Mateus 22
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ACF
1 Yesu wuɔ cor baa u gbãnɛini‑i wuɔ:
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 «*Diiloŋ-nellentesĩnni dii ŋaa nellentieŋo maŋ jãaŋ ciɛŋo duɔ hã u biɛŋo aa bĩ nuɔmba bɔi.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Niiwuoniŋ-huɔŋguŋ juɔ hi, u puɔr u maacembiemba‑i wuɔ ba ka waŋ baa nuɔmba jo. Maacembiemba kã, nuɔmba ka yagar wuɔ ba siɛ jo.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Nellentieŋo tiraa puɔr u maacembiemba namba ba wulaa wuɔ: ‹Kãaŋ na ka waŋ baa-ba wuɔ mɛi ciɛra mi hĩyãa bɔi aa ko mi balyunni‑i baa fombayaamba‑i, kɛrɛ ba jo, niiwuoni biɛ tĩ.›
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 Pɔpuɔrbiembaŋ kãa, nuɔmba saa gbuu suɔ dii wuɔ ba waŋ wɛima, ba bɔrɔ hiere kã ba muŋkãmmu: Banamba kã sonniŋ, banamba kã torguoŋ-nu.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Banamba bir yaŋ aa bel nellentieŋo maacembiemba‑i muo-ba da dɛi aa ko-ba.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Nellentieŋo huɔŋ kaa pãŋ guɔla. Wuɔ ce u sorosibaa-ba kã ka ko kutaamba‑i aa caa ba nelle‑i.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 «Uŋ ciɛ mafamma‑i, wuɔ waŋ baa u maacembiemba‑i wuɔ: ‹Niiwuoni biɛ tĩ, ŋga miŋ ŋa naa bĩ bamaŋ, ni saa naa waa bafamba niini.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Kãaŋ hũŋgbɛsɛnni-na, da na ka da nɛliɛŋo nɛliɛŋo, na ce u jo.›
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Maacembiemba taa ku yaa nuɔ‑i kã hũŋgbɛsɛnni-na ka bĩ nelbabalaamba‑i baa nelfafaamba‑i hiere ji dii nellentieŋo dũŋgu yu.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 Nellentieŋo suur wuɔ u ka ne-ba, kã ka da naacolŋo naŋo diyaa joŋgorgbãŋgbãlãŋo tĩɛna, a ne da ba hãa-ba joŋgorbaa ma yerreŋ.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Wuɔ yuu-yo wuɔ: ‹Mi jĩɛ, naŋ ciɛ niɛ suur bande‑i baa joŋgorgbãŋgbãlãŋo‑i?› Naacolŋo saa da wɛima waŋ.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Nellentieŋ wuɔ waŋ baa u maacembiemba‑i wuɔ: ‹Bilaaŋ naacolŋ daayo‑i na vaa u nammu‑i baa u gbeini‑i aa na tɛtɛŋ-yo na nanna-yuɔ fuoreŋ dii kukulma-na. Duɔ tĩɛ dii terieŋgu-na, kaaluŋgu siɛ gbuu waa dɛi.›»
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Yesu wuɔ cira: «Na saa da, ba bĩɛ nuɔmba bɔi, ŋga baŋ fiɛlaa bamaŋ ba saa ciinu.»
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Yesuŋ piiye dumaaŋo-na, *Farisĩɛbaa baa kã ka da ba-naa baŋ ka ce dumaa cure-yuɔ bel-o fuɔ fɛrɛŋ nuŋ-ãndaaŋgu-na.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Baŋ juɔ nunu ba-naa tĩ, baa puɔr ba *hãalãbiemba‑i u wulaa baa *Erɔdi baamba namba. Baa kã ka gbɛ̃-yo wuɔ: «Hãalãtie, i suyaa wuɔ ŋ waŋ ninsoŋo yaa‑i; ŋ gbu ŋ pigãaŋ nuɔmba‑i baa Diiloŋ-hũmelle yaa kelkel, ŋ sa kãalã nɛliɛŋo baa ŋ ninsoŋo‑i, ŋ sa bi ce ciɛluɔ.»
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Aa naa yuu-yo wuɔ: «A saa baa miɛ hũmelle‑i, ku saaya i tiɛ pã nampo‑i i hã *Oromɛ ba *jãmatigi‑i wɛi?»
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Yesu wuɔ suɔ ba kusũŋ-maama‑i; wuɔ cira: «Huhurmantaaŋ namaa temma‑i daana‑i, na taara na cure muɔmɛi wɛi?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Naŋ pãŋ nampo‑i baa warbieŋa maŋ, hãa-miŋ di diei mi ne.» Baa hã-yo warbelle nande.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 — ausente —
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 — ausente —
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Nel daama cu ba hɔmmu‑i, baa naa baa ta aa naa yaŋ-yo.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 *Sadusĩɛbaa-ba wulaa kuomba siɛ sire. Yinduɔŋgu faŋgu-na, banamba piɛ Yesu‑i a yuu-yo wuɔ:
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 «Hãalãtie, *Moisi ciɛra wuɔ umaŋ duɔ saa da biloŋo baa u ciɛŋo‑i aa ku, u hãaŋo saaya u biɛ ciɛŋo‑i a hoŋ biloŋo hã kuloŋo‑i.
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 A ne da i hɔlma-na, naacombiemba namba waa niehãi ba nyu wulaa. Mɔlŋo sire jã ciɛŋo, u saa da biloŋo baa-yo aa ku. Umaŋ cuu-yo u biɛ ciɛŋo‑i
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 u saa da biloŋo baa-yo. Siɛliŋ-wuoŋo‑i maaduɔma. Ba ciɛ dumɛi ka ku gbuo hiere niehãi‑i-na molo saa ji da biloŋo baa ciɛŋ daayo‑i.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Ku huoŋgu-na, ciɛ fuɔ fɛrɛ u suɔ tuɔ nyaanu-bɛi.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ba hieroŋo-na, baŋ diyaa-yo ba ciɛŋo cor, kuoŋ da ba ji sire yiiŋgu maŋ nuɔ‑i, u ka ce hai wuoŋo‑i?»
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Yesu wuɔ cira: «Na piɛra! Na saa suɔ Diiloŋ-nelma‑i, aa na saa bi suɔ u himma‑i.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Na saa da, kuoŋ da ba ji sire, cadiile siɛ ji waa, ba ka waa ŋaa *dɔrpɔpuɔrbiemba.»
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Aa naa cira: «Kumaŋ ŋaa kuomba siremmaŋ-kũŋgu‑i, na saa kalaŋ Diiloŋ-nelma‑i wɛi?
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 U ciɛra wuɔ: ‹*Abiramu Diiloŋo yaa muɔŋo‑i, *Isaki Diiloŋo yaa muɔŋo‑i, *Yakɔbu Diiloŋo yaa muɔŋo‑i.› Ku pigãaŋ wuɔ Diiloŋo‑i cicɛ̃lmantaaŋ-wuoŋo; bikuoŋ-wuoŋo sĩ.»
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Bamaŋ waa terieŋgu-na nu nel daama‑i maa gbuu suurnu-bɛi.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 *Farisĩɛbaa-baŋ juɔ nu-ma wuɔ Yesu piiye yar *Sadusĩɛbaa-ba‑i, baa ne ba-naa kã u wulaa
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 da ba ka piiye cure-yuɔ. *Ãnjĩnamma pigãatieŋo naŋo waa ba hɔlma-na, wuɔ biɛ ãndaaŋgu‑i wuɔ:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 «Hãalãtie, Diiloŋ uŋ'a i tiɛ wuɔ hũmieŋa maŋ, hade‑i yuŋgu?»
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Yesu wuɔ cira: «‹Ŋ saaya ŋ dɔl Itieŋo‑i Diiloŋo‑i baa ŋ huɔŋga‑i hiere, baa ŋ kusũŋgu‑i hiere, baa ŋ ãnjɔguɔma‑i hiere.›
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Hũmelle fande yaa yuŋgu aa tiraa maar anaŋa‑i hiere.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Hãalĩŋ-diele maŋ nyaanu di-naa baa difande‑i di yaa daade: ‹Ŋ saaya ŋ dɔl ŋ nanolŋo‑i ŋaa niŋ dɔl ŋ fɛrɛ dumaa.›
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 *Moisi hũmieŋa‑i hiere a yuŋgu dii hũmieŋ daaya'i nuɔ‑i a hãi‑i-na baa *Diilopɔpuɔrbiemba nelma‑i hiere.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 *Farisĩɛbaa-baŋ tigiiŋ ba-naa dumaaŋo-na, Yesu wuɔ yuu-ba wuɔ:
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 «Namaa na'a Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i wuɔ u ka saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u ka hoŋ dũŋ haku‑i nuɔ‑i?»
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Yesu wuɔ cira: «A ma ce niɛ *Diiloŋ-Yalle ce Davidi bĩ-yo u Tieŋo? Ma sĩ Davidi fuɔ fɛrɛ ciɛra wuɔ:
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‹Itieŋo gbĩɛ mi Tieŋo‑i wuɔ:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i aa saaŋ Koŋkortieŋo maŋ, Davidi fuɔ fɛrɛ duɔ tuɔ bĩ-yo u Tieŋo, u ce niɛ aa ce u hãayɛ̃lŋo yoŋ?»
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Uŋ piiye dumaaŋo-na, molo saa da nelma duɔ siɛ-yo. A bãl dii yiiŋgu faŋgu-na, ba saa ji tiraa da holle yuu-yo baa nelma.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.