2 Coríntios 7
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH
1 Ơ oh nô ta nau nsing i gâp rŏng, lah bân lĕ geh jêh nau Kôranh Brah ton i nây, ăn bân mƀăr lơi dâng lĕ ndơ ƀơ̆ ƀơch ta nau rêh bân nơm, nđâp ma ndơ i bân jan, nđâp ma ndơ ta nuih n'hâm, ăn bân gŭ dŭt kloh ueh, yor ma klach yơk ma Kôranh Brah.
1 Meus queridos amigos, todas essas promessas são para nós. Por isso purifiquemos a nós mesmos de tudo o que torna impuro o nosso corpo e a nossa alma. E, temendo a Deus , vivamos uma vida completamente dedicada a ele.
2 Ăn khân ay may kơp khlay ma hên ta nuih n'hâm khân ay may! Hên mâu ôh prot jan tih ma du huê bunuyh, hên mâu ôh prot leo du huê hiơt, hên mâu ôh prot sa nsiăn ndơ bu du huê.
2 Deem um lugar para nós no coração de vocês. Nós não prejudicamos ninguém, não causamos a desgraça de ninguém e não procuramos tirar vantagem de ninguém.
3 Hên ngơi kơt nây mâu ôh di gay ma nduih khân ay may. Lĕ gâp mbơh jêh ma khân ay may a lor nơh, hên rŏng khân ay may, rêh ndrel khât ndrel khân ay may.
3 Não digo isso para condenar vocês. Pois, como eu disse antes, vocês são tão amados por nós, que estamos sempre juntos, tanto para morrer como para viver.
4 Ta nuih n'hâm gâp, gâp nsing khân ay may jan ueh, gâp nkoch nau ueh khân ay may ma bu êng. Nuih n'hâm gâp lĕ rthi yor ma khân ay may, gâp răm maak ma khân ay may dŭt hô, bol lah geh ăp ntil nau rêh rnhăl kađôi.
4 Tenho muita confiança em vocês e me orgulho de vocês. No meio de todas as nossas aflições, eu continuo muito animado e cheio de alegria.
5 Nôk hên tât ta bri Masêđôn, nuih n'hâm hên mâu ôh geh nau đăp mpăn. Hên geh ăp ntil nau rêh rnhăl, geh nau tâm rdâng ma bu, ta trôm nuih n'hâm geh nau rvê.
5 Mesmo depois de termos chegado à província da Macedônia, não descansamos nada. Em todos os lugares houve problemas, lutas com os de fora e medo no nosso coração.
6 Yơn ma Kôranh Brah nơm i rthi nuih n'hâm bunuyh i geh nau rngot rvê, Păng rthi nuih n'hâm hên yor ma Titus lĕ tât jêh ta hên.
6 Porém Deus, que anima os desanimados, nos animou com a chegada de Tito.
7 Nuih n'hâm hên lĕ rthi mâu ôh dơn ma păng lĕ tât nây dơm, yor ma păng mbơh nkoch ma hên nau mhe bơh khân ay may i nau khân ay may rthi nuih n'hâm păng. Păng mbơh ma hên, khân ay may hô ngăn ŭch mâp hên, khân ay may lĕ rngot yor ma nau djơh i geh ta khân ay may nơh, nđâp ma khân ay may hô ngăn ŭch iăt nau gâp, dâng lĕ nau i nây jan ăn gâp răm maak lơ ma hô ngăn.
7 E não foi somente a chegada dele que nos animou, mas também a informação dada por ele de que vocês o animaram. Ele contou que vocês estão com saudade de mim e disse que estão muito tristes e estão prontos para me defender. Por isso agora estou mais feliz ainda.
8 Bol lah samƀŭt i gâp njuăl a lor nơh jan ăn khân ay may geh nau rngot ta nuih n'hâm kađôi, kŏ gâp mâu hôm geh nduih tôr đŏng, bol lah bơh ntơm nơh gâp geh nau nduih tôr du n'hâm, yorlah gâp tăng nau i gâp nchih nây jan ăn khân ay may geh nuih n'hâm rngot.
8 Não me arrependo de ter escrito aquela carta , embora vocês tenham ficado tristes por causa dela. Quando soube que a carta os deixou tristes por algum tempo, eu poderia ter ficado arrependido.
9 Yơn ma aƀaơ dja gâp ueh maak, nau gâp ueh maak i nây mâu ôh yor ma jan i ăn khân ay may rngot, yơn ma gâp ueh maak yor ma nau rngot i nây jan ăn khân ay may rgâl lơi nuih n'hâm djơh nơh, nau khân ay may rngot nơh jêng di đah nau Kôranh Brah ŭch. Kơt ndri dâng gâp mâu geh ôh jan ăn khân ay may jêng djơh.
9 Mas agora estou alegre, não porque vocês ficaram tristes, mas porque aquela tristeza fez com que vocês se arrependessem. Aquela tristeza foi usada por Deus, e assim nós não causamos nenhum mal a vocês.
10 Nau rngot i di đah nau Kôranh Brah ŭch, jan ăn rgâl lơi nuih n'hâm djơh, gay ma geh nau rklaih, nau i nây mâu geh ôh nduih tôr. Yơn ma nau rngot i mâu ôh leo rgâl nuih n'hâm djơh ƀêng ma leo ta nau Kôranh Brah tê̆ dôih n'ho ro.
10 Pois a tristeza que é usada por Deus produz o arrependimento que leva à salvação; e nisso não há motivo para alguém ficar triste. Mas as tristezas deste mundo produzem a morte.
11 Lŏng khân ay may mân, nau i khân ay may rngot nây nơh moh ƀă geh nau khlay ma khân ay may: Khân ay may ŭch ngăn jan ăn ueh rgâl lơi nau i djơh nơh, khân ay may ji nuih ngăn ma nau djơh i nây, khân ay may klach Kôranh Brah tê̆ dôih khân ay may nđâp ma bunuyh i nây, khân ay may ŭch mâp gâp ngăn, khân ay may ŭch ngăn tê̆ dôih ma bunuyh i nây. Dâng lĕ nau i nây jêng nhhơ n'hêl nanê̆ ngăn khân ay may mâu ôh geh nau tih ta nau i nây.
11 Vocês suportaram a tristeza da maneira que agrada a Deus. E vejam agora os resultados: isso fez com que vocês levassem a sério o assunto e resolvessem se defender. Fez também com que vocês ficassem zangados e com medo. Depois ficaram com vontade de me ver e resolveram castigar o culpado. Em tudo isso vocês mostraram que não tiveram nenhuma culpa naquele caso.
12 Lah ndri nau i gâp nchih njuăl ăn khân ay may nây nơh, mâu ôh di yor ma du huê bunuyh i jan tih, mâu lah ma bunuyh i sŏ dơn nau tih i nây, nau gâp ŭch nchih nây gay ma nhhơ ta năp măt Kôranh Brah nau i khân ay may lĕ ŭch ngăn jan tâng nau hên.
12 Portanto, embora tivesse escrito aquela carta, eu não a escrevi por causa de quem ofendeu , nem por causa da pessoa que foi ofendida. Pelo contrário, escrevi a carta para tornar claro a vocês que Deus sabe do grande cuidado que vocês têm por nós.
13 Dâng lĕ nau i nây jan ăn rthi nuih n'hâm hên. Yơn ma rlau bơh nau rthi i nây jât hên răm maak, yor ma Titus răm maak, tă bơh khân ay may rthi nuih n'hâm păng.
13 Foi por isso que ficamos animados. Além do ânimo que recebemos, ficamos mais contentes ainda vendo a alegria de Tito; pois todos vocês o têm ajudado a sentir-se bem.
14 Nau i gâp lĕ nkoch nau ueh khân ay may ăn ma Titus nơh, gâp mâu ôh geh nau đit prêng, yorlah khân ay may lĕ jan kơt nây ngăn. Dâng lĕ nau i hên mbơh nkoch ma khân ay may nơh di ngăn, kơt ndri đŏng nau hên mbơh nkoch ma Titus say di ngăn đŏng.
14 Eu havia falado muito bem de vocês a ele, e vocês não me desapontaram. Temos sempre dito a verdade a vocês. Assim também é verdadeiro o elogio que fizemos a Tito a respeito de vocês.
15 Nôk păng kah gĭt ma nau dâng lĕ khân ay may geh nuih n'hâm iăt păng, ndrel ma rom păng ma nau klach yơk nây nơh, păng geh nuih n'hâm rŏng ma khân ay may lơ hô ngăn.
15 E o amor dele por vocês cresce cada vez mais quando ele lembra como vocês todos estavam prontos para obedecer e como o receberam com humildade e respeito.
16 Gâp maak dŭt hô ngăn, yor ma gâp dơi nsing ma khân ay may dâng lĕ ndơ jan.
16 Estou alegre por poder confiar completamente em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.