Romanos 7
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs ARA
1 Tɔ, m ninbaam, m sujɔjɔ ambɛrɛ bo am si nɔaniɛ kpamaawa ni dɔ a. Am si má ka nzɛn sɔnɔ toko la ŋgɔɔ, ye nɔaniɛ kpamaawa n niɛ i su a? Ama, i nya wu wieeri, i koro niɛ má i su kun.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Ya fa i ka, nzɛn bara aja, na i hun toko la ŋgɔɔ, nɔaniɛ kpamaawa n ma má atin ka i yaki i ajaa, ama, nzɛn i hun n nya wuuri, i la atin bo i koro kɔ ja biɛsɔ fɔfɔrɛ.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Nyini ti, nzɛn i hun n toko la ŋgɔɔ na i kɔ jaari biɛsɔ fɔfɔrɛ, bu fére i ka bara bo wɔ saaki ajaa ciire wɔ, ama, nzɛn i hun n awu ye i kɔ jaari biɛsɔ fɔfɔrɛ, nɔaniɛ kpamaawa n ma i atin wɔ, wɔ saaki má ajaa ciire lɛɛ.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Tɔ, nyini ti, m ninbaam, i ti sɔ ɔ lɛɛ, ambɛrɛ mmɔɔ dɔ. Kabo am ni Kristo ayo kun na wɔ wu ni, bu saŋga kuunri am ni yiri wɔ lɛɛ. Nyini ti, nɔaniɛ kpamaawa n niɛ má am su kun, nyini ma am la atin na am kaaki be dɛɛm n a. Nyini la ka, am ti Kristo dɛɛm wɔ lɛɛ, yiri bo i teŋgeeri i yiwee n nu ni. Deke n bo i ti na i yo sɔ n la ka, ya koro yo sakpa ma Nyɛmɛ.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Saŋga bo ya yo su ya adamande woowa su ni, ya koroowa la ka, ya sufa ya ŋuniɛmbaam suyo satiɛm, nɔaniɛ kpamaawa n dɛɛ ti. Nyini satiɛm n awieeri la yiwee wɔ.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Ama, kisa, ya nya ya tii afite nɔaniɛ kpamaawa n bo i yo niɛ ya su ni, dama ya wu wɔ. Nyini ti, ya su Nyɛmɛ wɔ, ya su má atin dawa n bo i su nɔaniɛ kpamaawa n bo ba kɛrɛ ase n su, ama, ya su Nyɛmɛ ni atin fɔfɔrɛ n bo Awiɛwiɛ Casi n afa ama ya ni su a.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Tɔ, ye ya se sɛ wɔ? Ya koro se ka nɔaniɛ kpamaawa n ti satiɛ, nzɛn sɛ? Ai, má sɔ. Nzɛn má nɔaniɛ kpamaawa n awo má bɛrɛ, má m si má kabo satiɛ ti. Dama nzɛn má nɔaniɛ kpamaawa n ase má ka, “Má a ma u konviki wura be dɛɛ neŋge nu,” má m si má ka nzɛn u konviki wuraari be dɛɛ neŋge nu, i ti satiɛ wɔ.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Nɔaniɛ maawa n bo i seeri sɔ n dɛɛ ti, satiɛ anya atin m ahore su, nyini ma m la konviki barasu barasu fa kɔ minɛm neŋge nu n a. Nyini kere ka nzɛn nɔaniɛ kpamaawa n wo má bɛrɛ, satiɛ la má yiko, i ti ka deke bo wɔ wu wɔ.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Saŋga be m yo la ŋgɔɔ ɔ, na m si má nɔaniɛ kpamaawa n jɔrɛ, ama, saŋga bo nɔaniɛ maawa n baari ni, na wɔ yɛ satiɛ su m ahore su,
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 na ma wu. Na ma ŋu ka nɔaniɛ maawa n bo má i ma ŋgɔɔ ni, mini dɔ, i faari yiwee baari a.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Nɔaniɛ maawa n dɛɛ ti, ye satiɛ anya atin awura m ahore su adadaka m, ye i kun m a.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Nyini kɛrɛ kere ka nɔaniɛ kpamaawa n ni i tii, ti deke kpa fite Nyɛmɛ dɔ ɔ, na nɔaniɛ maawa kun kun n kɛrɛ ti deke kpa a, na i kere sa bo i kɔ atin su.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Nyini ti, nɔaniɛ kpamaawa n bo i ti kpa ni, wɔ ma ma wu wɔ, nzɛn sɛ? Ai, má sɔ. Ama, satiɛ fa nyini nɔaniɛ kpa n su wɔ, ye i ma m wu a, adena satiɛ kere kabo i ti barasu nahɔrɛ su, na nɔaniɛ maawa n ma minɛm si kabo satiɛ ti deke tiɛ agaya ni.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Ya si ka nɔaniɛ kpamaawa n ti awiɛwiɛ jɔrɛ wɔ, ama, mini yiri, m bita adamande dɛɛ woowa a, na m ti satiɛ akɔɔ.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Sam bo m yo bu ni, m koro si má deke n bo i ti na m yo bu ni, dama deke n bo m koro ka m yo bu ni, m yo má nyini, ama, deke n bo m kpɔ bu ni, m yo nyini wɔ.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Nyini ti, nzɛn m yoori satiɛ be, na m koro má i, ma soro su ka nɔaniɛ kpamaawa n ti kpa wɔ lɛɛ.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Ma ŋu ka má m koroyanu ye m yo nyini satiɛm n a, ama, satiɛ n bo i wo m ahore su ni ma m yo sɔ a.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 M si ka woowa n bo m bita i ni, i ti má kpa haari kaan sɔ, i ti adamande woowa a, nyini ti, sakpayo wo m ahore su, ama, m koro yo má i.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 M koro ka m yo sakpa, ama, m koro yo má i, satiɛ n bo m koro má ka m yo i ni, m yo nyini wɔ.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Satiɛ n bo m yo bu na m koro má ka m yo bu ni, nyini la ka, má mini ni m tii yo bu a, ama, satiɛ n bo i wo m ahore su ni yo bu a.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Ma ŋu ka nyini jɔrɛ n ti nahɔrɛ wɔ, ka, saŋga kɛrɛ bo m koro ka m yo sakpa, nyini saŋga ye m yo satiɛ a.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Dama m sunsunni ni m ahore su, m koro Nyɛmɛ nɔaniɛ kpamaawa ni.
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Ama, ma ŋu ka nɔaniɛ barasu be wo m ŋuniɛmbaa n kɛrɛ nu, nyini nɔaniɛ tiɛ n kun luɛ ni nɔaniɛ kpamaawa n bo i wo m sunsunni ni m ahore su n wɔ, na i kunma m ŋuniɛmbaa n kɛrɛ nu, na i tara m nyi m.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Oi. Mini aŋunfɔfɔ sɔ. Ŋma dé m tii ji a, na i yí m fite ahin adamande aŋuniɛmbaa n nu a, bo i sucin m kɔ yiwee n nu, na m ka ŋgbɛɛn n a?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 M da Nyɛmɛ asi, dama wɔ de m tii aji, ya Mibiɛ Yesu Kristo dɛɛ ti.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.