João 4
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs BKJ
1 Nuɔmbaŋ kãŋ Yesu tuɔ *batiseŋ-ba, ba kã ka tũnu *Farisĩɛbaa-ba‑i wuɔ Yesu da nuɔmba u batiseŋ u yaŋ Nsãa‑i.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 A ne da fuɔ saa tuɔ batiseŋ-ba u fɛrɛ, u *hãalãbiemba'i taa ba batiseŋ-ba.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Maŋ juɔ waa dumaaŋo-na, wuɔ sire *Yude‑i-na a bir tuɔ kã *Galile‑i-na.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Uu naa saaya u karnu *Samari‑i cor.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Uŋ kãa ka hi tuɔ karnu, wuɔ kã ka suur nelle nande‑na ba bĩ-de Sikaar. Dii dii Yosɛfu suoŋgu caaŋ-nu. Suoŋgu faŋgu‑i *Yakɔbu yaa hãa Yosɛfu‑i baa-ku.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Yakɔbu kɔlɛŋo waa kusuɔŋ-nu'i. Yesuŋ wuɔyaa mulĩɛŋ dumaaŋo-na, wuɔ tĩɛna kɔlɛŋ daayo nuŋgu-na tuɔ fiisa. Bãaŋgu naa hi yuhuɔŋga‑i tĩ.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Samariciɛŋo naŋo jo duɔ ji hu hũmma. Yesu wuɔ cira: «Ciɛŋ nuɔ, ŋ sa hã-mi hũmma namma mi nyɔŋ wɛi?»
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 A ne da u hãalãbiemba naa kã nelleŋ-huɔŋ-na da ba ka sãa niiwuoni.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Ciɛŋo gbɛ̃-yo wuɔ: «Ma sĩ *Yuifuyiɛŋ nuɔ kɛ? A bige‑i ciɛ ŋ ta ŋ cãrã hũmma‑i *Samariyiɛŋ muɔmi wulaa?» Ninsie ninsie, Yuifubaa-ba saa ta ba siɛ ba ce wɛima baa Samaritaamba‑i.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Yesu wuɔ cira: «Kuɔ ŋ taa ŋ suɔ Diiloŋ-caluɔ‑i aa suɔ umaŋ cãarãŋ hũmma‑i ŋ wulaa, nuɔnɛi naa bir cãrã u wulaa aa uu naa hã-ni cicɛ̃lmaŋ-hũmma.»
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ciɛŋ wuɔ cira: «Kɔlɛŋo‑i filofilo dumandɛ‑i-na aa kɔlɛncaŋga bi sĩ baa nuɔ, naŋ ka da kufaŋgu cicɛ̃lmaŋ-hũmma‑i hie a hã muɔ baa-ma?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 I bĩncɔiŋo‑i Yakɔbu yaa birii kɔlɛŋ daayo‑i hã-ye, fuɔ fɛrɛ nyuɔŋ u hũmma‑i, u bisãlmba sire nyɔŋ-ma baa ba muɔru‑i hiere. Naŋ ne wuɔ sĩ naŋ maaraa Yakɔbu‑i wɛi?»
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Yesu wuɔ cira: «Umaŋ duɔ nyɔŋ hũŋ daama‑i, hũŋkuɔsĩnni ka tiraa bir bel-o.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Ŋga muɔ da mi hã umaŋ mi hũmma‑i u nyɔŋ, ma ka ce hũnfoele kutieŋo huɔŋga-na, aa cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede ma'i ka ta ma hel hũnfoele fande-na, a ce dumaaŋo-na hũŋkuɔsĩnni cɛraa ni ji bel-o.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Ciɛŋ wuɔ: «Hã muɔ hũmma famma‑i hũŋkuɔsĩnni baa ji tiraa bel-mi aa mi baa ji tiraa jo bande‑i-na wuɔ mi ji hu hũmma.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Yesu wuɔ: «Kã ŋ ka bĩ ŋ bɔlɔ‑i na jo.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ciɛŋ wuɔ: «Bɔlŋo si dii baa-mi.»
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Ŋ tĩɛnaana baa bibɛmba ndii cor tĩ. Aa niŋ yeŋ baa umaŋ fiɛfiɛ‑i-na, ŋ bɔlɔ‑i sĩ. Ŋ saa kar coima.»
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Uŋ waaŋ mafamma‑i, ciɛŋ wuɔ: «Ku biyaa ŋaa nuɔŋo‑i *Diilopɔpuɔrbiloŋ nuɔ.»
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Aa naa cira: «Yaŋ mi yuu-ni nelma diei: Samari-bĩncuɔmba siire jaal Diiloŋo‑i tãnuŋ daaku yaa nuɔ‑i, bige‑i ciɛ Yuifubaa namaaŋo‑i na'a Diilojaalterieŋgu dii *Yerusalɛmu?»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Yesu wuɔ: «Ciɛŋ nuɔ, yaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-ni: Yiiŋgu dii baa yiiŋgu na siɛ ji tiraa ta na jaal i To‑i Diiloŋo‑i tãnuŋ daaku-na, na siɛ bi ji tiraa ta na jaal-o Yerusalɛmu‑i-na.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Samaritaaŋ namaaŋo‑i na sa suɔ naŋ jaal umaŋ, a ne da Yuifubaa miɛŋo‑i, Koŋkortieŋo hilaa miɛmɛi nuɔ‑i, a ce dumaaŋo-na i suɔ iŋ jaal umaŋ.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Ŋga yiiŋgu dii baa yiiŋgu, *Diiloŋ-Yalle ka ce ninsoŋ-Diilojaaltaamba ta ba jaal i To‑i Diiloŋo‑i baa huɔŋga diei. Yiiŋgu faŋgu hii tĩ yɛrɛ. I To‑i Diiloŋo‑i taara ba ta ba jaal-o dumɛi.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Diiloŋo‑i molo sa da-yo; bamaŋ jaalaaŋ-yoŋ ba saaya ba ta ba jaal-o baa huɔŋga diei, aa ba yaŋ u *Yalle dii-ba hũmelle-na.»
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ciɛŋ wuɔ: «Mi suyaa miɛ Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i wuɔ u ka saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u ka jo. Ba bĩ u yaa‑i *Kirsa‑i. Duɔ jo, u ka waŋ ma yaaŋga‑i hiere baa-ye.»
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yesu wuɔ: «Niŋ gbɛ̃ŋ umaŋ, u yaa piiyeŋ baa-ni daayo‑i.»
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Uŋ taa u waŋ mafamma‑i, u hãalãbiemba jo ji ta ba yiɛra.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Ciɛŋ wuɔ yaŋ u bũnaŋga‑i aa naa gbar kã nelleŋ-huɔŋga-na ka tuɔ piiye baa nuɔmba‑i wuɔ:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 «Juɔŋ i ta na ka da, ma miŋ siire ce mamaŋ hiere, naacolŋo naŋo waaŋ-ma baa-mi. Ku biyaa ŋaa Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i wuɔ u ka saaŋ Koŋkortieŋo maŋ, u yaa juɔ.»
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Nuɔŋ baa hel kã Yesu wulaa.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 A ne da huɔŋgu faŋgu-na, u hãalãbiemba waa ta ba cãrã-yuɔ wuɔ u wuo niiwuoni‑i.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Yesu wuɔ gbɛ̃-ba wuɔ: «Mi daa niiwuoni nanni da mi wuo ŋga namaa na sa suɔ niiwuoni fanni‑i.»
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Hãalãbieŋ baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Ku ce molo juɔ baa niiwuoni ji hã-yo wɛi?»
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Yesu wuɔ cira: «Umaŋ puɔraa-mi, da mi gbãa ce u huɔŋga‑i, a ce u maacemma ka bãl, mɛi niiwuoni yaa nifanni‑i.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Ma sĩ namaa fɛrɛ‑i da na ce na ta na piiye wuɔ dĩmma ce caamba naa aa ba suɔ kar-ma kɛ? Ciiriiŋ na yunni‑i na ne; nuɔmba maŋ juɔŋ, baa dii ŋaa dĩmma maŋ vãa hi karma.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Umaŋ karaaŋ dĩmma‑i u ka da u cufaluŋgu sullu‑i aa uŋ karaa dĩmma maŋ, ma ka kã Diiloŋ-nelleŋ. A ce dumaaŋo-na, umaŋ duuŋ baa umaŋ karaaŋ, ba hɔfɛ̃lle‑i diiduɔle.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Da ba cira: ‹Unaŋo‑i duuŋ aa unaa kar› ba saa kar coima.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Suoŋgu maŋ namaa saa kũ-ku, mi puɔraa na ka ta na ka kufaŋgu dĩmma yaa‑i. Banamba'i kũɔ-ku cufal, aa namaa kã ka ta na ka ku dĩmma‑i.»
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ciɛŋ uŋ tũɔnu nuɔmba‑i wuɔ uŋ siire ce mamaŋ hiere Yesu waaŋ-ma baa-yo, ba fɔ̃ŋgũɔ hũu Yesu maama‑i nelle fande-na.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 A ce dumaaŋo-na, baŋ juɔ ji da-yo, baa cãrã-yuɔ wuɔ u tĩɛna baa-ba. Yesu wuɔ tĩɛna ce yinni hãi
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 a piiye baa-ba u fɛrɛ.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Baa ta ba piiye baa ciɛŋo‑i wuɔ: «Iŋ nuɔ naŋ nelma‑i aa jo ji nu fuɔ maama‑i a suɔ wuɔ u yaa miwaaŋo koŋkortieŋo‑i kelkel, ku yaa kãyã-yiɛ i hũu u maama‑i.»
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Yesuŋ siire Sikaar-na, wuɔ cor baa u hũmelle‑i tuɔ kã *Galile‑i-na.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Fuɔ fɛrɛ wuɔ waaŋ-ma wuɔ: «Ba sa kãŋ *Diilopɔpuɔrbiloŋo‑i u fɛrɛŋ nelle-na.»
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Uŋ kaa hi Galile‑i, Galiletaaŋ baa gbuu bel-o da fafamma. Baŋ ŋa naa kã *Yerusalɛmu‑i-na *kɔrsĩnni tĩmmaŋ-ponsaaŋgu‑na, ba daa uŋ ciɛ mamaŋ hiere, ku'i ciɛ uŋ kãa ba terieŋgu-na, ba suɔ u belma.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Ku huoŋgu-na, wuɔ ji tiraa kã Kana‑i-na uŋ ŋa naŋ birii hũmma‑i kolma‑i kusuɔŋ-nu. A ne da fãamaaŋo naŋo biɛŋo taa u jaŋ. U waa Kafarnamu.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Tuoŋ uŋ juɔ nu wuɔ Yesu hilaa *Yude‑i-na jo Galile‑i-na, wuɔ kã ka cãrã-yuɔ wuɔ u ce jande aa u kã baa-yo Kafarnamu‑i-na ka sire u biɛŋo‑i hã-yo, kɛrɛ jarma cɔraanu-yuɔ cor.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Yesu wuɔ cira: «Ku ce ŋaa da na saa da gbɛrɛ‑i baa na yufelle‑i na sa hũu-ma wɛi?»
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Naacolŋ wuɔ cira: «Itie, jande baa sɛrɛ. Da ŋ sɛrɛ, mi biɛŋo ka ku.»
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Yesu wuɔ cira: «Bir ŋ kũŋ, ŋ biɛŋo siire.»
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Uŋ kãŋ hũmelle-na, wuɔ suu baa u maacembiemba jo u wulaa. Wuɔ yuu-ba. Baa cira: «Ŋ biɛŋo siire, i taa i kã diɛ ka waŋ ma yaa baa-ni.»
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Wuɔ yuu-ba wuɔ: «U siire yaku‑i?»
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Tuoŋ wuɔ bi ne da huɔŋgu bi faŋgu'i nuɔ‑i Yesu naa gbɛ̃-yo wuɔ u biɛŋo siire. Kuŋ ciɛ dumaaŋo-na, fuɔ baa u dumɛlleŋ-baamba‑i hiere baa pãŋ hũu Yesu maama‑i.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Yesuŋ hilaa Yude‑i-na bir kã Galile‑i-na, u gbɛrɛ daayo yaa ciɛ ba ce ba hãi terieŋgu faŋgu-na.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.