Tiago 1

Chru (CJE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jakơ, mơnih hơlŭn-hơlă Yàng Pô Lơngì sơ̆ng Yàng Jêsu Krist, pơyoa tơ sa-pluh dua jơi-pơtiàn dò hơdiŭ kơprah-kơprĭng tơgrơ̆ anih. Lơkơu buơl adơi-ai hũ lơngai-sờh pràn khăng.
1 Eu, Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, envio saudações a todo o povo de Deus espalhado pelo mundo inteiro.
2 Ơ buơl adơi-ai dơlhă, tŭ buơl adơi-ai păp lô pơnuaĭ pơlòng gleh-glăr tơbiă truh, yòng buơl adơi-ai c̆ơ bĕ abih tơgrơ̆ pơnuaĭ nư̆n yơu la pơnuaĭ sờh-sài wĭl-tơ̆l.
2 Meus irmãos, sintam-se felizes quando passarem por todo tipo de aflições.
3 Kơyoa thơu lài pơnuaĭ lòng pơnuaĭ păng-tui buơl adơi-ai rơŭ ngă tơbiă hơtai-hơtiàn kŏng ă-ư̆n.
3 Pois vocês sabem que, quando a sua fé vence essas provações, ela produz perseverança.
4 Bloh hơtai-hơtiàn kŏng ă-ư̆n păl ngă wĭl-tơ̆l bruă ñu, tô rùp-phŭn buơl adơi-ai hũ prŏng lăm Yàng sơ̆ng tơbiă jiơ̆ng wĭl-tơ̆l, 'buh siơŭ-kơđòng pơnuaĭ hơgĕ.
4 Que essa perseverança seja perfeita a fim de que vocês sejam maduros e corretos, não falhando em nada!
5 Yah aràng sơi lăm buơl adơi-ai siơŭ pơnuaĭ jak-khờh, mơnih nư̆n yòng lơkơu bĕ sơ̆ng Yàng Pô Lơngì, nư̆n Pô rơŭ brơi. Kơyoa Yàng Pô Lơngì la Pô sơrmah-siàm hơtai-hơtiàn brơi dơlah-dơlài tơ tơgrơ̆ mơnih, 'buh puaĭ 'buah aràng sơi.
5 Mas, se alguém tem falta de sabedoria, peça a Deus, e ele a dará porque é generoso e dá com bondade a todos.
6 Bloh mơnih nư̆n păl mă pơnuaĭ păng-tui bloh iơu-lài, juơi sơnư̆ng-bơngoàn pah-koh wĭ-wơ̆, kơyoa mơnih jiăng sơnư̆ng-bơngoàn pah-koh wĭ-wơ̆ nư̆n mơhiơ̆ yơu rơyà ia-tơsì, kơđòng rơbù blùh đì-đì trŭn-trŭn sơ̆ng ba pơđuaĭ anih ni anih dih.
6 Porém peçam com fé e não duvidem de modo nenhum, pois quem duvida é como as ondas do mar, que o vento leva de um lado para o outro.
7 Mơnih yơu nư̆n juơi sơnư̆ng lài drơi rơŭ đồ-mă hũ pơnuaĭ hơgĕ mư̆ng Yàng,
7 Quem é assim não pense que vai receber alguma coisa do Senhor,
8 kơyoa nư̆n la mơnih dua hơtai-hơtiàn, jiăng pơsơlih, 'buh ngă-nìn jiơ̆ng lăm tơgrơ̆ bruă drơi ngă.
8 pois não tem firmeza e nunca sabe o que deve fazer.
9 Buơl adơi-ai lơi siơŭ rơ'bah, pơglòng-rùp bĕ mư̆ng pơ-ơnah màng-glòng drơi.
9 O irmão que é pobre deve ficar contente quando Deus faz com que melhore de vida;
10 Mơnih mơda gơn-hư̆p kŭng pơglòng-rùp bĕ mư̆ng pơ-ơnah kơđòng pơtrŭn pơbièr drơi. Kơyoa buơl guñu rơŭ thu jrùh yơu bơnga rơ̆.
10 e quem é rico deve sentir o mesmo quando Deus faz com que piore de vida. Pois quem é rico desaparecerá como a flor da erva do campo.
11 Tŭ ia-hơrơi đì tơgồ, kơc̆rà tơbiă joa pơđiă kluơĭ, ngă tơ rơ̆ thu, bơnga jrùh, pơnuaĭ mơkrư làn-lơhiă abih. Mơnih mơda gơn-hư̆p kŭng rơŭ thu jrùh yơu nư̆n rơi lăm tơgrơ̆ bruă drơi ngă.
11 Quando o sol brilha forte, e o seu calor queima a planta, aí a flor cai, e a sua beleza é destruída. Do mesmo modo, quem é rico será destruído no meio dos seus negócios.
12 Lơngai-pơtuah tơ mơnih kŏng-anòng pơnuaĭ pơlòng gleh-glăr, kơyoa hơdơi tŭ kŏng jai pơnuaĭ pơlòng gleh-glăr bơjơ, buơl guñu rơŭ đồ-mă hũ kơlmu-pơtau pơnuaĭ hơdiŭ bloh Yàng Pô Lơngì hũ pơguăn brơi tơ du mơnih duh-rơnăm Pô.
12 Feliz é aquele que nas aflições continua fiel! Porque, depois de sair aprovado dessas aflições, receberá como prêmio a vida que Deus promete aos que o amam.
13 Lăm tŭ kơđòng pơluơ-ơñiai, juơi aràng sơi đờm: “Dơlhă kơđòng Yàng Pô Lơngì pơluơ-ơñiai”; kơyoa Yàng Pô Lơngì 'buh rơgơi kơđòng pơnuaĭ mơsak-jơhà lơi pơluơ-ơñiai jiơ̆ng, sơ̆ng rùp-phŭn Pô kŭng 'buh pơluơ-ơñiai aràng sơi.
13 Quando alguém for tentado, não diga: “Esta tentação vem de Deus.” Pois Deus não pode ser tentado pelo mal e ele mesmo não tenta ninguém.
14 Bloh aràng kơđòng pơluơ-ơñiai la kơyoa rùp-phŭn pơnuaĭ hàm-khiăng sơŭ-jơhà drơi pơsŭt-pơđăr sơ̆ng pơluơ-pơsờh.
14 Mas as pessoas são tentadas quando são atraídas e enganadas pelos seus próprios maus desejos.
15 Pơnuaĭ hàm-khiăng sơŭ-jơhà ba truh glài-sơnoh; glài-sơnoh hũ wĭl-tơ̆l ba truh pơnuaĭ mơtai.
15 Então esses desejos fazem com que o pecado nasça, e o pecado, quando já está maduro, produz a morte.
16 Ơ buơl adơi-ai uơ̆n-rơnăm, juơi luơi kơđòng pơluơ pơ̆ng-gơla.
16 Não se enganem, meus queridos irmãos.
17 Tơgrơ̆ pơnuaĭ anĭt-brơi-soh siàm-mơkrư găm sơ̆ng tơgrơ̆ pơnuaĭ brơi-soh wĭl-tơ̆l la truh mư̆ng anih glòng, sơ̆ng kơyoa mư̆ng Ama pơnuaĭ sơrdah brơi trŭn. Lăm Pô 'buh hũ pơnuaĭ pơsơlih, kŭng 'buh hũ bơngă pơnuaĭ pơsơlih lơi.
17 Tudo de bom que recebemos e tudo o que é perfeito vêm do céu, vêm de Deus, o Criador das luzes do céu. Ele não muda, nem varia de posição, o que causaria a escuridão.
18 Tui hơtai-khiăng Pô, Pô hũ angui Pơnuaĭ pơnuaĭ-tơpă bloh pơjiơ̆ng tơbiă buơl gudrơi, tô buơl gudrơi tơbiă jiơ̆ng yơu sa jơi boh akŏ thŭn lăm abih tơgrơ̆ jơi-phơ̆n Pô hũ c̆rơ̆ng-tơbiă.
18 Pela sua própria vontade ele fez com que nós nascêssemos , por meio da palavra da verdade, a fim de ocuparmos o primeiro lugar entre todas as suas criaturas.
19 Ơ buơl adơi-ai uơ̆n-rơnăm, buơl adơi-ai păl thơu pơnuaĭ ni: Yàu aràng păl sơmăr păng, juơi sơmăr đờm, sơ̆ng juơi sơmăr anok hơtai,
19 Lembrem disto, meus queridos irmãos: cada um esteja pronto para ouvir, mas demore para falar e ficar com raiva.
20 kơyoa tŭ anok hơtai, anà mơnih 'buh ngă jiơ̆ng pơnuaĭ rĭng-tơpă Yàng Pô Lơngì.
20 Porque a raiva humana não produz o que Deus aprova.
21 Yơu nư̆n, suă prah bĕ klàh mư̆ng buơl adơi-ai tơgrơ̆ pơnuaĭ sơŭ-sơnoh sơ̆ng tơgrơ̆ pơnuaĭ hơgĕ mơsak-jơhà dò wơ̆, mă hơtai-hơtiàn lơnguh-siàm đồ-mă Pơnuaĭ hũ pla lăm buơl adơi-ai, la pơnuaĭ hũ rơgơi dŏng-pơklàh bơngă-joa buơl adơi-ai.
21 Portanto, deixem todo costume imoral e toda má conduta. Aceitem com humildade a mensagem que Deus planta no coração de vocês, a qual pode salvá-los.
22 Ngă bĕ tui Pơnuaĭ Yàng, juơi sơnư̆ng mĭn păng soh la tơ̆l bloh pơ̆ng-gơla rùp-phŭn drơi.
22 Não se enganem; não sejam apenas ouvintes dessa mensagem, mas a ponham em prática.
23 Kơyoa yah mơnih lơi păng Pơnuaĭ Yàng bloh 'buh ngă tui, nư̆n mơhiơ̆ yơu mơnih dih c̆ơ 'bò mơta drơi lăm krơh,
23 Porque aquele que ouve a mensagem e não a põe em prática é como uma pessoa que olha no espelho e vê como é.
24 c̆ơ 'buh bơjơ bloh nư̆n nau, sơ̆ng wơ̆rglai mư 'bò mơta drơi hơyơu lơi.
24 Dá uma boa olhada, depois vai embora e logo esquece a sua aparência.
25 Bloh mơnih lơi c̆ơ-sơnư̆ng nĭ-nùn pơnuaĭ adăt-adia wĭl-tơ̆l ni, la pơnuaĭ adăt-adia ba truh pơnuaĭ akŏ-lơhuai tơkai-lơnàng, sơ̆ng kơjăp hơtai-hơtiàn c̆ơ-sơnư̆ng nĭ-nùn, 'buh iơŭ la mơnih păng bloh nư̆n wơ̆rglai thĭt, bloh la mơnih ngă tui tơgrơ̆ pơnuaĭ adăt-adia pơto-pơđăr, nư̆n mơnih nư̆n rơŭ duah hũ pơnuaĭ lơngai-pơtuah lăm tơgrơ̆ bruă drơi ngă.
25 O evangelho é a lei perfeita que dá liberdade às pessoas. Se alguém examina bem essa lei e não a esquece, mas a põe em prática, Deus vai abençoar tudo o que essa pessoa fizer.
26 Yah aràng sơi sơnư̆ng drơi la mơnih păng-tui Yàng, bloh 'buh apăn-pơkơŭ dơlah drơi, nư̆n la pơ̆ng-gơla hơtai-hơtiàn rùp-phŭn drơi wơ̆, bruă păng-tui Yàng yơu nư̆n la 'buh kwơ-màng hơgĕ.
26 Alguém está pensando que é religioso? Se não souber controlar a língua, a sua religião não vale nada, e ele está enganando a si mesmo.
27 Pơnuaĭ păng-tui jơlàn duh-dơlbăt sơc̆ih-sri, 'buh sơŭ-sơnoh tơ anaŭ Yàng Pô Lơngì, Ama buơl gudrơi, la: c̆uă-rơwăng mơnih anà lơ-ời, mơnih kơmơi bơdrau lăm tŭ buơl guñu păp pơnuaĭ siơŭ-kơđòng, sơ̆ng gàr-rơmiă rùp-phŭn drơi klàh mư̆ng pơnuaĭ sơŭ-brơŭ dun-ya.
27 Para Deus, o Pai, a religião pura e verdadeira é esta: ajudar os órfãos e as viúvas nas suas aflições e não se manchar com as coisas más deste mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.