Atos 27

YAI GUMAN GUNOM KAM (CJV) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ena yokamai “Pauro nuwi kopare ire Itari man tei name,” diro ena Pauro te kan fainga ari suwo endire kiminem yai ori okomdi teime. Yai ori yaromi kam i Yuriasi. Te yaromi yai ori Sisa nenen kiminem yokamai yai orinom moimie.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Ena nuwi kopare ta i Aramitia akai tei ma dere tawa ungua no yokamai moko ikai fupune. Nuwi kopare i Eisia man fui nuwi bunamdi naro bemie. Te Maseronia yarom Tesaronaika tei kei faingua nonon gere ama dere nuwi boromdi fupune. Yaromi kam i Aritaka.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ena kamun takongoro no yokamai fu Sairon akai tei fupungoro Yuriasi yaromi Pauro fi mun ei tero ena Pauro yokoi ei nongua yokamai moingi tei fungoro akire di towaro beinga “Ne fo!” di tome.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Ena okome no Sairon tei ma dere nuwi boromdi tokoi furo kamun kai nuwi kopare gumamdi sungua iran fu Saipasi man bunamdi kamun kai sikengua akaiyom fupune.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Te no fure fui nuwi Sirisia te Pambiria teina tei si dou diro ena ma dere fu Maira i Lisia man suna tei dungua uro mangi tei fupune.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ena kiminem yai ori kanongua Eresandia nuwi kopare ta tei dungua i Itari man naro bengoro ena yaromi no yokamai nondire moko nuwi kopare i ikai tei fume.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Nonon nuwi boromdi fupungoro te kakom suwo koropane nuwi kopare wira wira diro fungoro ena yokamai kokonan yoporam boiro ingoro no yokamai Naira teina tei fuka diro te kamun kai sungua naro bepunga faikengoro ena iran no yokamai fu Kiriti bunamdi kamun kai sikengua akaiyom tei fure Somoni teina tei fupungoro
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 ena yokamai kokonan yoporam boiro ingoro no wira diro fu man i bunamdi tei furo fu akai ta upune. Akai kam i Akai Nokapu Moinga. Te akai i iki birom ori Lasea teina tei dume.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Ena no tawa upunga kakom arari fungoro nimi sungua te kamun kai ori sungua kakom teina ungua no yokamai naro bepunba kon i niki domie. I niki dongua ena Pauro ka epe di erome,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Ya, no yokamai nuwi boromdi napunga nonon niki dowapunie. ‘Guwai gai te nuwi kopare ama gounangoro te ari munmane goraime,’ di fiye,” epe di eromba
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 kiminem yai ori Pauro ka dungua fikeme. Ma do! Yaromi nuwi kopare kan akongua yai te nuwi kopare ako nongua yai ka dipika fime.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ena nimi sungua kakom te kamun kai sungua kakom akai tei nuwi kopare yo duwangua bo te ari iron morainga faikenangua iran ari munmane epe di fime, “No yokamai akai tei ma dere fu nuwi boromdi fure Finekisi tei fure iron morapune,” epe di fime. Finekisi tei kamun kai nuwi kopare sikengua ena nuwi kopare yo duwangua faimie. Te akai i Kiriti suna tei dume.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Enau okome kamun kai furako fairo si ungoro yokamai koma “Akai nokapu tei napune,” di finga tai kenom beire te tai ipun dongua nuwi kopare okom kan koingua tarom akire dire ikairi gurere fu Kiriti man nuwi bunamdi wom dourom boiro fimba
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 kamun kai ori nan i kam Aro Moko Ungua siro Kiriti man tei ma dere ure
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 nuwi kopare i sungoro no yokamai “Nuwi kopare kamun kai sungua naro bepune,” dupunba faikengoro ena ma dere awa topungoro kamun kai nuwi kopare mouwomdi sungoro yo unanan fume.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Ena no yokamai fu akai gawo i kam Koria fure fu kamun kai oriwom sikengua akaiyom fure ena nuwi kopare gawo kan akoro
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 gurere kokonan ori wom beiro akire diro nuwi kopare ori ikai tei dopune. Ena yokamai “Nuwi kopare i dou duwaro bemie,” diro kan ori wom iro nuwi kopare suna wom tei kan koime. Te yokamai ama epe di fime, “Nuwi kopare i makarawa munmane i Lipia teina tei dungua bauname,” di firo ena kuri fire gai sel kau you dere ikai deingoro ena kamun kai nuwi kopare sire sin boingoro yo fume.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Ena kamun kai si moingua nuwi kopare yoporam boiro ako ipo ka dero gura boraro bengoro ena kamun takongua yokamai guwai gai fiasi nuwiri deime.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Te kamun tokoi takongoro yokamai nenen okonomdi nuwi kopare kanom te gai sel suwo te tai ta ta fiasi nuwiri deime.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Ena kakom munmane no yokamai aro bo kuimokome kankepunga iran akai moipunga kankepune. Ena moi fupungoro kamun kai ori wom si moingua “Okome no yokamai a boiro morapunga faikeme,” epe diro inokore epune.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Ena aro kakom munmane ari yokamai kua kopuna nekeinga iran Pauro yokamai okonom muromdi arire moiro “Ne yokamao, koma na ‘Ari Kiriti tei ma dekeiyo!’ epe dika ne yokamai gore duwainga no ganom kipi kokonan ikenapune. Te guwai gai muruwo ako sikenamba nonon Kiriti tei ma dopune.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Na epe dipa epena na ne yokamai epe di ereiye, ‘Ne yokamai nomanenom yoporam boiyo! Nonon ari ta goikenapunba nuwi kopare towane niki dowamie,’ epe di ereiye.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Na kapakonam Yai Gumam kam bawom di teika giruwangua kakom yaromi nuwi kokonan gan u na moiki tei ure
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 ‘Pauro, ne kuri fikeyo! Te Yai Gumam bei nokapu de erowangoro ari muruwo nuwi kopare tei ne gere ama finga yokamai ama nokapu moraime. Te ne fu yai ori Sisa moingui tei fure tei arowangere ne kanum kori firamie’, epe di narome.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Ena iran ne yokamai nomanenom yoporam boiyo! ‘Yai Gumam ka di naronguamere i epe fuka duwame,’ epe diro fi kun dairo moiye.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Na epe dipa nuwi kopare fu mansinom ta bauro dou dowame,” Pauro ka epe dume.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ena Sarere surai mora goungoro nonon nuwi boromdi i kam Meratereinian wan furo fupune. Ena giruwangua ongo suna kakom tei nuwi kopare kokonan beinga yokamai “Mansinom ta dungua teina upune,” diro
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 ena kawom unaro beinga fire ipun dongua tarom kan koiro fiasi nuwiri deingoro tarom i nuwi ikai furo mansinom baungoro ena yokamai akire di iwa dere gureingoro te yai ta kan akoro okom surai wara gairo kan i gure koro dere kanere kakom tei okonom kaunom muruwo kerome. Ena yokamai kakom gurom towane yo moiro kan tokoi dere kaninga kakom tei okonom koro koro muruwo te kaunom koro muruwo kereime.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Ena yokamai kuri fire “No yokamai fure kongo ta duwangui tei borapune,” diro ena tai ipun dongua nuwi kopare okom kan koingua tarom suwo iro suwo iro fiasi nuwiri dere te “Aro kene kene eiro moko uname,” diro moi wanime.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Te nuwi kopare kokonan beinga yokamai nuwi kopare gawo kan koiro wira dire ako nuwiri sire te ka kasu epe dime, “No yokamai tai ipun dongua nuwi kopare gumamdi kan korapune,” epe dimba “No tongi napune,” di fime.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Ena Pauro kiminem yai ori te kiminem yokamai ka epe di erome, “Nuwi kopare kokonan yokamai ikai tei moikenainga ne yokamai nokapu moikenaime,” epe dungoro
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 iran kiminem yokamai kan nuwi kopare gawo koinga go dingoro ako nuwiri siro yo fume.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ena aro moko unaro bengoro Pauro ari muruwo kua kopuna nowaro beinga ka epe di erome, “Ne yokamai Sarere surai yo kiapam moiro kua kopuna nekeime.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Ne yokamai epe moinga iran na yoporam boiro ‘Kua kopuna suwo neiyo!’ di ereiye. Ne yokamai kopuna nowainga yoporam boi erowaimie. Ne yokamai nenta goikero te ganom niki dekename,” ka epe diro
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 ena kaime dori ta iro yokamai gumanomdi tei arire Yai Gumam “Mun fi ereiye,” di tero dou diro nome.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Te Pauro epe nongua ari yokamai nomanenom yoporam boi erongoro ena yokamai nenen kopuna suwo ama neime.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Te no ari yokamai munmane epemere 276 nuwi kopare ikai tei moipune.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ena yokamai kua neingoro marenom mokongoro ena yokamai “Nuwi kopare ipun dekename,” diro kui witi mukom fiasi nuwiri deime.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ena kamun takongoro yokamai akai tei kanimba yokamai mansinom kam fikeime. Ena yokamai kaningai nuwi bunamdi tei makarawa nokapuwom dungoro ena yokamai “Nuwi kopare fu makarawa dungua akaiyom i name,” di firo
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 ena tai ipun dongua nuwi kopare kan akoinga eri paran kan koinga ama ma dero te kamun kai siro nuwi kopare a sin boraro bengua gai sel i nuwi bunamdi akai naro beimie.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Naro beimba nuwi kopare makarawa kopu nuwi ikai dungua baungoro nuwi kopare gumam mangi si diro fu ki sungoro te nuwi yoporam boiro nuwi kopare mouwomdi si moingoro ena weyomdi dou dungoro
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 ena kiminem yokamai “Ari kan fainga yokamai ei gorapunga nenta nuwiri furo tongi kinamie,” epe di fimba
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Pauro nokapu moraro bengua kiminem yai ori yaromi “Nemane,” di erero ena “Ne yokamai nuwiri kupa si kaninga nuwiri koma fure nuwi bunamdi fiyo!
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Te ne yokamai yo moingi eri tei nuwi kopare dou dungua tai ta ta ako ki siro nuwi boromdi furo nuwi bunamdi fiyo!” epe di eromie. Te kiminem yai ori ka epe di norongua nonon muruwo nuwi bunamdi fupune.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.