Mateus 15

Chru (CJE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tŭ nư̆n, hũ du mơnih Pharisi sơ̆ng du mơnih gơnuăr-pơto pơnuaĭ adăt-adia mư̆ng plơi-prŏng Jerusalem truh sơ̆ng Yàng Jêsu, bloh đờm lài:
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 “Kơđa hơgĕ du mơnih tui-mơgru Pô-Pơto ngă sŭng pơnuaĭ adăt-lơđăp mơnih yau c̆ĕ luơi? Kơyoa buơl guñu 'buh rào tơngàn dơlhơu tŭ 'bơ̆ng.”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Pô đờm: “Nư̆n kơđa hơgĕ buơl guhã kŭng kơyoa pơnuaĭ adăt-lơđăp yau drơi bloh ngă sŭng pơnuaĭ adăt-pơđăr Yàng Pô Lơngì?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Kơyoa Yàng Pô Lơngì hũ đờm pơto: ‘Păl thơu-adăt bĕ tơ ame ama hã’ sơ̆ng ‘aràng sơi alĕ-aluah ame ama nư̆n păl kŏng pơmơtai!’
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 Bloh buơl guhã đờm lài: ‘Yah aràng sơi đờm sơ̆ng ame ama lài: Tơgrơ̆ pơnuaĭ hơgĕ anà hũ rơgơi dŏng ame ama, anà hũ pơyă tơ Yàng Pô Lơngì bơjơ,’ nư̆n mơnih nư̆n 'buh c̆àng păl thơu-adăt ame ama tra.
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 Yơu nư̆n, kơyoa mư̆ng adăt-lơđăp yau drơi, buơl guhã hũ klà luơi pơnuaĭ Yàng Pô Lơngì.
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 Ơ du mơnih hơtai-hơtiàn mơthĭ-lơ̆r! Mơnih gơnuăr-hwơ̆r Êsai hũ đờm hwơ̆r mư̆ng buơl guhã la tơpă iơŭ biă, tŭ ñu đờm lài:
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 ‘Buơl làng mĭn păng-duh Kơu sơ̆ng kàng-bơbah;
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Bruă guñu duh-dơlbăt Kơu la 'buh kwơ,
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Hơdơi mư̆ng nư̆n, Pô iơu tơrpuơl buơl làng truh, bloh đờm lài: “Păng bĕ sơ̆ng wờng tô loh-làng:
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 'Buh iơŭ phơ̆n hơgĕ tơma lăm kàng ngă tơ anà mơnih tơbiă jiơ̆ng sơŭ-sơnoh; bloh pơnuaĭ hơgĕ mư̆ng kàng tơbiă, pơnuaĭ nư̆n ka ngă tơ anà mơnih tơbiă jiơ̆ng sơŭ-sơnoh.”
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Du mơnih tui-mơgru Pô truh jĕ đờm sơ̆ng Pô: “Pô-Pơto hũ thơu lài du mơnih Pharisi anok hơtai biă tŭ mơhư̆ Pô-Pơto đờm yơu nư̆n ơu?”
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Pô đờm: “Kơyơu lơi Ama Kơu tơ ngŏ lơngì 'buh pla, nư̆n păl buĭ prah.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Kừ luơi mơti buơl guñu. Buơl guñu la du mơnih bồm dùi mơnih bồm. Yah mơnih bồm dùi mơnih bồm, nư̆n abih dua rơŭ lĕ lăm lơbàng.”
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Pier đờm lài: “Yòng Pô-Pơto mơblàng tơbiă pơnuaĭ pơgăp-pơmơyơu nư̆n tơ buơl dơlhă.”
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Yàng Jêsu tơnia: “Buơl guhã kŭng ka wờng ơu rơi?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Buơl guhã 'buh thơu lài phơ̆n hơgĕ tơma lăm kàng, rơŭ trŭn lăm tŭng, bloh nư̆n kŏng pơtơbiă tơ agàh ơu?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Bloh tơgrơ̆ pơnuaĭ hơgĕ mư̆ng kàng tơbiă, la tơbiă mư̆ng hơtai-hơtiàn, tơgrơ̆ pơnuaĭ nư̆n ka ngă sơŭ-sơnoh anà mơnih.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 Kơyoa mư̆ng dơrlăm hơtai-hơtiàn bloh tơbiă du pơnuaĭ sơnư̆ng jơhà, du glài pơmơtai mơnih, klĕ sơdiŭ-aràng pơsàng-gơŭ, dri-sơnoh bŭng-pơkăl, klĕ blơ̆, ngă grơh lơ̆r, sơ̆ng pơtăt-bơrlơi mơnih pơkơ̆n.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Nư̆n ka la tơgrơ̆ pơnuaĭ ngă sơŭ-sơnoh anà mơnih; dò bruă 'bơ̆ng bloh 'buh rào tơngàn, 'buh ngă sơŭ-sơnoh anà mơnih ơu.”
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Mư̆ng nư̆n, Yàng Jêsu nau tơma lăm c̆àr-tơnah plơi-prŏng Tirơ sơ̆ng Siđôn.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Dih, hũ sa aràng mơnih kơmơi Kanaan mư̆ng c̆àr nư̆n truh, sơ̆ng iơu yòng lài: “Khoai Yàng, Anà pơtau Đabit, yòng anĭt-anăr dơlhă, anà kơmơi dơlhă kơđòng kơmlài ngă, gleh-glăr biă.”
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Bloh Pô 'buh đờm sơđồ sa boh pơnuaĭ. Du mơnih tui-mơgru truh jĕ bloh đờm sơ̆ng Pô lài: “Yòng Pô-Pơto đờm sơ̆ng mơnih kơmơi nư̆n nau wơ̆ bĕ, kơyoa ñu kừ nau tui gah rŏng buơl gudrơi bloh lơkơu-yòng mĭt.”
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Pô đờm: “Kơu hũ pơđăr truh, mĭn kơyoa du abo c̆ơrlah lơhiă sàng Israel soh.”
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Bloh mơnih kơmơi nư̆n truh, c̆ĕ-khoai tơ anaŭ Pô sơ̆ng đờm: “Khoai Yàng, yòng Yàng anĭt-dŏng dơlhă!”
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Pô đờm: “Mă pah du anà bloh prah brơi tơ asơu 'bơ̆ng, la pơnuaĭ 'buh iơŭ adăt.”
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Mơnih kơmơi đờm: “Khoai Yàng, iơŭ biă yơu nư̆n, bloh du asơu kŭng hũ 'bơ̆ng du pĕt pah mơrùi mư̆ng ngŏ c̆ơnừng mơnih pô hŏ trŭn tơ ala.”
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Tŭ nư̆n Yàng Jêsu đờm: “Ơ mơnih kơmơi dih, hã hũ pơnuaĭ păng-tui prŏng! Bruă păl tơbiă truh tui yơu pơnuaĭ hã lơkơu-khiăng.” Kŭng lăm jơ nư̆n, anà kơmơi ñu hũ pơsồ-pơsaih.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Yàng Jêsu mư̆ng anih nư̆n nau truh tơ gah ia-tơsì Galile; Pô đì tơ ngŏ c̆ơ̆ sơ̆ng dò guh tơ anih nư̆n.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Tŭ nư̆n hũ tơrpuơl mơnih lô biă truh sơ̆ng Pô. Buơl guñu ba tui du mơnih kwĕt-kơlte, mơnih bồm, mơnih kơmlo, mơnih joh-je găm sơ̆ng lô mơnih lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì pơkơ̆n. Buơl guñu daŭ du mơnih nư̆n tơ anih tơkai Pô, sơ̆ng Pô pơsồ-pơsaih tơ buơl guñu.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Buơl làng mă ngă c̆rih-takơtuă biă tŭ 'buh mơnih kơmlo đờm jiơ̆ng, mơnih joh-je hũ pơsồ-pơsaih, mơnih kwĕt-kơlte nau jiơ̆ng, mơnih bồm 'buh jiơ̆ng. Sơ̆ng buơl guñu mơyòm-pơglòng Yàng Pô Lơngì buơl làng Israel.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Tŭ nư̆n, Yàng Jêsu iơu du mơnih tui-mơgru truh, sơ̆ng đờm lài: “Kơu anĭt-anăr buơl làng ni, kơyoa buơl guñu hũ dò sơ̆ng Kơu klơu hơrơi bơjơ, sơ̆ng 'buh hũ phơ̆n hơgĕ tô 'bơ̆ng. Kơu 'buh khiăng luơi buơl guñu tŭng lơpa bloh nau wơ̆, huơĭ lài buơl guñu rơŭ lơphuơi-gleh bloh lơbuh rò jơlàn.”
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Du mơnih tui-mơgru đờm: “Tơkrah anih 'blàng-jơhua ni, buơl gudrơi duah anih lơi tơ̆l pah tô brơi tơrpuơl buơl làng lô ni 'bơ̆ng?”
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Pô tơnia du mơnih tui-mơgru: “Buơl guhã hũ hơdùm boh pah?” Buơl guñu đờm: “Hũ tơjuh boh pah sơ̆ng du drơi akàn tìt.”
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Tŭ nư̆n, Pô đờm pơđăr tơrpuơl buơl làng dò guh tơ ala lơ̆n.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 Pô mă tơjuh boh pah sơ̆ng du drơi akàn, ưnjơmừn, bloh nư̆n 'bĕt brơi tơ du mơnih tui-mơgru; du mơnih tui-mơgru pơrpha tơ tơrpuơl buơl làng.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Abih tơgrơ̆ mơnih 'bơ̆ng trơi. Du pĕt pah dơlah, buơl guñu duơ̆n wơ̆ hũ tơjuh bài baŭ.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Khà mơnih 'bơ̆ng la pà rơbơu, 'buh kơrhia mơnih kơmơi sơ̆ng lơ-ơneh tìt.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Hơdơi tŭ brơi tơrpuơl buơl làng nau wơ̆, Pô trŭn lăm gơlài, tô nau tơ c̆àr Magadan.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.