Mateus 22
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NVI
1 Yesu wuɔ cor baa u gbãnɛini‑i wuɔ:
1 Jesus lhes falou novamente por parábolas, dizendo:
2 «*Diiloŋ-nellentesĩnni dii ŋaa nellentieŋo maŋ jãaŋ ciɛŋo duɔ hã u biɛŋo aa bĩ nuɔmba bɔi.
2 "O Reino dos céus é como um rei que preparou um banquete de casamento para seu filho.
3 Niiwuoniŋ-huɔŋguŋ juɔ hi, u puɔr u maacembiemba‑i wuɔ ba ka waŋ baa nuɔmba jo. Maacembiemba kã, nuɔmba ka yagar wuɔ ba siɛ jo.
3 Enviou seus servos aos que tinham sido convidados para o banquete, dizendo-lhes que viessem; mas eles não quiseram vir.
4 Nellentieŋo tiraa puɔr u maacembiemba namba ba wulaa wuɔ: ‹Kãaŋ na ka waŋ baa-ba wuɔ mɛi ciɛra mi hĩyãa bɔi aa ko mi balyunni‑i baa fombayaamba‑i, kɛrɛ ba jo, niiwuoni biɛ tĩ.›
4 "De novo enviou outros servos e disse: ‘Digam aos que foram convidados que preparei meu banquete: meus bois e meus novilhos gordos foram abatidos, e tudo está preparado. Venham para o banquete de casamento! ’
5 Pɔpuɔrbiembaŋ kãa, nuɔmba saa gbuu suɔ dii wuɔ ba waŋ wɛima, ba bɔrɔ hiere kã ba muŋkãmmu: Banamba kã sonniŋ, banamba kã torguoŋ-nu.
5 "Mas eles não lhes deram atenção e saíram, um para o seu campo, outro para os seus negócios.
6 Banamba bir yaŋ aa bel nellentieŋo maacembiemba‑i muo-ba da dɛi aa ko-ba.
6 Os restantes, agarrando os servos, maltrataram-nos e os mataram.
7 Nellentieŋo huɔŋ kaa pãŋ guɔla. Wuɔ ce u sorosibaa-ba kã ka ko kutaamba‑i aa caa ba nelle‑i.
7 O rei ficou irado e, enviando o seu exército, destruiu aqueles assassinos e queimou a cidade deles.
8 «Uŋ ciɛ mafamma‑i, wuɔ waŋ baa u maacembiemba‑i wuɔ: ‹Niiwuoni biɛ tĩ, ŋga miŋ ŋa naa bĩ bamaŋ, ni saa naa waa bafamba niini.
8 "Então disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, mas os meus convidados não eram dignos.
9 Kãaŋ hũŋgbɛsɛnni-na, da na ka da nɛliɛŋo nɛliɛŋo, na ce u jo.›
9 Vão às esquinas e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem’.
10 Maacembiemba taa ku yaa nuɔ‑i kã hũŋgbɛsɛnni-na ka bĩ nelbabalaamba‑i baa nelfafaamba‑i hiere ji dii nellentieŋo dũŋgu yu.
10 Então os servos saíram para as ruas e reuniram todas as pessoas que puderam encontrar, gente boa e gente má, e a sala do banquete de casamento ficou cheia de convidados.
11 Nellentieŋo suur wuɔ u ka ne-ba, kã ka da naacolŋo naŋo diyaa joŋgorgbãŋgbãlãŋo tĩɛna, a ne da ba hãa-ba joŋgorbaa ma yerreŋ.
11 "Mas quando o rei entrou para ver os convidados, notou ali um homem que não estava usando veste nupcial.
12 Wuɔ yuu-yo wuɔ: ‹Mi jĩɛ, naŋ ciɛ niɛ suur bande‑i baa joŋgorgbãŋgbãlãŋo‑i?› Naacolŋo saa da wɛima waŋ.
12 E lhe perguntou: ‘Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial? ’ O homem emudeceu.
13 Nellentieŋ wuɔ waŋ baa u maacembiemba‑i wuɔ: ‹Bilaaŋ naacolŋ daayo‑i na vaa u nammu‑i baa u gbeini‑i aa na tɛtɛŋ-yo na nanna-yuɔ fuoreŋ dii kukulma-na. Duɔ tĩɛ dii terieŋgu-na, kaaluŋgu siɛ gbuu waa dɛi.›»
13 "Então o rei disse aos que serviam: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés, e lancem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes’.
14 Yesu wuɔ cira: «Na saa da, ba bĩɛ nuɔmba bɔi, ŋga baŋ fiɛlaa bamaŋ ba saa ciinu.»
14 "Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos".
15 Yesuŋ piiye dumaaŋo-na, *Farisĩɛbaa baa kã ka da ba-naa baŋ ka ce dumaa cure-yuɔ bel-o fuɔ fɛrɛŋ nuŋ-ãndaaŋgu-na.
15 Então os fariseus saíram e começaram a planejar um meio de enredá-lo em suas próprias palavras.
16 Baŋ juɔ nunu ba-naa tĩ, baa puɔr ba *hãalãbiemba‑i u wulaa baa *Erɔdi baamba namba. Baa kã ka gbɛ̃-yo wuɔ: «Hãalãtie, i suyaa wuɔ ŋ waŋ ninsoŋo yaa‑i; ŋ gbu ŋ pigãaŋ nuɔmba‑i baa Diiloŋ-hũmelle yaa kelkel, ŋ sa kãalã nɛliɛŋo baa ŋ ninsoŋo‑i, ŋ sa bi ce ciɛluɔ.»
16 Enviaram-lhe seus discípulos juntamente com os herodianos que lhe disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. Tu não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens.
17 Aa naa yuu-yo wuɔ: «A saa baa miɛ hũmelle‑i, ku saaya i tiɛ pã nampo‑i i hã *Oromɛ ba *jãmatigi‑i wɛi?»
17 Dize-nos, pois: Qual é a tua opinião? É certo pagar imposto a César ou não? "
18 Yesu wuɔ suɔ ba kusũŋ-maama‑i; wuɔ cira: «Huhurmantaaŋ namaa temma‑i daana‑i, na taara na cure muɔmɛi wɛi?
18 Mas Jesus, percebendo a má intenção deles, perguntou: "Hipócritas! Por que vocês estão me pondo à prova?
19 Naŋ pãŋ nampo‑i baa warbieŋa maŋ, hãa-miŋ di diei mi ne.» Baa hã-yo warbelle nande.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto". Eles lhe mostraram um denário,
20 — ausente —
20 e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? "
21 — ausente —
21 "De César", responderam eles. E ele lhes disse: "Então, dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus".
22 Nel daama cu ba hɔmmu‑i, baa naa baa ta aa naa yaŋ-yo.
22 Ao ouvirem isso, eles ficaram admirados; e, deixando-o, retiraram-se.
23 *Sadusĩɛbaa-ba wulaa kuomba siɛ sire. Yinduɔŋgu faŋgu-na, banamba piɛ Yesu‑i a yuu-yo wuɔ:
23 Naquele mesmo dia, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
24 «Hãalãtie, *Moisi ciɛra wuɔ umaŋ duɔ saa da biloŋo baa u ciɛŋo‑i aa ku, u hãaŋo saaya u biɛ ciɛŋo‑i a hoŋ biloŋo hã kuloŋo‑i.
24 "Mestre, Moisés disse que se um homem morrer sem deixar filhos, seu irmão deverá casar-se com a viúva e dar-lhe descendência.
25 A ne da i hɔlma-na, naacombiemba namba waa niehãi ba nyu wulaa. Mɔlŋo sire jã ciɛŋo, u saa da biloŋo baa-yo aa ku. Umaŋ cuu-yo u biɛ ciɛŋo‑i
25 Entre nós havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu. Como não teve filhos, deixou a mulher para seu irmão.
26 u saa da biloŋo baa-yo. Siɛliŋ-wuoŋo‑i maaduɔma. Ba ciɛ dumɛi ka ku gbuo hiere niehãi‑i-na molo saa ji da biloŋo baa ciɛŋ daayo‑i.
26 A mesma coisa aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ku huoŋgu-na, ciɛ fuɔ fɛrɛ u suɔ tuɔ nyaanu-bɛi.
27 Finalmente, depois de todos, morreu a mulher.
28 Ba hieroŋo-na, baŋ diyaa-yo ba ciɛŋo cor, kuoŋ da ba ji sire yiiŋgu maŋ nuɔ‑i, u ka ce hai wuoŋo‑i?»
28 Pois bem, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa, visto que todos foram casados com ela? "
29 Yesu wuɔ cira: «Na piɛra! Na saa suɔ Diiloŋ-nelma‑i, aa na saa bi suɔ u himma‑i.
29 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados porque não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
30 Na saa da, kuoŋ da ba ji sire, cadiile siɛ ji waa, ba ka waa ŋaa *dɔrpɔpuɔrbiemba.»
30 Na ressurreição, as pessoas não se casam nem são dadas em casamento; mas são como os anjos no céu.
31 Aa naa cira: «Kumaŋ ŋaa kuomba siremmaŋ-kũŋgu‑i, na saa kalaŋ Diiloŋ-nelma‑i wɛi?
31 E quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram o que Deus lhes disse:
32 U ciɛra wuɔ: ‹*Abiramu Diiloŋo yaa muɔŋo‑i, *Isaki Diiloŋo yaa muɔŋo‑i, *Yakɔbu Diiloŋo yaa muɔŋo‑i.› Ku pigãaŋ wuɔ Diiloŋo‑i cicɛ̃lmantaaŋ-wuoŋo; bikuoŋ-wuoŋo sĩ.»
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’? Ele não é Deus de mortos, mas de vivos! "
33 Bamaŋ waa terieŋgu-na nu nel daama‑i maa gbuu suurnu-bɛi.
33 Ouvindo isso, a multidão ficou admirada com o seu ensino.
34 *Farisĩɛbaa-baŋ juɔ nu-ma wuɔ Yesu piiye yar *Sadusĩɛbaa-ba‑i, baa ne ba-naa kã u wulaa
34 Ao ouvirem dizer que Jesus havia deixado os saduceus sem resposta, os fariseus se reuniram.
35 da ba ka piiye cure-yuɔ. *Ãnjĩnamma pigãatieŋo naŋo waa ba hɔlma-na, wuɔ biɛ ãndaaŋgu‑i wuɔ:
35 Um deles, perito na lei, o pôs à prova com esta pergunta:
36 «Hãalãtie, Diiloŋ uŋ'a i tiɛ wuɔ hũmieŋa maŋ, hade‑i yuŋgu?»
36 "Mestre, qual é o maior mandamento da Lei? "
37 Yesu wuɔ cira: «‹Ŋ saaya ŋ dɔl Itieŋo‑i Diiloŋo‑i baa ŋ huɔŋga‑i hiere, baa ŋ kusũŋgu‑i hiere, baa ŋ ãnjɔguɔma‑i hiere.›
37 Respondeu Jesus: " ‘Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma e de todo o seu entendimento’.
38 Hũmelle fande yaa yuŋgu aa tiraa maar anaŋa‑i hiere.
38 Este é o primeiro e maior mandamento.
39 Hãalĩŋ-diele maŋ nyaanu di-naa baa difande‑i di yaa daade: ‹Ŋ saaya ŋ dɔl ŋ nanolŋo‑i ŋaa niŋ dɔl ŋ fɛrɛ dumaa.›
39 E o segundo é semelhante a ele: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 *Moisi hũmieŋa‑i hiere a yuŋgu dii hũmieŋ daaya'i nuɔ‑i a hãi‑i-na baa *Diilopɔpuɔrbiemba nelma‑i hiere.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas".
41 *Farisĩɛbaa-baŋ tigiiŋ ba-naa dumaaŋo-na, Yesu wuɔ yuu-ba wuɔ:
41 Estando os fariseus reunidos, Jesus lhes perguntou:
42 «Namaa na'a Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i wuɔ u ka saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u ka hoŋ dũŋ haku‑i nuɔ‑i?»
42 "O que vocês pensam a respeito do Cristo? De quem ele é filho? " "É filho de Davi", responderam eles.
43 Yesu wuɔ cira: «A ma ce niɛ *Diiloŋ-Yalle ce Davidi bĩ-yo u Tieŋo? Ma sĩ Davidi fuɔ fɛrɛ ciɛra wuɔ:
43 Ele lhes disse: "Então, como é que Davi, falando pelo Espírito, o chama ‘Senhor’? Pois ele afirma:
44 ‹Itieŋo gbĩɛ mi Tieŋo‑i wuɔ:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés" ’.
45 Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i aa saaŋ Koŋkortieŋo maŋ, Davidi fuɔ fɛrɛ duɔ tuɔ bĩ-yo u Tieŋo, u ce niɛ aa ce u hãayɛ̃lŋo yoŋ?»
45 Se, pois, Davi o chama ‘Senhor’, como pode ser ele seu filho? "
46 Uŋ piiye dumaaŋo-na, molo saa da nelma duɔ siɛ-yo. A bãl dii yiiŋgu faŋgu-na, ba saa ji tiraa da holle yuu-yo baa nelma.
46 Ninguém conseguia responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante, ninguém jamais se atreveu a lhe fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.