João 4

Diiloŋ-nelma Tobisĩfɛlɛnni (CMENT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nuɔmbaŋ kãŋ Yesu tuɔ *batiseŋ-ba, ba kã ka tũnu *Farisĩɛbaa-ba‑i wuɔ Yesu da nuɔmba u batiseŋ u yaŋ Nsãa‑i.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 A ne da fuɔ saa tuɔ batiseŋ-ba u fɛrɛ, u *hãalãbiemba'i taa ba batiseŋ-ba.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Maŋ juɔ waa dumaaŋo-na, wuɔ sire *Yude‑i-na a bir tuɔ kã *Galile‑i-na.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Uu naa saaya u karnu *Samari‑i cor.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Uŋ kãa ka hi tuɔ karnu, wuɔ kã ka suur nelle nande‑na ba bĩ-de Sikaar. Dii dii Yosɛfu suoŋgu caaŋ-nu. Suoŋgu faŋgu‑i *Yakɔbu yaa hãa Yosɛfu‑i baa-ku.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Yakɔbu kɔlɛŋo waa kusuɔŋ-nu'i. Yesuŋ wuɔyaa mulĩɛŋ dumaaŋo-na, wuɔ tĩɛna kɔlɛŋ daayo nuŋgu-na tuɔ fiisa. Bãaŋgu naa hi yuhuɔŋga‑i tĩ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Samariciɛŋo naŋo jo duɔ ji hu hũmma. Yesu wuɔ cira: «Ciɛŋ nuɔ, ŋ sa hã-mi hũmma namma mi nyɔŋ wɛi?»
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 A ne da u hãalãbiemba naa kã nelleŋ-huɔŋ-na da ba ka sãa niiwuoni.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Ciɛŋo gbɛ̃-yo wuɔ: «Ma sĩ *Yuifuyiɛŋ nuɔ kɛ? A bige‑i ciɛ ŋ ta ŋ cãrã hũmma‑i *Samariyiɛŋ muɔmi wulaa?» Ninsie ninsie, Yuifubaa-ba saa ta ba siɛ ba ce wɛima baa Samaritaamba‑i.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Yesu wuɔ cira: «Kuɔ ŋ taa ŋ suɔ Diiloŋ-caluɔ‑i aa suɔ umaŋ cãarãŋ hũmma‑i ŋ wulaa, nuɔnɛi naa bir cãrã u wulaa aa uu naa hã-ni cicɛ̃lmaŋ-hũmma.»
10 Jesus respondeu:
11 Ciɛŋ wuɔ cira: «Kɔlɛŋo‑i filofilo dumandɛ‑i-na aa kɔlɛncaŋga bi sĩ baa nuɔ, naŋ ka da kufaŋgu cicɛ̃lmaŋ-hũmma‑i hie a hã muɔ baa-ma?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 I bĩncɔiŋo‑i Yakɔbu yaa birii kɔlɛŋ daayo‑i hã-ye, fuɔ fɛrɛ nyuɔŋ u hũmma‑i, u bisãlmba sire nyɔŋ-ma baa ba muɔru‑i hiere. Naŋ ne wuɔ sĩ naŋ maaraa Yakɔbu‑i wɛi?»
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Yesu wuɔ cira: «Umaŋ duɔ nyɔŋ hũŋ daama‑i, hũŋkuɔsĩnni ka tiraa bir bel-o.
13 Jesus respondeu:
14 Ŋga muɔ da mi hã umaŋ mi hũmma‑i u nyɔŋ, ma ka ce hũnfoele kutieŋo huɔŋga-na, aa cicɛ̃lma maŋ sa tĩɛŋ dede ma'i ka ta ma hel hũnfoele fande-na, a ce dumaaŋo-na hũŋkuɔsĩnni cɛraa ni ji bel-o.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ciɛŋ wuɔ: «Hã muɔ hũmma famma‑i hũŋkuɔsĩnni baa ji tiraa bel-mi aa mi baa ji tiraa jo bande‑i-na wuɔ mi ji hu hũmma.»
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Yesu wuɔ: «Kã ŋ ka bĩ ŋ bɔlɔ‑i na jo.»
16 Jesus disse:
17 Ciɛŋ wuɔ: «Bɔlŋo si dii baa-mi.»
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Ŋ tĩɛnaana baa bibɛmba ndii cor tĩ. Aa niŋ yeŋ baa umaŋ fiɛfiɛ‑i-na, ŋ bɔlɔ‑i sĩ. Ŋ saa kar coima.»
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Uŋ waaŋ mafamma‑i, ciɛŋ wuɔ: «Ku biyaa ŋaa nuɔŋo‑i *Diilopɔpuɔrbiloŋ nuɔ.»
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Aa naa cira: «Yaŋ mi yuu-ni nelma diei: Samari-bĩncuɔmba siire jaal Diiloŋo‑i tãnuŋ daaku yaa nuɔ‑i, bige‑i ciɛ Yuifubaa namaaŋo‑i na'a Diilojaalterieŋgu dii *Yerusalɛmu?»
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yesu wuɔ: «Ciɛŋ nuɔ, yaŋ mi waŋ ninsoŋo‑i baa-ni: Yiiŋgu dii baa yiiŋgu na siɛ ji tiraa ta na jaal i To‑i Diiloŋo‑i tãnuŋ daaku-na, na siɛ bi ji tiraa ta na jaal-o Yerusalɛmu‑i-na.
21 Jesus respondeu:
22 Samaritaaŋ namaaŋo‑i na sa suɔ naŋ jaal umaŋ, a ne da Yuifubaa miɛŋo‑i, Koŋkortieŋo hilaa miɛmɛi nuɔ‑i, a ce dumaaŋo-na i suɔ iŋ jaal umaŋ.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ŋga yiiŋgu dii baa yiiŋgu, *Diiloŋ-Yalle ka ce ninsoŋ-Diilojaaltaamba ta ba jaal i To‑i Diiloŋo‑i baa huɔŋga diei. Yiiŋgu faŋgu hii tĩ yɛrɛ. I To‑i Diiloŋo‑i taara ba ta ba jaal-o dumɛi.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Diiloŋo‑i molo sa da-yo; bamaŋ jaalaaŋ-yoŋ ba saaya ba ta ba jaal-o baa huɔŋga diei, aa ba yaŋ u *Yalle dii-ba hũmelle-na.»
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ciɛŋ wuɔ: «Mi suyaa miɛ Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i wuɔ u ka saaŋ *Koŋkortieŋo maŋ, u ka jo. Ba bĩ u yaa‑i *Kirsa‑i. Duɔ jo, u ka waŋ ma yaaŋga‑i hiere baa-ye.»
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yesu wuɔ: «Niŋ gbɛ̃ŋ umaŋ, u yaa piiyeŋ baa-ni daayo‑i.»
26 Então Jesus disse:
27 Uŋ taa u waŋ mafamma‑i, u hãalãbiemba jo ji ta ba yiɛra.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ciɛŋ wuɔ yaŋ u bũnaŋga‑i aa naa gbar kã nelleŋ-huɔŋga-na ka tuɔ piiye baa nuɔmba‑i wuɔ:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 «Juɔŋ i ta na ka da, ma miŋ siire ce mamaŋ hiere, naacolŋo naŋo waaŋ-ma baa-mi. Ku biyaa ŋaa Diiloŋ uŋ pãa nuŋgu‑i wuɔ u ka saaŋ Koŋkortieŋo maŋ, u yaa juɔ.»
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Nuɔŋ baa hel kã Yesu wulaa.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 A ne da huɔŋgu faŋgu-na, u hãalãbiemba waa ta ba cãrã-yuɔ wuɔ u wuo niiwuoni‑i.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Yesu wuɔ gbɛ̃-ba wuɔ: «Mi daa niiwuoni nanni da mi wuo ŋga namaa na sa suɔ niiwuoni fanni‑i.»
32 Mas ele lhes disse:
33 Hãalãbieŋ baa ta ba yuu ba-naa wuɔ: «Ku ce molo juɔ baa niiwuoni ji hã-yo wɛi?»
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Yesu wuɔ cira: «Umaŋ puɔraa-mi, da mi gbãa ce u huɔŋga‑i, a ce u maacemma ka bãl, mɛi niiwuoni yaa nifanni‑i.
34 Jesus lhes declarou:
35 Ma sĩ namaa fɛrɛ‑i da na ce na ta na piiye wuɔ dĩmma ce caamba naa aa ba suɔ kar-ma kɛ? Ciiriiŋ na yunni‑i na ne; nuɔmba maŋ juɔŋ, baa dii ŋaa dĩmma maŋ vãa hi karma.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Umaŋ karaaŋ dĩmma‑i u ka da u cufaluŋgu sullu‑i aa uŋ karaa dĩmma maŋ, ma ka kã Diiloŋ-nelleŋ. A ce dumaaŋo-na, umaŋ duuŋ baa umaŋ karaaŋ, ba hɔfɛ̃lle‑i diiduɔle.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Da ba cira: ‹Unaŋo‑i duuŋ aa unaa kar› ba saa kar coima.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Suoŋgu maŋ namaa saa kũ-ku, mi puɔraa na ka ta na ka kufaŋgu dĩmma yaa‑i. Banamba'i kũɔ-ku cufal, aa namaa kã ka ta na ka ku dĩmma‑i.»
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ciɛŋ uŋ tũɔnu nuɔmba‑i wuɔ uŋ siire ce mamaŋ hiere Yesu waaŋ-ma baa-yo, ba fɔ̃ŋgũɔ hũu Yesu maama‑i nelle fande-na.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 A ce dumaaŋo-na, baŋ juɔ ji da-yo, baa cãrã-yuɔ wuɔ u tĩɛna baa-ba. Yesu wuɔ tĩɛna ce yinni hãi
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 a piiye baa-ba u fɛrɛ.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Baa ta ba piiye baa ciɛŋo‑i wuɔ: «Iŋ nuɔ naŋ nelma‑i aa jo ji nu fuɔ maama‑i a suɔ wuɔ u yaa miwaaŋo koŋkortieŋo‑i kelkel, ku yaa kãyã-yiɛ i hũu u maama‑i.»
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yesuŋ siire Sikaar-na, wuɔ cor baa u hũmelle‑i tuɔ kã *Galile‑i-na.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Fuɔ fɛrɛ wuɔ waaŋ-ma wuɔ: «Ba sa kãŋ *Diilopɔpuɔrbiloŋo‑i u fɛrɛŋ nelle-na.»
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Uŋ kaa hi Galile‑i, Galiletaaŋ baa gbuu bel-o da fafamma. Baŋ ŋa naa kã *Yerusalɛmu‑i-na *kɔrsĩnni tĩmmaŋ-ponsaaŋgu‑na, ba daa uŋ ciɛ mamaŋ hiere, ku'i ciɛ uŋ kãa ba terieŋgu-na, ba suɔ u belma.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ku huoŋgu-na, wuɔ ji tiraa kã Kana‑i-na uŋ ŋa naŋ birii hũmma‑i kolma‑i kusuɔŋ-nu. A ne da fãamaaŋo naŋo biɛŋo taa u jaŋ. U waa Kafarnamu.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Tuoŋ uŋ juɔ nu wuɔ Yesu hilaa *Yude‑i-na jo Galile‑i-na, wuɔ kã ka cãrã-yuɔ wuɔ u ce jande aa u kã baa-yo Kafarnamu‑i-na ka sire u biɛŋo‑i hã-yo, kɛrɛ jarma cɔraanu-yuɔ cor.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Yesu wuɔ cira: «Ku ce ŋaa da na saa da gbɛrɛ‑i baa na yufelle‑i na sa hũu-ma wɛi?»
48 Então Jesus lhe disse:
49 Naacolŋ wuɔ cira: «Itie, jande baa sɛrɛ. Da ŋ sɛrɛ, mi biɛŋo ka ku.»
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Yesu wuɔ cira: «Bir ŋ kũŋ, ŋ biɛŋo siire.»
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Uŋ kãŋ hũmelle-na, wuɔ suu baa u maacembiemba jo u wulaa. Wuɔ yuu-ba. Baa cira: «Ŋ biɛŋo siire, i taa i kã diɛ ka waŋ ma yaa baa-ni.»
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Wuɔ yuu-ba wuɔ: «U siire yaku‑i?»
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Tuoŋ wuɔ bi ne da huɔŋgu bi faŋgu'i nuɔ‑i Yesu naa gbɛ̃-yo wuɔ u biɛŋo siire. Kuŋ ciɛ dumaaŋo-na, fuɔ baa u dumɛlleŋ-baamba‑i hiere baa pãŋ hũu Yesu maama‑i.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Yesuŋ hilaa Yude‑i-na bir kã Galile‑i-na, u gbɛrɛ daayo yaa ciɛ ba ce ba hãi terieŋgu faŋgu-na.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.