Romanos 11
Chru (CJE) vs NVT
1 Yơu nư̆n dơlhă yòng tơnia: Yàng Pô Lơngì hũ klà luơi buơl làng Pô ơu? 'Buh tŭ lơi yơu nư̆n! Kơyoa rùp-phŭn dơlhă la mơnih Israel, anà-tơc̆o Abraham, lăm jơi-pơtiàn 'Benjamin.
1 Então pergunto: Deus rejeitou seu povo, a nação de Israel? Claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Yàng Pô Lơngì 'buh tŭ lơi klà luơi buơl làng Pô, la buơl làng bloh Pô hũ thơu dơlhơu. Buơl adơi-ai 'buh thơu 'Bồn Bơ-àr Sơc̆ih-Sri wă hơgĕ mư̆ng bruă Eli ơu? Tŭ iơu-lài sơ̆ng Yàng Pô Lơngì, ñu hũ đờm yă buơl làng Israel lài:
2 Não, Deus não rejeitou seu povo, que conheceu de antemão. Vocês sabem o que as Escrituras dizem a esse respeito? O profeta Elias se queixou a Deus sobre o povo de Israel, dizendo:
3 “Khoai Yàng, buơl guñu hũ pơmơtai du mơnih gơnuăr-hwơ̆r Pô, ngă jơrlơh-tơrlŭng sơbàn duh-dơlbăt Pô. Mĭn dò dơlah wơ̆ sa aràng anà, nư̆n bloh buơl guñu kŭng duah pơmơtai anà rơi.”
3 “Senhor, eles mataram teus profetas e derrubaram teus altares. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
4 Bloh Yàng Pô Lơngì đờm sơđồ wơ̆ sơ̆ng ñu hơyơu lơi? “Kơu hũ pioh tơ Kơu tơjuh rơbơu aràng mơnih lơkơi 'buh tŭ lơi c̆ĕ tơ-ù khoai tơ anaŭ Ba-al.”
4 E vocês se lembram da resposta de Deus? Ele disse: “Ainda tenho outros sete mil que jamais se prostraram diante de Baal”.
5 Hơrơi ni kŭng yơu nư̆n rơi, hũ sa pơ-ơnah dò dơlah wơ̆ tui pơnuaĭ pơlih-rơwah kơyoa pơnuaĭ anĭt-brơi-soh.
5 O mesmo acontece hoje, pois uns poucos do povo de Israel permaneceram fiéis, escolhidos pela graça de Deus.
6 Bloh yah la kơyoa pơnuaĭ anĭt-brơi-soh nư̆n 'buh c̆àng truh bruă ngă tra; yah 'buh ơu nư̆n, pơnuaĭ anĭt-brơi-soh 'buh dò la pơnuaĭ anĭt-brơi-soh tra.
6 E, se a escolha se dá pela graça de Deus, então não se baseia nas obras deles, pois nesse caso a graça deixaria de ser o que verdadeiramente é, ou seja, gratuita e imerecida.
7 Yơu nư̆n la hơyơu? Buơl làng Israel 'buh duah hũ pơnuaĭ buơl guñu tui duah. Du mơnih hũ pơlih-rơwah nư̆n duah hũ, dò du mơnih pơkơ̆n nư̆n tơbiă jiơ̆ng kră-khăng hơtai-hơtiàn,
7 Portanto, a situação é esta: a maioria do povo de Israel não encontrou o que tanto buscava, mas uns poucos, aqueles que Deus havia escolhido, o encontraram, enquanto o coração dos demais foi endurecido.
8 yơu hũ pơnuaĭ wă:
8 Como dizem as Escrituras: “Deus os fez cair em sono profundo. Até hoje, fechou-lhes os olhos para que não vejam, e tapou-lhes os ouvidos para que não ouçam”.
9 Pơtau Đabit kŭng đờm:
9 Da mesma forma, Davi disse: “Que sua mesa farta se transforme em laço, em armadilha que os faça pensar que tudo vai bem. Que seus privilégios os façam tropeçar, e que recebam o que merecem.
10 Lơkơu hơgĕ mơta buơl guñu bồm-mơsrư̆ tô 'buh dò 'buh jiơ̆ng,
10 Que seus olhos se escureçam para que não vejam, e que suas costas fiquem encurvadas para sempre”.
11 Nư̆n dơlhă yòng tơnia: Hũ iơŭ buơl làng Israel sơnĕ tơkai yơu nư̆n tô lơbuh tơ ala ơu? 'Buh tŭ lơi yơu nư̆n! Bloh kơyoa pơnuaĭ buơl guñu ngă glài-sơnoh bloh pơnuaĭ dŏng-pơklàh hũ truh sơ̆ng buơl làng agàh, tô ngă tơ buơl guñu păl oàn tămkơc̆ah.
11 Acaso o povo de Deus tropeçou e caiu sem possibilidade de se levantar? Claro que não! Foram desobedientes e, por isso, Deus tornou a salvação acessível aos gentios, para que seu próprio povo sentisse ciúme.
12 Yah kơyoa pơnuaĭ buơl guñu sơnĕ lơbuh lăm glài-sơnoh hũ ba pơnuaĭ anĭt-brơi-soh dơlah-dơlài tơ dun-ya, sơ̆ng yah pơnuaĭ buơl guñu 'buh pha-jai rơlau hũ ba pơnuaĭ anĭt-brơi-soh dơlah-dơlài tơ du buơl làng agàh, nư̆n tŭ buơl guñu đồ-mă pơnuaĭ anĭt dŏng-pơklàh wĭl-tơ̆l, tŭ nư̆n du pơnuaĭ anĭt-brơi-soh buơl guñu hũ rơŭ dơlah-dơlài rơlau thơu hơdùm!
12 Se os gentios foram enriquecidos porque os israelitas fracassaram ao rejeitar a salvação que Deus lhes oferece, imaginem como será maior a bênção para o mundo quando Israel for plenamente restaurado!
13 Dơlhă đờm sơ̆ng buơl adơi-ai la du mơnih buơl làng agàh: Hơdùm suơi dơlhă dò ngă mơnih tơdi-tơdài tơ buơl làng agàh, dơlhă rơŭ dò ngă sơrdah-kơc̆rà tơ gơnuăr bruă drơi,
13 Dirijo-me especialmente a vocês, gentios. E, uma vez que fui designado apóstolo aos gentios, enfatizo isso
14 lơkơu-khiăng hơyơu gơnừm tơ nư̆n hũ rơgơi pơsŭt-pơtơgồ hơtai-hơtiàn oàn tămkơc̆ah lăm jơi-pơtiàn dơlhă, bloh dŏng-pơklàh hũ sa-sĭt mơnih lăm buơl guñu.
14 porque desejo que, de algum modo, o povo de Israel sinta ciúme e assim eu possa levar alguns deles à salvação.
15 Kơyoa yah bruă buơl guñu kŏng klà luơi hũ ba truh pơnuaĭ hơlàr-tămsòr tơ abih dun-ya, nư̆n bruă buơl guñu gài mơrai wơ̆ lăm pơnuaĭ anĭt-brơi-soh 'buh iơŭ la pơnuaĭ hơdiŭ truh mư̆ng pơnuaĭ mơtai ơu?
15 Pois, se a rejeição deles possibilitou que o resto do mundo se reconciliasse com Deus, a aceitação será ainda mais maravilhosa. Será vida para os que estavam mortos!
16 Yah pơ-ơnah tơpŭng-bràh c̆ơmrừp hũ pơyă la sơc̆ih-sri, nư̆n abih sa tơnài tơpŭng-bràh kŭng sơc̆ih-sri; sơ̆ng yah akha la sơc̆ih-sri, nư̆n du thàn kŭng sơc̆ih-sri rơi.
16 Se a parte da massa entregue como oferta é santa, então toda ela é santa. E, se as raízes da árvore são santas, os ramos também o serão.
17 Bloh yah hũ du thàn kŏng koh prah, sơ̆ng adơi-ai gơŭ la thàn ôlibe glai hũ pơgăp tơma lăm anih du thàn nư̆n tô hũ pơrpha kơtă hơdiŭ mư̆ng akha kơyơu ôlibe phŭn,
17 Mas alguns desses ramos, alguns do povo de Israel, foram cortados. E vocês, gentios, que eram ramos de uma oliveira brava, foram enxertados na árvore. Agora, portanto, participam do alimento nutritivo que vem da raiz da oliveira especial de Deus.
18 nư̆n juơi yeh-drơi pơglòng-rùp bloh c̆ơ 'buh sơ̆p tơ du thàn nư̆n. Yah adơi-ai gơŭ yeh-drơi, nư̆n yòng sơdơ̆r bĕ lài 'buh iơŭ adơi-ai gơŭ kŏng-anòng akha, bloh la akha kŏng-anòng adơi-ai gơŭ.
18 No entanto, não devem se orgulhar de terem sido enxertados no lugar dos ramos que foram cortados, pois é a raiz que sustenta o ramo, e não o contrário.
19 Adơi-ai gơŭ rơŭ đờm: “Du thàn hũ kŏng koh luơi, tô dơlhă hũ pơgăp tơma lăm anih ñu.”
19 Talvez digam: “Esses ramos foram cortados para abrir espaço para nós”.
20 Iơŭ biă yơu nư̆n. Du thàn nư̆n hũ kŏng koh luơi, kơyoa guñu 'buh khiăng păng-tui, bloh adơi-ai gơŭ nư̆n gơnừm tơ pơnuaĭ păng-tui bloh hũ dò dơ̆ng tơ anih nư̆n. Juơi yeh-drơi pơglòng-rùp, bloh păl huơĭ-kơđa bĕ!
20 É verdade, mas lembrem-se de que esses ramos foram cortados porque não creram e que vocês estão ali porque creem. Portanto, não se orgulhem, mas temam o que poderia acontecer.
21 Kơyoa yah Yàng Pô Lơngì 'buh pơlai du thàn phŭn, nư̆n Pô kŭng 'buh pơlai adơi-ai gơŭ la du thàn pơgăp ơu.
21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará vocês.
22 Yơu nư̆n, adơi-ai gơŭ c̆ơ thơu bĕ pơnuaĭ siàm-anĭt sơ̆ng pơnuaĭ kơđơ̆ng-mơsak Yàng Pô Lơngì la hơyơu lơi. Pô kơđơ̆ng-mơsak sơ̆ng du mơnih klà luơi Pô, bloh ràng-tơbiă hơtai-hơtiàn siàm-anĭt sơ̆ng adơi-ai gơŭ, mĭn la adơi-ai gơŭ kừ sơđaŭ dò mĭt lăm hơtai-hơtiàn siàm-anĭt Pô; yah 'buh ơu nư̆n, adơi-ai gơŭ kŭng rơŭ kŏng koh prah.
22 Observem como Deus é, ao mesmo tempo, bondoso e severo. É severo com os que lhe desobedecem, mas é bondoso com vocês, desde que continuem a confiar em sua bondade. Mas, se deixarem de confiar, também serão cortados.
23 Mư̆ng pơ-ơnah buơl guñu, yah buơl guñu prah luơi hơtai-hơtiàn kră-khăng 'buh khiăng păng-tui, nư̆n buơl guñu rơŭ hũ pơgăp tơma, kơyoa Yàng Pô Lơngì hũ gơnuăr pơgăp buơl guñu tơma wơ̆.
23 E, se o povo de Israel abandonar sua incredulidade, será enxertado novamente, pois Deus tem poder para enxertá-los de volta na árvore.
24 Yah adơi-ai gơŭ sơđaŭ la thàn kơyơu ôlibe glai, bloh dò hũ koh sơ̆ng pơgăp tơma lăm kơyơu ôlibe siàm, tơrblơ̆ wơ̆ sơ̆ng adăt lơđăp-bơhiàn, nư̆n đờm hơgĕ buơl guñu sơđaŭ la du thàn kơyơu ôlibe phŭn, nư̆n tŭ hũ pơgăp tơma wơ̆ lăm rùp-phŭn kơyơu ôlibe drơi, rơŭ siàm mơkrư rơlau la thơu hơdùm.
24 Vocês eram, por natureza, o ramo cortado de uma oliveira brava. Portanto, se Deus se mostrou disposto a fazer algo contrário à natureza ao enxertá-los em sua árvore cultivada, estará ainda mais disposto a enxertar os ramos naturais de volta na árvore da qual eles fazem parte.
25 Ơ buơl adơi-ai, dơlhă khiăng buơl adơi-ai wờng thơu pơnuaĭ tơrđơŭ-dơrlăm ni tô buơl adơi-ai 'buh brơi rùp-phŭn drơi la jak-khờh, nư̆n la: Sa pơ-ơnah buơl làng Israel hũ tơbiă jiơ̆ng kră-khăng hơtai-hơtiàn tơ̆l truh tơ tŭ khà buơl làng agàh hũ pơtơma baŭ tơ̆l.
25 Irmãos, quero que vocês entendam este mistério para que não se orgulhem de si mesmos. Alguns do povo de Israel têm o coração endurecido, mas isso durará apenas até que o tempo dos gentios se complete.
26 Yơu nư̆n, abih buơl làng Israel rơŭ hũ dŏng-pơklàh, yơu hũ pơnuaĭ wă:
26 E assim todo o Israel será salvo. Como dizem as Escrituras: “O libertador virá de Sião e afastará Israel
27 “Sơ̆ng ni la pơnuaĭ pơguăn-pơđoàn Kơu ngă sơ̆ng buơl guñu,
27 E esta é minha aliança com eles: eu removerei seus pecados”.
28 Tui Pơnuaĭ-Siàm, nư̆n buơl guñu la du mơnih mơbai-tămdră sơ̆ng Yàng Pô Lơngì, pơnuaĭ nư̆n hũ kwơ-màng tơ buơl adơi-ai; bloh tui pơnuaĭ pơlih-rơwah, nư̆n buơl guñu hũ rơnăm-anĭt gơnừm tơ du kơi-kŏ pàng-yau drơi.
28 Muitos do povo de Israel agora são inimigos das boas-novas, e isso beneficia vocês, gentios. No entanto, porque ele escolheu seus patriarcas, eles ainda são o povo que Deus ama.
29 Kơyoa du pơnuaĭ brơi-soh sơ̆ng pơnuaĭ iơu-rơwah mư̆ng Yàng Pô Lơngì 'buh tŭ lơi pơsơlih.
29 Pois as bênçãos de Deus e o seu chamado jamais podem ser anulados.
30 Yơu buơl adơi-ai mư̆ng dơlhơu thrơi 'buh păng-bơbah ngă tui Yàng Pô Lơngì, bloh tŭ ni hũ anĭt-rơnăm kơyoa buơl guñu 'buh păng-bơbah ngă tui,
30 Em outros tempos, vocês, gentios, foram rebeldes contra Deus, mas agora, por causa da desobediência deles, vocês receberam misericórdia.
31 nư̆n kŭng yơu nư̆n rơi, tŭ ni buơl guñu 'buh păng-bơbah ngă tui, bloh gơnừm tơ pơnuaĭ anĭt-rơnăm hũ ràng-tơbiă sơ̆ng buơl adơi-ai, ni buơl guñu kŭng đồ-mă hũ pơnuaĭ anĭt-rơnăm rơi.
31 Agora eles são os rebeldes, e Deus foi misericordioso com vocês, para que eles também participem da misericórdia dele.
32 Kơyoa Yàng Pô Lơngì hũ kơdrơ̆ abih tơgrơ̆ mơnih lăm anih 'buh păng-bơbah ngă tui, tô rơnăm-anĭt abih tơgrơ̆ mơnih.
32 Pois Deus colocou a todos debaixo da desobediência para que de todos tivesse misericórdia.
33 Ô! tơrđơŭ-dơrlăm biă la pơnuaĭ mơda gơn-hư̆p, pơnuaĭ jak-khờh sơ̆ng pơnuaĭ wờng-thơu Yàng Pô Lơngì! Pơnuaĭ Pô c̆ahrơña hũ aràng sơi thơu jiơ̆ng, du jơlàn-sơnah Pô hũ aràng sơi wờng jiơ̆ng!
33 Como são grandes as riquezas, a sabedoria e o conhecimento de Deus! É impossível entendermos suas decisões e seus caminhos!
34 “Kơyoa aràng sơi thơu jiơ̆ng hơtai-sơnư̆ng Pô,
34 “Pois quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para aconselhá-lo?”
35 Halài “aràng sơi hũ brơi tơ Yàng dơlhơu,
35 “Quem lhe deu primeiro alguma coisa, para que ele precise depois retribuir?”
36 Kơyoa abih tơgrơ̆ jơi-phơ̆n la kơyoa mư̆ng Pô c̆rơ̆ng-tơbiă, hũ dò hơdiŭ gơnừm tơ Pô sơ̆ng kơyoa Pô. Pơnuaĭ màng-kơc̆rà dò abih lăm Pô rài pơdò rài 'buh luĭ! Amen.
36 Pois todas as coisas vêm dele, existem por meio dele e são para ele. A ele seja toda a glória para sempre! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.