Tiago 3
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARA
1 M ninbaam, má am dɔŋgu yo am ŋu kerefɔm. Dama am si ka yɛrɛ bo ya ti kerefɔm ni, ya jɔrɛ diiwa bá yo kekereke agaya a.
1 Meus irmãos, não vos torneis, muitos de vós, mestres, sabendo que havemos de receber maior juízo.
2 Ya kɛrɛ ba yo, ya yo sam bo bu kɔ má atin su wɔ. Ama, nzɛn sɔnɔ kɛrɛ bo i jɔjɔɔwa kɛrɛ kɔ atin su, i mi woowa n ayo kabo Nyɛmɛ koro ka i yo n wɔ lɛɛ. I kere ka i mi n la tarabuŋu sa kɛrɛ nu lɛɛ.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é perfeito varão, capaz de refrear também todo o corpo.
3 Am ma ya niɛ kpɔŋgɔ. Ya fa karafi wura kpɔŋgɔm nɔɔ ɔ, na ya kunma bu faŋga na bu yo deke kɛrɛ bo ya koro ka bu yo i ni. Kabo bu wura kpɔŋgɔ nɔɔ karafi ni|src="hk00029b.tif" size="col" loc="JAS3:1‑5" copy="Horace Knowles, The Bible Society, London" ref="Yakobo 3:3"
3 Ora, se pomos freio na boca dos cavalos, para nos obedecerem, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 Am ma ya niɛ lee bambaka gusu, i ni i bambaka n kɛrɛ ni, haari nzɛn aŋuma bambaka subo i kɔ deke be, lee kanfɔ n koro fa napɔku baka n bo i ti kaan ni lee ni, na i kan i kɔ deke kɛrɛ bo i koro.
4 Observai, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e batidos de rijos ventos, por um pequeníssimo leme são dirigidos para onde queira o impulso do timoneiro.
5 I ti sɔ lɛɛ ni taferema n gusu, i ni bo i ti kaan aŋuniɛmbaa n nu n kɛrɛ ni, i koro saaki deke dɔŋgu.
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vede como uma fagulha põe em brasas tão grande selva!
6 Taferema n ti ka sin wɔ lɛɛ. Bekun, ya ŋuniɛmbaa n nu, i kaaki ti ka satiɛm bo ba yi durunya n nu n wɔ, i satiɛ n sa aŋuniɛmbaa n kɛrɛ wɔ. I yo juma ka sin wɔ, na i saaki sɔnɔ ŋuniɛmbaa n fite cɛɛn n bo bu wuuri i n fa kɔ ju haari i yiwee cɛɛn. Yiko bo taferema n la i na i yo sɔ n fite cɛɛma sin n nu wɔ.
6 Ora, a língua é fogo; é mundo de iniquidade; a língua está situada entre os membros de nosso corpo, e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também é posta ela mesma em chamas pelo inferno.
7 Adamande kunma deke n kɛrɛ faŋga, i ajaannam o, i laŋkpɛtɛfɔm o, i cinbukunnusufɔm o, ni jombaam o. Na wɔ koro ata bu kɛrɛ.
7 Pois toda espécie de feras, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano;
8 Ama, taferema yiri, sɔnɔ be nya koro kunma má i faŋga. I ti deke tiɛ wɔ, bo be koro tara má i. I ti ka wɔ yi ni bɔrɛ bo i kun wɔ.
8 a língua, porém, nenhum dos homens é capaz de domar; é mal incontido, carregado de veneno mortífero.
9 Ya fa yiri fa kansi Micɛra n bo i ti ya Si n a. Na ya kaaki fa yiri saaki minɛm bo Nyɛmɛ ayi bu ka bu ferema ni yiri n a.
9 Com ela, bendizemos ao Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Nyini anɔɔ kun n ye kansi ni saaki fite nu a. M ninbaam, wɔ yo má daka ka i ti sɔ.
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não é conveniente que estas coisas sejam assim.
11 Bura kun koro tiɛ nzue kpa, ni nzue tiɛ, nzɛn sɛ? Ai, i koro yo má.
11 Acaso, pode a fonte jorrar do mesmo lugar o que é doce e o que é amargoso?
12 M ninbaam, am si ka damba baka koro su má ŋguinmbaa. Cumi baka gusu koro su má damba. I ti sɔ ɔ lɛɛ, bura bo i nzue ti lalaraki, i koro tiɛ má nzue bo i yo fiɛ.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Tampouco fonte de água salgada pode dar água doce.
13 Ŋma wo am nu bo i la alecira ni si a? I ti ye ni ka i mi kere ka i ti sɔ ɔ, fa kɔ i woowa kpa su, na i yo sakpa, na i wo bɛnlɛ, nyini kere ka i la alecira.
13 Quem entre vós é sábio e inteligente? Mostre em mansidão de sabedoria, mediante condigno proceder, as suas obras.
14 Ama, nzɛn am susi kɔrɛ ahorembaa su, na am suyo wi, na am bita anyii sunsunni, má am bita fɔ ka am la alecira, na má am bu kɔrɛ jaraki nahɔrɛ n sɔ.
14 Se, pelo contrário, tendes em vosso coração inveja amargurada e sentimento faccioso, nem vos glorieis disso, nem mintais contra a verdade.
15 Nyini alecira n sɔ fite má Nyɛmɛ dɔ, ama, i fite durunya n nu fɛn wɔ, i nati má Nyɛmɛ atin su, i ti Sitana dɛɛ wɔ.
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; antes, é terrena, animal e demoníaca.
16 Deke bo kɔrɛsi, ni anyii wo, kpakpaakinu ni satiɛ yoowa barasu kɛrɛ wo dɔ ɔ.
16 Pois, onde há inveja e sentimento faccioso, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Ama, sɔnɔ bo i la alecira n bo i fite Nyɛmɛ dɔ n la ka, i woowa ti casi. Bo i tɔ su n la ka, i koro tanalaifiɛ, na i la wo bɛnlɛ, na i de fɔtu, na i si aŋunfɔ agaya, na i yo sakpa beberebe, na i la má tantambunu, na i kaaki la má burukɔɔnu.
17 A sabedoria, porém, lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, indulgente, tratável, plena de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Tanalaifiɛfɔm bo bu yo tanalaifiɛ juma ni, bu ŋkatɔ n la sam bo bu kɔ atin su Nyɛmɛ dɔ n wɔ.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.