João 4
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NTLH
1 Nuɔmbaŋ kãŋ Yesu tuɔ *batiseŋ-ba, ba kã ka tũnu *Farisĩɛbaa-ba‑i wuɔ Yesu da nuɔmba u batiseŋ u yaŋ Nsãa‑i.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 A ne da fuɔ saa tuɔ batiseŋ-ba u fɛrɛ, u *hãalãbiemba'i taa ba batiseŋ-ba.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Maŋ juɔ waa dumaaŋo-na, wuɔ sire *Yude‑i-na a bir tuɔ kã *Galile‑i-na.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Uu naa saaya u karnu *Samari‑i cor.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Uŋ kãa ka hi tuɔ karnu, wuɔ kã ka suur nelle nande‑na ba bĩ-de Sikaar. Dii dii Yosɛfu suoŋgu caaŋ-nu. Suoŋgu faŋgu‑i *Yakɔbu yaa hãa Yosɛfu‑i baa-ku.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Yakɔbu kɔlɛŋo waa kusuɔŋ-nu'i. Yesuŋ wuɔyaa mulĩɛŋ dumaaŋo-na, wuɔ tĩɛna kɔlɛŋ daayo nuŋgu-na tuɔ fiisa. Bãaŋgu naa hi yuhuɔŋga‑i tĩ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Samariciɛŋo naŋo jo duɔ ji hu hũmma. Yesu wuɔ cira: «Ciɛŋ nuɔ, ŋ sa hã-mi hũmma namma mi nyɔŋ wɛi?»
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 A ne da u hãalãbiemba naa kã nelleŋ-huɔŋ-na da ba ka sãa niiwuoni.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ciɛŋo gbɛ̃-yo wuɔ: «Ma sĩ *Yuifuyiɛŋ nuɔ kɛ? A bige‑i ciɛ ŋ ta ŋ cãrã hũmma‑i *Samariyiɛŋ muɔmi wulaa?» Ninsie ninsie, Yuifubaa-ba saa ta ba siɛ ba ce wɛima baa Samaritaamba‑i.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Yesu wuɔ cira: «Kuɔ ŋ taa ŋ suɔ Diiloŋ-caluɔ‑i aa suɔ umaŋ cãarãŋ hũmma‑i ŋ wulaa, nuɔnɛi naa bir cãrã u wulaa aa uu naa hã-ni cicɛ̃lmaŋ-hũmma.»
10 Então Jesus disse:
11 Ciɛŋ wuɔ cira: «Kɔlɛŋo‑i filofilo dumandɛ‑i-na aa kɔlɛncaŋga bi sĩ baa nuɔ, naŋ ka da kufaŋgu cicɛ̃lmaŋ-hũmma‑i hie a hã muɔ baa-ma?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 I bĩncɔiŋo‑i Yakɔbu yaa birii kɔlɛŋ daayo‑i hã-ye, fuɔ fɛrɛ nyuɔŋ u hũmma‑i, u bisãlmba sire nyɔŋ-ma baa ba muɔru‑i hiere. Naŋ ne wuɔ sĩ naŋ maaraa Yakɔbu‑i wɛi?»
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Yesu wuɔ cira: «Umaŋ duɔ nyɔŋ hũŋ daama‑i, hũŋkuɔsĩnni ka tiraa bir bel-o.
13 Então Jesus disse:
14 Ŋga muɔ da mi hã umaŋ mi hũmma‑i u nyɔŋ, ma ka ce hũnfoele kutieŋo huɔŋga-na, aa cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede ma'i ka ta ma hel hũnfoele fande-na, a ce dumaaŋo-na hũŋkuɔsĩnni cɛraa ni ji bel-o.»
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ciɛŋ wuɔ: «Hã muɔ hũmma famma‑i hũŋkuɔsĩnni baa ji tiraa bel-mi aa mi baa ji tiraa jo bande‑i-na wuɔ mi ji hu hũmma.»
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Yesu wuɔ: «Kã ŋ ka bĩ ŋ bɔlɔ‑i na jo.»
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Ciɛŋ wuɔ: «Bɔlŋo si dii baa-mi.»
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Ŋ tĩɛnaana baa bibɛmba ndii cor tĩ. Aa niŋ yeŋ baa umaŋ fiɛfiɛ‑i-na, ŋ bɔlɔ‑i sĩ. Ŋ saa kar coima.»
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Uŋ waaŋ mafamma‑i, ciɛŋ wuɔ: «Ku biyaa ŋaa nuɔŋo‑i *Diilopɔpuɔrbiloŋ nuɔ.»
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Aa naa cira: «Yaŋ mi yuu-ni nelma diei: Samari-bĩncuɔmba siire jaal Diiloŋo‑i tãnuŋ daaku yaa nuɔ‑i, bige‑i ciɛ Yuifubaa namaaŋo‑i na'a Diilojaalterieŋgu dii *Yerusalɛmu?»
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Yesu wuɔ: «Ciɛŋ nuɔ, yaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-ni: Yiiŋgu dii baa yiiŋgu na siɛ ji tiraa ta na jaal i To‑i Diiloŋo‑i tãnuŋ daaku-na, na siɛ bi ji tiraa ta na jaal-o Yerusalɛmu‑i-na.
21 Jesus disse:
22 Samaritaaŋ namaaŋo‑i na sa suɔ naŋ jaal umaŋ, a ne da Yuifubaa miɛŋo‑i, Koŋkortieŋo hilaa miɛmɛi nuɔ‑i, a ce dumaaŋo-na i suɔ iŋ jaal umaŋ.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ŋga yiiŋgu dii baa yiiŋgu, *Diiloŋ-Yalle ka ce ninsoŋ-Diilojaaltaamba ta ba jaal i To‑i Diiloŋo‑i baa huɔŋga diei. Yiiŋgu faŋgu hii tĩ yɛrɛ. I To‑i Diiloŋo‑i taara ba ta ba jaal-o dumɛi.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Diiloŋo‑i molo sa da-yo; bamaŋ jaalaaŋ-yoŋ ba saaya ba ta ba jaal-o baa huɔŋga diei, aa ba yaŋ u *Yalle dii-ba hũmelle-na.»
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ciɛŋ wuɔ: «Mi suyaa miɛ Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i wuɔ u ka saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u ka jo. Ba bĩ u yaa‑i *Kirsa‑i. Duɔ jo, u ka waŋ ma yaaŋga‑i hiere baa-ye.»
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Yesu wuɔ: «Niŋ gbɛ̃ŋ umaŋ, u yaa piiyeŋ baa-ni daayo‑i.»
26 Então Jesus afirmou:
27 Uŋ taa u waŋ mafamma‑i, u hãalãbiemba jo ji ta ba yiɛra.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ciɛŋ wuɔ yaŋ u bũnaŋga‑i aa naa gbar kã nelleŋ-huɔŋga-na ka tuɔ piiye baa nuɔmba‑i wuɔ:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 «Juɔŋ i ta na ka da, ma miŋ siire ce mamaŋ hiere, naacolŋo naŋo waaŋ-ma baa-mi. Ku biyaa ŋaa Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i wuɔ u ka saaŋ Koŋkortieŋo maŋ, u yaa juɔ.»
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Nuɔŋ baa hel kã Yesu wulaa.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 A ne da huɔŋgu faŋgu-na, u hãalãbiemba waa ta ba cãrã-yuɔ wuɔ u wuo niiwuoni‑i.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Yesu wuɔ gbɛ̃-ba wuɔ: «Mi daa niiwuoni nanni da mi wuo ŋga namaa na sa suɔ niiwuoni fanni‑i.»
32 Jesus respondeu:
33 Hãalãbieŋ baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Ku ce molo juɔ baa niiwuoni ji hã-yo wɛi?»
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Yesu wuɔ cira: «Umaŋ puɔraa-mi, da mi gbãa ce u huɔŋga‑i, a ce u maacemma ka bãl, mɛi niiwuoni yaa nifanni‑i.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ma sĩ namaa fɛrɛ‑i da na ce na ta na piiye wuɔ dĩmma ce caamba naa aa ba suɔ kar-ma kɛ? Ciiriiŋ na yunni‑i na ne; nuɔmba maŋ juɔŋ, baa dii ŋaa dĩmma maŋ vãa hi karma.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Umaŋ karaaŋ dĩmma‑i u ka da u cufaluŋgu sullu‑i aa uŋ karaa dĩmma maŋ, ma ka kã Diiloŋ-nelleŋ. A ce dumaaŋo-na, umaŋ duuŋ baa umaŋ karaaŋ, ba hɔfɛ̃lle‑i diiduɔle.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Da ba cira: ‹Unaŋo‑i duuŋ aa unaa kar› ba saa kar coima.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Suoŋgu maŋ namaa saa kũ-ku, mi puɔraa na ka ta na ka kufaŋgu dĩmma yaa‑i. Banamba'i kũɔ-ku cufal, aa namaa kã ka ta na ka ku dĩmma‑i.»
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ciɛŋ uŋ tũɔnu nuɔmba‑i wuɔ uŋ siire ce mamaŋ hiere Yesu waaŋ-ma baa-yo, ba fɔ̃ŋgũɔ hũu Yesu maama‑i nelle fande-na.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 A ce dumaaŋo-na, baŋ juɔ ji da-yo, baa cãrã-yuɔ wuɔ u tĩɛna baa-ba. Yesu wuɔ tĩɛna ce yinni hãi
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 a piiye baa-ba u fɛrɛ.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Baa ta ba piiye baa ciɛŋo‑i wuɔ: «Iŋ nuɔ naŋ nelma‑i aa jo ji nu fuɔ maama‑i a suɔ wuɔ u yaa miwaaŋo koŋkortieŋo‑i kelkel, ku yaa kãyã-yiɛ i hũu u maama‑i.»
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Yesuŋ siire Sikaar-na, wuɔ cor baa u hũmelle‑i tuɔ kã *Galile‑i-na.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Fuɔ fɛrɛ wuɔ waaŋ-ma wuɔ: «Ba sa kãŋ *Diilopɔpuɔrbiloŋo‑i u fɛrɛŋ nelle-na.»
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Uŋ kaa hi Galile‑i, Galiletaaŋ baa gbuu bel-o da fafamma. Baŋ ŋa naa kã *Yerusalɛmu‑i-na *kɔrsĩnni tĩmmaŋ-ponsaaŋgu‑na, ba daa uŋ ciɛ mamaŋ hiere, ku'i ciɛ uŋ kãa ba terieŋgu-na, ba suɔ u belma.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Ku huoŋgu-na, wuɔ ji tiraa kã Kana‑i-na uŋ ŋa naŋ birii hũmma‑i kolma‑i kusuɔŋ-nu. A ne da fãamaaŋo naŋo biɛŋo taa u jaŋ. U waa Kafarnamu.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Tuoŋ uŋ juɔ nu wuɔ Yesu hilaa *Yude‑i-na jo Galile‑i-na, wuɔ kã ka cãrã-yuɔ wuɔ u ce jande aa u kã baa-yo Kafarnamu‑i-na ka sire u biɛŋo‑i hã-yo, kɛrɛ jarma cɔraanu-yuɔ cor.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Yesu wuɔ cira: «Ku ce ŋaa da na saa da gbɛrɛ‑i baa na yufelle‑i na sa hũu-ma wɛi?»
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Naacolŋ wuɔ cira: «Itie, jande baa sɛrɛ. Da ŋ sɛrɛ, mi biɛŋo ka ku.»
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Yesu wuɔ cira: «Bir ŋ kũŋ, ŋ biɛŋo siire.»
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Uŋ kãŋ hũmelle-na, wuɔ suu baa u maacembiemba jo u wulaa. Wuɔ yuu-ba. Baa cira: «Ŋ biɛŋo siire, i taa i kã diɛ ka waŋ ma yaa baa-ni.»
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Wuɔ yuu-ba wuɔ: «U siire yaku‑i?»
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Tuoŋ wuɔ bi ne da huɔŋgu bi faŋgu'i nuɔ‑i Yesu naa gbɛ̃-yo wuɔ u biɛŋo siire. Kuŋ ciɛ dumaaŋo-na, fuɔ baa u dumɛlleŋ-baamba‑i hiere baa pãŋ hũu Yesu maama‑i.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Yesuŋ hilaa Yude‑i-na bir kã Galile‑i-na, u gbɛrɛ daayo yaa ciɛ ba ce ba hãi terieŋgu faŋgu-na.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.