Romanos 11
Chru (CJE) vs ARIB
1 Yơu nư̆n dơlhă yòng tơnia: Yàng Pô Lơngì hũ klà luơi buơl làng Pô ơu? 'Buh tŭ lơi yơu nư̆n! Kơyoa rùp-phŭn dơlhă la mơnih Israel, anà-tơc̆o Abraham, lăm jơi-pơtiàn 'Benjamin.
1 Pergunto, pois: Acaso rejeitou Deus ao seu povo? De modo nenhum; por que eu também sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Yàng Pô Lơngì 'buh tŭ lơi klà luơi buơl làng Pô, la buơl làng bloh Pô hũ thơu dơlhơu. Buơl adơi-ai 'buh thơu 'Bồn Bơ-àr Sơc̆ih-Sri wă hơgĕ mư̆ng bruă Eli ơu? Tŭ iơu-lài sơ̆ng Yàng Pô Lơngì, ñu hũ đờm yă buơl làng Israel lài:
2 Deus não rejeitou ao seu povo que antes conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura diz de Elias, como ele fala a Deus contra Israel, dizendo:
3 “Khoai Yàng, buơl guñu hũ pơmơtai du mơnih gơnuăr-hwơ̆r Pô, ngă jơrlơh-tơrlŭng sơbàn duh-dơlbăt Pô. Mĭn dò dơlah wơ̆ sa aràng anà, nư̆n bloh buơl guñu kŭng duah pơmơtai anà rơi.”
3 Senhor, mataram os teus profetas, e derribaram os teus altares; e só eu fiquei, e procuraram tirar-me a vida?
4 Bloh Yàng Pô Lơngì đờm sơđồ wơ̆ sơ̆ng ñu hơyơu lơi? “Kơu hũ pioh tơ Kơu tơjuh rơbơu aràng mơnih lơkơi 'buh tŭ lơi c̆ĕ tơ-ù khoai tơ anaŭ Ba-al.”
4 Mas que lhe diz a resposta divina? Reservei para mim sete mil varões que não dobraram os joelhos diante de Baal.
5 Hơrơi ni kŭng yơu nư̆n rơi, hũ sa pơ-ơnah dò dơlah wơ̆ tui pơnuaĭ pơlih-rơwah kơyoa pơnuaĭ anĭt-brơi-soh.
5 Assim, pois, também no tempo presente ficou um remanescente segundo a eleição da graça.
6 Bloh yah la kơyoa pơnuaĭ anĭt-brơi-soh nư̆n 'buh c̆àng truh bruă ngă tra; yah 'buh ơu nư̆n, pơnuaĭ anĭt-brơi-soh 'buh dò la pơnuaĭ anĭt-brơi-soh tra.
6 Mas se é pela graça, já não é pelas obras; de outra maneira, a graça já não é graça.
7 Yơu nư̆n la hơyơu? Buơl làng Israel 'buh duah hũ pơnuaĭ buơl guñu tui duah. Du mơnih hũ pơlih-rơwah nư̆n duah hũ, dò du mơnih pơkơ̆n nư̆n tơbiă jiơ̆ng kră-khăng hơtai-hơtiàn,
7 Pois quê? O que Israel busca, isso não o alcançou; mas os eleitos alcançaram; e os outros foram endurecidos,
8 yơu hũ pơnuaĭ wă:
8 como está escrito: Deus lhes deu um espírito entorpecido, olhos para não verem, e ouvidos para não ouvirem, até o dia de hoje.
9 Pơtau Đabit kŭng đờm:
9 E Davi diz: Torne-se-lhes a sua mesa em laço, e em armadilha, e em tropeço, e em retribuição;
10 Lơkơu hơgĕ mơta buơl guñu bồm-mơsrư̆ tô 'buh dò 'buh jiơ̆ng,
10 escureçam-se-lhes os olhos para não verem, e tu encurva-lhes sempre as costas.
11 Nư̆n dơlhă yòng tơnia: Hũ iơŭ buơl làng Israel sơnĕ tơkai yơu nư̆n tô lơbuh tơ ala ơu? 'Buh tŭ lơi yơu nư̆n! Bloh kơyoa pơnuaĭ buơl guñu ngă glài-sơnoh bloh pơnuaĭ dŏng-pơklàh hũ truh sơ̆ng buơl làng agàh, tô ngă tơ buơl guñu păl oàn tămkơc̆ah.
11 Logo, pergunto: Porventura tropeçaram de modo que caíssem? De maneira nenhuma, antes pelo seu tropeço veio a salvação aos gentios, para os incitar à emulação.
12 Yah kơyoa pơnuaĭ buơl guñu sơnĕ lơbuh lăm glài-sơnoh hũ ba pơnuaĭ anĭt-brơi-soh dơlah-dơlài tơ dun-ya, sơ̆ng yah pơnuaĭ buơl guñu 'buh pha-jai rơlau hũ ba pơnuaĭ anĭt-brơi-soh dơlah-dơlài tơ du buơl làng agàh, nư̆n tŭ buơl guñu đồ-mă pơnuaĭ anĭt dŏng-pơklàh wĭl-tơ̆l, tŭ nư̆n du pơnuaĭ anĭt-brơi-soh buơl guñu hũ rơŭ dơlah-dơlài rơlau thơu hơdùm!
12 Ora se o tropeço deles é a riqueza do mundo, e a sua diminuição a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 Dơlhă đờm sơ̆ng buơl adơi-ai la du mơnih buơl làng agàh: Hơdùm suơi dơlhă dò ngă mơnih tơdi-tơdài tơ buơl làng agàh, dơlhă rơŭ dò ngă sơrdah-kơc̆rà tơ gơnuăr bruă drơi,
13 Mas é a vós, gentios, que falo; e, porquanto sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
14 lơkơu-khiăng hơyơu gơnừm tơ nư̆n hũ rơgơi pơsŭt-pơtơgồ hơtai-hơtiàn oàn tămkơc̆ah lăm jơi-pơtiàn dơlhă, bloh dŏng-pơklàh hũ sa-sĭt mơnih lăm buơl guñu.
14 para ver se de algum modo posso incitar à emulação os da minha raça e salvar alguns deles.
15 Kơyoa yah bruă buơl guñu kŏng klà luơi hũ ba truh pơnuaĭ hơlàr-tămsòr tơ abih dun-ya, nư̆n bruă buơl guñu gài mơrai wơ̆ lăm pơnuaĭ anĭt-brơi-soh 'buh iơŭ la pơnuaĭ hơdiŭ truh mư̆ng pơnuaĭ mơtai ơu?
15 Porque, se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua admissão, senão a vida dentre os mortos?
16 Yah pơ-ơnah tơpŭng-bràh c̆ơmrừp hũ pơyă la sơc̆ih-sri, nư̆n abih sa tơnài tơpŭng-bràh kŭng sơc̆ih-sri; sơ̆ng yah akha la sơc̆ih-sri, nư̆n du thàn kŭng sơc̆ih-sri rơi.
16 Se as primícias são santas, também a massa o é; e se a raiz é santa, também os ramos o são.
17 Bloh yah hũ du thàn kŏng koh prah, sơ̆ng adơi-ai gơŭ la thàn ôlibe glai hũ pơgăp tơma lăm anih du thàn nư̆n tô hũ pơrpha kơtă hơdiŭ mư̆ng akha kơyơu ôlibe phŭn,
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo zambujeiro, foste enxertado no lugar deles e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 nư̆n juơi yeh-drơi pơglòng-rùp bloh c̆ơ 'buh sơ̆p tơ du thàn nư̆n. Yah adơi-ai gơŭ yeh-drơi, nư̆n yòng sơdơ̆r bĕ lài 'buh iơŭ adơi-ai gơŭ kŏng-anòng akha, bloh la akha kŏng-anòng adơi-ai gơŭ.
18 não te glories contra os ramos; e, se contra eles te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Adơi-ai gơŭ rơŭ đờm: “Du thàn hũ kŏng koh luơi, tô dơlhă hũ pơgăp tơma lăm anih ñu.”
19 Dirás então: Os ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Iơŭ biă yơu nư̆n. Du thàn nư̆n hũ kŏng koh luơi, kơyoa guñu 'buh khiăng păng-tui, bloh adơi-ai gơŭ nư̆n gơnừm tơ pơnuaĭ păng-tui bloh hũ dò dơ̆ng tơ anih nư̆n. Juơi yeh-drơi pơglòng-rùp, bloh păl huơĭ-kơđa bĕ!
20 Está bem; pela sua incredulidade foram quebrados, e tu pela tua fé estás firme. Não te ensoberbeças, mas teme;
21 Kơyoa yah Yàng Pô Lơngì 'buh pơlai du thàn phŭn, nư̆n Pô kŭng 'buh pơlai adơi-ai gơŭ la du thàn pơgăp ơu.
21 porque, se Deus não poupou os ramos naturais, não te poupará a ti.
22 Yơu nư̆n, adơi-ai gơŭ c̆ơ thơu bĕ pơnuaĭ siàm-anĭt sơ̆ng pơnuaĭ kơđơ̆ng-mơsak Yàng Pô Lơngì la hơyơu lơi. Pô kơđơ̆ng-mơsak sơ̆ng du mơnih klà luơi Pô, bloh ràng-tơbiă hơtai-hơtiàn siàm-anĭt sơ̆ng adơi-ai gơŭ, mĭn la adơi-ai gơŭ kừ sơđaŭ dò mĭt lăm hơtai-hơtiàn siàm-anĭt Pô; yah 'buh ơu nư̆n, adơi-ai gơŭ kŭng rơŭ kŏng koh prah.
22 Considera pois a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; para contigo, a bondade de Deus, se permaneceres nessa bondade; do contrário também tu serás cortado.
23 Mư̆ng pơ-ơnah buơl guñu, yah buơl guñu prah luơi hơtai-hơtiàn kră-khăng 'buh khiăng păng-tui, nư̆n buơl guñu rơŭ hũ pơgăp tơma, kơyoa Yàng Pô Lơngì hũ gơnuăr pơgăp buơl guñu tơma wơ̆.
23 E ainda eles, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; porque poderoso é Deus para os enxertar novamente.
24 Yah adơi-ai gơŭ sơđaŭ la thàn kơyơu ôlibe glai, bloh dò hũ koh sơ̆ng pơgăp tơma lăm kơyơu ôlibe siàm, tơrblơ̆ wơ̆ sơ̆ng adăt lơđăp-bơhiàn, nư̆n đờm hơgĕ buơl guñu sơđaŭ la du thàn kơyơu ôlibe phŭn, nư̆n tŭ hũ pơgăp tơma wơ̆ lăm rùp-phŭn kơyơu ôlibe drơi, rơŭ siàm mơkrư rơlau la thơu hơdùm.
24 Pois se tu foste cortado do natural zambujeiro, e contra a natureza enxertado em oliveira legítima, quanto mais não serão enxertados na sua própria oliveira esses que são ramos naturais!
25 Ơ buơl adơi-ai, dơlhă khiăng buơl adơi-ai wờng thơu pơnuaĭ tơrđơŭ-dơrlăm ni tô buơl adơi-ai 'buh brơi rùp-phŭn drơi la jak-khờh, nư̆n la: Sa pơ-ơnah buơl làng Israel hũ tơbiă jiơ̆ng kră-khăng hơtai-hơtiàn tơ̆l truh tơ tŭ khà buơl làng agàh hũ pơtơma baŭ tơ̆l.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este mistério {para que não presumais de vós mesmos}: que o endurecimento veio em parte sobre Israel, até que a plenitude dos gentios haja entrado;
26 Yơu nư̆n, abih buơl làng Israel rơŭ hũ dŏng-pơklàh, yơu hũ pơnuaĭ wă:
26 e assim todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades;
27 “Sơ̆ng ni la pơnuaĭ pơguăn-pơđoàn Kơu ngă sơ̆ng buơl guñu,
27 e este será o meu pacto com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Tui Pơnuaĭ-Siàm, nư̆n buơl guñu la du mơnih mơbai-tămdră sơ̆ng Yàng Pô Lơngì, pơnuaĭ nư̆n hũ kwơ-màng tơ buơl adơi-ai; bloh tui pơnuaĭ pơlih-rơwah, nư̆n buơl guñu hũ rơnăm-anĭt gơnừm tơ du kơi-kŏ pàng-yau drơi.
28 Quanto ao evangelho, eles na verdade, são inimigos por causa de vós; mas, quanto à eleição, amados por causa dos pais.
29 Kơyoa du pơnuaĭ brơi-soh sơ̆ng pơnuaĭ iơu-rơwah mư̆ng Yàng Pô Lơngì 'buh tŭ lơi pơsơlih.
29 Porque os dons e a vocação de Deus são irretratáveis.
30 Yơu buơl adơi-ai mư̆ng dơlhơu thrơi 'buh păng-bơbah ngă tui Yàng Pô Lơngì, bloh tŭ ni hũ anĭt-rơnăm kơyoa buơl guñu 'buh păng-bơbah ngă tui,
30 Pois, assim como vós outrora fostes desobedientes a Deus, mas agora alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 nư̆n kŭng yơu nư̆n rơi, tŭ ni buơl guñu 'buh păng-bơbah ngă tui, bloh gơnừm tơ pơnuaĭ anĭt-rơnăm hũ ràng-tơbiă sơ̆ng buơl adơi-ai, ni buơl guñu kŭng đồ-mă hũ pơnuaĭ anĭt-rơnăm rơi.
31 assim também estes agora foram desobedientes, para também alcançarem misericórdia pela misericórdia a vós demonstrada.
32 Kơyoa Yàng Pô Lơngì hũ kơdrơ̆ abih tơgrơ̆ mơnih lăm anih 'buh păng-bơbah ngă tui, tô rơnăm-anĭt abih tơgrơ̆ mơnih.
32 Porque Deus encerrou a todos debaixo da desobediência, a fim de usar de misericórdia para com todos.
33 Ô! tơrđơŭ-dơrlăm biă la pơnuaĭ mơda gơn-hư̆p, pơnuaĭ jak-khờh sơ̆ng pơnuaĭ wờng-thơu Yàng Pô Lơngì! Pơnuaĭ Pô c̆ahrơña hũ aràng sơi thơu jiơ̆ng, du jơlàn-sơnah Pô hũ aràng sơi wờng jiơ̆ng!
33 Ó profundidade das riquezas, tanto da sabedoria, como da ciência de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis os seus caminhos!
34 “Kơyoa aràng sơi thơu jiơ̆ng hơtai-sơnư̆ng Pô,
34 Pois, quem jamais conheceu a mente do Senhor? ou quem se fez seu conselheiro?
35 Halài “aràng sơi hũ brơi tơ Yàng dơlhơu,
35 Ou quem lhe deu primeiro a ele, para que lhe seja recompensado?
36 Kơyoa abih tơgrơ̆ jơi-phơ̆n la kơyoa mư̆ng Pô c̆rơ̆ng-tơbiă, hũ dò hơdiŭ gơnừm tơ Pô sơ̆ng kơyoa Pô. Pơnuaĭ màng-kơc̆rà dò abih lăm Pô rài pơdò rài 'buh luĭ! Amen.
36 Porque dele, e por ele, e para ele, são todas as coisas; glória, pois, a ele eternamente. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.