Romanos 9

Chru (CJE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dơlhă đờm tơpă biă lăm Pô Krist, dơlhă 'buh đờm lơ̆r, hơtai-hơtiàn dơlhă kŭng ngă grơh tơ dơlhă lăm Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo,
2 lài dơlhă dơnuh-dơnà biă sơ̆ng pơđì-pơđoa mĭt 'buh pơdơh.
2 que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração.
3 Kơyoa dơlhă lơkơu-khiăng hơgĕ hũ rơgơi rùp-phŭn dơlhă kŏng pơnuaĭ alĕ-aluah sơ̆ng kŏng pơklah-atàh mư̆ng Pô Krist ala tơ buơl adơi-ai, la adơi-ai gơŭ pơtiàn dơlhă tui gah rùp-phàp drah-rơlo,
3 Porque eu mesmo desejaria ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 nư̆n la buơl làng Israel, la buơl làng hũ Yàng Pô Lơngì đồ-mă ngă anà-ròng, hũ brơi pơnuaĭ màng-kơc̆rà, pơnuaĭ pơguăn-pơđoàn, pơnuaĭ adăt-adia, pơnuaĭ duh-dơlbăt, sơ̆ng du pơnuaĭ đờm pơguăn;
4 os quais são israelitas, de quem é a adoção, e a glória, e os pactos, e a promulgação da lei, e o culto, e as promessas;
5 la buơl làng hũ pơjiơ̆ng tơbiă kơyoa mư̆ng du kơi-kŏ pàng-yau, sơ̆ng mư̆ng jơi-pơtiàn ni, tui gah rùp-phàp drah-rơlo, Pô Krist hũ tơbiă rài, la Pô ngŏ glòng rơlau abih tơgrơ̆ mơta, la Yàng Pô Lơngì iơŭ păl biă tô mơyòm-pơglòng rài pơdò rài. Amen.
5 de quem são os patriarcas; e de quem descende o Cristo segundo a carne, o qual é sobre todas as coisas, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Đờm yơu nư̆n 'buh iơŭ la pơnuaĭ Yàng Pô Lơngì hũ tơbiă jiơ̆ng 'buh kwơ-màng. Kơyoa 'buh iơŭ abih tơgrơ̆ mơnih lơi tơbiă mư̆ng Israel nư̆n la mơnih Israel biă.
6 Não que a palavra de Deus haja falhado. Porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Kŭng 'buh iơŭ kơyoa buơl guñu găm sơ̆ng jơi-pơtiàn Abraham bloh abih buơl guñu la anà-tơc̆o Abraham. Bloh, yơu hũ wă: “Nư̆n la kơyoa Isak bloh hã rơŭ hũ sa jơi-pơtiàn angăn tui mơta hã.”
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Pơnuaĭ nư̆n hũ mơblàng la 'buh iơŭ du anà tui pơ-ơnah rùp-phàp drah-rơlo la du anà Yàng Pô Lơngì, bloh la du anà pơnuaĭ đờm pơguăn; jơi-pơtiàn nư̆n ka hũ kơrhia la jơi-pơtiàn biă.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus; mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Biă yơu nư̆n, pơnuaĭ đờm pơguăn la yơu ni: “Thŭn hơdơi, kŭng iơŭ lăm tŭ-hơrơi ni, Kơu rơŭ gài truh wơ̆, sơ̆ng Sara rơŭ hũ sa aràng anà lơkơi.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 'Buh iơŭ mĭn yơu nư̆n soh, tŭ Rebeka kơyoa mư̆ng sa aràng mơnih la Isak, kơi-kŏ pàng-yau buơl gudrơi, bloh hũ mơtiàn dua kŭng yơu nư̆n rơi.
10 E não somente isso, mas também a Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai
11 Dơlhơu tơ tŭ dua aràng anà ka đih apui tơbiă, ka ngă sa pơnuaĭ siàm halài pơnuaĭ mơsak-jơhà lơi — tô păng-rơmiă kơjăp hơtai ngă-nìn Yàng Pô Lơngì lăm pơnuaĭ pơlih-rơwah, 'buh iơŭ tui bruă ngă bloh tui Pô iơu-rơwah —
11 {pois não tendo os gêmeos ainda nascido, nem tendo praticado bem ou mal, para que o propósito de Deus segundo a eleição permanecesse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama},
12 nư̆n mơnih ame hũ pơnuaĭ đờm brơi pơthơu dơlhơu lài: “Mơnih sơ-ai rơŭ duh-bruă tơ mơnih adơi.”
12 foi-lhe dito: O maior servirá o menor.
13 Yơu hũ pơnuaĭ wă: “Kơu rơnăm Jakôp bloh mơbai Esau.”
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e aborreci a Esaú.
14 Yơu nư̆n buơl gudrơi rơŭ đờm hơyơu? Hũ iơŭ Yàng Pô Lơngì 'buh rĭng-tơpă ơu? 'Buh tŭ lơi yơu nư̆n!
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum.
15 Kơyoa Pô hũ đờm sơ̆ng Môise lài:
15 Porque diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia, e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão.
16 Yơu nư̆n, aràng hũ pơlih-rơwah 'buh iơŭ kơyoa hơtai drơi khiăng halài kơyoa đuaĭ duah bloh hũ, bloh la kơyoa Yàng Pô Lơngì rơnăm-anĭt.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus que usa de misericórdia.
17 Kơyoa 'Bồn Bơ-àr Sơc̆ih-Sri kŭng đờm sơ̆ng Pharaôn lài: “Kơu hũ pồ hã đì-tơgồ, la tô angui hã ngă pơnuaĭ ràng-tơbiă gơnăp-gơnuăr Kơu, tô angăn Kơu hũ akhàn-tơbiă lăm abih lơ̆n-tơnah.”
17 Pois diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei: para em ti mostrar o meu poder, e para que seja anunciado o meu nome em toda a terra.
18 Yơu nư̆n, Yàng Pô Lơngì khiăng rơnăm-anĭt aràng sơi nư̆n rơnăm-anĭt, Pô khiăng ngă kră-khăng hơtai-hơtiàn aràng sơi nư̆n ngă.
18 Portanto, tem misericórdia de quem quer, e a quem quer endurece.
19 Yơu nư̆n adơi-ai gơŭ rơŭ tơnia dơlhă lài: “Yah yơu nư̆n kơđa hơgĕ Pô dò puaĭ buah? Kơyoa aràng sơi hũ rơgơi tămdră-wơ̆ sơ̆ng hơtai-khiăng Pô jiơ̆ng?”
19 Dir-me-ás então. Por que se queixa ele ainda? Pois, quem resiste à sua vontade?
20 Bloh, ơ mơnih dih, adơi-ai gơŭ la aràng sơi bloh khĭn tăm-mơsau wơ̆ sơ̆ng Yàng Pô Lơngì? Ngă hơyơu sa phơ̆n angui hũ ngă sơ̆ng lơ̆n-kơliă bloh khĭn đờm sơ̆ng mơnih ngă tơbiă drơi lài: “Kơđa hơgĕ kơi ngă tơbiă dơlhă yơu ni?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Mơnih khờh angui lơ̆n-kơliă bloh 'buh hũ gơnuăr tơ ngŏ lơ̆n-kơliă, tô mư̆ng lăm sa khuk lơ̆n-kơliă bloh ngă tơbiă du phơ̆n angui krơi gơŭ, phơ̆n nư̆n angui lăm bruă c̆ơk-màng, phơ̆n nư̆n angui lăm bruă tìt bơhiàn ơu?
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para uso honroso e outro para uso desonroso?
22 Yàng Pô Lơngì kŭng yơu nư̆n rơi: yah khiăng ràng-tơbiă pơnuaĭ anok-anoa prŏng Pô, sơ̆ng brơi thơu gơnăp-gơnuăr Pô, bloh Pô hũ abih hơtai-hơtiàn kŏng ă-ư̆n du mơnih iơŭ păl tô kŏng pơnuaĭ anok-anoa prŏng, hũ rơc̆ăng lờih tơ pơnuaĭ pơluĭ-pơlơhiă.
22 E que direis, se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Yàng Pô Lơngì kŭng khiăng brơi thơu pơnuaĭ màng-kơc̆rà Pô dơlah-dơlài thơu hơdùm sơ̆ng du mơnih hũ Pô anĭt-rơnăm, la du mơnih bloh Pô hũ rơc̆ăng lờih dơlhơu tô đồ-mă pơnuaĭ màng-kơc̆rà nư̆n.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória,
24 Lăm du mơnih nư̆n hũ rùp-phŭn buơl gudrơi, la du mơnih Pô hũ iơu-rơwah, 'buh iơŭ mĭn mư̆ng lăm buơl làng Juđa, bloh kŭng mư̆ng du buơl làng agàh rơi.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Yơu Pô hũ đờm lăm bơ-àr Ôse lài:
25 Como diz ele também em Oséias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada à que não era amada.
26 “Sơ̆ng tơ anih Kơu đờm sơ̆ng buơl guñu: ‘Buơl guhã 'buh iơŭ la buơl làng Kơu,’
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Mơnih gơnuăr-hwơ̆r Êsai hũ prŏng săp đờm mư̆ng buơl làng Israel lài: “Yah khà anà-tơc̆o Israel lô yơu c̆uah lăm ia-tơsì, nư̆n kŭng mĭn sa pơ-ơnah dò dơlah wơ̆ rơŭ hũ dŏng-pơklàh soh;
27 Também Isaías exclama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 kơyoa Yàng rơŭ sơmăr sơ̆ng nìn-kơjăp biă ngă iơŭ tơpă pơnuaĭ Pô lăm ngŏ lơ̆n.”
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a.
29 Êsai kŭng hũ đờm pơthơu dơlhơu:
29 E como antes dissera Isaías: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, teríamos sido feitos como Sodoma, e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Yơu nư̆n buơl gudrơi rơŭ đờm hơyơu? Du buơl làng agàh 'buh tui duah pơnuaĭ rĭng-tơpă, nư̆n hũ pơnuaĭ rĭng-tơpă, bloh la pơnuaĭ rĭng-tơpă truh kơyoa pơnuaĭ păng-tui.
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas a justiça que vem da fé.
31 Dò buơl làng Israel hũ abih hơtai-hơtiàn gơnàng lăm pơnuaĭ adăt-adia tô tui duah pơnuaĭ rĭng-tơpă, nư̆n 'buh hũ jiơ̆ng, kơyoa 'buh ngă wĭl-tơ̆l pơnuaĭ adăt-adia.
31 Mas Israel, buscando a lei da justiça, não atingiu esta lei.
32 Kơđa hơgĕ yơu nư̆n? Kơyoa buơl guñu 'buh tui duah sơ̆ng pơnuaĭ păng-tui, bloh sơ̆ng bruă ngă. Buơl guñu kơđòng pơtŭp-sơnĕ iơŭ tơ boh pơtơu ngă tô sơnĕ tơkai,
32 Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras; e tropeçaram na pedra de tropeço;
33 yơu pơnuaĭ hũ wă:
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço; e uma rocha de escândalo; e quem nela crer não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.