Atos 14
YAI GUMAN GUNOM KAM (CJV) vs NTLH
1 Ena ari yokamai beingamere epe Aikoniam tei ama beime. Surai Yura ka nuwi si ereinga iki tei furo ka mapunom yoporam boiro dipikoro ena Yura ari munmane te ari Yura ari moikeinga yokamai munmane fi ki simba
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Yura ari “No Yesu fi ki si tekenapune,” dinga yokamai moiro ari Yura ari moikeinga yokamai Yesu gama bei niki de erowaro beinga kinanom sime.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Te yokamai yai surai bei niki de ereimba kakom arari surai Aikoniam tei moiro ka yoporam boiro di erere “Ari Wanopanom bei nokapu de erowame,” epe dipikoro ena Yai Gumam akire di erongoro surai tai ta ta ori beipikoro ari yai opai ganom nouro dire “Surai ka dipikai kawom dipire,” dime.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Ena iran ari yai opai iki birom ori tei moinga fou surai eire koropane Yura ari nomane towane eingoro te koropane Yesu ewi dongua finga yai surai nomane towane eime.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Ena Yura ari te Yura ari kiapam beinga yokamai te ari Yura ari moikeinga yokamai surai bei niki de erere te kongo kupa ire “Yai surai ei gorapune,” di fingoro
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 ena surai ka wayom fire tongi fu Laikonia akai tei fipire. Te surai iki birom ori Lisita fure te iki birom ori Deripi ama fure te man koro koro bunamdi ama furo
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 ena surai Yesu gunom kam ari akai tei moinga yokamai di mari de erepire.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Ena iki birom ori Lisita tei yai ta moime. Yaromi kauwom koro koro goime. Yaromi mam kui engua kakom kauwom ama goingoro ena kon wankere kakom kakom iron moime.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Te yaromi Pauro ka dungua fingoro Pauro kanungua yaromi “Yai Gumam akire di narowangua na nokapu moraiye,” di fingoro ena Pauro toren kanere
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 ka yoporam boiro epe di tome: “Epena ne kaunum erowai towame. Ario!” di tongoro ena yaromi kene kene eire arere kon wanume.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Ena ari yai opai munmane Pauro tai benguai kanere nenen Laikonia kanom epe u boire “No yai gumanom yai surai Su te Emeiso ako mangi ure no moipungi tawa upire,” dire
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 te Banapasi yaromi kam ta Su di eire te Pauro ka di mari dongua yai moingua iran kam ta Emeiso di eime.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Ena yai gumam ta i kam Su ka mapunom ikom iki birom ori dungui bunamdi tei dumie. Te Su ka mapunom iki kiapam yai non burumakau moko koropane iro te faruwa weiro kera giyom beiro iro u iki birom ori kira kipi kori keingi tei bunamdi ume. Ena ka mapunom iki kiapam yai te ari yokamai gere “No yokamai kapu si keiro yai gumam yai surai fi mun erowapune,” dimba
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Yesu ewi dongua finga yai surai ka i fire kuianom boikeingoro gainom suna bai dire bu dire u ari yai opai moingi suna tei ure u boire dipire.
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Yae, tora bengoro ne yokama tai epe beimie? Ne yokamai ari moingamere no surai ama epe moipuiye. Te no surai ure ka mapunom ne yokamai di mari de eropuiye. Ena ne yokamai tai niki dongua ma dere awa tere Yai Gumam yokori moingua yaromi moingui tei wiyo! Yaromi kamun te man te fui nuwi bei eire te tai mapunom mapunom ikai tei moingua ama bei emie.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Te ari yai opai koma makire moinga nenen mapunom dourom boire waninga Yai Gumam ‘I faime,’ dumba
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 yaromi tai ta ta nokapu bengua ‘Na Yai Gumam moiye,’ opom di erome. Nokapu tarom bengua i epe: Nimi sungoro tai woinga mokongoro ne yokamai nere marenom mokongua denom minom mun ori wom fime,” yai surai epe dire
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 te ne mane di moiro di moipikoro yokamai “Tai fi mun eire yai surai erowapune,” diro di fimba ma deime.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Ena yai surai akai tei moipikoro Yura ari suwo iki birom ori Andiako te iki birom ori Aikoniam ma dere u tei ure ari yai opai nomanenom gure koro deingoro yokamai nomanenom Pauro niki ori wom de fi teime. Ena yokamai kongo kupa iro Pauro sire “Yaromi goime,” di fire gurere iki birom ori mena fiasi deimba
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Yesu gama ure wanapo de suna de tere kaningai Pauro tokoi arero fu iki birom ori ikai koi fume. Ena yokamai fairo koimoiri arirongoro Pauro te Banapasi gere fu Deripi tei fipire.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Ena surai iki birom ori Deripi tei moiro Yesu gunom kam di mari depikoro ena ari yai opai munmane fi kun daire Yesu gama fuka dime. Ena yai surai inako dero fu Lisita akai fure te Aikoniam akai fure te Andiako akai i suna tei Pisiria man dungui tei fipire.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Surai fure Yesu gama yokamai nomanenom bei erowai towaro beinga ka di erere te “Ne yokamai yoporam boire fi ki sire moiyo! No fu Yai Gumam no kiapanom bei norowangua akai ikai koi naro benapungai no ganom kipi kaingua inapunie,” epe ama dipire.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Ena yai surai ka mapunom iki koro koro dungui tei furo ari mokoinga Yesu fi ki si teinga yokamai kiapanom bei ereinga yokamai gunom boi erere ena kopuna moi tere ka make eiro “O, Ari Wanopanomyo, yokamai fi ki si ereinga iran kiapanom bei ero!” diro yokamai okonomdi tei ereipire.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Ena yai surai dere wan Pisiria man suna tei furo ena fu Pambiria tei upire.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Te surai Peka man tei ka mapunom mora di mari depika ako Ateria tei fure
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 nuwi kopare endire dere nuwi boromdi wan fure u Andiako akai tei wipire. Te koma surai naro beipika kakom tei Yesu gama yokamai Yai Gumam ka make ei teime. “O Yai Gumam, yai surai ne gunum kanum kokonan benaro beipika bei nokapu de ero!” diro ka make ei teime. Ena epena kokonan i goungoro ena surai inako dero
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 u Andiako uro Yesu fi ki si teinga yokamai unom boipikoro yokamai kuku boingoro ena surai taikan muruwo Yai Gumam akire di erongoro beipika te Yai Gumam ari Yura ari moikeinga yokamai fi ki singa konom opon di erongua kam di mari depire.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Ena kakom arari yai surai te Yesu gama Andiako tei moinga yokamai gere moime.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.