Mateus 22

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesu wuɔ cor baa u gbãnɛini‑i wuɔ:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 «*Diiloŋ-nellentesĩnni dii ŋaa nellentieŋo maŋ jãaŋ ciɛŋo duɔ hã u biɛŋo aa bĩ nuɔmba bɔi.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Niiwuoniŋ-huɔŋguŋ juɔ hi, u puɔr u maacembiemba‑i wuɔ ba ka waŋ baa nuɔmba jo. Maacembiemba kã, nuɔmba ka yagar wuɔ ba siɛ jo.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Nellentieŋo tiraa puɔr u maacembiemba namba ba wulaa wuɔ: ‹Kãaŋ na ka waŋ baa-ba wuɔ mɛi ciɛra mi hĩyãa bɔi aa ko mi balyunni‑i baa fombayaamba‑i, kɛrɛ ba jo, niiwuoni biɛ tĩ.›
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Pɔpuɔrbiembaŋ kãa, nuɔmba saa gbuu suɔ dii wuɔ ba waŋ wɛima, ba bɔrɔ hiere kã ba muŋkãmmu: Banamba kã sonniŋ, banamba kã torguoŋ-nu.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Banamba bir yaŋ aa bel nellentieŋo maacembiemba‑i muo-ba da dɛi aa ko-ba.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Nellentieŋo huɔŋ kaa pãŋ guɔla. Wuɔ ce u sorosibaa-ba kã ka ko kutaamba‑i aa caa ba nelle‑i.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 «Uŋ ciɛ mafamma‑i, wuɔ waŋ baa u maacembiemba‑i wuɔ: ‹Niiwuoni biɛ tĩ, ŋga miŋ ŋa naa bĩ bamaŋ, ni saa naa waa bafamba niini.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Kãaŋ hũŋgbɛsɛnni-na, da na ka da nɛliɛŋo nɛliɛŋo, na ce u jo.›
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Maacembiemba taa ku yaa nuɔ‑i kã hũŋgbɛsɛnni-na ka bĩ nelbabalaamba‑i baa nelfafaamba‑i hiere ji dii nellentieŋo dũŋgu yu.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 Nellentieŋo suur wuɔ u ka ne-ba, kã ka da naacolŋo naŋo diyaa joŋgorgbãŋgbãlãŋo tĩɛna, a ne da ba hãa-ba joŋgorbaa ma yerreŋ.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Wuɔ yuu-yo wuɔ: ‹Mi jĩɛ, naŋ ciɛ niɛ suur bande‑i baa joŋgorgbãŋgbãlãŋo‑i?› Naacolŋo saa da wɛima waŋ.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Nellentieŋ wuɔ waŋ baa u maacembiemba‑i wuɔ: ‹Bilaaŋ naacolŋ daayo‑i na vaa u nammu‑i baa u gbeini‑i aa na tɛtɛŋ-yo na nanna-yuɔ fuoreŋ dii kukulma-na. Duɔ tĩɛ dii terieŋgu-na, kaaluŋgu siɛ gbuu waa dɛi.›»
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Yesu wuɔ cira: «Na saa da, ba bĩɛ nuɔmba bɔi, ŋga baŋ fiɛlaa bamaŋ ba saa ciinu.»
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Yesuŋ piiye dumaaŋo-na, *Farisĩɛbaa baa kã ka da ba-naa baŋ ka ce dumaa cure-yuɔ bel-o fuɔ fɛrɛŋ nuŋ-ãndaaŋgu-na.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Baŋ juɔ nunu ba-naa tĩ, baa puɔr ba *hãalãbiemba‑i u wulaa baa *Erɔdi baamba namba. Baa kã ka gbɛ̃-yo wuɔ: «Hãalãtie, i suyaa wuɔ ŋ waŋ ninsoŋo yaa‑i; ŋ gbu ŋ pigãaŋ nuɔmba‑i baa Diiloŋ-hũmelle yaa kelkel, ŋ sa kãalã nɛliɛŋo baa ŋ ninsoŋo‑i, ŋ sa bi ce ciɛluɔ.»
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Aa naa yuu-yo wuɔ: «A saa baa miɛ hũmelle‑i, ku saaya i tiɛ pã nampo‑i i hã *Oromɛ ba *jãmatigi‑i wɛi?»
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Yesu wuɔ suɔ ba kusũŋ-maama‑i; wuɔ cira: «Huhurmantaaŋ namaa temma‑i daana‑i, na taara na cure muɔmɛi wɛi?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Naŋ pãŋ nampo‑i baa warbieŋa maŋ, hãa-miŋ di diei mi ne.» Baa hã-yo warbelle nande.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 — ausente —
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 — ausente —
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Nel daama cu ba hɔmmu‑i, baa naa baa ta aa naa yaŋ-yo.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 *Sadusĩɛbaa-ba wulaa kuomba siɛ sire. Yinduɔŋgu faŋgu-na, banamba piɛ Yesu‑i a yuu-yo wuɔ:
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 «Hãalãtie, *Moisi ciɛra wuɔ umaŋ duɔ saa da biloŋo baa u ciɛŋo‑i aa ku, u hãaŋo saaya u biɛ ciɛŋo‑i a hoŋ biloŋo hã kuloŋo‑i.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 A ne da i hɔlma-na, naacombiemba namba waa niehãi ba nyu wulaa. Mɔlŋo sire jã ciɛŋo, u saa da biloŋo baa-yo aa ku. Umaŋ cuu-yo u biɛ ciɛŋo‑i
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 u saa da biloŋo baa-yo. Siɛliŋ-wuoŋo‑i maaduɔma. Ba ciɛ dumɛi ka ku gbuo hiere niehãi‑i-na molo saa ji da biloŋo baa ciɛŋ daayo‑i.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Ku huoŋgu-na, ciɛ fuɔ fɛrɛ u suɔ tuɔ nyaanu-bɛi.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Ba hieroŋo-na, baŋ diyaa-yo ba ciɛŋo cor, kuoŋ da ba ji sire yiiŋgu maŋ nuɔ‑i, u ka ce hai wuoŋo‑i?»
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Yesu wuɔ cira: «Na piɛra! Na saa suɔ Diiloŋ-nelma‑i, aa na saa bi suɔ u himma‑i.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Na saa da, kuoŋ da ba ji sire, cadiile siɛ ji waa, ba ka waa ŋaa *dɔrpɔpuɔrbiemba.»
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Aa naa cira: «Kumaŋ ŋaa kuomba siremmaŋ-kũŋgu‑i, na saa kalaŋ Diiloŋ-nelma‑i wɛi?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 U ciɛra wuɔ: ‹*Abiramu Diiloŋo yaa muɔŋo‑i, *Isaki Diiloŋo yaa muɔŋo‑i, *Yakɔbu Diiloŋo yaa muɔŋo‑i.› Ku pigãaŋ wuɔ Diiloŋo‑i cicɛ̃lmantaaŋ-wuoŋo; bikuoŋ-wuoŋo sĩ.»
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Bamaŋ waa terieŋgu-na nu nel daama‑i maa gbuu suurnu-bɛi.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 *Farisĩɛbaa-baŋ juɔ nu-ma wuɔ Yesu piiye yar *Sadusĩɛbaa-ba‑i, baa ne ba-naa kã u wulaa
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 da ba ka piiye cure-yuɔ. *Ãnjĩnamma pigãatieŋo naŋo waa ba hɔlma-na, wuɔ biɛ ãndaaŋgu‑i wuɔ:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 «Hãalãtie, Diiloŋ uŋ'a i tiɛ wuɔ hũmieŋa maŋ, hade‑i yuŋgu?»
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Yesu wuɔ cira: «‹Ŋ saaya ŋ dɔl Itieŋo‑i Diiloŋo‑i baa ŋ huɔŋga‑i hiere, baa ŋ kusũŋgu‑i hiere, baa ŋ ãnjɔguɔma‑i hiere.›
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Hũmelle fande yaa yuŋgu aa tiraa maar anaŋa‑i hiere.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Hãalĩŋ-diele maŋ nyaanu di-naa baa difande‑i di yaa daade: ‹Ŋ saaya ŋ dɔl ŋ nanolŋo‑i ŋaa niŋ dɔl ŋ fɛrɛ dumaa.›
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 *Moisi hũmieŋa‑i hiere a yuŋgu dii hũmieŋ daaya'i nuɔ‑i a hãi‑i-na baa *Diilopɔpuɔrbiemba nelma‑i hiere.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 *Farisĩɛbaa-baŋ tigiiŋ ba-naa dumaaŋo-na, Yesu wuɔ yuu-ba wuɔ:
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 «Namaa na'a Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i wuɔ u ka saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u ka hoŋ dũŋ haku‑i nuɔ‑i?»
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Yesu wuɔ cira: «A ma ce niɛ *Diiloŋ-Yalle ce Davidi bĩ-yo u Tieŋo? Ma sĩ Davidi fuɔ fɛrɛ ciɛra wuɔ:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‹Itieŋo gbĩɛ mi Tieŋo‑i wuɔ:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i aa saaŋ Koŋkortieŋo maŋ, Davidi fuɔ fɛrɛ duɔ tuɔ bĩ-yo u Tieŋo, u ce niɛ aa ce u hãayɛ̃lŋo yoŋ?»
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Uŋ piiye dumaaŋo-na, molo saa da nelma duɔ siɛ-yo. A bãl dii yiiŋgu faŋgu-na, ba saa ji tiraa da holle yuu-yo baa nelma.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.