Tiago 1

Chru (CJE) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jakơ, mơnih hơlŭn-hơlă Yàng Pô Lơngì sơ̆ng Yàng Jêsu Krist, pơyoa tơ sa-pluh dua jơi-pơtiàn dò hơdiŭ kơprah-kơprĭng tơgrơ̆ anih. Lơkơu buơl adơi-ai hũ lơngai-sờh pràn khăng.
1 Tiago, servo de Deus, e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que andam dispersas, saúde.
2 Ơ buơl adơi-ai dơlhă, tŭ buơl adơi-ai păp lô pơnuaĭ pơlòng gleh-glăr tơbiă truh, yòng buơl adơi-ai c̆ơ bĕ abih tơgrơ̆ pơnuaĭ nư̆n yơu la pơnuaĭ sờh-sài wĭl-tơ̆l.
2 Meus irmãos, tende grande gozo quando cairdes em várias tentações;
3 Kơyoa thơu lài pơnuaĭ lòng pơnuaĭ păng-tui buơl adơi-ai rơŭ ngă tơbiă hơtai-hơtiàn kŏng ă-ư̆n.
3 Sabendo que a prova da vossa fé opera a paciência.
4 Bloh hơtai-hơtiàn kŏng ă-ư̆n păl ngă wĭl-tơ̆l bruă ñu, tô rùp-phŭn buơl adơi-ai hũ prŏng lăm Yàng sơ̆ng tơbiă jiơ̆ng wĭl-tơ̆l, 'buh siơŭ-kơđòng pơnuaĭ hơgĕ.
4 Tenha, porém, a paciência a sua obra perfeita, para que sejais perfeitos e completos, sem faltar em coisa alguma.
5 Yah aràng sơi lăm buơl adơi-ai siơŭ pơnuaĭ jak-khờh, mơnih nư̆n yòng lơkơu bĕ sơ̆ng Yàng Pô Lơngì, nư̆n Pô rơŭ brơi. Kơyoa Yàng Pô Lơngì la Pô sơrmah-siàm hơtai-hơtiàn brơi dơlah-dơlài tơ tơgrơ̆ mơnih, 'buh puaĭ 'buah aràng sơi.
5 E, se algum de vós tem falta de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente, e o não lança em rosto, e ser-lhe-á dada.
6 Bloh mơnih nư̆n păl mă pơnuaĭ păng-tui bloh iơu-lài, juơi sơnư̆ng-bơngoàn pah-koh wĭ-wơ̆, kơyoa mơnih jiăng sơnư̆ng-bơngoàn pah-koh wĭ-wơ̆ nư̆n mơhiơ̆ yơu rơyà ia-tơsì, kơđòng rơbù blùh đì-đì trŭn-trŭn sơ̆ng ba pơđuaĭ anih ni anih dih.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; porque o que duvida é semelhante à onda do mar, que é levada pelo vento, e lançada de uma para outra parte.
7 Mơnih yơu nư̆n juơi sơnư̆ng lài drơi rơŭ đồ-mă hũ pơnuaĭ hơgĕ mư̆ng Yàng,
7 Não pense tal homem que receberá do Senhor alguma coisa.
8 kơyoa nư̆n la mơnih dua hơtai-hơtiàn, jiăng pơsơlih, 'buh ngă-nìn jiơ̆ng lăm tơgrơ̆ bruă drơi ngă.
8 O homem de coração dobre é inconstante em todos os seus caminhos.
9 Buơl adơi-ai lơi siơŭ rơ'bah, pơglòng-rùp bĕ mư̆ng pơ-ơnah màng-glòng drơi.
9 Mas glorie-se o irmão abatido na sua exaltação,
10 Mơnih mơda gơn-hư̆p kŭng pơglòng-rùp bĕ mư̆ng pơ-ơnah kơđòng pơtrŭn pơbièr drơi. Kơyoa buơl guñu rơŭ thu jrùh yơu bơnga rơ̆.
10 E o rico em seu abatimento; porque ele passará como a flor da erva.
11 Tŭ ia-hơrơi đì tơgồ, kơc̆rà tơbiă joa pơđiă kluơĭ, ngă tơ rơ̆ thu, bơnga jrùh, pơnuaĭ mơkrư làn-lơhiă abih. Mơnih mơda gơn-hư̆p kŭng rơŭ thu jrùh yơu nư̆n rơi lăm tơgrơ̆ bruă drơi ngă.
11 Porque sai o sol com ardor, e a erva seca, e a sua flor cai, e a formosa aparência do seu aspecto perece; assim se murchará também o rico em seus caminhos.
12 Lơngai-pơtuah tơ mơnih kŏng-anòng pơnuaĭ pơlòng gleh-glăr, kơyoa hơdơi tŭ kŏng jai pơnuaĭ pơlòng gleh-glăr bơjơ, buơl guñu rơŭ đồ-mă hũ kơlmu-pơtau pơnuaĭ hơdiŭ bloh Yàng Pô Lơngì hũ pơguăn brơi tơ du mơnih duh-rơnăm Pô.
12 Bem-aventurado o homem que sofre a tentação; porque, quando for provado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor tem prometido aos que o amam.
13 Lăm tŭ kơđòng pơluơ-ơñiai, juơi aràng sơi đờm: “Dơlhă kơđòng Yàng Pô Lơngì pơluơ-ơñiai”; kơyoa Yàng Pô Lơngì 'buh rơgơi kơđòng pơnuaĭ mơsak-jơhà lơi pơluơ-ơñiai jiơ̆ng, sơ̆ng rùp-phŭn Pô kŭng 'buh pơluơ-ơñiai aràng sơi.
13 Ninguém, sendo tentado, diga: De Deus sou tentado; porque Deus não pode ser tentado pelo mal, e a ninguém tenta.
14 Bloh aràng kơđòng pơluơ-ơñiai la kơyoa rùp-phŭn pơnuaĭ hàm-khiăng sơŭ-jơhà drơi pơsŭt-pơđăr sơ̆ng pơluơ-pơsờh.
14 Mas cada um é tentado, quando atraído e engodado pela sua própria concupiscência.
15 Pơnuaĭ hàm-khiăng sơŭ-jơhà ba truh glài-sơnoh; glài-sơnoh hũ wĭl-tơ̆l ba truh pơnuaĭ mơtai.
15 Depois, havendo a concupiscência concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, sendo consumado, gera a morte.
16 Ơ buơl adơi-ai uơ̆n-rơnăm, juơi luơi kơđòng pơluơ pơ̆ng-gơla.
16 Não erreis, meus amados irmãos.
17 Tơgrơ̆ pơnuaĭ anĭt-brơi-soh siàm-mơkrư găm sơ̆ng tơgrơ̆ pơnuaĭ brơi-soh wĭl-tơ̆l la truh mư̆ng anih glòng, sơ̆ng kơyoa mư̆ng Ama pơnuaĭ sơrdah brơi trŭn. Lăm Pô 'buh hũ pơnuaĭ pơsơlih, kŭng 'buh hũ bơngă pơnuaĭ pơsơlih lơi.
17 Toda a boa dádiva e todo o dom perfeito vem do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não há mudança nem sombra de variação.
18 Tui hơtai-khiăng Pô, Pô hũ angui Pơnuaĭ pơnuaĭ-tơpă bloh pơjiơ̆ng tơbiă buơl gudrơi, tô buơl gudrơi tơbiă jiơ̆ng yơu sa jơi boh akŏ thŭn lăm abih tơgrơ̆ jơi-phơ̆n Pô hũ c̆rơ̆ng-tơbiă.
18 Segundo a sua vontade, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como primícias das suas criaturas.
19 Ơ buơl adơi-ai uơ̆n-rơnăm, buơl adơi-ai păl thơu pơnuaĭ ni: Yàu aràng păl sơmăr păng, juơi sơmăr đờm, sơ̆ng juơi sơmăr anok hơtai,
19 Portanto, meus amados irmãos, todo o homem seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 kơyoa tŭ anok hơtai, anà mơnih 'buh ngă jiơ̆ng pơnuaĭ rĭng-tơpă Yàng Pô Lơngì.
20 Porque a ira do homem não opera a justiça de Deus.
21 Yơu nư̆n, suă prah bĕ klàh mư̆ng buơl adơi-ai tơgrơ̆ pơnuaĭ sơŭ-sơnoh sơ̆ng tơgrơ̆ pơnuaĭ hơgĕ mơsak-jơhà dò wơ̆, mă hơtai-hơtiàn lơnguh-siàm đồ-mă Pơnuaĭ hũ pla lăm buơl adơi-ai, la pơnuaĭ hũ rơgơi dŏng-pơklàh bơngă-joa buơl adơi-ai.
21 Por isso, rejeitando toda a imundícia e superfluidade de malícia, recebei com mansidão a palavra em vós enxertada, a qual pode salvar as vossas almas.
22 Ngă bĕ tui Pơnuaĭ Yàng, juơi sơnư̆ng mĭn păng soh la tơ̆l bloh pơ̆ng-gơla rùp-phŭn drơi.
22 E sede cumpridores da palavra, e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Kơyoa yah mơnih lơi păng Pơnuaĭ Yàng bloh 'buh ngă tui, nư̆n mơhiơ̆ yơu mơnih dih c̆ơ 'bò mơta drơi lăm krơh,
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra, e não cumpridor, é semelhante ao homem que contempla ao espelho o seu rosto natural;
24 c̆ơ 'buh bơjơ bloh nư̆n nau, sơ̆ng wơ̆rglai mư 'bò mơta drơi hơyơu lơi.
24 Porque se contempla a si mesmo, e vai-se, e logo se esquece de como era.
25 Bloh mơnih lơi c̆ơ-sơnư̆ng nĭ-nùn pơnuaĭ adăt-adia wĭl-tơ̆l ni, la pơnuaĭ adăt-adia ba truh pơnuaĭ akŏ-lơhuai tơkai-lơnàng, sơ̆ng kơjăp hơtai-hơtiàn c̆ơ-sơnư̆ng nĭ-nùn, 'buh iơŭ la mơnih păng bloh nư̆n wơ̆rglai thĭt, bloh la mơnih ngă tui tơgrơ̆ pơnuaĭ adăt-adia pơto-pơđăr, nư̆n mơnih nư̆n rơŭ duah hũ pơnuaĭ lơngai-pơtuah lăm tơgrơ̆ bruă drơi ngă.
25 Aquele, porém, que atenta bem para a lei perfeita da liberdade, e nisso persevera, não sendo ouvinte esquecediço, mas fazedor da obra, este tal será bem-aventurado no seu feito.
26 Yah aràng sơi sơnư̆ng drơi la mơnih păng-tui Yàng, bloh 'buh apăn-pơkơŭ dơlah drơi, nư̆n la pơ̆ng-gơla hơtai-hơtiàn rùp-phŭn drơi wơ̆, bruă păng-tui Yàng yơu nư̆n la 'buh kwơ-màng hơgĕ.
26 Se alguém entre vós cuida ser religioso, e não refreia a sua língua, antes engana o seu coração, a religião desse é vã.
27 Pơnuaĭ păng-tui jơlàn duh-dơlbăt sơc̆ih-sri, 'buh sơŭ-sơnoh tơ anaŭ Yàng Pô Lơngì, Ama buơl gudrơi, la: c̆uă-rơwăng mơnih anà lơ-ời, mơnih kơmơi bơdrau lăm tŭ buơl guñu păp pơnuaĭ siơŭ-kơđòng, sơ̆ng gàr-rơmiă rùp-phŭn drơi klàh mư̆ng pơnuaĭ sơŭ-brơŭ dun-ya.
27 A religião pura e imaculada para com Deus e Pai, é esta: Visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações, e guardar-se da corrupção do mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.