Lucas 18

Chru (CJE) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yàng Jêsu đờm sơ̆ng du mơnih tui-mơgru sa pơnuaĭ pơgăp-pơmơyơu tô pơto buơl guñu păl iơu-lài mĭt, juơi pơblơ̆ hơtai-hơtiàn.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Pô đờm: “Lăm plơi-prŏng dih, hũ sa aràng mơnih kwăng c̆ahrơña 'buh duh-huơĭ tơ Yàng Pô Lơngì, kŭng 'buh huơĭ-kơmlưh tơ aràng sơi.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Lăm plơi-prŏng nư̆n kŭng hũ sa aràng mơnih kơmơi bơdrau. Kơmơi nư̆n kừ truh lơkơu yòng sơ̆ng kwăng c̆ahrơña: ‘Yòng c̆ahrơña rĭng-tơpă tơ dơlhă tô tămdră-wơ̆ sơ̆ng mơnih mơbai-tămdră sơ̆ng dơlhă!’
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Kwăng c̆ahrơña nư̆n kơmlah-luơi suơi bơjơ, bloh truh luĭ-dŭt ñu sơnư̆ng lăm hơtai-hơtiàn: ‘Yah kơu 'buh duh-huơĭ tơ Yàng Pô Lơngì sơ̆ng kŭng 'buh huơĭ-kơmlưh tơ aràng sơi,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 bloh kơyoa mơnih kơmơi bơdrau ni truh pơ-uă pơgleh kơu mĭt, nư̆n kơu rơŭ c̆ahrơña rĭng-tơpă tơ ñu, huơĭ ñu kừ truh mĭt, ngă tơ kơu pơđì akŏ.’ ”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Bloh nư̆n Yàng đờm: “Buơl guhã păng mơhư̆ bĕ pơnuaĭ mơnih kwăng c̆ahrơña 'buh rĭng-tơpă nư̆n đờm.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Yàng Pô Lơngì tŭ lơi kŭng c̆ahrơña rĭng-tơpă tơ du mơnih Pô hũ pơlih-rơwah, la du mơnih mơlăm-hơrơi lơkơu-yòng sơ̆ng Pô. Pô 'buh suơi-rơlĕ lăm bruă truh dŏng-kờl buơl guñu ơu.
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Kơu đờm tơ buơl guhã thơu, Pô rơŭ sơmăr mư c̆ahrơña rĭng-tơpă tơ buơl guñu. Bloh tŭ Anà Mơnih truh, Pô rơŭ dò 'buh pơnuaĭ păng-tui lăm lơ̆n-tơnah ơu?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Yàng Jêsu đờm pơnuaĭ pơgăp-pơmơyơu ni tô pơto du mơnih brơi rùp-phŭn drơi la mơnih rĭng-tơpă, bloh c̆ơ 'buh sơ̆p tơ mơnih pơkơ̆n:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Hũ dua aràng mơnih đì nau tơ sàng duh-dơlbăt tô iơu-lài. Sa aràng la mơnih Pharisi sơ̆ng sa aràng la mơnih rì-mă jia.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Mơnih Pharisi dò dơ̆ng sơ̆ng iơu-lài yơu ni: ‘Khoai Yàng Pô Lơngì, dơlhă ưnjơmừn Pô, kơyoa dơlhă 'buh iơŭ yơu du mơnih pơkơ̆n, hàm-làm, 'buh rĭng-tơpă, klĕ sơdiŭ-aràng pơsàng-gơŭ, kŭng 'buh iơŭ yơu mơnih rì-mă jia ni.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Dơlhă wèr 'bơ̆ng yàu tơjuh dua amăng, sơ̆ng pơyă tơ Yàng sa pơ-ơnah sa-pluh mư̆ng abih tơgrơ̆ phơ̆n dơlhă ngă hũ.’
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Dò mơnih rì-mă jia nư̆n dò dơ̆ng đoh-đoh, 'buh khĭn tơ̆ mơta tơ ngŏ lơngì, mĭn sơđŭ hărda đờm: ‘Khoai Yàng Pô Lơngì, yòng anĭt-anăr tơ dơlhă, kơyoa dơlhă la sa aràng mơnih glài-sơnoh!’
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Kơu đờm tơ buơl guhã thơu: mơnih rì-mă jia ni tŭ gài nau wơ̆ tơ sàng, hũ angăn la rĭng-tơpă bloh 'buh iơŭ la mơnih dih. Kơyoa aràng sơi pồ-pơglòng rùp-phŭn drơi đì, rơŭ păl kŏng pơtrŭn, dò aràng sơi pơ-ơneh rùp-phŭn drơi trŭn, rơŭ hũ pồ-pơglòng.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Tŭ nư̆n aràng ba du lơ-ơneh tìt truh sơ̆ng Yàng Jêsu tô Pô daŭ tơngàn tơ ngŏ guñu, du mơnih tui-mơgru 'buh yơu nư̆n, đờm puaĭ tơ du mơnih ba truh.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Bloh Yàng Jêsu iơu buơl guñu truh sơ̆ng đờm lài: “Kừ luơi du lơ-ơneh tìt truh sơ̆ng Kơu, juơi pơkơŭ-c̆ơkhă buơl guñu, kơyoa lơgăr Yàng Pô Lơngì la găm sơ̆ng du mơnih hũ hơtai-hơtiàn mơhiơ̆ yơu du lơ-ơneh tìt nư̆n.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, aràng sơi 'buh đồ-mă lơgăr Yàng Pô Lơngì sơ̆ng hơtai-hơtiàn yơu sa aràng lơ-ơneh tìt, nư̆n rơŭ 'buh hũ tơma lăm nư̆n jiơ̆ng.”
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Hũ sa aràng mơnih kwăng dih tơnia Yàng Jêsu: “Ơ Pô-Pơto siàm, dơlhă păl ngă hơgĕ tô hũ đồ-lĕng pơnuaĭ hơdiŭ rài pơdò rài?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yàng Jêsu đờm: “Kơđa hơgĕ hã iơu Kơu la mơnih siàm? 'Buh hũ aràng sơi la mơnih siàm ơu, mĭn sa aràng Pô siàm soh, la Yàng Pô Lơngì.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Biă hã hũ thơu du pơnuaĭ adăt-adia ni: ‘Hã juơi ngă glài klĕ sơdiŭ-aràng pơsàng-gơŭ; juơi pơmơtai mơnih; juơi klĕ blơ̆; juơi đờm ngă grơh lơ̆r; păng-duh bĕ tơ ame ama.’ ”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Mơnih nư̆n đờm lài: “Dơlhă hũ păng-rơmiă ngă tui abih tơgrơ̆ pơnuaĭ nư̆n mư̆ng tŭ dơlhă dò lơ-ơneh.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Tŭ Yàng Jêsu mơhư̆ yơu nư̆n, Pô đờm: “Hã dò siơŭ sa pơnuaĭ: Pơblơi bĕ abih tơgrơ̆ hơgĕ hã hũ, bloh nư̆n apăn pơrpha brơi tơ mơnih rơ'bah, nư̆n hã rơŭ hũ phơ̆n-bơna c̆ơk-màng tơ ngŏ lơngì; tŭ nư̆n truh bĕ bloh tui Kơu.”
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Bloh tŭ mơhư̆ yơu nư̆n, ñu tơbiă jiơ̆ng dơnuh-dơnà, kơyoa ñu mơda gơn-hư̆p biă.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Yàng Jêsu c̆ơ tơ ñu sơ̆ng đờm: “Mơnih mơda tơma lăm lơgăr Yàng Pô Lơngì la kăn-dơmăn thơu hơdùm!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Biă yơu nư̆n, lakđa rŏ găn lơbàng jrŭm dò 'buơ̆n rơlau mơnih mơda tơma lăm lơgăr Yàng Pô Lơngì!”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Du mơnih mơhư̆ pơnuaĭ nư̆n, đờm lài: “Yơu nư̆n aràng sơi rơgơi hũ dŏng-pơklàh?”
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Pô đờm: “Tơgrơ̆ hơgĕ jơi anà mơnih 'buh rơgơi ngă jiơ̆ng, nư̆n Yàng Pô Lơngì rơgơi ngă jiơ̆ng abih.”
27 Mas ele respondeu: As
28 Pier đờm: “Pô-Pơto hũ 'buh nư̆n, buơl dơlhă hũ luơi abih tơgrơ̆ hơgĕ drơi hũ bloh tui Pô-Pơto.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Pô đờm: “Iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, 'buh aràng sơi klà luơi sàng-dơnò, ame ama, adơi-ai, sơdiŭ anà, kơyoa lơgăr Yàng Pô Lơngì,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 bloh rơŭ 'buh đồ-mă wơ̆ hũ lô amăng rơlau lăm rài ni, sơ̆ng pơnuaĭ hơdiŭ rài pơdò rài lăm rài hơdơi!”
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Yàng Jêsu ba sa-pluh dua aràng mơnih tơdi-tơdài tơbiă krơi bloh đờm sơ̆ng buơl guñu: “Ni, buơl gudrơi đì nau tơ plơi-prŏng Jerusalem, sơ̆ng tơgrơ̆ pơnuaĭ bloh du mơnih gơnuăr-hwơ̆r hũ wă mư̆ng Anà Mơnih, rơŭ hũ tơbiă truh iơŭ tơpă yơu nư̆n.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Kơyoa Pô rơŭ kŏng jào tơ buơl làng agàh; buơl guñu rơŭ klau-pơtăt Pô, ngă mơlơu alah, sơ̆ng kơc̆uh ia bơbah lăm Pô.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Buơl guñu rơŭ glih-pờng sơ̆ng pơmơtai Pô. Bloh hơdơi klơu hơrơi, Pô rơŭ hơdiŭ wơ̆.”
33 e, havendo-
34 Bloh du mơnih tui-mơgru 'buh wờng hơgĕ mư̆ng du pơnuaĭ nư̆n, kơyoa du pơnuaĭ nư̆n dò kŏng bơdơŭ-tơrđơŭ sơ̆ng buơl guñu, sơ̆ng buơl guñu 'buh thơu Yàng khiăng đờm hơgĕ.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Tŭ Yàng Jêsu truh jĕ tơ plơi-prŏng Jerikô, hũ sa aràng mơnih bồm dò guh yòng 'bơ̆ng tơ gah jơlàn.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Mơhư̆ săp tơrpuơl mơnih lô nau găn, ñu tơnia suơ̆ hũ bruă hơgĕ.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Aràng brơi ñu thơu, Yàng Jêsu, mơnih Nasaret, kơjĕ nau găn nư̆n.
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Nư̆n mơnih bồm prŏng săp iơu: “Khoai Jêsu, Anà pơtau Đabit, yòng anĭt-anăr dơlhă!”
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Du mơnih nau dơlhơu đờm puaĭ ñu, pơđăr dò kơđơ̆ng. Bloh ñu 'brŏ iơu prŏng rơlau wơ̆: “Khoai Anà pơtau Đabit, yòng anĭt-anăr dơlhă!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yàng Jêsu dò dơ̆ng wơ̆, pơđăr ba mơnih bồm truh. Tŭ mơnih bồm truh jĕ, Pô tơnia:
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Anà khiăng Kơu ngă hơgĕ tơ anà?” Mơnih bồm đờm: “Khoai Yàng, yòng brơi mơta dơlhă c̆ơ 'buh jiơ̆ng.”
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Yàng Jêsu đờm: “Sơrdah mơta wơ̆ bĕ! Pơnuaĭ păng-tui anà hũ pơsồ-pơsaih tơ anà.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Lăm tơk tŭ nư̆n mư, mơta mơnih bồm hũ c̆ơ 'buh jiơ̆ng. Ñu nau tui Pô sơ̆ng adoh-mơyòm Yàng Pô Lơngì. 'Buh yơu nư̆n, abih tơrpuơl buơl làng pồ-săp mơyòm-pơglòng Yàng Pô Lơngì.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.