Lucas 18
Chru (CJE) vs NTLH
1 Yàng Jêsu đờm sơ̆ng du mơnih tui-mơgru sa pơnuaĭ pơgăp-pơmơyơu tô pơto buơl guñu păl iơu-lài mĭt, juơi pơblơ̆ hơtai-hơtiàn.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Pô đờm: “Lăm plơi-prŏng dih, hũ sa aràng mơnih kwăng c̆ahrơña 'buh duh-huơĭ tơ Yàng Pô Lơngì, kŭng 'buh huơĭ-kơmlưh tơ aràng sơi.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Lăm plơi-prŏng nư̆n kŭng hũ sa aràng mơnih kơmơi bơdrau. Kơmơi nư̆n kừ truh lơkơu yòng sơ̆ng kwăng c̆ahrơña: ‘Yòng c̆ahrơña rĭng-tơpă tơ dơlhă tô tămdră-wơ̆ sơ̆ng mơnih mơbai-tămdră sơ̆ng dơlhă!’
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 Kwăng c̆ahrơña nư̆n kơmlah-luơi suơi bơjơ, bloh truh luĭ-dŭt ñu sơnư̆ng lăm hơtai-hơtiàn: ‘Yah kơu 'buh duh-huơĭ tơ Yàng Pô Lơngì sơ̆ng kŭng 'buh huơĭ-kơmlưh tơ aràng sơi,
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 bloh kơyoa mơnih kơmơi bơdrau ni truh pơ-uă pơgleh kơu mĭt, nư̆n kơu rơŭ c̆ahrơña rĭng-tơpă tơ ñu, huơĭ ñu kừ truh mĭt, ngă tơ kơu pơđì akŏ.’ ”
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Bloh nư̆n Yàng đờm: “Buơl guhã păng mơhư̆ bĕ pơnuaĭ mơnih kwăng c̆ahrơña 'buh rĭng-tơpă nư̆n đờm.
6 E o Senhor continuou:
7 Yàng Pô Lơngì tŭ lơi kŭng c̆ahrơña rĭng-tơpă tơ du mơnih Pô hũ pơlih-rơwah, la du mơnih mơlăm-hơrơi lơkơu-yòng sơ̆ng Pô. Pô 'buh suơi-rơlĕ lăm bruă truh dŏng-kờl buơl guñu ơu.
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 Kơu đờm tơ buơl guhã thơu, Pô rơŭ sơmăr mư c̆ahrơña rĭng-tơpă tơ buơl guñu. Bloh tŭ Anà Mơnih truh, Pô rơŭ dò 'buh pơnuaĭ păng-tui lăm lơ̆n-tơnah ơu?”
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Yàng Jêsu đờm pơnuaĭ pơgăp-pơmơyơu ni tô pơto du mơnih brơi rùp-phŭn drơi la mơnih rĭng-tơpă, bloh c̆ơ 'buh sơ̆p tơ mơnih pơkơ̆n:
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 “Hũ dua aràng mơnih đì nau tơ sàng duh-dơlbăt tô iơu-lài. Sa aràng la mơnih Pharisi sơ̆ng sa aràng la mơnih rì-mă jia.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Mơnih Pharisi dò dơ̆ng sơ̆ng iơu-lài yơu ni: ‘Khoai Yàng Pô Lơngì, dơlhă ưnjơmừn Pô, kơyoa dơlhă 'buh iơŭ yơu du mơnih pơkơ̆n, hàm-làm, 'buh rĭng-tơpă, klĕ sơdiŭ-aràng pơsàng-gơŭ, kŭng 'buh iơŭ yơu mơnih rì-mă jia ni.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Dơlhă wèr 'bơ̆ng yàu tơjuh dua amăng, sơ̆ng pơyă tơ Yàng sa pơ-ơnah sa-pluh mư̆ng abih tơgrơ̆ phơ̆n dơlhă ngă hũ.’
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 Dò mơnih rì-mă jia nư̆n dò dơ̆ng đoh-đoh, 'buh khĭn tơ̆ mơta tơ ngŏ lơngì, mĭn sơđŭ hărda đờm: ‘Khoai Yàng Pô Lơngì, yòng anĭt-anăr tơ dơlhă, kơyoa dơlhă la sa aràng mơnih glài-sơnoh!’
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Kơu đờm tơ buơl guhã thơu: mơnih rì-mă jia ni tŭ gài nau wơ̆ tơ sàng, hũ angăn la rĭng-tơpă bloh 'buh iơŭ la mơnih dih. Kơyoa aràng sơi pồ-pơglòng rùp-phŭn drơi đì, rơŭ păl kŏng pơtrŭn, dò aràng sơi pơ-ơneh rùp-phŭn drơi trŭn, rơŭ hũ pồ-pơglòng.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Tŭ nư̆n aràng ba du lơ-ơneh tìt truh sơ̆ng Yàng Jêsu tô Pô daŭ tơngàn tơ ngŏ guñu, du mơnih tui-mơgru 'buh yơu nư̆n, đờm puaĭ tơ du mơnih ba truh.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Bloh Yàng Jêsu iơu buơl guñu truh sơ̆ng đờm lài: “Kừ luơi du lơ-ơneh tìt truh sơ̆ng Kơu, juơi pơkơŭ-c̆ơkhă buơl guñu, kơyoa lơgăr Yàng Pô Lơngì la găm sơ̆ng du mơnih hũ hơtai-hơtiàn mơhiơ̆ yơu du lơ-ơneh tìt nư̆n.
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 Iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, aràng sơi 'buh đồ-mă lơgăr Yàng Pô Lơngì sơ̆ng hơtai-hơtiàn yơu sa aràng lơ-ơneh tìt, nư̆n rơŭ 'buh hũ tơma lăm nư̆n jiơ̆ng.”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Hũ sa aràng mơnih kwăng dih tơnia Yàng Jêsu: “Ơ Pô-Pơto siàm, dơlhă păl ngă hơgĕ tô hũ đồ-lĕng pơnuaĭ hơdiŭ rài pơdò rài?”
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Yàng Jêsu đờm: “Kơđa hơgĕ hã iơu Kơu la mơnih siàm? 'Buh hũ aràng sơi la mơnih siàm ơu, mĭn sa aràng Pô siàm soh, la Yàng Pô Lơngì.
19 Jesus respondeu:
20 Biă hã hũ thơu du pơnuaĭ adăt-adia ni: ‘Hã juơi ngă glài klĕ sơdiŭ-aràng pơsàng-gơŭ; juơi pơmơtai mơnih; juơi klĕ blơ̆; juơi đờm ngă grơh lơ̆r; păng-duh bĕ tơ ame ama.’ ”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Mơnih nư̆n đờm lài: “Dơlhă hũ păng-rơmiă ngă tui abih tơgrơ̆ pơnuaĭ nư̆n mư̆ng tŭ dơlhă dò lơ-ơneh.”
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Tŭ Yàng Jêsu mơhư̆ yơu nư̆n, Pô đờm: “Hã dò siơŭ sa pơnuaĭ: Pơblơi bĕ abih tơgrơ̆ hơgĕ hã hũ, bloh nư̆n apăn pơrpha brơi tơ mơnih rơ'bah, nư̆n hã rơŭ hũ phơ̆n-bơna c̆ơk-màng tơ ngŏ lơngì; tŭ nư̆n truh bĕ bloh tui Kơu.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Bloh tŭ mơhư̆ yơu nư̆n, ñu tơbiă jiơ̆ng dơnuh-dơnà, kơyoa ñu mơda gơn-hư̆p biă.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Yàng Jêsu c̆ơ tơ ñu sơ̆ng đờm: “Mơnih mơda tơma lăm lơgăr Yàng Pô Lơngì la kăn-dơmăn thơu hơdùm!
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Biă yơu nư̆n, lakđa rŏ găn lơbàng jrŭm dò 'buơ̆n rơlau mơnih mơda tơma lăm lơgăr Yàng Pô Lơngì!”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Du mơnih mơhư̆ pơnuaĭ nư̆n, đờm lài: “Yơu nư̆n aràng sơi rơgơi hũ dŏng-pơklàh?”
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Pô đờm: “Tơgrơ̆ hơgĕ jơi anà mơnih 'buh rơgơi ngă jiơ̆ng, nư̆n Yàng Pô Lơngì rơgơi ngă jiơ̆ng abih.”
27 Jesus respondeu:
28 Pier đờm: “Pô-Pơto hũ 'buh nư̆n, buơl dơlhă hũ luơi abih tơgrơ̆ hơgĕ drơi hũ bloh tui Pô-Pơto.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 Pô đờm: “Iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, 'buh aràng sơi klà luơi sàng-dơnò, ame ama, adơi-ai, sơdiŭ anà, kơyoa lơgăr Yàng Pô Lơngì,
29 Jesus respondeu:
30 bloh rơŭ 'buh đồ-mă wơ̆ hũ lô amăng rơlau lăm rài ni, sơ̆ng pơnuaĭ hơdiŭ rài pơdò rài lăm rài hơdơi!”
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Yàng Jêsu ba sa-pluh dua aràng mơnih tơdi-tơdài tơbiă krơi bloh đờm sơ̆ng buơl guñu: “Ni, buơl gudrơi đì nau tơ plơi-prŏng Jerusalem, sơ̆ng tơgrơ̆ pơnuaĭ bloh du mơnih gơnuăr-hwơ̆r hũ wă mư̆ng Anà Mơnih, rơŭ hũ tơbiă truh iơŭ tơpă yơu nư̆n.
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Kơyoa Pô rơŭ kŏng jào tơ buơl làng agàh; buơl guñu rơŭ klau-pơtăt Pô, ngă mơlơu alah, sơ̆ng kơc̆uh ia bơbah lăm Pô.
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 Buơl guñu rơŭ glih-pờng sơ̆ng pơmơtai Pô. Bloh hơdơi klơu hơrơi, Pô rơŭ hơdiŭ wơ̆.”
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Bloh du mơnih tui-mơgru 'buh wờng hơgĕ mư̆ng du pơnuaĭ nư̆n, kơyoa du pơnuaĭ nư̆n dò kŏng bơdơŭ-tơrđơŭ sơ̆ng buơl guñu, sơ̆ng buơl guñu 'buh thơu Yàng khiăng đờm hơgĕ.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Tŭ Yàng Jêsu truh jĕ tơ plơi-prŏng Jerikô, hũ sa aràng mơnih bồm dò guh yòng 'bơ̆ng tơ gah jơlàn.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Mơhư̆ săp tơrpuơl mơnih lô nau găn, ñu tơnia suơ̆ hũ bruă hơgĕ.
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Aràng brơi ñu thơu, Yàng Jêsu, mơnih Nasaret, kơjĕ nau găn nư̆n.
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Nư̆n mơnih bồm prŏng săp iơu: “Khoai Jêsu, Anà pơtau Đabit, yòng anĭt-anăr dơlhă!”
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Du mơnih nau dơlhơu đờm puaĭ ñu, pơđăr dò kơđơ̆ng. Bloh ñu 'brŏ iơu prŏng rơlau wơ̆: “Khoai Anà pơtau Đabit, yòng anĭt-anăr dơlhă!”
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Yàng Jêsu dò dơ̆ng wơ̆, pơđăr ba mơnih bồm truh. Tŭ mơnih bồm truh jĕ, Pô tơnia:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 “Anà khiăng Kơu ngă hơgĕ tơ anà?” Mơnih bồm đờm: “Khoai Yàng, yòng brơi mơta dơlhă c̆ơ 'buh jiơ̆ng.”
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Yàng Jêsu đờm: “Sơrdah mơta wơ̆ bĕ! Pơnuaĭ păng-tui anà hũ pơsồ-pơsaih tơ anà.”
42 Então Jesus disse:
43 Lăm tơk tŭ nư̆n mư, mơta mơnih bồm hũ c̆ơ 'buh jiơ̆ng. Ñu nau tui Pô sơ̆ng adoh-mơyòm Yàng Pô Lơngì. 'Buh yơu nư̆n, abih tơrpuơl buơl làng pồ-săp mơyòm-pơglòng Yàng Pô Lơngì.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.