Tiago 1
Chru (CJE) vs ARIB
1 Jakơ, mơnih hơlŭn-hơlă Yàng Pô Lơngì sơ̆ng Yàng Jêsu Krist, pơyoa tơ sa-pluh dua jơi-pơtiàn dò hơdiŭ kơprah-kơprĭng tơgrơ̆ anih. Lơkơu buơl adơi-ai hũ lơngai-sờh pràn khăng.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos da Dispersão, saúde.
2 Ơ buơl adơi-ai dơlhă, tŭ buơl adơi-ai păp lô pơnuaĭ pơlòng gleh-glăr tơbiă truh, yòng buơl adơi-ai c̆ơ bĕ abih tơgrơ̆ pơnuaĭ nư̆n yơu la pơnuaĭ sờh-sài wĭl-tơ̆l.
2 Meus irmãos, tende por motivo de grande gozo o passardes por várias provações,
3 Kơyoa thơu lài pơnuaĭ lòng pơnuaĭ păng-tui buơl adơi-ai rơŭ ngă tơbiă hơtai-hơtiàn kŏng ă-ư̆n.
3 sabendo que a aprovação da vossa fé produz a perseverança;
4 Bloh hơtai-hơtiàn kŏng ă-ư̆n păl ngă wĭl-tơ̆l bruă ñu, tô rùp-phŭn buơl adơi-ai hũ prŏng lăm Yàng sơ̆ng tơbiă jiơ̆ng wĭl-tơ̆l, 'buh siơŭ-kơđòng pơnuaĭ hơgĕ.
4 e a perseverança tenha a sua obra perfeita, para que sejais perfeitos e completos, não faltando em coisa alguma.
5 Yah aràng sơi lăm buơl adơi-ai siơŭ pơnuaĭ jak-khờh, mơnih nư̆n yòng lơkơu bĕ sơ̆ng Yàng Pô Lơngì, nư̆n Pô rơŭ brơi. Kơyoa Yàng Pô Lơngì la Pô sơrmah-siàm hơtai-hơtiàn brơi dơlah-dơlài tơ tơgrơ̆ mơnih, 'buh puaĭ 'buah aràng sơi.
5 Ora, se algum de vós tem falta de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e não censura, e ser-lhe-á dada.
6 Bloh mơnih nư̆n păl mă pơnuaĭ păng-tui bloh iơu-lài, juơi sơnư̆ng-bơngoàn pah-koh wĭ-wơ̆, kơyoa mơnih jiăng sơnư̆ng-bơngoàn pah-koh wĭ-wơ̆ nư̆n mơhiơ̆ yơu rơyà ia-tơsì, kơđòng rơbù blùh đì-đì trŭn-trŭn sơ̆ng ba pơđuaĭ anih ni anih dih.
6 Peça-a, porém, com fé, não duvidando; pois aquele que duvida é semelhante à onda do mar, que é sublevada e agitada pelo vento.
7 Mơnih yơu nư̆n juơi sơnư̆ng lài drơi rơŭ đồ-mă hũ pơnuaĭ hơgĕ mư̆ng Yàng,
7 Não pense tal homem que receberá do Senhor alguma coisa,
8 kơyoa nư̆n la mơnih dua hơtai-hơtiàn, jiăng pơsơlih, 'buh ngă-nìn jiơ̆ng lăm tơgrơ̆ bruă drơi ngă.
8 homem vacilante que é, e inconstante em todos os seus caminhos.
9 Buơl adơi-ai lơi siơŭ rơ'bah, pơglòng-rùp bĕ mư̆ng pơ-ơnah màng-glòng drơi.
9 Mas o irmão de condição humilde glorie-se na sua exaltação,
10 Mơnih mơda gơn-hư̆p kŭng pơglòng-rùp bĕ mư̆ng pơ-ơnah kơđòng pơtrŭn pơbièr drơi. Kơyoa buơl guñu rơŭ thu jrùh yơu bơnga rơ̆.
10 e o rico no seu abatimento; porque ele passará como a flor da erva.
11 Tŭ ia-hơrơi đì tơgồ, kơc̆rà tơbiă joa pơđiă kluơĭ, ngă tơ rơ̆ thu, bơnga jrùh, pơnuaĭ mơkrư làn-lơhiă abih. Mơnih mơda gơn-hư̆p kŭng rơŭ thu jrùh yơu nư̆n rơi lăm tơgrơ̆ bruă drơi ngă.
11 Pois o sol se levanta em seu ardor e faz secar a erva; a sua flor cai e a beleza do seu aspecto perece; assim murchará também o rico em seus caminhos.
12 Lơngai-pơtuah tơ mơnih kŏng-anòng pơnuaĭ pơlòng gleh-glăr, kơyoa hơdơi tŭ kŏng jai pơnuaĭ pơlòng gleh-glăr bơjơ, buơl guñu rơŭ đồ-mă hũ kơlmu-pơtau pơnuaĭ hơdiŭ bloh Yàng Pô Lơngì hũ pơguăn brơi tơ du mơnih duh-rơnăm Pô.
12 Bem-aventurado o homem que suporta a provação; porque, depois de aprovado, receberá a coroa da vida, que o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Lăm tŭ kơđòng pơluơ-ơñiai, juơi aràng sơi đờm: “Dơlhă kơđòng Yàng Pô Lơngì pơluơ-ơñiai”; kơyoa Yàng Pô Lơngì 'buh rơgơi kơđòng pơnuaĭ mơsak-jơhà lơi pơluơ-ơñiai jiơ̆ng, sơ̆ng rùp-phŭn Pô kŭng 'buh pơluơ-ơñiai aràng sơi.
13 Ninguém, sendo tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele a ninguém tenta.
14 Bloh aràng kơđòng pơluơ-ơñiai la kơyoa rùp-phŭn pơnuaĭ hàm-khiăng sơŭ-jơhà drơi pơsŭt-pơđăr sơ̆ng pơluơ-pơsờh.
14 Cada um, porém, é tentado, quando atraído e engodado pela sua própria concupiscência;
15 Pơnuaĭ hàm-khiăng sơŭ-jơhà ba truh glài-sơnoh; glài-sơnoh hũ wĭl-tơ̆l ba truh pơnuaĭ mơtai.
15 então a concupiscência, havendo concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, sendo consumado, gera a morte.
16 Ơ buơl adơi-ai uơ̆n-rơnăm, juơi luơi kơđòng pơluơ pơ̆ng-gơla.
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 Tơgrơ̆ pơnuaĭ anĭt-brơi-soh siàm-mơkrư găm sơ̆ng tơgrơ̆ pơnuaĭ brơi-soh wĭl-tơ̆l la truh mư̆ng anih glòng, sơ̆ng kơyoa mư̆ng Ama pơnuaĭ sơrdah brơi trŭn. Lăm Pô 'buh hũ pơnuaĭ pơsơlih, kŭng 'buh hũ bơngă pơnuaĭ pơsơlih lơi.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito vêm do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não há mudança nem sombra de variação.
18 Tui hơtai-khiăng Pô, Pô hũ angui Pơnuaĭ pơnuaĭ-tơpă bloh pơjiơ̆ng tơbiă buơl gudrơi, tô buơl gudrơi tơbiă jiơ̆ng yơu sa jơi boh akŏ thŭn lăm abih tơgrơ̆ jơi-phơ̆n Pô hũ c̆rơ̆ng-tơbiă.
18 Segundo a sua própria vontade, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 Ơ buơl adơi-ai uơ̆n-rơnăm, buơl adơi-ai păl thơu pơnuaĭ ni: Yàu aràng păl sơmăr păng, juơi sơmăr đờm, sơ̆ng juơi sơmăr anok hơtai,
19 Sabei isto, meus amados irmãos: Todo homem seja pronto para ouvir, tardio para falar e tardio para se irar.
20 kơyoa tŭ anok hơtai, anà mơnih 'buh ngă jiơ̆ng pơnuaĭ rĭng-tơpă Yàng Pô Lơngì.
20 Porque a ira do homem não opera a justiça de Deus.
21 Yơu nư̆n, suă prah bĕ klàh mư̆ng buơl adơi-ai tơgrơ̆ pơnuaĭ sơŭ-sơnoh sơ̆ng tơgrơ̆ pơnuaĭ hơgĕ mơsak-jơhà dò wơ̆, mă hơtai-hơtiàn lơnguh-siàm đồ-mă Pơnuaĭ hũ pla lăm buơl adơi-ai, la pơnuaĭ hũ rơgơi dŏng-pơklàh bơngă-joa buơl adơi-ai.
21 Pelo que, despojando-vos de toda sorte de imundícia e de todo vestígio do mal, recebei com mansidão a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar as vossas almas.
22 Ngă bĕ tui Pơnuaĭ Yàng, juơi sơnư̆ng mĭn păng soh la tơ̆l bloh pơ̆ng-gơla rùp-phŭn drơi.
22 E sede cumpridores da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Kơyoa yah mơnih lơi păng Pơnuaĭ Yàng bloh 'buh ngă tui, nư̆n mơhiơ̆ yơu mơnih dih c̆ơ 'bò mơta drơi lăm krơh,
23 Pois se alguém é ouvinte da palavra e não cumpridor, é semelhante a um homem que contempla no espelho o seu rosto natural;
24 c̆ơ 'buh bơjơ bloh nư̆n nau, sơ̆ng wơ̆rglai mư 'bò mơta drơi hơyơu lơi.
24 porque se contempla a si mesmo e vai-se, e logo se esquece de como era.
25 Bloh mơnih lơi c̆ơ-sơnư̆ng nĭ-nùn pơnuaĭ adăt-adia wĭl-tơ̆l ni, la pơnuaĭ adăt-adia ba truh pơnuaĭ akŏ-lơhuai tơkai-lơnàng, sơ̆ng kơjăp hơtai-hơtiàn c̆ơ-sơnư̆ng nĭ-nùn, 'buh iơŭ la mơnih păng bloh nư̆n wơ̆rglai thĭt, bloh la mơnih ngă tui tơgrơ̆ pơnuaĭ adăt-adia pơto-pơđăr, nư̆n mơnih nư̆n rơŭ duah hũ pơnuaĭ lơngai-pơtuah lăm tơgrơ̆ bruă drơi ngă.
25 Entretanto aquele que atenta bem para a lei perfeita, a da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte esquecido, mas executor da obra, este será bem-aventurado no que fizer.
26 Yah aràng sơi sơnư̆ng drơi la mơnih păng-tui Yàng, bloh 'buh apăn-pơkơŭ dơlah drơi, nư̆n la pơ̆ng-gơla hơtai-hơtiàn rùp-phŭn drơi wơ̆, bruă păng-tui Yàng yơu nư̆n la 'buh kwơ-màng hơgĕ.
26 Se alguém cuida ser religioso e não refreia a sua língua, mas engana o seu coração, a sua religião é vã.
27 Pơnuaĭ păng-tui jơlàn duh-dơlbăt sơc̆ih-sri, 'buh sơŭ-sơnoh tơ anaŭ Yàng Pô Lơngì, Ama buơl gudrơi, la: c̆uă-rơwăng mơnih anà lơ-ời, mơnih kơmơi bơdrau lăm tŭ buơl guñu păp pơnuaĭ siơŭ-kơđòng, sơ̆ng gàr-rơmiă rùp-phŭn drơi klàh mư̆ng pơnuaĭ sơŭ-brơŭ dun-ya.
27 A religião pura e imaculada diante de nosso Deus e Pai é esta: Visitar os órfãos e as viúvas nas suas aflições e guardar-se isento da corrupção do mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.