên mâu ôh geh nau đăp mpăn. Hên geh ăp ntil nau rêh rnhăl, geh nau tâm rdâng ma bu, ta trôm nuih n'hâm geh nau rvê.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Yơn ma Kôranh Brah nơm i rthi nuih n'hâm bunuyh i geh nau rngot rvê, Păng rthi nuih n'hâm hên yor ma Titus lĕ tât jêh ta hên.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Nuih n'hâm hên lĕ rthi mâu ôh dơn ma păng lĕ tât nây dơm, yor ma păng mbơh nkoch ma hên nau mhe bơh khân ay may i nau khân ay may rthi nuih n'hâm păng. Păng mbơh ma hên, khân ay may hô ngăn ŭch mâp hên, khân ay may lĕ rngot yor ma nau djơh i geh ta khân ay may nơh, nđâp ma khân ay may hô ngăn ŭch iăt nau gâp, dâng lĕ nau i nây jan ăn gâp răm maak lơ ma hô ngăn.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Bol lah samƀŭt i gâp njuăl a lor nơh jan ăn khân ay may geh nau rngot ta nuih n'hâm kađôi, kŏ gâp mâu hôm geh nduih tôr đŏng, bol lah bơh ntơm nơh gâp geh nau nduih tôr du n'hâm, yorlah gâp tăng nau i gâp nchih nây jan ăn khân ay may geh nuih n'hâm rngot.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Yơn ma aƀaơ dja gâp ueh maak, nau gâp ueh maak i nây mâu ôh yor ma jan i ăn khân ay may rngot, yơn ma gâp ueh maak yor ma nau rngot i nây jan ăn khân ay may rgâl lơi nuih n'hâm djơh nơh, nau khân ay may rngot nơh jêng di đah nau Kôranh Brah ŭch. Kơt ndri dâng gâp mâu geh ôh jan ăn khân ay may jêng djơh.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Nau rngot i di đah nau Kôranh Brah ŭch, jan ăn rgâl lơi nuih n'hâm djơh, gay ma geh nau rklaih, nau i nây mâu geh ôh nduih tôr. Yơn ma nau rngot i mâu ôh leo rgâl nuih n'hâm djơh ƀêng ma leo ta nau Kôranh Brah tê̆ dôih n'ho ro.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Lŏng khân ay may mân, nau i khân ay may rngot nây nơh moh ƀă geh nau khlay ma khân ay may: Khân ay may ŭch ngăn jan ăn ueh rgâl lơi nau i djơh nơh, khân ay may ji nuih ngăn ma nau djơh i nây, khân ay may klach Kôranh Brah tê̆ dôih khân ay may nđâp ma bunuyh i nây, khân ay may ŭch mâp gâp ngăn, khân ay may ŭch ngăn tê̆ dôih ma bunuyh i nây. Dâng lĕ nau i nây jêng nhhơ n'hêl nanê̆ ngăn khân ay may mâu ôh geh nau tih ta nau i nây.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Lah ndri nau i gâp nchih njuăl ăn khân ay may nây nơh, mâu ôh di yor ma du huê bunuyh i jan tih, mâu lah ma bunuyh i sŏ dơn nau tih i nây, nau gâp ŭch nchih nây gay ma nhhơ ta năp măt Kôranh Brah nau i khân ay may lĕ ŭch ngăn jan tâng nau hên.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Dâng lĕ nau i nây jan ăn rthi nuih n'hâm hên. Yơn ma rlau bơh nau rthi i nây jât hên răm maak, yor ma Titus răm maak, tă bơh khân ay may rthi nuih n'hâm păng.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Nau i gâp lĕ nkoch nau ueh khân ay may ăn ma Titus nơh, gâp mâu ôh geh nau đit prêng, yorlah khân ay may lĕ jan kơt nây ngăn. Dâng lĕ nau i hên mbơh nkoch ma khân ay may nơh di ngăn, kơt ndri đŏng nau hên mbơh nkoch ma Titus say di ngăn đŏng.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Nôk păng kah gĭt ma nau dâng lĕ khân ay may geh nuih n'hâm iăt păng, ndrel ma rom păng ma nau klach yơk nây nơh, păng geh nuih n'hâm rŏng ma khân ay may lơ hô ngăn.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Gâp maak dŭt hô ngăn, yor ma gâp dơi nsing ma khân ay may dâng lĕ ndơ jan.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.