Romanos 11
Nyεmε Jɔrε Kadasi (CKO) vs NAA
1 M koro ka m bisa ka, Nyɛmɛ akete i minɛm wɔ, nzɛn sɛ a? Ai, wɔ kete má bu e. Am ti fɛn. Mini Pɔɔlu ni m tii, m ti Yisarelifɔ ɔ. M ti Abraham busu nufɔ ɔ, m fite Bɛnjamin dɛɛ lɛɛ anɔ n nu wɔ.
1 Então eu pergunto: será que Deus rejeitou o seu povo? De modo nenhum! Porque eu também sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Nyɛmɛ akete má i minɛm bo i du mɔ yiiri bu ni. Am nya kan má Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu fa kɔ i nɔaniɛ kanfɔ Eliya n su, kabo i jarakiiri Yisarelifɔm Nyɛmɛ dɔ n wɔ, nzɛn sɛ?
2 Deus não rejeitou o seu povo, a quem de antemão conheceu. Ou vocês não sabem o que a Escritura diz a respeito de Elias, como pediu com insistência diante de Deus contra Israel, dizendo:
3 Bo i ŋa, “Micɛra, ba kun u nɔaniɛ kanfɔm kɛrɛ, ba kaaki afufu u yoowa yoobirim n kɛrɛ, wɔ kɔ aka mini ŋgumi kpein wɔ, ye bu koro ka bu kun m gusu n a.”
3 “Senhor, mataram os teus profetas, derrubaram os teus altares. Sou o único que sobrou, e procuram tirar-me a vida.”
4 Ama, Nyɛmɛ yo seeri i sɛ wɔ? I ŋa, “Ma yaki Yisarelifɔm minɛ akpii nso afa ase Yisareli asiɛn n su. Bɛrɛ ye bu nya kutu má amɔɛ Baali n na bu su i a.”
4 Mas qual foi a resposta divina? Foi esta: “Reservei para mim sete mil homens que não dobraram os joelhos diante de Baal.”
5 Nyini dɛɛ ti, kisa gusu, i ti sɔ ɔ lɛɛ. Nyɛmɛ ayi Yisarelifɔm nu minɛ kaan sɔ ɔ, ye wɔ fere bu a, fa kɔ i ahɔrɔma n dɛɛ ti.
5 Assim também nos dias de hoje sobrevive um remanescente segundo a eleição da graça.
6 I ahɔrɔma n dɛɛ ti, ye wɔ yi bu a, má ka bu sayoowa dɛɛ ti a. Nzɛn má i ti ka bu sayoowa n dɛɛ ti, má ahɔrɔma n ti má aceeri kun.
6 E, se é pela graça, já não é pelas obras; do contrário, a graça já não é graça.
7 Nzu bekun a? Yisarelifɔm n anya má deke n bo bu kpiiri i busu ni, ama, minɛm n bo Nyɛmɛ yiiri bu ni, bɛrɛ nyaari i a, na bo bu kaari n kɛrɛ ahorembaa ayo kekereke.
7 Que diremos, então? O que Israel buscava, isso não alcançou; mas a eleição conseguiu isso. Os demais foram endurecidos,
8 I ti kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu n wɔ, ka,
8 como está escrito: “Deus lhes deu um espírito de profundo sono, olhos para não ver e ouvidos para não ouvir, até o dia de hoje.”
9 Na Fɛmɛ Davidi ase ka,
9 E Davi disse: “Que a mesa deles se transforme em laço e armadilha, em tropeço e punição;
10 Ma bu nyunu si biri na bu koro ŋu má asi,
10 que os olhos deles se escureçam, para que não vejam, e fiquem para sempre encurvadas as suas costas.”
11 M koro ka m bisa ka, bo bu boori bu jaa kpaasi ni, bu yasu má kun wɔ? Ai, má sɔ. Ama, nahɔrɛ, bu kpaasi sɔ n dɛɛ ti, ye minɛm bo bu ti má Yudafɔm nyaari tiide a, adena Yudafɔm ŋu i na bu si bu kɔrɛ.
11 Então eu pergunto: será que eles tropeçaram para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela transgressão deles, a salvação chegou aos gentios, para fazer com que os judeus ficassem com ciúmes.
12 Nyini ti, ba kpaasi n dɛɛ ti, ye durunya n nufɔm anya deke kpa beberebe a, ba fun deke n bo má bu nya i n dɛɛ ti, ye bo bu ti má Yudafɔm n anya deke kpa beberebe n a. Tɔ, nzɛn i ti sɔ, na Yudafɔm bo bu bá yo yarada n búka su, i yó deke kpa tara sɔ.
12 Ora, se a transgressão deles resultou em riqueza para o mundo, e a diminuição deles resultou em riqueza para os gentios, quanto mais a plenitude deles!
13 Kisa m sujɔjɔ ambɛrɛ bo am ti má Yudafɔm ni gusu dɔ a. Juma n bo Nyɛmɛ afa ama m ni, i sunmaari m ka m yo i jaramasa ambɛrɛ bo am ti má Yudafɔm dɔ ɔ, nyini ti ye m fa m juma n fa fɔ a,
13 Dirijo-me a vocês que são gentios. Visto que eu sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
14 na i má m tiɛŋgu minɛm si kɔrɛ, adena bu nbem nya tiide.
14 para ver se de algum modo posso fazer com que os do meu povo fiquem com ciúmes e alguns deles se salvem.
15 Dama saŋga bo Nyɛmɛ keteeri bu ni, ye i ni durunya n nufɔm kɛrɛ ayo kun a, ama, nzɛn i kaaki deeri bu bekun, i tí sɛ wɔ? I yó ka ba nya ŋgɔɔ afite yiwee nu wɔ lɛɛ.
15 Porque, se o fato de eles terem sido rejeitados trouxe reconciliação ao mundo, que será o seu restabelecimento, senão vida dentre os mortos?
16 Nzɛn be faari i alɛmbaa fɔfɔrɛ be fa yoori yoowa na i fa maari Nyɛmɛ, nyini la ka, i alɛmbaa n kɛrɛ ti Nyɛmɛ dɛɛ wɔ lɛɛ. Ye nzɛn baka bunlui n ti Nyɛmɛ dɛɛ, nyini la ka, i asambaa n kɛrɛ gusu ti Nyɛmɛ dɛɛ wɔ lɛɛ.
16 E, se forem santas as primícias da massa, igualmente será santa a sua totalidade; se for santa a raiz, também os ramos o serão.
17 Nahɔrɛ, Yisarelifɔm ti ka baka n bo i su suuwa kpa n wɔ, ye ba kpiɛ i asambaa ni nbem atu, na ambɛrɛ ti ka boro baka bo i suuwa la má faŋga, ye ba kpiɛ am asa baka n bo i su suuwa kpa n dɛɛ asambaa n su a, nyini ti, am ni baka n bo i su suuwa kpa n asambaa n kɛrɛ saŋga nya ŋgɔɔ fite i bunlui n dɔ ɔ.
17 Se, porém, alguns dos ramos foram quebrados, e você, sendo oliveira brava, foi enxertado no meio deles e se tornou participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Nzɛn i nya ti sɔ, má am fa fɔ ka am ti kpa tara baka n bo i su suuwa kpa n ni i tii, dama má asambaa ni ma bunlui ni ŋgɔɔ a, ama, bunlui ni ma asambaa ni ŋgɔɔ a.
18 não se glorie contra os ramos. Mas, se você se gloriar, lembre que não é você que sustenta a raiz, mas é a raiz que sustenta você.
19 Beni, a se ka, “Ba kpiɛ baka n bo i su suuwa n dɛɛ asambaa n be, adena mini nya sasuubiri a.”
19 Então você dirá: “Alguns ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.”
20 Tɔ, i ti nahɔrɛ wɔ, Yudafɔm ayo má yarada n dɛɛ ti, ye Nyɛmɛ kpiɛɛri bu jiiri n a, ye u yarada n dɛɛ ti, ye a jina jinaabiri n bo a jina n a. Nyini ti, má a yo kpirikoro, ama, si u ŋu sa.
20 Correto! Eles foram quebrados por causa da incredulidade, mas você continua firme mediante a fé. Não fique orgulhoso, mas tema.
21 Dama nzɛn Nyɛmɛ ayaki má baka kpa n ni i tii dɛɛ asambaa ni, beni, i bá yaki má wɔrɔ boro baka ni mmɔɔ dɛɛ asambaa ni.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará você.
22 M ŋa a ŋu kabo Nyɛmɛ yo sakpa barasu ni, ni kabo i di minɛ jɔrɛ na i cin bu sui ni anyumboro barasu ni. Minɛm bo bu yo má i yarada n ye i di bu jɔrɛ cin bu sui ni anyumboro n a, ama, wɔrɔ yiri, i yo sakpa ma u wɔ, nyini ti, susu i sakpa n bo i yo ma u n su, má nyini, i kpíɛ wɔrɔ mmɔɔ ji wɔ lɛɛ.
22 Considere, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para com você, a bondade de Deus, desde que você permaneça nessa bondade. Do contrário, também você será cortado.
23 Nzɛn Yudafɔm kaakiiri bu wo, na bu bá yoori Nyɛmɛ yarada, i koro fa bu sa bu woobiri dawa n su, dama i la yiko bo i koro yo sɔ.
23 Eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para os enxertar de novo.
24 Ti fɛn. Wɔrɔ mmɔɔ ni u tii ti ka boro baka asambaa n bo ba kpiɛ i afa asa baka n bo i su suuwa kpa n su wɔ. Nyini ti, a si ka Nyɛmɛ dɔ, i ti má kekereke na i káaki ba fa baka n bo i su suuwa kpa n asambaam n ba sa bu woobiri dawa n su bekun.
24 Pois, se você foi cortado daquela que, por natureza, era uma oliveira brava e, contra a natureza, foi enxertado numa oliveira boa, quanto mais esses, que são ramos naturais, serão enxertados na sua própria oliveira!
25 M ninbaam, asiri nu jɔrɛ be yaa, ye m koro ka am si i a, adena má am yo am ŋu kpiri ka am la si. Yiri la ka, kabo Yisarelifɔm nbem ayo bu ahorembaa kekereke ni, bu bíta i sɔ haari fa kɔ ju saŋga bo minɛm bo bu ti má Yudafɔm kɛrɛ bá ba Nyɛmɛ dɔ.
25 Porque não quero, irmãos, que vocês ignorem este mistério, para que não fiquem pensando que são sábios: veio um endurecimento em parte a Israel, até que tenha entrado a plenitude dos gentios.
26 Tɔ, i yó sɔ ɔ, na Yisarelifɔm kɛrɛ bá nya tiide, kabo ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ni, ka,
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: “O Libertador virá de Sião e afastará de Jacó as impiedades.
27 Kabo m fá sɛsɛsu di i di ni bɛrɛ lɛɛ,
27 Esta é a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados.”
28 Kabo Yudafɔm n akete labari kpa n ni, nyini ma ba kaaki Nyɛmɛ kpɔfɔm kisa n a, ambɛrɛ bo am ti má Yudafɔm n dɛɛ ti. Ama, fa kɔ kabo Nyɛmɛ fereeri bu nam na i yiiri bu ni, bu ti i minɛ koroowam wɔ.
28 Quanto ao evangelho, eles são inimigos por causa de vocês; mas quanto à eleição, amados por causa dos patriarcas;
29 Dama nzɛn Nyɛmɛ faari i aceeri fa ceeri minɛ nbem, wara nzɛn wɔ fere sɔnɔ, i kaaki má i sunsunni.
29 porque os dons e a vocação de Deus são irrevogáveis.
30 Ambɛrɛ, am yo keteeri Nyɛmɛ nɔaniɛ n wɔ, ama, kisa, wɔ si am aŋunfɔ, bɛrɛ bo ba kete i nɔaniɛ n dɛɛ ti.
30 Porque assim como no passado vocês foram desobedientes a Deus, mas agora alcançaram misericórdia à vista da desobediência deles,
31 Tɔ, kisa, i ti sɔ ɔ, bɛrɛ akete Nyɛmɛ nɔaniɛ ni, dama Nyɛmɛ asi am aŋunfɔ, adena i awieeri su, na i bá si bɛrɛ gusu aŋunfɔ.
31 assim também estes agora foram desobedientes, para que também eles alcancem misericórdia, à vista da que foi concedida a vocês.
32 Dama Nyɛmɛ abo sɔnɔ kɛrɛ kun ka bu kɛrɛ kete i wɔ, adena i awieeri su na i bá si bu kɛrɛ aŋunfɔ.
32 Porque Deus encerrou todos na desobediência, a fim de mostrar a sua misericórdia a todos.
33 Nahɔrɛ, Nyɛmɛ alecira ni i si bo i la i n wo ŋgo. Kabo i di i jɔrɛ ni, be koro fiiti má nu na i ti i bu, i atin n gusu kɛrɛ, sɔnɔ koro si má i bu.
33 Ó profundidade da riqueza, tanto da sabedoria como do conhecimento de Deus! Quão inexplicáveis são os seus juízos, e quão insondáveis são os seus caminhos!
34 Ba kɛrɛ i Nyɛmɛ Jɔrɛ Kadasi n nu ka,
34 “Pois quem conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi o seu conselheiro?
35 “Ŋma nya ce Nyɛmɛ deke be a,
35 Ou quem primeiro deu alguma coisa a Deus para que isso lhe seja restituído?”
36 Dama deke kɛrɛ fite yiri dɔ a, deke kɛrɛ ti i dɛɛ wɔ, na deke kɛrɛ bá yo i dɛɛ wɔ. Yiri ti ye ni ka ya kansi i saŋga kɛrɛ saŋga. Ami.
36 Porque dele, e por meio dele, e para ele são todas as coisas. A ele seja a glória para sempre. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.