Tiago 1
Chru (CJE) vs NVI
1 Jakơ, mơnih hơlŭn-hơlă Yàng Pô Lơngì sơ̆ng Yàng Jêsu Krist, pơyoa tơ sa-pluh dua jơi-pơtiàn dò hơdiŭ kơprah-kơprĭng tơgrơ̆ anih. Lơkơu buơl adơi-ai hũ lơngai-sờh pràn khăng.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos dispersas entre as nações: Saudações.
2 Ơ buơl adơi-ai dơlhă, tŭ buơl adơi-ai păp lô pơnuaĭ pơlòng gleh-glăr tơbiă truh, yòng buơl adơi-ai c̆ơ bĕ abih tơgrơ̆ pơnuaĭ nư̆n yơu la pơnuaĭ sờh-sài wĭl-tơ̆l.
2 Meus irmãos, considerem motivo de grande alegria o fato de passarem por diversas provações,
3 Kơyoa thơu lài pơnuaĭ lòng pơnuaĭ păng-tui buơl adơi-ai rơŭ ngă tơbiă hơtai-hơtiàn kŏng ă-ư̆n.
3 pois vocês sabem que a prova da sua fé produz perseverança.
4 Bloh hơtai-hơtiàn kŏng ă-ư̆n păl ngă wĭl-tơ̆l bruă ñu, tô rùp-phŭn buơl adơi-ai hũ prŏng lăm Yàng sơ̆ng tơbiă jiơ̆ng wĭl-tơ̆l, 'buh siơŭ-kơđòng pơnuaĭ hơgĕ.
4 E a perseverança deve ter ação completa, a fim de que vocês sejam maduros e íntegros, sem lhes faltar coisa alguma.
5 Yah aràng sơi lăm buơl adơi-ai siơŭ pơnuaĭ jak-khờh, mơnih nư̆n yòng lơkơu bĕ sơ̆ng Yàng Pô Lơngì, nư̆n Pô rơŭ brơi. Kơyoa Yàng Pô Lơngì la Pô sơrmah-siàm hơtai-hơtiàn brơi dơlah-dơlài tơ tơgrơ̆ mơnih, 'buh puaĭ 'buah aràng sơi.
5 Se algum de vocês tem falta de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá livremente, de boa vontade; e lhe será concedida.
6 Bloh mơnih nư̆n păl mă pơnuaĭ păng-tui bloh iơu-lài, juơi sơnư̆ng-bơngoàn pah-koh wĭ-wơ̆, kơyoa mơnih jiăng sơnư̆ng-bơngoàn pah-koh wĭ-wơ̆ nư̆n mơhiơ̆ yơu rơyà ia-tơsì, kơđòng rơbù blùh đì-đì trŭn-trŭn sơ̆ng ba pơđuaĭ anih ni anih dih.
6 Peça-a, porém, com fé, sem duvidar, pois aquele que duvida é semelhante à onda do mar, levada e agitada pelo vento.
7 Mơnih yơu nư̆n juơi sơnư̆ng lài drơi rơŭ đồ-mă hũ pơnuaĭ hơgĕ mư̆ng Yàng,
7 Não pense tal homem que receberá coisa alguma do Senhor;
8 kơyoa nư̆n la mơnih dua hơtai-hơtiàn, jiăng pơsơlih, 'buh ngă-nìn jiơ̆ng lăm tơgrơ̆ bruă drơi ngă.
8 é alguém que tem mente dividida e é instável em tudo o que faz.
9 Buơl adơi-ai lơi siơŭ rơ'bah, pơglòng-rùp bĕ mư̆ng pơ-ơnah màng-glòng drơi.
9 O irmão de condição humilde deve orgulhar-se quando estiver em elevada posição.
10 Mơnih mơda gơn-hư̆p kŭng pơglòng-rùp bĕ mư̆ng pơ-ơnah kơđòng pơtrŭn pơbièr drơi. Kơyoa buơl guñu rơŭ thu jrùh yơu bơnga rơ̆.
10 E o rico deve orgulhar-se se passar a viver em condição humilde, porque passará como a flor do campo.
11 Tŭ ia-hơrơi đì tơgồ, kơc̆rà tơbiă joa pơđiă kluơĭ, ngă tơ rơ̆ thu, bơnga jrùh, pơnuaĭ mơkrư làn-lơhiă abih. Mơnih mơda gơn-hư̆p kŭng rơŭ thu jrùh yơu nư̆n rơi lăm tơgrơ̆ bruă drơi ngă.
11 Pois o sol se levanta, traz o calor e seca a planta; cai então a sua flor, e é destruída a beleza da sua aparência. Da mesma forma o rico murchará em meio aos seus afazeres.
12 Lơngai-pơtuah tơ mơnih kŏng-anòng pơnuaĭ pơlòng gleh-glăr, kơyoa hơdơi tŭ kŏng jai pơnuaĭ pơlòng gleh-glăr bơjơ, buơl guñu rơŭ đồ-mă hũ kơlmu-pơtau pơnuaĭ hơdiŭ bloh Yàng Pô Lơngì hũ pơguăn brơi tơ du mơnih duh-rơnăm Pô.
12 Feliz é o homem que persevera na provação, porque depois de aprovado receberá a coroa da vida que Deus prometeu aos que o amam.
13 Lăm tŭ kơđòng pơluơ-ơñiai, juơi aràng sơi đờm: “Dơlhă kơđòng Yàng Pô Lơngì pơluơ-ơñiai”; kơyoa Yàng Pô Lơngì 'buh rơgơi kơđòng pơnuaĭ mơsak-jơhà lơi pơluơ-ơñiai jiơ̆ng, sơ̆ng rùp-phŭn Pô kŭng 'buh pơluơ-ơñiai aràng sơi.
13 Quando alguém for tentado, jamais deverá dizer: "Estou sendo tentado por Deus". Pois Deus não pode ser tentado pelo mal, e a ninguém tenta.
14 Bloh aràng kơđòng pơluơ-ơñiai la kơyoa rùp-phŭn pơnuaĭ hàm-khiăng sơŭ-jơhà drơi pơsŭt-pơđăr sơ̆ng pơluơ-pơsờh.
14 Cada um, porém, é tentado pela própria cobiça, sendo por esta arrastado e seduzido.
15 Pơnuaĭ hàm-khiăng sơŭ-jơhà ba truh glài-sơnoh; glài-sơnoh hũ wĭl-tơ̆l ba truh pơnuaĭ mơtai.
15 Então a cobiça, tendo engravidado, dá à luz o pecado; e o pecado, após ter-se consumado, gera a morte.
16 Ơ buơl adơi-ai uơ̆n-rơnăm, juơi luơi kơđòng pơluơ pơ̆ng-gơla.
16 Meus amados irmãos, não se deixem enganar.
17 Tơgrơ̆ pơnuaĭ anĭt-brơi-soh siàm-mơkrư găm sơ̆ng tơgrơ̆ pơnuaĭ brơi-soh wĭl-tơ̆l la truh mư̆ng anih glòng, sơ̆ng kơyoa mư̆ng Ama pơnuaĭ sơrdah brơi trŭn. Lăm Pô 'buh hũ pơnuaĭ pơsơlih, kŭng 'buh hũ bơngă pơnuaĭ pơsơlih lơi.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito vêm do alto, descendo do Pai das luzes, que não muda como sombras inconstantes.
18 Tui hơtai-khiăng Pô, Pô hũ angui Pơnuaĭ pơnuaĭ-tơpă bloh pơjiơ̆ng tơbiă buơl gudrơi, tô buơl gudrơi tơbiă jiơ̆ng yơu sa jơi boh akŏ thŭn lăm abih tơgrơ̆ jơi-phơ̆n Pô hũ c̆rơ̆ng-tơbiă.
18 Por sua decisão ele nos gerou pela palavra da verdade, para que sejamos como que os primeiros frutos de tudo o que ele criou.
19 Ơ buơl adơi-ai uơ̆n-rơnăm, buơl adơi-ai păl thơu pơnuaĭ ni: Yàu aràng păl sơmăr păng, juơi sơmăr đờm, sơ̆ng juơi sơmăr anok hơtai,
19 Meus amados irmãos, tenham isto em mente: Sejam todos prontos para ouvir, tardios para falar e tardios para irar-se,
20 kơyoa tŭ anok hơtai, anà mơnih 'buh ngă jiơ̆ng pơnuaĭ rĭng-tơpă Yàng Pô Lơngì.
20 pois a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 Yơu nư̆n, suă prah bĕ klàh mư̆ng buơl adơi-ai tơgrơ̆ pơnuaĭ sơŭ-sơnoh sơ̆ng tơgrơ̆ pơnuaĭ hơgĕ mơsak-jơhà dò wơ̆, mă hơtai-hơtiàn lơnguh-siàm đồ-mă Pơnuaĭ hũ pla lăm buơl adơi-ai, la pơnuaĭ hũ rơgơi dŏng-pơklàh bơngă-joa buơl adơi-ai.
21 Portanto, livrem-se de toda impureza moral e da maldade que prevalece, e aceitem humildemente a palavra implantada em vocês, a qual é poderosa para salvá-los.
22 Ngă bĕ tui Pơnuaĭ Yàng, juơi sơnư̆ng mĭn păng soh la tơ̆l bloh pơ̆ng-gơla rùp-phŭn drơi.
22 Sejam praticantes da palavra, e não apenas ouvintes, enganando-se a si mesmos.
23 Kơyoa yah mơnih lơi păng Pơnuaĭ Yàng bloh 'buh ngă tui, nư̆n mơhiơ̆ yơu mơnih dih c̆ơ 'bò mơta drơi lăm krơh,
23 Aquele que ouve a palavra, mas não a põe em prática, é semelhante a um homem que olha a sua face num espelho
24 c̆ơ 'buh bơjơ bloh nư̆n nau, sơ̆ng wơ̆rglai mư 'bò mơta drơi hơyơu lơi.
24 e, depois de olhar para si mesmo, sai e logo esquece a sua aparência.
25 Bloh mơnih lơi c̆ơ-sơnư̆ng nĭ-nùn pơnuaĭ adăt-adia wĭl-tơ̆l ni, la pơnuaĭ adăt-adia ba truh pơnuaĭ akŏ-lơhuai tơkai-lơnàng, sơ̆ng kơjăp hơtai-hơtiàn c̆ơ-sơnư̆ng nĭ-nùn, 'buh iơŭ la mơnih păng bloh nư̆n wơ̆rglai thĭt, bloh la mơnih ngă tui tơgrơ̆ pơnuaĭ adăt-adia pơto-pơđăr, nư̆n mơnih nư̆n rơŭ duah hũ pơnuaĭ lơngai-pơtuah lăm tơgrơ̆ bruă drơi ngă.
25 Mas o homem que observa atentamente a lei perfeita que traz a liberdade, e persevera na prática dessa lei, não esquecendo o que ouviu mas praticando-o, será feliz naquilo que fizer.
26 Yah aràng sơi sơnư̆ng drơi la mơnih păng-tui Yàng, bloh 'buh apăn-pơkơŭ dơlah drơi, nư̆n la pơ̆ng-gơla hơtai-hơtiàn rùp-phŭn drơi wơ̆, bruă păng-tui Yàng yơu nư̆n la 'buh kwơ-màng hơgĕ.
26 Se alguém se considera religioso, mas não refreia a sua língua, engana-se a si mesmo. Sua religião não tem valor algum!
27 Pơnuaĭ păng-tui jơlàn duh-dơlbăt sơc̆ih-sri, 'buh sơŭ-sơnoh tơ anaŭ Yàng Pô Lơngì, Ama buơl gudrơi, la: c̆uă-rơwăng mơnih anà lơ-ời, mơnih kơmơi bơdrau lăm tŭ buơl guñu păp pơnuaĭ siơŭ-kơđòng, sơ̆ng gàr-rơmiă rùp-phŭn drơi klàh mư̆ng pơnuaĭ sơŭ-brơŭ dun-ya.
27 A religião que Deus, o nosso Pai aceita como pura e imaculada é esta: cuidar dos órfãos e das viúvas em suas dificuldades e não se deixar corromper pelo mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.