Romanos 7
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NVT
1 Tɔ, m ninbaam, m sujɔjɔ ambɛrɛ bo am si nɔaniɛ kpamaawa ni dɔ a. Am si má ka nzɛn sɔnɔ toko la ŋgɔɔ, ye nɔaniɛ kpamaawa n niɛ i su a? Ama, i nya wu wieeri, i koro niɛ má i su kun.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 Ya fa i ka, nzɛn bara aja, na i hun toko la ŋgɔɔ, nɔaniɛ kpamaawa n ma má atin ka i yaki i ajaa, ama, nzɛn i hun n nya wuuri, i la atin bo i koro kɔ ja biɛsɔ fɔfɔrɛ.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Nyini ti, nzɛn i hun n toko la ŋgɔɔ na i kɔ jaari biɛsɔ fɔfɔrɛ, bu fére i ka bara bo wɔ saaki ajaa ciire wɔ, ama, nzɛn i hun n awu ye i kɔ jaari biɛsɔ fɔfɔrɛ, nɔaniɛ kpamaawa n ma i atin wɔ, wɔ saaki má ajaa ciire lɛɛ.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Tɔ, nyini ti, m ninbaam, i ti sɔ ɔ lɛɛ, ambɛrɛ mmɔɔ dɔ. Kabo am ni Kristo ayo kun na wɔ wu ni, bu saŋga kuunri am ni yiri wɔ lɛɛ. Nyini ti, nɔaniɛ kpamaawa n niɛ má am su kun, nyini ma am la atin na am kaaki be dɛɛm n a. Nyini la ka, am ti Kristo dɛɛm wɔ lɛɛ, yiri bo i teŋgeeri i yiwee n nu ni. Deke n bo i ti na i yo sɔ n la ka, ya koro yo sakpa ma Nyɛmɛ.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Saŋga bo ya yo su ya adamande woowa su ni, ya koroowa la ka, ya sufa ya ŋuniɛmbaam suyo satiɛm, nɔaniɛ kpamaawa n dɛɛ ti. Nyini satiɛm n awieeri la yiwee wɔ.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Ama, kisa, ya nya ya tii afite nɔaniɛ kpamaawa n bo i yo niɛ ya su ni, dama ya wu wɔ. Nyini ti, ya su Nyɛmɛ wɔ, ya su má atin dawa n bo i su nɔaniɛ kpamaawa n bo ba kɛrɛ ase n su, ama, ya su Nyɛmɛ ni atin fɔfɔrɛ n bo Awiɛwiɛ Casi n afa ama ya ni su a.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Tɔ, ye ya se sɛ wɔ? Ya koro se ka nɔaniɛ kpamaawa n ti satiɛ, nzɛn sɛ? Ai, má sɔ. Nzɛn má nɔaniɛ kpamaawa n awo má bɛrɛ, má m si má kabo satiɛ ti. Dama nzɛn má nɔaniɛ kpamaawa n ase má ka, “Má a ma u konviki wura be dɛɛ neŋge nu,” má m si má ka nzɛn u konviki wuraari be dɛɛ neŋge nu, i ti satiɛ wɔ.
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Nɔaniɛ maawa n bo i seeri sɔ n dɛɛ ti, satiɛ anya atin m ahore su, nyini ma m la konviki barasu barasu fa kɔ minɛm neŋge nu n a. Nyini kere ka nzɛn nɔaniɛ kpamaawa n wo má bɛrɛ, satiɛ la má yiko, i ti ka deke bo wɔ wu wɔ.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Saŋga be m yo la ŋgɔɔ ɔ, na m si má nɔaniɛ kpamaawa n jɔrɛ, ama, saŋga bo nɔaniɛ maawa n baari ni, na wɔ yɛ satiɛ su m ahore su,
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 na ma wu. Na ma ŋu ka nɔaniɛ maawa n bo má i ma ŋgɔɔ ni, mini dɔ, i faari yiwee baari a.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Nɔaniɛ maawa n dɛɛ ti, ye satiɛ anya atin awura m ahore su adadaka m, ye i kun m a.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Nyini kɛrɛ kere ka nɔaniɛ kpamaawa n ni i tii, ti deke kpa fite Nyɛmɛ dɔ ɔ, na nɔaniɛ maawa kun kun n kɛrɛ ti deke kpa a, na i kere sa bo i kɔ atin su.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 Nyini ti, nɔaniɛ kpamaawa n bo i ti kpa ni, wɔ ma ma wu wɔ, nzɛn sɛ? Ai, má sɔ. Ama, satiɛ fa nyini nɔaniɛ kpa n su wɔ, ye i ma m wu a, adena satiɛ kere kabo i ti barasu nahɔrɛ su, na nɔaniɛ maawa n ma minɛm si kabo satiɛ ti deke tiɛ agaya ni.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Ya si ka nɔaniɛ kpamaawa n ti awiɛwiɛ jɔrɛ wɔ, ama, mini yiri, m bita adamande dɛɛ woowa a, na m ti satiɛ akɔɔ.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 Sam bo m yo bu ni, m koro si má deke n bo i ti na m yo bu ni, dama deke n bo m koro ka m yo bu ni, m yo má nyini, ama, deke n bo m kpɔ bu ni, m yo nyini wɔ.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Nyini ti, nzɛn m yoori satiɛ be, na m koro má i, ma soro su ka nɔaniɛ kpamaawa n ti kpa wɔ lɛɛ.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Ma ŋu ka má m koroyanu ye m yo nyini satiɛm n a, ama, satiɛ n bo i wo m ahore su ni ma m yo sɔ a.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 M si ka woowa n bo m bita i ni, i ti má kpa haari kaan sɔ, i ti adamande woowa a, nyini ti, sakpayo wo m ahore su, ama, m koro yo má i.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 M koro ka m yo sakpa, ama, m koro yo má i, satiɛ n bo m koro má ka m yo i ni, m yo nyini wɔ.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Satiɛ n bo m yo bu na m koro má ka m yo bu ni, nyini la ka, má mini ni m tii yo bu a, ama, satiɛ n bo i wo m ahore su ni yo bu a.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Ma ŋu ka nyini jɔrɛ n ti nahɔrɛ wɔ, ka, saŋga kɛrɛ bo m koro ka m yo sakpa, nyini saŋga ye m yo satiɛ a.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Dama m sunsunni ni m ahore su, m koro Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawa ni.
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 Ama, ma ŋu ka nɔaniɛ barasu be wo m ŋuniɛmbaa n kɛrɛ nu, nyini nɔaniɛ tiɛ n kun luɛ ni nɔaniɛ kpamaawa n bo i wo m sunsunni ni m ahore su n wɔ, na i kunma m ŋuniɛmbaa n kɛrɛ nu, na i tara m nyi m.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 Oi. Mini aŋunfɔfɔ sɔ. Ŋma dé m tii ji a, na i yí m fite ahin adamande aŋuniɛmbaa n nu a, bo i sucin m kɔ yiwee n nu, na m ka ŋgbɛɛn n a?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 M da Nyɛmɛ asi, dama wɔ de m tii aji, ya Mibiɛ Yesu Kristo dɛɛ ti.
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.