2 Coríntios 7
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs BKJ
1 Ơ oh nô ta nau nsing i gâp rŏng, lah bân lĕ geh jêh nau Kôranh Brah ton i nây, ăn bân mƀăr lơi dâng lĕ ndơ ƀơ̆ ƀơch ta nau rêh bân nơm, nđâp ma ndơ i bân jan, nđâp ma ndơ ta nuih n'hâm, ăn bân gŭ dŭt kloh ueh, yor ma klach yơk ma Kôranh Brah.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Ăn khân ay may kơp khlay ma hên ta nuih n'hâm khân ay may! Hên mâu ôh prot jan tih ma du huê bunuyh, hên mâu ôh prot leo du huê hiơt, hên mâu ôh prot sa nsiăn ndơ bu du huê.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Hên ngơi kơt nây mâu ôh di gay ma nduih khân ay may. Lĕ gâp mbơh jêh ma khân ay may a lor nơh, hên rŏng khân ay may, rêh ndrel khât ndrel khân ay may.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Ta nuih n'hâm gâp, gâp nsing khân ay may jan ueh, gâp nkoch nau ueh khân ay may ma bu êng. Nuih n'hâm gâp lĕ rthi yor ma khân ay may, gâp răm maak ma khân ay may dŭt hô, bol lah geh ăp ntil nau rêh rnhăl kađôi.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Nôk hên tât ta bri Masêđôn, nuih n'hâm hên mâu ôh geh nau đăp mpăn. Hên geh ăp ntil nau rêh rnhăl, geh nau tâm rdâng ma bu, ta trôm nuih n'hâm geh nau rvê.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Yơn ma Kôranh Brah nơm i rthi nuih n'hâm bunuyh i geh nau rngot rvê, Păng rthi nuih n'hâm hên yor ma Titus lĕ tât jêh ta hên.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Nuih n'hâm hên lĕ rthi mâu ôh dơn ma păng lĕ tât nây dơm, yor ma păng mbơh nkoch ma hên nau mhe bơh khân ay may i nau khân ay may rthi nuih n'hâm păng. Păng mbơh ma hên, khân ay may hô ngăn ŭch mâp hên, khân ay may lĕ rngot yor ma nau djơh i geh ta khân ay may nơh, nđâp ma khân ay may hô ngăn ŭch iăt nau gâp, dâng lĕ nau i nây jan ăn gâp răm maak lơ ma hô ngăn.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Bol lah samƀŭt i gâp njuăl a lor nơh jan ăn khân ay may geh nau rngot ta nuih n'hâm kađôi, kŏ gâp mâu hôm geh nduih tôr đŏng, bol lah bơh ntơm nơh gâp geh nau nduih tôr du n'hâm, yorlah gâp tăng nau i gâp nchih nây jan ăn khân ay may geh nuih n'hâm rngot.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Yơn ma aƀaơ dja gâp ueh maak, nau gâp ueh maak i nây mâu ôh yor ma jan i ăn khân ay may rngot, yơn ma gâp ueh maak yor ma nau rngot i nây jan ăn khân ay may rgâl lơi nuih n'hâm djơh nơh, nau khân ay may rngot nơh jêng di đah nau Kôranh Brah ŭch. Kơt ndri dâng gâp mâu geh ôh jan ăn khân ay may jêng djơh.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Nau rngot i di đah nau Kôranh Brah ŭch, jan ăn rgâl lơi nuih n'hâm djơh, gay ma geh nau rklaih, nau i nây mâu geh ôh nduih tôr. Yơn ma nau rngot i mâu ôh leo rgâl nuih n'hâm djơh ƀêng ma leo ta nau Kôranh Brah tê̆ dôih n'ho ro.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Lŏng khân ay may mân, nau i khân ay may rngot nây nơh moh ƀă geh nau khlay ma khân ay may: Khân ay may ŭch ngăn jan ăn ueh rgâl lơi nau i djơh nơh, khân ay may ji nuih ngăn ma nau djơh i nây, khân ay may klach Kôranh Brah tê̆ dôih khân ay may nđâp ma bunuyh i nây, khân ay may ŭch mâp gâp ngăn, khân ay may ŭch ngăn tê̆ dôih ma bunuyh i nây. Dâng lĕ nau i nây jêng nhhơ n'hêl nanê̆ ngăn khân ay may mâu ôh geh nau tih ta nau i nây.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Lah ndri nau i gâp nchih njuăl ăn khân ay may nây nơh, mâu ôh di yor ma du huê bunuyh i jan tih, mâu lah ma bunuyh i sŏ dơn nau tih i nây, nau gâp ŭch nchih nây gay ma nhhơ ta năp măt Kôranh Brah nau i khân ay may lĕ ŭch ngăn jan tâng nau hên.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Dâng lĕ nau i nây jan ăn rthi nuih n'hâm hên. Yơn ma rlau bơh nau rthi i nây jât hên răm maak, yor ma Titus răm maak, tă bơh khân ay may rthi nuih n'hâm păng.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Nau i gâp lĕ nkoch nau ueh khân ay may ăn ma Titus nơh, gâp mâu ôh geh nau đit prêng, yorlah khân ay may lĕ jan kơt nây ngăn. Dâng lĕ nau i hên mbơh nkoch ma khân ay may nơh di ngăn, kơt ndri đŏng nau hên mbơh nkoch ma Titus say di ngăn đŏng.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Nôk păng kah gĭt ma nau dâng lĕ khân ay may geh nuih n'hâm iăt păng, ndrel ma rom păng ma nau klach yơk nây nơh, păng geh nuih n'hâm rŏng ma khân ay may lơ hô ngăn.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Gâp maak dŭt hô ngăn, yor ma gâp dơi nsing ma khân ay may dâng lĕ ndơ jan.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.