Romanos 7

Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tɔ, m ninbaam, m sujɔjɔ ambɛrɛ bo am si nɔaniɛ kpamaa­wa ni dɔ a. Am si má ka nzɛn sɔnɔ toko la ŋgɔɔ, ye nɔaniɛ kpamaa­wa n niɛ i su a? Ama, i nya wu wieeri, i koro niɛ má i su kun.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Ya fa i ka, nzɛn bara aja, na i hun toko la ŋgɔɔ, nɔaniɛ kpamaa­wa n ma má atin ka i yaki i ajaa, ama, nzɛn i hun n nya wuuri, i la atin bo i koro kɔ ja biɛsɔ fɔfɔrɛ.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Nyini ti, nzɛn i hun n toko la ŋgɔɔ na i kɔ jaari biɛsɔ fɔfɔrɛ, bu fére i ka bara bo wɔ saaki ajaa ciire wɔ, ama, nzɛn i hun n awu ye i kɔ jaari biɛsɔ fɔfɔrɛ, nɔaniɛ kpamaa­wa n ma i atin wɔ, wɔ saaki má ajaa ciire lɛɛ.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Tɔ, nyini ti, m ninbaam, i ti sɔ ɔ lɛɛ, ambɛrɛ mmɔɔ dɔ. Kabo am ni Kristo ayo kun na wɔ wu ni, bu saŋga kuunri am ni yiri wɔ lɛɛ. Nyini ti, nɔaniɛ kpamaa­wa n niɛ má am su kun, nyini ma am la atin na am kaaki be dɛɛm n a. Nyini la ka, am ti Kristo dɛɛm wɔ lɛɛ, yiri bo i teŋgeeri i yiwee n nu ni. Deke n bo i ti na i yo sɔ n la ka, ya koro yo sakpa ma Nyɛmɛ.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Saŋga bo ya yo su ya adamande woo­wa su ni, ya koroo­wa la ka, ya sufa ya ŋuniɛ­mbaam suyo satiɛm, nɔaniɛ kpamaa­wa n dɛɛ ti. Nyini satiɛm n awieeri la yiwee wɔ.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Ama, kisa, ya nya ya tii afite nɔaniɛ kpamaa­wa n bo i yo niɛ ya su ni, dama ya wu wɔ. Nyini ti, ya su Nyɛmɛ wɔ, ya su má atin dawa n bo i su nɔaniɛ kpamaa­wa n bo ba kɛrɛ ase n su, ama, ya su Nyɛmɛ ni atin fɔfɔrɛ n bo Awiɛwiɛ Casi n afa ama ya ni su a.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Tɔ, ye ya se sɛ wɔ? Ya koro se ka nɔaniɛ kpamaa­wa n ti satiɛ, nzɛn sɛ? Ai, má sɔ. Nzɛn má nɔaniɛ kpamaa­wa n awo má bɛrɛ, má m si má kabo satiɛ ti. Dama nzɛn má nɔaniɛ kpamaa­wa n ase má ka, “Má a ma u konviki wura be dɛɛ neŋge nu,” má m si má ka nzɛn u konviki wuraari be dɛɛ neŋge nu, i ti satiɛ wɔ.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Nɔaniɛ maa­wa n bo i seeri sɔ n dɛɛ ti, satiɛ anya atin m ahore su, nyini ma m la konviki barasu barasu fa kɔ minɛm neŋge nu n a. Nyini kere ka nzɛn nɔaniɛ kpamaa­wa n wo má bɛrɛ, satiɛ la má yiko, i ti ka deke bo wɔ wu wɔ.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Saŋga be m yo la ŋgɔɔ ɔ, na m si má nɔaniɛ kpamaa­wa n jɔrɛ, ama, saŋga bo nɔaniɛ maa­wa n baari ni, na wɔ yɛ satiɛ su m ahore su,
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 na ma wu. Na ma ŋu ka nɔaniɛ maa­wa n bo má i ma ŋgɔɔ ni, mini dɔ, i faari yiwee baari a.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Nɔaniɛ maa­wa n dɛɛ ti, ye satiɛ anya atin awura m ahore su adadaka m, ye i kun m a.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Nyini kɛrɛ kere ka nɔaniɛ kpamaa­wa n ni i tii, ti deke kpa fite Nyɛmɛ dɔ ɔ, na nɔaniɛ maa­wa kun kun n kɛrɛ ti deke kpa a, na i kere sa bo i kɔ atin su.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Nyini ti, nɔaniɛ kpamaa­wa n bo i ti kpa ni, wɔ ma ma wu wɔ, nzɛn sɛ? Ai, má sɔ. Ama, satiɛ fa nyini nɔaniɛ kpa n su wɔ, ye i ma m wu a, adena satiɛ kere kabo i ti barasu nahɔrɛ su, na nɔaniɛ maa­wa n ma minɛm si kabo satiɛ ti deke tiɛ agaya ni.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Ya si ka nɔaniɛ kpamaa­wa n ti awiɛwiɛ jɔrɛ wɔ, ama, mini yiri, m bita adamande dɛɛ woo­wa a, na m ti satiɛ akɔɔ.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Sam bo m yo bu ni, m koro si má deke n bo i ti na m yo bu ni, dama deke n bo m koro ka m yo bu ni, m yo má nyini, ama, deke n bo m kpɔ bu ni, m yo nyini wɔ.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Nyini ti, nzɛn m yoori satiɛ be, na m koro má i, ma soro su ka nɔaniɛ kpamaa­wa n ti kpa wɔ lɛɛ.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Ma ŋu ka má m koroya­nu ye m yo nyini satiɛm n a, ama, satiɛ n bo i wo m ahore su ni ma m yo sɔ a.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 M si ka woo­wa n bo m bita i ni, i ti má kpa haari kaan sɔ, i ti adamande woo­wa a, nyini ti, sakpa­yo wo m ahore su, ama, m koro yo má i.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 M koro ka m yo sakpa, ama, m koro yo má i, satiɛ n bo m koro má ka m yo i ni, m yo nyini wɔ.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Satiɛ n bo m yo bu na m koro má ka m yo bu ni, nyini la ka, má mini ni m tii yo bu a, ama, satiɛ n bo i wo m ahore su ni yo bu a.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Ma ŋu ka nyini jɔrɛ n ti nahɔrɛ wɔ, ka, saŋga kɛrɛ bo m koro ka m yo sakpa, nyini saŋga ye m yo satiɛ a.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Dama m sunsunni ni m ahore su, m koro Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaa­wa ni.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Ama, ma ŋu ka nɔaniɛ barasu be wo m ŋuniɛ­mbaa n kɛrɛ nu, nyini nɔaniɛ tiɛ n kun luɛ ni nɔaniɛ kpamaa­wa n bo i wo m sunsunni ni m ahore su n wɔ, na i kunma m ŋuniɛ­mbaa n kɛrɛ nu, na i tara m nyi m.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Oi. Mini aŋunfɔ­fɔ sɔ. Ŋma dé m tii ji a, na i yí m fite ahin adamande aŋuniɛ­mbaa n nu a, bo i sucin m kɔ yiwee n nu, na m ka ŋgbɛɛn n a?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 M da Nyɛmɛ asi, dama wɔ de m tii aji, ya Mibiɛ Yesu Kristo dɛɛ ti.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.