Isaías 41

Clementine Vulgate (CLVUL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 [Taceant ad me insul,et gentes mutent fortitudinem :accedant, et tunc loquantur ;simul ad judicium propinquemus.
1 Ilhas, silenciai para me ouvir, e que os povos renovem suas forças. Que venham tomar a palavra, e pleitear comigo sua causa!
2 Quis suscitavit ab oriente Justum,vocavit eum ut sequeretur se ?Dabit in conspectu ejus gentes,et reges obtinebit :dabit quasi pulverem gladio ejus,sicut stipulam vento raptam arcui ejus.
2 Quem suscitou do Oriente aquele cujos passos são acompanhados de vitórias? Quem pôs então as nações à sua mercê, e fez cair diante dele os reis? Sua espada os reduz a pó, seu arco os dispersa como se fossem palha.
3 Persequetur eos, transibit in pace :semita in pedibus ejus non apparebit.
3 Persegue-os e passa invulnerável, sem mesmo tocar com seus pés o caminho.
4 Quis hc operatus est, et fecit,vocans generationes ab exordio ?Ego Dominus :primus et novissimus ego sum.
4 Quem, pois, realizou essas coisas? Aquele que desde a origem chama as gerações à vida: eu, o Senhor, que sou o primeiro - e que estarei ainda com os últimos.
5 Viderunt insul, et timuerunt ;extrema terr obstupuerunt :appropinquaverunt, et accesserunt.
5 À sua vista as ilhas são presas de temor, e os confins da terra tremem. {Que se apresentem e venham}.
6 Unusquisque proximo suo auxiliabitur,et fratri suo dicet : Confortare.
6 Prestam-se assistência mútua, dizem um ao outro: Coragem!
7 Confortavit faber rariuspercutiens malleoeum, qui cudebat tunc temporis,dicens : Glutino bonum est ;et confortavit eum clavis, ut non moveretur.]
7 O fundidor estimula o ourives, e o malhador, o ferreiro: A solda é boa, diz. Ele a reforça com rebites para que não oscile.
8 [Et tu, Isral, serve meus,Jacob quem elegi,semen Abraham amici mei :
8 Mas tu, Israel, meu servo, Jacó que escolhi, raça de Abraão, meu amigo,
9 in quo apprehendi te ab extremis terr,et a longinquis ejus vocavi te,et dixi tibi : Servus meus es tu :elegi te, et non abjeci te.
9 tu, que eu trouxe dos confins da terra, e que fiz vir do fim do mundo, e a quem eu disse: Tu és meu servo, eu te escolhi, e não te rejeitei;
10 Ne timeas, quia ego tecum sum ;ne declines, quia ego Deus tuus :confortavi te, et auxiliatus sum tibi,et suscepit te dextera Justi mei.
10 nada temas, porque estou contigo, não lances olhares desesperados, pois eu sou teu Deus; eu te fortaleço e venho em teu socorro, eu te amparo com minha destra vitoriosa.
11 Ecce confundentur et erubescentomnes qui pugnant adversum te ;erunt quasi non sint, et peribuntviri qui contradicunt tibi.
11 Vão ficar envergonhados e confusos todos aqueles que se revoltaram contra ti; serão aniquilados e destruídos aqueles que te contradizem;
12 Qures eos, et non invenies,viros rebelles tuos ;erunt quasi non sint, et veluti consumptiohomines bellantes adversum te.
12 em vão os procurarás, não mais encontrarás aqueles que lutam contra ti; serão destruídos e reduzidos a nada aqueles que te combatem.
13 Quia ego Dominus Deus tuus,apprehendens manum tuam,dicensque tibi : Ne timeas :ego adjuvi te.
13 Pois eu, o Senhor, teu Deus, eu te seguro pela mão e te digo: Nada temas, eu venho em teu auxílio.
14 Noli timere, vermis Jacob,qui mortui estis ex Isral :ego auxiliatus sum tibi, dicit Dominus,et redemptor tuus Sanctus Isral.
14 Portanto, nada de medo, Jacó, pobre vermezinho, Israel, mísero inseto. Sou eu quem venho em teu auxílio, diz o Senhor, teu Redentor é o Santo de Israel.
15 Ego posui te quasi plaustrum triturans novum,habens rostra serrantia ;triturabis montes, et comminues,et colles quasi pulverem pones.
15 Vou fazer de ti um trenó triturador, novinho, eriçado de pontas: calcarás e esmagarás as montanhas, picarás miúdo as colinas como a palha do trigo.
16 Ventilabis eos, et ventus tollet,et turbo disperget eos ;et tu exsultabis in Domino,in Sancto Isral ltaberis.
16 Tu as joeirarás e o vento as carregará; o turbilhão as espalhará; entretanto, graças ao Senhor, alegrar-te-ás, gloriar-te-ás no Santo de Israel.
17 Egeni et pauperesqurunt aquas, et non sunt ;lingua eorum siti aruit.Ego Dominus exaudiam eos,Deus Isral, non derelinquam eos.
17 Os infelizes que buscam água e não a encontram e cuja língua está ressequida pela sede, eu, o Senhor, os atenderei, eu, o Deus de Israel, não os abandonarei.
18 Aperiam in supinis collibus flumina,et in medio camporum fontes :ponam desertum in stagna aquarum,et terram inviam in rivos aquarum.
18 Sobre os planaltos desnudos, farei correr água, e brotar fontes no fundo dos vales. Transformarei o deserto em lagos, e a terra árida em fontes.
19 Dabo in solitudinem cedrum,et spinam, et myrtum, et lignum oliv ;ponam in deserto abietem,ulmum, et buxum simul :
19 Plantarei no deserto cedros e acácias, murtas e oliveiras; farei crescer nas estepes o cipreste, ao lado do olmo e do buxo,
20 ut videant, et sciant,et recogitent, et intelligant pariter,quia manus Domini fecit hoc,et Sanctus Isral creavit illud.
20 a fim de que saibam à evidência, e pela observação compreendam, que foi a mão do Senhor que fez essas coisas, e o Santo de Israel quem as realizou.
21 Prope facite judicium vestrum,dicit Dominus ;Afferte, si quid forte habetis,dicit rex Jacob.
21 Pleiteai vossa causa, diz o Senhor; fazei valer vossos argumentos, diz o rei de Jacó.
22 Accedant, et nuntient nobisqucumque ventura sunt ;priora qu fuerunt, nuntiate,et ponemus cor nostrum,et sciemus novissima eorum ;et qu ventura sunt, indicate nobis.
22 Que se apresentem e nos predigam o que vai acontecer. Do passado ou do que souberam predizer, a que tenhamos dado atenção? Ou então anunciai-nos o futuro, para nos fazer conhecer o final.
23 Annuntiate qu ventura sunt in futurum,et sciemus quia dii estis vos ;bene quoque aut male, si potestis, facite,et loquamur et videamus simul.
23 Revelai o que acontecerá mais tarde, e admitiremos que vós sois deuses. Fazei qualquer coisa a fim de que nos possamos medir!
24 Ecce vos estis ex nihilo,et opus vestrum ex eo quod non est :abominatio est qui elegit vos.
24 Mas nada sois, vossa obra é nula, afeiçoar-se a vós é abominável.
25 Suscitavi ab aquilone, et veniet ab ortu solis :vocabit nomen meum,et adducet magistratus quasi lutum,et velut plastes conculcans humum.
25 Eu o fiz surgir do norte e ele vem, do oriente, chamei-o pelo nome; ele calca aos pés os príncipes como lama, qual o oleiro quando amassa o barro.
26 Quis annuntiavit ab exordio ut sciamus,et a principio ut dicamus : Justus es ?Non est neque annuntians, neque prdicens,neque audiens sermones vestros.
26 Quem o havia predito para nos prevenir, quem o havia anunciado, para que se diga: É exato? Ninguém o declarou, ninguém o avisou, ninguém ouviu vossos oráculos.
27 Primus ad Sion dicet : Ecce adsunt,et Jerusalem evangelistam dabo.
27 Eu sou o primeiro que disse a Sião: Ei-los, e enviei a Jerusalém a boa nova.
28 Et vidi,et non erat neque ex istis quisquamqui iniret consilium,et interrogatus responderet verbum.
28 Entre eles não encontrei ninguém, ninguém que soubesse dar um aviso. Pergunto-lhes: De onde vem ele? Não respondem.
29 Ecce omnes injusti,et vana opera eorum ;ventus et inane simulacra eorum.]
29 Pois bem, todos eles nada são, suas obras são nulas. Suas estátuas, vazias como o vento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.