2 Coríntios 7

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ơ oh nô ta nau nsing i gâp rŏng, lah bân lĕ geh jêh nau Kôranh Brah ton i nây, ăn bân mƀăr lơi dâng lĕ ndơ ƀơ̆ ƀơch ta nau rêh bân nơm, nđâp ma ndơ i bân jan, nđâp ma ndơ ta nuih n'hâm, ăn bân gŭ dŭt kloh ueh, yor ma klach yơk ma Kôranh Brah.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Ăn khân ay may kơp khlay ma hên ta nuih n'hâm khân ay may! Hên mâu ôh prot jan tih ma du huê bunuyh, hên mâu ôh prot leo du huê hiơt, hên mâu ôh prot sa nsiăn ndơ bu du huê.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Hên ngơi kơt nây mâu ôh di gay ma nduih khân ay may. Lĕ gâp mbơh jêh ma khân ay may a lor nơh, hên rŏng khân ay may, rêh ndrel khât ndrel khân ay may.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ta nuih n'hâm gâp, gâp nsing khân ay may jan ueh, gâp nkoch nau ueh khân ay may ma bu êng. Nuih n'hâm gâp lĕ rthi yor ma khân ay may, gâp răm maak ma khân ay may dŭt hô, bol lah geh ăp ntil nau rêh rnhăl kađôi.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Nôk hên tât ta bri Masêđôn, nuih n'hâm hên mâu ôh geh nau đăp mpăn. Hên geh ăp ntil nau rêh rnhăl, geh nau tâm rdâng ma bu, ta trôm nuih n'hâm geh nau rvê.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Yơn ma Kôranh Brah nơm i rthi nuih n'hâm bunuyh i geh nau rngot rvê, Păng rthi nuih n'hâm hên yor ma Titus lĕ tât jêh ta hên.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Nuih n'hâm hên lĕ rthi mâu ôh dơn ma păng lĕ tât nây dơm, yor ma păng mbơh nkoch ma hên nau mhe bơh khân ay may i nau khân ay may rthi nuih n'hâm păng. Păng mbơh ma hên, khân ay may hô ngăn ŭch mâp hên, khân ay may lĕ rngot yor ma nau djơh i geh ta khân ay may nơh, nđâp ma khân ay may hô ngăn ŭch iăt nau gâp, dâng lĕ nau i nây jan ăn gâp răm maak lơ ma hô ngăn.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Bol lah samƀŭt i gâp njuăl a lor nơh jan ăn khân ay may geh nau rngot ta nuih n'hâm kađôi, kŏ gâp mâu hôm geh nduih tôr đŏng, bol lah bơh ntơm nơh gâp geh nau nduih tôr du n'hâm, yorlah gâp tăng nau i gâp nchih nây jan ăn khân ay may geh nuih n'hâm rngot.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Yơn ma aƀaơ dja gâp ueh maak, nau gâp ueh maak i nây mâu ôh yor ma jan i ăn khân ay may rngot, yơn ma gâp ueh maak yor ma nau rngot i nây jan ăn khân ay may rgâl lơi nuih n'hâm djơh nơh, nau khân ay may rngot nơh jêng di đah nau Kôranh Brah ŭch. Kơt ndri dâng gâp mâu geh ôh jan ăn khân ay may jêng djơh.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Nau rngot i di đah nau Kôranh Brah ŭch, jan ăn rgâl lơi nuih n'hâm djơh, gay ma geh nau rklaih, nau i nây mâu geh ôh nduih tôr. Yơn ma nau rngot i mâu ôh leo rgâl nuih n'hâm djơh ƀêng ma leo ta nau Kôranh Brah tê̆ dôih n'ho ro.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Lŏng khân ay may mân, nau i khân ay may rngot nây nơh moh ƀă geh nau khlay ma khân ay may: Khân ay may ŭch ngăn jan ăn ueh rgâl lơi nau i djơh nơh, khân ay may ji nuih ngăn ma nau djơh i nây, khân ay may klach Kôranh Brah tê̆ dôih khân ay may nđâp ma bunuyh i nây, khân ay may ŭch mâp gâp ngăn, khân ay may ŭch ngăn tê̆ dôih ma bunuyh i nây. Dâng lĕ nau i nây jêng nhhơ n'hêl nanê̆ ngăn khân ay may mâu ôh geh nau tih ta nau i nây.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Lah ndri nau i gâp nchih njuăl ăn khân ay may nây nơh, mâu ôh di yor ma du huê bunuyh i jan tih, mâu lah ma bunuyh i sŏ dơn nau tih i nây, nau gâp ŭch nchih nây gay ma nhhơ ta năp măt Kôranh Brah nau i khân ay may lĕ ŭch ngăn jan tâng nau hên.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Dâng lĕ nau i nây jan ăn rthi nuih n'hâm hên. Yơn ma rlau bơh nau rthi i nây jât hên răm maak, yor ma Titus răm maak, tă bơh khân ay may rthi nuih n'hâm păng.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Nau i gâp lĕ nkoch nau ueh khân ay may ăn ma Titus nơh, gâp mâu ôh geh nau đit prêng, yorlah khân ay may lĕ jan kơt nây ngăn. Dâng lĕ nau i hên mbơh nkoch ma khân ay may nơh di ngăn, kơt ndri đŏng nau hên mbơh nkoch ma Titus say di ngăn đŏng.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Nôk păng kah gĭt ma nau dâng lĕ khân ay may geh nuih n'hâm iăt păng, ndrel ma rom păng ma nau klach yơk nây nơh, păng geh nuih n'hâm rŏng ma khân ay may lơ hô ngăn.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Gâp maak dŭt hô ngăn, yor ma gâp dơi nsing ma khân ay may dâng lĕ ndơ jan.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.