Mateus 12

Chru (CJE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tŭ nư̆n, iơŭ lăm hơrơi sa'bat, Yàng Jêsu nau găn 'blàng hơma bơdai, du mơnih tui-mơgru Pô lơpa tŭng, nư̆n buơl guñu rơhòt du ơmùng bơdai bloh 'bơ̆ng.
1 Por aquele tempo, Jesus estava caminhando pelos campos de cereal, num sábado. Seus discípulos, sentindo fome, começaram a colher espigas e comê-las.
2 Du mơnih Pharisi 'buh yơu nư̆n, đờm sơ̆ng Pô: “C̆ơ dih, du mơnih tui-mơgru Pô-Pơto ngă pơnuaĭ 'buh hũ gơnuăr ngă lăm hơrơi sa'bat.”
2 Alguns fariseus os viram e protestaram: “Veja, seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado!”.
3 Bloh Pô đờm sơ̆ng buơl guñu: “Buơl guhã ka pơrpoh-c̆ơ mư̆ng bruă pơtau Đabit hũ ngă, tŭ pơtau găm sơ̆ng du mơnih nau tui pơtau lơpa tŭng ơu?
3 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 Pơtau tơma lăm sàng Yàng Pô Lơngì, 'bơ̆ng pah sơc̆ih-sri ràng tơ ngŏ sơbàn duh-dơlbăt, la pah bloh pơtau sơ̆ng du mơnih nau tui 'buh hũ gơnuăr 'bơ̆ng, mĭn pioh krơi tơ du mơnih gơnuăr pơyă phơ̆n duh-dơlbăt soh.
4 Ele entrou na casa de Deus e, com seus companheiros, comeram os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer.
5 Halài buơl guhã ka pơrpoh-c̆ơ lăm bơ-àr pơnuaĭ adăt-adia lài, lăm hơrơi sa'bat, du mơnih gơnuăr pơyă phơ̆n duh-dơlbăt duh bruă lăm sàng duh-dơlbăt, nư̆n 'buh ngă sŭng adăt hơrơi sa'bat sơ̆ng kŭng 'buh kŏng kơđòng glài-sơnoh ơu?
5 E vocês não leram na lei de Moisés que os sacerdotes de serviço no templo podem trabalhar no sábado?
6 Bloh Kơu đờm tơ buơl guhã thơu, tơ anih ni, hũ sa Pô prŏng-màng rơlau tơ sàng duh-dơlbăt wơ̆.
6 Eu lhes digo: há alguém aqui maior que o templo!
7 Yah buơl guhã wờng jiơ̆ng kơtha-pơnuaĭ jơlàn ni: ‘Kơu khiăng hơtai-hơtiàn anĭt-rơnăm, bloh 'buh iơŭ phơ̆n sì c̆ĕ-pơyơ̆r duh-dơlbăt,’ nư̆n buơl guhã rơŭ 'buh ngă nìn-glài tơgrơ̆ mơnih 'buh hũ glài.
7 Vocês não teriam condenado meus discípulos inocentes se soubessem o significado das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’.
8 Kơyoa Anà Mơnih la Yàng hơrơi sa'bat.”
8 Pois o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
9 Yàng Jêsu nau klàh mư̆ng anih nư̆n, sơ̆ng tơma lăm sàng pơtòm.
9 Então Jesus foi à sinagoga local,
10 Tơ anih nư̆n, hũ sa aràng mơnih srĕt-mơtai sa gah plà tơngàn. Buơl guñu tơnia Pô lài: “Lăm hơrơi sa'bat hũ gơnuăr pơsồ-pơsaih lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì ơu?” Buơl guñu tơnia yơu nư̆n la tô duah pơnuaĭ yă Pô.
10 onde viu um homem que tinha uma das mãos deformada. Os fariseus perguntaram a Jesus: “A lei permite curar no sábado?”. Esperavam que ele dissesse “sim”, para que pudessem acusá-lo.
11 Pô đờm sơ̆ng buơl guñu: “Aràng sơi lăm buơl guhã hũ sa drơi abo, yah lăm hơrơi sa'bat, kơđòng lĕ lăm sơlŭng, nư̆n 'buh kơtŭng ñu đì ơu?
11 Jesus respondeu: “Se um de vocês tivesse uma ovelha e ela caísse num poço no sábado, não trabalharia para tirá-la de lá?
12 Đờm hơgĕ anà mơnih la c̆ơk-màng rơlau tơ abo thơu hơdùm! Yơu nư̆n, lăm hơrơi sa'bat hũ gơnuăr ngă bruă siàm.”
12 Quanto mais vale uma pessoa que uma ovelha! Sim, a lei permite que se faça o bem no sábado”.
13 Bloh nư̆n Pô đờm sơ̆ng mơnih srĕt-mơtai tơngàn: “Yơ̆r bĕ tơngàn hã tơbiă!” Mơnih nư̆n yơ̆r tơngàn tơbiă, nư̆n tơngàn hũ pơsồ-pơsaih, jiơ̆ng bơhiàn siàm yơu tơngàn dih.
13 Em seguida, disse ao homem: “Estenda a mão”. Ele a estendeu, e ela foi restaurada e ficou igual à outra.
14 Du mơnih Pharisi tơbiă nau, tămbơyai sơ̆ng gơŭ, tô duah pơnuaĭ pơmơtai Yàng Jêsu.
14 Então os fariseus convocaram uma reunião para tramar um modo de matá-lo.
15 Bloh Yàng Jêsu thơu pơnuaĭ nư̆n, Pô pleh klàh mư̆ng anih nư̆n. Hũ lô mơnih nau tui Pô, sơ̆ng Pô pơsồ-pơsaih tơ abih tơgrơ̆ mơnih lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì.
15 Jesus, sabendo o que planejavam, retirou-se daquela região. Muitos o seguiram, e ele curou todos os enfermos que havia entre eles.
16 Pô pơkơŭ buơl guñu juơi brơi aràng sơi thơu mư̆ng Pô.
16 Contudo, advertiu-lhes que não revelassem quem ele era.
17 Pơnuaĭ ni ngă iơŭ tơpă pơnuaĭ mơnih gơnuăr-hwơ̆r Êsai hũ đờm lài:
17 Cumpriu-se, assim, a profecia de Isaías a seu respeito:
18 “Ni la mơnih hơlŭn-hơlă Kơu hũ rơwah,
18 “Vejam meu Servo, aquele que escolhi. Ele é meu Amado; nele tenho grande alegria. Porei sobre ele meu Espírito, e ele proclamará justiça às nações.
19 Ñu rơŭ 'buh tăm-mơsau, 'buh kơmrào driau,
19 Não lutará nem gritará, nem levantará a voz em público.
20 Ñu rơŭ 'buh joh gai pơrbo kơjĕ joh,
20 Não esmagará a cana quebrada, nem apagará a chama que já está fraca. Por fim, ele fará que a justiça seja vitoriosa.
21 Sơ̆ng tơgrơ̆ buơl làng agàh rơŭ c̆àng-gơnừm tơ angăn Ñu.”
21 E seu nome será a esperança de todo o mundo”.
22 Tŭ nư̆n, aràng ba truh tơ Yàng Jêsu sa aràng mơnih kơđòng kơmlài ngă; kơmlài ngă tơ mơnih nư̆n jiơ̆ng bồm sơ̆ng kơmlo. Pô pơsồ-pơsaih tơ mơnih nư̆n, ngă tơ mơnih nư̆n đờm jiơ̆ng sơ̆ng 'buh jiơ̆ng.
22 Então levaram até Jesus um homem cego e mudo que estava possuído por um demônio. Jesus o curou, e ele passou a falar e ver.
23 Abih buơl làng mă ngă c̆rih-takơtuă biă, sơ̆ng đờm: “Mơnih ni 'buh iơŭ la anà-tơc̆o pơtau Đabit ơu?”
23 Admirada, a multidão perguntou: “Será que este homem é o Filho de Davi?”.
24 Bloh tŭ mơhư̆ yơu nư̆n, du mơnih Pharisi đờm lài: “Mơnih ni 'buh tŭ lơi pơtrơh kơmlài jiơ̆ng yah 'buh gơnừm tơ Beelsebul la pơtau kơmlài.”
24 No entanto, quando os fariseus souberam do milagre, disseram: “Ele só expulsa demônios porque seu poder vem de Belzebu, o príncipe dos demônios”.
25 Yàng Jêsu thơu pơnuaĭ lăm hơtai-akŏ buơl guñu sơnư̆ng, nư̆n đờm: “Sa lơgăr bloh pơc̆ơrlah krơi duă gơŭ drơi wơ̆, nư̆n rơŭ kơđòng pơluĭ-pơlơhiă. Sa plơi-prŏng halài sa boh sàng bloh pơc̆ơrlah krơi duă gơŭ drơi wơ̆, nư̆n rơŭ 'buh dò dơ̆ng kơjăp jiơ̆ng.
25 Jesus conhecia os pensamentos deles e respondeu: “Todo reino dividido internamente está condenado à ruína. Uma cidade ou família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 Yah kơmlài Satăn pơtrơh kơmlài Satăn, nư̆n la rùp-phŭn ñu pơc̆ơrlah krơi sơ̆ng rùp-phŭn drơi wơ̆; ngă hơyơu lơgăr ñu dò dơ̆ng kơjăp jiơ̆ng?
26 Se Satanás expulsa Satanás, está dividido e luta contra si mesmo. Seu reino não sobreviverá.
27 Yah Kơu gơnừm tơ Beelsebul tô pơtrơh kơmlài, nư̆n anà buơl guhã gơnừm tơ aràng sơi tô pơtrơh kơmlài? Kơyoa nư̆n, rùp-phŭn buơl guñu rơŭ la mơnih c̆ahrơña buơl guhã.
27 Se eu expulso demônios pelo poder de Belzebu, o que dizer de seus discípulos? Eles também expulsam demônios, de modo que condenarão vocês pelo que acabaram de dizer.
28 Bloh yah Kơu gơnừm tơ Bơngă Sơc̆ih-Sri Yàng Pô Lơngì tô pơtrơh kơmlài, nư̆n lơgăr Yàng Pô Lơngì hũ truh sơ̆ng buơl guhã bơjơ.
28 Mas, se expulso demônios pelo Espírito de Deus, então o reino de Deus já chegou até vocês.
29 Halài, ngă hơyơu aràng hũ rơgơi tơma lăm sàng sa aràng mơnih khăng-pràn tô tămblah-mă phơ̆n-bơna ñu jiơ̆ng, yah dơlhơu biă 'buh mă c̆aŭ mơnih pràn-khăng nư̆n wơ̆? Păl c̆aŭ mơnih nư̆n dơlhơu, bloh nư̆n ka tămblah-mă phơ̆n-bơna lăm sàng ñu jiơ̆ng.
29 Afinal, quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
30 Aràng sơi 'buh dò sơ̆ng Kơu, nư̆n tămdră-wơ̆ sơ̆ng Kơu; aràng sơi 'buh pơgùm-pơtòm sơ̆ng Kơu, nư̆n kơprah-kơprĭng.
30 “Quem não está comigo opõe-se a mim, e quem não trabalha comigo na verdade trabalha contra mim.
31 Kơyoa nư̆n, Kơu đờm tơ buơl guhã thơu: Tơgrơ̆ pơnuaĭ glài-sơnoh găm sơ̆ng pơnuaĭ đờm sơk-sơrbĭl khĭn-dơmĭn, kŭng rơŭ hũ anĭt toh-luơi tơ jơi anà mơnih, bloh pơnuaĭ đờm sơk-sơrbĭl khĭn-dơmĭn truh Bơngă Sơc̆ih-Sri, nư̆n rơŭ 'buh hũ anĭt toh-luơi ơu.
31 “Por isso eu lhes digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados, mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Aràng sơi đờm tămdră-wơ̆ sơ̆ng Anà Mơnih, nư̆n rơŭ hũ anĭt toh-luơi; bloh aràng sơi đờm tămdră-wơ̆ sơ̆ng Yàng Bơngă Sơc̆ih-sri, nư̆n yah rài ni halài rài hơdơi kŭng rơŭ 'buh hũ anĭt toh-luơi.”
32 Quem falar contra o Filho do Homem será perdoado, mas quem falar contra o Espírito Santo não será perdoado, nem neste mundo nem no mundo por vir.
33 “Yah la kơyơu siàm, nư̆n boh kŭng siàm, yah la kơyơu jơhà, nư̆n boh kŭng jơhà; kơyoa c̆ơ boh nư̆n thơu kơyơu.
33 “Uma árvore é identificada por seus frutos. Se a árvore é boa, os frutos serão bons. Se a árvore é ruim, os frutos serão ruins.
34 Ơ jơi-pơtiàn ala mơsak-jơhà dih! Ngă hơyơu buơl guhã hũ rơgơi đờm tơbiă jiơ̆ng pơnuaĭ siàm lăm tŭ hơtai-hơtiàn buơl guhã jơhà? Kơyoa hũ baŭ-bèng lăm hơtai-hơtiàn nư̆n ka bơbah đờm tơbiă.
34 Raça de víboras! Como poderiam homens maus como vocês dizer o que é bom e correto? Pois a boca fala do que o coração está cheio.
35 Mơnih siàm, kơyoa tơrgùm-pioh pơnuaĭ siàm lăm hơtai-hơtiàn bloh pơtơbiă pơnuaĭ siàm; mơnih jơhà, kơyoa tơrgùm-pioh pơnuaĭ mơsak-jơhà lăm hơtai-hơtiàn bloh pơtơbiă pơnuaĭ mơsak-jơhà.
35 A pessoa boa tira coisas boas do tesouro de um coração bom, e a pessoa má tira coisas más do tesouro de um coração mau.
36 Bloh Kơu đờm tơ buơl kơi thơu, truh hơrơi c̆ahrơña, aràng rơŭ păl akhàn-tơbiă abih tơgrơ̆ pơnuaĭ 'buh kwơ-màng bloh drơi hũ đờm tơbiă.
36 Eu lhes digo: no dia do juízo, vocês prestarão contas de toda palavra inútil que falarem.
37 Kơyoa pơnuaĭ đờm bloh hã rơŭ hũ angăn la rĭng-tơpă; kŭng kơyoa pơnuaĭ đờm bloh hã rơŭ kŏng ngă nìn-glài.”
37 Por suas palavras vocês serão absolvidos, e por elas serão condenados”.
38 Tŭ nư̆n hũ du mơnih gơnuăr-pơto pơnuaĭ adăt-adia sơ̆ng du mơnih Pharisi đờm sơ̆ng Yàng Jêsu lài: “Ơ Pô-Pơto, buơl dơlhă khiăng c̆ơ Pô-Pơto ngă sa nàl-c̆rih.”
38 Alguns dos mestres da lei e fariseus vieram a Jesus e disseram: “Mestre, queremos que nos mostre um sinal de sua autoridade”.
39 Yàng Jêsu đờm: “Jơi-pơtiàn mơsak-jơhà sơ̆ng klĕ sơdiŭ-aràng pơsàng-gơŭ ni yòng sa nàl-c̆rih, bloh rơŭ 'buh đồ-mă hũ sa nàl-c̆rih lơi pơkơ̆n, rơlau tơ nàl-c̆rih mơnih gơnuăr-hwơ̆r Jôna.
39 Jesus, porém, respondeu: “Vocês pedem um sinal porque são uma geração perversa e adúltera, mas o único sinal que lhes darei será o do profeta Jonas.
40 Kơyoa yơu Jôna hũ dò lăm tŭng akàn prŏng klơu hơrơi klơu mơlăm, nư̆n Anà Mơnih kŭng rơŭ dò lăm dơrlăm lơ̆n klơu hơrơi klơu mơlăm yơu nư̆n rơi.
40 Pois, assim como Jonas passou três dias e três noites no ventre do grande peixe, o Filho do Homem ficará três dias e três noites no coração da terra.
41 Lăm hơrơi c̆ahrơña, buơl làng Ninibe rơŭ tơgồ dơ̆ng găm sơ̆ng jơi-pơtiàn ni bloh ngă nìn-glài buơl guñu, kơyoa buơl làng nư̆n hũ păng pơnuaĭ Jôna pơto-akhàn sơ̆ng mơbai prah-luơi glài-sơnoh, bloh tơ anih ni, hũ sa Pô prŏng-màng rơlau tơ Jôna!
41 “No dia do juízo, os habitantes de Nínive se levantarão contra esta geração e a condenarão, pois eles se arrependeram de seus pecados quando ouviram a mensagem anunciada por Jonas; e vocês têm à sua frente alguém maior que Jonas!
42 Lăm hơrơi c̆ahrơña, mơnih pơtau-kơmơi gah yù rơŭ tơgồ dơ̆ng găm sơ̆ng jơi-pơtiàn ni bloh ngă nìn-glài buơl guñu; kơyoa ñu hũ mư̆ng anih luĭ-dŭt boh tơnah truh păng pơnuaĭ jak-khờh pơtau Salômôn; bloh tơ anih ni, hũ Pô prŏng-màng rơlau Salômôn!
42 A rainha de Sabá também se levantará contra esta geração no dia do juízo e a condenará, pois veio de uma terra distante para ouvir a sabedoria de Salomão; e vocês têm à sua frente alguém maior que Salomão!
43 Tŭ kơmlài sơŭ-sơnoh tơbiă klàh mư̆ng sa aràng mơnih, ñu nau găn du anih thu-thàng tô duah anih dò pơgleh, bloh duah 'buh hũ.
43 “Quando um espírito impuro deixa uma pessoa, anda por lugares secos à procura de descanso, mas não o encontra.
44 Bloh nư̆n ñu đờm: ‘Kơu rơŭ gài mơrai wơ̆ tơ sàng bloh kơu pơrpa tơbiă nau.’ Tŭ mơrai wơ̆ truh anih, ñu 'buh sàng nư̆n dò soh, hũ bah uă goh, sơ̆ng pơsăng rơdaŭ siàm.
44 Então, diz: ‘Voltarei à casa da qual saí’. Ele volta para sua antiga casa e a encontra vazia, varrida e arrumada.
45 Nư̆n ñu nau mư, ba mơrai tơjuh kơmlài pơkơ̆n mơsak-jơhà rơlau tơ ñu wơ̆, tơma dò lăm sàng nư̆n. Yơu nư̆n, rài hơdiŭ mơnih nư̆n hơdơi ni dò jơhà rơlau tơ dơlhơu wơ̆. Jơi-pơtiàn mơsak-jơhà ni kŭng rơŭ yơu nư̆n rơi.”
45 Então o espírito busca outros sete espíritos, piores que ele, e todos entram na pessoa e passam a morar nela, e a pessoa fica pior que antes. Assim acontecerá com esta geração perversa”.
46 Tŭ Yàng Jêsu dò đờm sơ̆ng buơl làng, nư̆n ame sơ̆ng adơi-ai Pô truh, dò dơ̆ng tơ agàh, khiăng đờm glai sơ̆ng Pô.
46 Enquanto Jesus falava à multidão, sua mãe e seus irmãos estavam do lado de fora, pedindo para falar com ele.
47 Hũ mơnih đờm sơ̆ng Pô lài: “Ơ Pô-Pơto, hũ ame sơ̆ng adơi-ai Pô dò dơ̆ng tơ agàh, khiăng đờm glai sơ̆ng Pô-Pơto.”
47 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor”.
48 Pô đờm: “Aràng sơi la ame Kơu, aràng sơi la adơi-ai Kơu?”
48 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
49 Bloh nư̆n Pô yơ̆r tơngàn sơc̆ê tơ du mơnih tui-mơgru Pô sơ̆ng đờm: “Ni la ame Kơu sơ̆ng adơi-ai Kơu!
49 Então apontou para seus discípulos e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
50 Kơyoa yah aràng sơi ngă tui hơtai-khiăng Ama Kơu dò tơ ngŏ lơngì, mơnih nư̆n la adơi-ai, gơŭ kơmơi, sơ̆ng la ame Kơu.”
50 Quem faz a vontade de meu Pai no céu é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.