João 4
Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs ARA
1 Nuɔmbaŋ kãŋ Yesu tuɔ *batiseŋ-ba, ba kã ka tũnu *Farisĩɛbaa-ba‑i wuɔ Yesu da nuɔmba u batiseŋ u yaŋ Nsãa‑i.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 A ne da fuɔ saa tuɔ batiseŋ-ba u fɛrɛ, u *hãalãbiemba'i taa ba batiseŋ-ba.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Maŋ juɔ waa dumaaŋo-na, wuɔ sire *Yude‑i-na a bir tuɔ kã *Galile‑i-na.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Uu naa saaya u karnu *Samari‑i cor.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Uŋ kãa ka hi tuɔ karnu, wuɔ kã ka suur nelle nande‑na ba bĩ-de Sikaar. Dii dii Yosɛfu suoŋgu caaŋ-nu. Suoŋgu faŋgu‑i *Yakɔbu yaa hãa Yosɛfu‑i baa-ku.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Yakɔbu kɔlɛŋo waa kusuɔŋ-nu'i. Yesuŋ wuɔyaa mulĩɛŋ dumaaŋo-na, wuɔ tĩɛna kɔlɛŋ daayo nuŋgu-na tuɔ fiisa. Bãaŋgu naa hi yuhuɔŋga‑i tĩ.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Samariciɛŋo naŋo jo duɔ ji hu hũmma. Yesu wuɔ cira: «Ciɛŋ nuɔ, ŋ sa hã-mi hũmma namma mi nyɔŋ wɛi?»
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 A ne da u hãalãbiemba naa kã nelleŋ-huɔŋ-na da ba ka sãa niiwuoni.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Ciɛŋo gbɛ̃-yo wuɔ: «Ma sĩ *Yuifuyiɛŋ nuɔ kɛ? A bige‑i ciɛ ŋ ta ŋ cãrã hũmma‑i *Samariyiɛŋ muɔmi wulaa?» Ninsie ninsie, Yuifubaa-ba saa ta ba siɛ ba ce wɛima baa Samaritaamba‑i.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Yesu wuɔ cira: «Kuɔ ŋ taa ŋ suɔ Diiloŋ-caluɔ‑i aa suɔ umaŋ cãarãŋ hũmma‑i ŋ wulaa, nuɔnɛi naa bir cãrã u wulaa aa uu naa hã-ni cicɛ̃lmaŋ-hũmma.»
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ciɛŋ wuɔ cira: «Kɔlɛŋo‑i filofilo dumandɛ‑i-na aa kɔlɛncaŋga bi sĩ baa nuɔ, naŋ ka da kufaŋgu cicɛ̃lmaŋ-hũmma‑i hie a hã muɔ baa-ma?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 I bĩncɔiŋo‑i Yakɔbu yaa birii kɔlɛŋ daayo‑i hã-ye, fuɔ fɛrɛ nyuɔŋ u hũmma‑i, u bisãlmba sire nyɔŋ-ma baa ba muɔru‑i hiere. Naŋ ne wuɔ sĩ naŋ maaraa Yakɔbu‑i wɛi?»
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Yesu wuɔ cira: «Umaŋ duɔ nyɔŋ hũŋ daama‑i, hũŋkuɔsĩnni ka tiraa bir bel-o.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Ŋga muɔ da mi hã umaŋ mi hũmma‑i u nyɔŋ, ma ka ce hũnfoele kutieŋo huɔŋga-na, aa cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede ma'i ka ta ma hel hũnfoele fande-na, a ce dumaaŋo-na hũŋkuɔsĩnni cɛraa ni ji bel-o.»
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ciɛŋ wuɔ: «Hã muɔ hũmma famma‑i hũŋkuɔsĩnni baa ji tiraa bel-mi aa mi baa ji tiraa jo bande‑i-na wuɔ mi ji hu hũmma.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Yesu wuɔ: «Kã ŋ ka bĩ ŋ bɔlɔ‑i na jo.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Ciɛŋ wuɔ: «Bɔlŋo si dii baa-mi.»
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Ŋ tĩɛnaana baa bibɛmba ndii cor tĩ. Aa niŋ yeŋ baa umaŋ fiɛfiɛ‑i-na, ŋ bɔlɔ‑i sĩ. Ŋ saa kar coima.»
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Uŋ waaŋ mafamma‑i, ciɛŋ wuɔ: «Ku biyaa ŋaa nuɔŋo‑i *Diilopɔpuɔrbiloŋ nuɔ.»
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Aa naa cira: «Yaŋ mi yuu-ni nelma diei: Samari-bĩncuɔmba siire jaal Diiloŋo‑i tãnuŋ daaku yaa nuɔ‑i, bige‑i ciɛ Yuifubaa namaaŋo‑i na'a Diilojaalterieŋgu dii *Yerusalɛmu?»
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yesu wuɔ: «Ciɛŋ nuɔ, yaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-ni: Yiiŋgu dii baa yiiŋgu na siɛ ji tiraa ta na jaal i To‑i Diiloŋo‑i tãnuŋ daaku-na, na siɛ bi ji tiraa ta na jaal-o Yerusalɛmu‑i-na.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Samaritaaŋ namaaŋo‑i na sa suɔ naŋ jaal umaŋ, a ne da Yuifubaa miɛŋo‑i, Koŋkortieŋo hilaa miɛmɛi nuɔ‑i, a ce dumaaŋo-na i suɔ iŋ jaal umaŋ.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ŋga yiiŋgu dii baa yiiŋgu, *Diiloŋ-Yalle ka ce ninsoŋ-Diilojaaltaamba ta ba jaal i To‑i Diiloŋo‑i baa huɔŋga diei. Yiiŋgu faŋgu hii tĩ yɛrɛ. I To‑i Diiloŋo‑i taara ba ta ba jaal-o dumɛi.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Diiloŋo‑i molo sa da-yo; bamaŋ jaalaaŋ-yoŋ ba saaya ba ta ba jaal-o baa huɔŋga diei, aa ba yaŋ u *Yalle dii-ba hũmelle-na.»
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ciɛŋ wuɔ: «Mi suyaa miɛ Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i wuɔ u ka saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u ka jo. Ba bĩ u yaa‑i *Kirsa‑i. Duɔ jo, u ka waŋ ma yaaŋga‑i hiere baa-ye.»
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yesu wuɔ: «Niŋ gbɛ̃ŋ umaŋ, u yaa piiyeŋ baa-ni daayo‑i.»
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Uŋ taa u waŋ mafamma‑i, u hãalãbiemba jo ji ta ba yiɛra.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Ciɛŋ wuɔ yaŋ u bũnaŋga‑i aa naa gbar kã nelleŋ-huɔŋga-na ka tuɔ piiye baa nuɔmba‑i wuɔ:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 «Juɔŋ i ta na ka da, ma miŋ siire ce mamaŋ hiere, naacolŋo naŋo waaŋ-ma baa-mi. Ku biyaa ŋaa Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i wuɔ u ka saaŋ Koŋkortieŋo maŋ, u yaa juɔ.»
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Nuɔŋ baa hel kã Yesu wulaa.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 A ne da huɔŋgu faŋgu-na, u hãalãbiemba waa ta ba cãrã-yuɔ wuɔ u wuo niiwuoni‑i.
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Yesu wuɔ gbɛ̃-ba wuɔ: «Mi daa niiwuoni nanni da mi wuo ŋga namaa na sa suɔ niiwuoni fanni‑i.»
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Hãalãbieŋ baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Ku ce molo juɔ baa niiwuoni ji hã-yo wɛi?»
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Yesu wuɔ cira: «Umaŋ puɔraa-mi, da mi gbãa ce u huɔŋga‑i, a ce u maacemma ka bãl, mɛi niiwuoni yaa nifanni‑i.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ma sĩ namaa fɛrɛ‑i da na ce na ta na piiye wuɔ dĩmma ce caamba naa aa ba suɔ kar-ma kɛ? Ciiriiŋ na yunni‑i na ne; nuɔmba maŋ juɔŋ, baa dii ŋaa dĩmma maŋ vãa hi karma.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Umaŋ karaaŋ dĩmma‑i u ka da u cufaluŋgu sullu‑i aa uŋ karaa dĩmma maŋ, ma ka kã Diiloŋ-nelleŋ. A ce dumaaŋo-na, umaŋ duuŋ baa umaŋ karaaŋ, ba hɔfɛ̃lle‑i diiduɔle.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Da ba cira: ‹Unaŋo‑i duuŋ aa unaa kar› ba saa kar coima.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Suoŋgu maŋ namaa saa kũ-ku, mi puɔraa na ka ta na ka kufaŋgu dĩmma yaa‑i. Banamba'i kũɔ-ku cufal, aa namaa kã ka ta na ka ku dĩmma‑i.»
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ciɛŋ uŋ tũɔnu nuɔmba‑i wuɔ uŋ siire ce mamaŋ hiere Yesu waaŋ-ma baa-yo, ba fɔ̃ŋgũɔ hũu Yesu maama‑i nelle fande-na.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 A ce dumaaŋo-na, baŋ juɔ ji da-yo, baa cãrã-yuɔ wuɔ u tĩɛna baa-ba. Yesu wuɔ tĩɛna ce yinni hãi
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 a piiye baa-ba u fɛrɛ.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Baa ta ba piiye baa ciɛŋo‑i wuɔ: «Iŋ nuɔ naŋ nelma‑i aa jo ji nu fuɔ maama‑i a suɔ wuɔ u yaa miwaaŋo koŋkortieŋo‑i kelkel, ku yaa kãyã-yiɛ i hũu u maama‑i.»
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yesuŋ siire Sikaar-na, wuɔ cor baa u hũmelle‑i tuɔ kã *Galile‑i-na.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Fuɔ fɛrɛ wuɔ waaŋ-ma wuɔ: «Ba sa kãŋ *Diilopɔpuɔrbiloŋo‑i u fɛrɛŋ nelle-na.»
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Uŋ kaa hi Galile‑i, Galiletaaŋ baa gbuu bel-o da fafamma. Baŋ ŋa naa kã *Yerusalɛmu‑i-na *kɔrsĩnni tĩmmaŋ-ponsaaŋgu‑na, ba daa uŋ ciɛ mamaŋ hiere, ku'i ciɛ uŋ kãa ba terieŋgu-na, ba suɔ u belma.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ku huoŋgu-na, wuɔ ji tiraa kã Kana‑i-na uŋ ŋa naŋ birii hũmma‑i kolma‑i kusuɔŋ-nu. A ne da fãamaaŋo naŋo biɛŋo taa u jaŋ. U waa Kafarnamu.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Tuoŋ uŋ juɔ nu wuɔ Yesu hilaa *Yude‑i-na jo Galile‑i-na, wuɔ kã ka cãrã-yuɔ wuɔ u ce jande aa u kã baa-yo Kafarnamu‑i-na ka sire u biɛŋo‑i hã-yo, kɛrɛ jarma cɔraanu-yuɔ cor.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Yesu wuɔ cira: «Ku ce ŋaa da na saa da gbɛrɛ‑i baa na yufelle‑i na sa hũu-ma wɛi?»
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Naacolŋ wuɔ cira: «Itie, jande baa sɛrɛ. Da ŋ sɛrɛ, mi biɛŋo ka ku.»
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Yesu wuɔ cira: «Bir ŋ kũŋ, ŋ biɛŋo siire.»
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Uŋ kãŋ hũmelle-na, wuɔ suu baa u maacembiemba jo u wulaa. Wuɔ yuu-ba. Baa cira: «Ŋ biɛŋo siire, i taa i kã diɛ ka waŋ ma yaa baa-ni.»
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Wuɔ yuu-ba wuɔ: «U siire yaku‑i?»
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Tuoŋ wuɔ bi ne da huɔŋgu bi faŋgu'i nuɔ‑i Yesu naa gbɛ̃-yo wuɔ u biɛŋo siire. Kuŋ ciɛ dumaaŋo-na, fuɔ baa u dumɛlleŋ-baamba‑i hiere baa pãŋ hũu Yesu maama‑i.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Yesuŋ hilaa Yude‑i-na bir kã Galile‑i-na, u gbɛrɛ daayo yaa ciɛ ba ce ba hãi terieŋgu faŋgu-na.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.