João 13

Chru (CJE) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Dơlhơu pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng Nau-Găn, Yàng Jêsu thơu tŭ jơ Pô păl luơi dun-ya ni tô gài wơ̆ sơ̆ng Pô Yàng Ama hũ truh. Pô hũ rơnăm du mơnih găm sơ̆ng Pô lăm dun-ya, nư̆n Pô kừ rơnăm buơl guñu tơ̆l truh luĭ-dŭt.
1 Um pouco antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que havia chegado o tempo em que deixaria este mundo e iria para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Lăm tŭ 'bơ̆ng diơŭ, kơmlài-jĭnràk hũ daŭ pơnuaĭ pơblơ̆-dră Pô lăm hơtai-hơtiàn Juđa Iskariôt, anà Simôn.
2 Estava sendo servido o jantar, e o diabo já havia induzido Judas Iscariotes, filho de Simão, a trair Jesus.
3 Yàng Jêsu thơu lài Ama hũ jào abih tơgrơ̆ mơta lăm tơngàn Pô, sơ̆ng Pô mư̆ng Yàng Pô Lơngì truh, kŭng rơŭ mơrai wơ̆ sơ̆ng Yàng Pô Lơngì,
3 Jesus sabia que o Pai havia colocado todas as coisas debaixo do seu poder, e que viera de Deus e estava voltando para Deus;
4 nư̆n Pô tơgồ dơ̆ng mư̆ng anih c̆ơnừng 'bơ̆ng, wà ào agàh, mă c̆ơnră wăr găn kơ-iăng drơi,
4 assim, levantou-se da mesa, tirou sua capa e colocou uma toalha em volta da cintura.
5 bloh nư̆n Pô tuh ia lăm thồng 'bàt, sơ̆ng rào tơkai tơ du mơnih tui-mơgru. Pô kŭng mă c̆ơnră hũ wăr tơ kơ-iăng drơi bloh uă tơkai tơ buơl guñu.
5 Depois disso, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés dos seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Tŭ Pô truh sơ̆ng Simôn Pier, nư̆n Pier đờm: “Ơ Yàng, rùp-phŭn Yàng bloh rào tơkai tơ dơlhă?”
6 Chegou-se a Simão Pedro, que lhe disse: "Senhor, vais lavar os meus pés? "
7 Yàng Jêsu đờm: “Tŭ ni, hã ka wờng bruă Kơu ngă, bloh hơdơi ni hã rơŭ wờng.”
7 Respondeu Jesus: "Você não compreende agora o que estou lhe fazendo; mais tarde, porém, entenderá".
8 Pier đờm: “Dơlhă rơŭ 'buh tŭ lơi luơi Yàng rào tơkai dơlhă ơu.” Yàng Jêsu đờm: “Yah Kơu 'buh rào tơ hã, nư̆n hã 'buh hũ pơ-ơnah hơgĕ sơ̆ng Kơu tra.”
8 Disse Pedro: "Não; nunca lavarás os meus pés". Jesus respondeu: "Se eu não os lavar, você não terá parte comigo".
9 Simôn Pier đờm: “Ơ Yàng, yah yơu nư̆n 'buh iơŭ mĭn rào tơkai soh, bloh yòng rào abih găm tơngàn sơ̆ng akŏ dơlhă rơi.”
9 Respondeu Simão Pedro: "Então, Senhor, não apenas os meus pés, mas também as minhas mãos e a minha cabeça! "
10 Yàng Jêsu đờm: “Aràng sơi hũ mơnưi bơjơ, mĭn păl rào tơkai soh, nư̆n hũ goh abih. Buơl guhã hũ goh-sơc̆ih bơjơ, bloh 'buh iơŭ la abih tơgrơ̆ aràng buơl guhã hũ goh-sơc̆ih ơu.”
10 Respondeu Jesus: "Quem já se banhou precisa apenas lavar os pés; todo o seu corpo está limpo. Vocês estão limpos, mas nem todos".
11 Kơyoa Pô thơu aràng sơi rơŭ pơblơ̆-dră Pô, nư̆n jiơ̆ng Pô đờm: “'Buh iơŭ la abih tơgrơ̆ aràng buơl guhã hũ goh-sơc̆ih ơu.”
11 Pois ele sabia quem iria traí-lo, e por isso disse que nem todos estavam limpos.
12 Hơdơi tŭ rào tơkai tơ du mơnih tui-mơgru, Pô c̆ù ào wơ̆, bloh nư̆n dò guh tơ anih c̆ơnừng 'bơ̆ng sơ̆ng đờm: “Buơl guhã hũ wờng bruă Kơu pơrpa ngă tơ buơl guhã ơu?
12 Quando terminou de lavar-lhes os pés, Jesus tornou a vestir sua capa e voltou ao seu lugar. Então lhes perguntou: "Vocês entendem o que lhes fiz?
13 Buơl guhã iơu Kơu la Pô-Pơto, la Yàng. Buơl guhã đờm iơŭ, kơyoa Kơu biă yơu nư̆n.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e com razão, pois eu o sou.
14 Bloh yah Kơu la Pô-Pơto, la Yàng, bloh dò rào tơkai tơ buơl guhã, nư̆n buơl guhã kŭng păl rào tơkai tơ gơŭ yơu nư̆n rơi.
14 Pois bem, se eu, sendo Senhor e Mestre de vocês, lavei-lhes os pés, vocês também devem lavar os pés uns dos outros.
15 Kơyoa Kơu hũ ngă krơh tơ buơl guhã, tô buơl guhã kŭng ngă yơu Kơu hũ ngă tơ buơl guhã.
15 Eu lhes dei o exemplo, para que vocês façam como lhes fiz.
16 Iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã: Hơlŭn-hơlă 'buh prŏng rơlau mơnih pô, mơnih kŏng pơđăr 'buh prŏng rơlau mơnih pơđăr drơi.
16 Digo-lhes verdadeiramente que nenhum escravo é maior do que o seu senhor, como também nenhum mensageiro é maior do que aquele que o enviou.
17 Yah buơl guhã thơu du pơnuaĭ ni sơ̆ng ngă tui, nư̆n buơl guhã hũ lơngai-pơtuah.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, felizes serão se as praticarem".
18 Kơu 'buh đờm mư̆ng abih tơgrơ̆ aràng buơl guhã ơu. Kơu thơu du mơnih Kơu hũ rơwah. Bloh pơnuaĭ ni lăm 'Bồn Bơ-àr Sơc̆ih-Sri păl hũ iơŭ tơpă: ‘Mơnih 'bơ̆ng pah Kơu, gài kơđuơ̆l tơkai tămdră wơ̆ sơ̆ng Kơu.’
18 "Não estou me referindo a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto acontece para que se cumpra a Escritura: ‘Aquele que patilhava do meu pão voltou-se contra mim’.
19 Tŭ ni, Kơu đờm pơnuaĭ ni sơ̆ng buơl guhã dơlhơu tŭ bruă tơbiă truh, tô tŭ bruă tơbiă truh, buơl guhã rơŭ păng-tui Kơu la Pô nư̆n.
19 "Estou lhes dizendo antes que aconteça, a fim de que, quando acontecer, vocês creiam que Eu Sou.
20 Iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, aràng sơi wă-rò mơnih Kơu pơđăr truh, nư̆n la wă-rò Kơu, sơ̆ng aràng sơi wă-rò Kơu, nư̆n la wă-rò Pô hũ pơđăr Kơu.”
20 Eu lhes garanto: Quem receber aquele que eu enviar, estará me recebendo; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou".
21 Hơdơi tŭ đờm du pơnuaĭ nư̆n bơjơ, lăm hơtai-bơngă Pô 'buh suk dò. Yàng Jêsu đờm loh-làng: “Iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, sa aràng lăm buơl guhã rơŭ pơblơ̆-dră Kơu.”
21 Depois de dizer isso, Jesus perturbou-se em espírito e declarou: "Digo-lhes que certamente um de vocês me trairá".
22 Du mơnih tui-mơgru c̆ơ mơta gơŭ, 'buh thơu Pô đờm mư̆ng aràng sơi.
22 Seus discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Sa aràng lăm du mơnih tui-mơgru, la mơnih hũ Yàng Jêsu rơnăm, mơnih nư̆n dò guh jĕ Pô.
23 Um deles, o discípulo a quem Jesus amava, estava reclinado ao lado dele.
24 Simôn Pier ngă nàl tơ mơnih nư̆n, pơđăr tơnia Pô c̆ơ: aràng sơi la mơnih bloh Pô đờm nư̆n.
24 Simão Pedro fez sinais para esse discípulo, como a dizer: "Pergunte-lhe a quem ele está se referindo".
25 Mơnih tui mơgru ni pơkiăng rùp drơi jĕ tơ hărda Yàng Jêsu, sơ̆ng tơnia: “Ơ Yàng, mơnih nư̆n la aràng sơi?”
25 Inclinando-se para Jesus, perguntou-lhe: "Senhor, quem é? "
26 Yàng Jêsu đờm: “Nư̆n la mơnih bloh Kơu rơŭ brơi pĕt pah Kơu kơjĕ ơñrŭ ni.” Bloh nư̆n Pô ơñrŭ sa pĕt pah sơ̆ng brơi tơ Juđa Iskariôt, anà Simôn.
26 Respondeu Jesus: "Aquele a quem eu der este pedaço de pão molhado no prato". Então, molhando o pedaço de pão, deu-o a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Hơdơi tŭ Juđa đồ-mă pĕt pah, nư̆n Satăn tơma lăm hơtai-hơtiàn ñu. Yàng Jêsu đờm sơ̆ng Juđa: “Bruă hã ngă, nư̆n ngă sơmăr bĕ.”
27 Tão logo Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. "O que você está para fazer, faça depressa", disse-lhe Jesus.
28 Bloh 'buh sa aràng mơnih lơi dò guh lăm anih c̆ơnừng 'bơ̆ng thơu kơđa hơgĕ Pô đờm sơ̆ng ñu yơu nư̆n.
28 Mas ninguém à mesa entendeu por que Jesus lhe disse isso.
29 Hũ du mơnih sơnư̆ng lài, kơyoa Juđa la mơnih pioh kơdŭng priă, nư̆n Yàng Jêsu pơđăr ñu nau blơi du phơ̆n păl hũ tô angui lăm pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng, halài nau dŏng-kờl mơnih rơ'bah.
29 Visto que Judas era o encarregado do dinheiro, alguns pensaram que Jesus estava lhe dizendo que comprasse o necessário para a festa, ou que desse algo aos pobres.
30 Hơdơi tŭ đồ-mă pĕt pah bơjơ, Juđa tơbiă nau mư. Tŭ nư̆n, lơngì kơnăm bơjơ.
30 Assim que comeu o pão, Judas saiu. E era noite.
31 Tŭ Juđa tơbiă nau bơjơ, Yàng Jêsu đờm: “Tŭ ni Anà Mơnih hũ màng-kơc̆rà, sơ̆ng Yàng Pô Lơngì hũ màng-kơc̆rà anih Anà Mơnih.
31 Depois que Judas saiu, Jesus disse: "Agora o Filho do homem é glorificado, e Deus é glorificado nele.
32 Yah Yàng Pô Lơngì hũ màng-kơc̆rà anih Anà Mơnih, nư̆n Yàng Pô Lơngì kŭng rơŭ ngă màng-kơc̆rà Anà Mơnih lăm rùp-phŭn Pô, sơ̆ng Pô rơŭ ngă màng-kơc̆rà mư.
32 Se Deus é glorificado nele, Deus também glorificará o Filho nele mesmo, e o glorificará em breve.
33 Ơ du anà tìt Kơu, Kơu mĭn dò sơ̆ng buơl guhã sa-sĭt suơi tra soh. Buơl guhã rơŭ duah Kơu, sơ̆ng yơu Kơu hũ đờm sơ̆ng mơnih Juđa lài: ‘Anih Kơu nau buơl guhã 'buh rơgơi truh jiơ̆ng,’ nư̆n tŭ ni Kơu kŭng đờm sơ̆ng buơl guhã yơu nư̆n rơi.
33 "Meus filhinhos, vou estar com vocês apenas mais um pouco. Vocês procurarão por mim e, como eu disse aos judeus, agora lhes digo: Para onde eu vou, vocês não podem ir.
34 Kơu brơi tơ buơl guhã sa pơnuaĭ adăt-pơđăr bơrhơu, nư̆n la buơl guhã păl rơnăm gơŭ. Yơu Kơu hũ rơnăm buơl guhã hơyơu hơi, nư̆n buơl guhã kŭng păl rơnăm gơŭ bĕ yơu nư̆n rơi.
34 "Um novo mandamento lhes dou: Amem-se uns aos outros. Como eu os amei, vocês devem amar-se uns aos outros.
35 Yah buơl guhã rơnăm gơŭ, nư̆n kơyoa pơnuaĭ nư̆n, tơgrơ̆ mơnih rơŭ kràn-thơu buơl guhã la mơnih tui-mơgru Kơu.”
35 Com isso todos saberão que vocês são meus discípulos, se vocês se amarem uns aos outros".
36 Simôn Pier đờm sơ̆ng Yàng Jêsu: “Ơ Yàng, Yàng nau anih lơi?” Yàng Jêsu đờm: “Anih Kơu nau, tŭ ni hã 'buh rơgơi tui jiơ̆ng, bloh hơdơi ni hã rơŭ tui.”
36 Simão Pedro lhe perguntou: "Senhor, para onde vais? " Jesus respondeu: "Para onde vou, vocês não podem me seguir agora, mas me seguirão mais tarde".
37 Pier tơnia Pô: “Khoai Yàng, kơđa hơgĕ tŭ ni dơlhă 'buh rơgơi tui Yàng jiơ̆ng? Dơlhă rơŭ prah-luơi pơnuaĭ hơdiŭ dơlhă kơyoa Yàng!”
37 Pedro perguntou: "Senhor, por que não posso seguir-te agora? Darei a minha vida por ti! "
38 Yàng Jêsu đờm: “Hã rơŭ prah-luơi pơnuaĭ hơdiŭ hã kơyoa Kơu? Iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng hã: Dơlhơu tŭ mơnŭ kơ-iòk, hã rơŭ klơu amăng kơmlah la hã 'buh thơu Kơu.”
38 Então Jesus respondeu: "Você dará a vida por mim? Asseguro-lhe que, antes que o galo cante, você me negará três vezes! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.