João 11

Chru (CJE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hũ sa aràng mơnih lơ-ơ̆n traŭ, angăn la Lasarơ, plơi tơ 'Bethani, la plơi dua aràng adơi-ai Mathe sơ̆ng Mari.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Mari la mơnih hũ lŭ mơñà 'bơu bơlhơu tơ Yàng, sơ̆ng mă 'bù drơi uă tơkai Pô. Rùp-phŭn Lasarơ, sơ-ai ñu, la mơnih lơ-ơ̆n traŭ.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Dua aràng adơi-ai yòng mơnih truh đờm sơ̆ng Yàng Jêsu: “Khoai Yàng, mơnih Yàng rơnăm, dò kơđòng lơ-ơ̆n traŭ biă.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Mơhư̆ yơu nư̆n, Yàng Jêsu đờm: “Lơ-ơ̆n ni 'buh truh păl mơtai ơu, bloh la kơyoa pơnuaĭ màng-kơc̆rà Yàng Pô Lơngì, tô Anà Yàng Pô Lơngì kơyoa nư̆n hũ mơyòm-pơglòng.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Yàng Jêsu rơnăm Mathe, adơi kơmơi ñu, sơ̆ng Lasarơ.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Bloh tŭ mơhư̆ Lasarơ lơ-ơ̆n traŭ, Pô sơđaŭ kừ dò lăm anih Pô dò, dua hơrơi tra wơ̆.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Hơdơi mư̆ng nư̆n, Pô đờm sơ̆ng du mơnih tui-mơgru: “Buơl gudrơi gài wơ̆ bĕ tơ Juđe.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Du mơnih tui-mơgru đờm lài: “Ơ Pô-Pơto, pơrpa ni mơnih Juđa duah prah pơtơu pơmơtai Pô-Pơto, bloh tŭ ni Pô-Pơto dò khiăng gài mơrai tơ anih nư̆n wơ̆?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Yàng Jêsu đờm: “Glai hơrơi 'buh iơŭ hũ sa-pluh dua jơ ơu? Yah aràng sơi nau lăm glai hơrơi, nư̆n 'buh sơnĕ lơbuh, kơyoa 'buh pơnuaĭ sơrdah ia-hơrơi.
9 Jesus respondeu:
10 Bloh yah aràng sơi nau lăm glai mơlăm, nư̆n sơnĕ lơbuh, kơyoa 'buh hũ pơnuaĭ sơrdah.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Hơdơi tŭ đờm yơu nư̆n, Pô đờm pơtui wơ̆: “Lasarơ, adơi-ai gơŭ buơl gudrơi, dò đih; bloh Kơu nau blơ̆ sơ-ai nư̆n.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Du mơnih tui-mơgru đờm: “Ơ Yàng, yah sơ-ai nư̆n đih, biă rơŭ hũ saih.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Yàng Jêsu đờm mư̆ng pơnuaĭ Lasarơ mơtai, bloh du mơnih tui-mơgru sơnư̆ng Pô đờm mư̆ng bruă đih bơhiàn.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Kơyoa nư̆n, Yàng Jêsu đờm loh-làng tơ buơl guñu thơu: “Lasarơ mơtai bơjơ.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Bloh kơyoa buơl guhã, Kơu sờh kơyoa 'buh hũ Kơu tơ anih nư̆n, tô buơl guhã păng-tui. Tŭ ni buơl gudrơi truh bĕ sơ̆ng Lasarơ.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Kơyoa nư̆n, Thôma, kŭng angăn la Điđim, đờm sơ̆ng du mơnih tui-mơgru pơkơ̆n lài: “Buơl gudrơi kŭng nau bĕ truh tơ nư̆n tô mơtai sơ̆ng Pô.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Tŭ Yàng Jêsu truh anih, Pô thơu Lasarơ hũ dơ̆r lăm kŭt atơu pà hơrơi bơjơ.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Plơi 'Bethani đoh tơ plơi-prŏng Jerusalem pơgăp klơu kơsồ,
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 nư̆n hũ lô mơnih Juđa truh c̆uă-rơwăng Mathe sơ̆ng Mari, tô pơluơ-pơrơngài buơl guñu mư̆ng bruă sơ-ai buơl guñu mơtai.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Tŭ mơhư̆ Yàng Jêsu truh, Mathe tơbiă nau rò Pô, bloh Mari nư̆n sơđaŭ dò guh lăm sàng.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Mathe đờm sơ̆ng Yàng Jêsu: “Ơ Yàng, yah Yàng hũ tơ anih ni, nư̆n sơ-ai anà 'buh mơtai.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Bloh anà thơu tŭ ni, abih tơgrơ̆ bruă hơgĕ Pô yòng sơ̆ng Yàng Pô Lơngì, Yàng Pô Lơngì kŭng rơŭ brơi tơ Pô rơi.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Yàng Jêsu đờm: “Sơ-ai anà rơŭ hơdiŭ wơ̆.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Mathe đờm: “Anà thơu sơ-ai anà rơŭ hơdiŭ wơ̆, tŭ mơnih mơtai hơdiŭ wơ̆ lăm hơrơi luĭ-dŭt.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Yàng Jêsu đờm sơ̆ng Mathe: “Kơu la pơnuaĭ hơdiŭ wơ̆ sơ̆ng pơnuaĭ hơdiŭ. Aràng sơi păng-tui Kơu, nư̆n yah mơtai bơjơ, kŭng rơŭ hũ hơdiŭ.
25 Então Jesus afirmou:
26 Dò aràng sơi hơdiŭ bloh păng-tui Kơu, nư̆n rơŭ 'buh tŭ lơi mơtai. Anà păng-tui pơnuaĭ nư̆n ơu?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Mathe đờm: “Ơ Yàng, anà păng-tui! Anà păng-tui lài Yàng la Pô Krist, Anà Yàng Pô Lơngì, la Pô păl truh lăm dun-ya.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Hơdơi tŭ đờm yơu nư̆n, Mathe nau wơ̆ tơ sàng, iơu adơi drơi la Mari, sơ̆ng đờm iờp: “Pô-Pơto truh bơjơ, sơ̆ng pơđăr iơu adơi.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mơhư̆ yơu nư̆n, Mari tơmbah-tơmbàn tơgồ dơ̆ng, nau truh sơ̆ng Pô.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Tŭ nư̆n, Yàng Jêsu ka tơma lăm plơi, bloh sơđaŭ dò dơ̆ng tơ anih Mathe hũ tơbiă rò Pô.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Tŭ du mơnih Juđa dò lăm sàng sơ̆ng Mari, tô pơluơ-pơrơngài ñu, 'buh ñu tơmbah-tơmbàn tơgồ dơ̆ng sơ̆ng tơbiă nau, nư̆n nau tui hơdơi, kơyoa sơnư̆ng lài ñu truh tơ kŭt atơu tô hia.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Tŭ truh anih Yàng Jêsu, sơ̆ng 'buh Pô, nư̆n Mari pơđih rùp tơ tơkai Pô, sơ̆ng đờm: “Ơ Yàng, yah hũ Yàng tơ anih ni, nư̆n sơ-ai anà 'buh mơtai.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Yàng Jêsu 'buh Mari hia, sơ̆ng du mơnih Juđa nau găm sơ̆ng ñu kŭng hia, nư̆n lăm hơtai-hơtiàn Pô rơngoh-rơngĕt 'buh suk dò.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Pô tơnia: “Buơl guhã dơ̆r sơ-ai nư̆n anih lơi?” Buơl guñu đờm: “Khoai Yàng, yòng truh c̆ơ bĕ.”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Yàng Jêsu hia.
35 Jesus chorou.
36 'Buh yơu nư̆n, du mơnih Juđa đờm sơ̆ng gơŭ: “C̆ơ dih, ñu rơnăm Lasarơ thơu kàr lơi!”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Hũ du mơnih lăm buơl guñu đờm: “Ñu hũ pơh mơta tơ mơnih bồm jiơ̆ng, 'buh iơŭ kŭng hũ rơgơi ngă tơ mơnih ni 'buh mơtai ơu?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Tŭ nư̆n, Yàng Jêsu dơnuh-dơnà biă lăm hơtai-hơtiàn, nư̆n nau truh tơ kŭt atơu. Kŭt atơu la sa boh lơbàng, tơ anaŭ hũ sa boh pơtơu kơdrơ̆ wơ̆.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Yàng Jêsu đờm: “Pơrlơ̆ bĕ boh pơtơu sơgah!” Mathe, la adơi mơnih mơtai, đờm lài: “Khoai Yàng, sơ-ai nư̆n 'bơu bơjơ, kơyoa sơ-ai nư̆n mơtai pà hơrơi bơjơ!”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Yàng Jêsu đờm: “Kơu 'buh iơŭ hũ đờm bơjơ sơ̆ng anà lài, yah anà păng-tui, nư̆n rơŭ 'buh pơnuaĭ màng-kơc̆rà Yàng Pô Lơngì ơu?”
40 Jesus respondeu:
41 Yơu nư̆n, buơl guñu pơrlơ̆ boh pơtơu sơgah. Yàng Jêsu tơ̆ mơta tơ ngŏ sơ̆ng đờm: “Ơ Ama, dơlhă ưnjơmừn Ama, kơyoa Ama hũ păng đồ-mă pơnuaĭ dơlhă.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Dơlhă thơu Ama mĭt-mĭt păng đồ-mă pơnuaĭ dơlhă, bloh dơlhă đờm yơu nư̆n la kơyoa buơl làng dò dơ̆ng tòmdăr anih ni, tô buơl guñu păng-tui lài rùp-phŭn Ama la Pô hũ pơđăr dơlhă truh!”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Hơdơi tŭ đờm yơu nư̆n, Pô iơu prŏng săp: “Ơ Lasarơ, tơbiă bĕ!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Mơnih mơtai nau tơbiă, tơkai tơngàn dò wăr bơ-yài pơpò, sơ̆ng 'bò mơta sơđaŭ dò yùp c̆ơnră. Yàng Jêsu đờm sơ̆ng buơl guñu: “Yờh bĕ c̆ơnră sơ̆ng bơ-yài tơ ñu, sơ̆ng luơi ñu nau.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Lô mơnih Juđa hũ truh c̆uă-rơwăng sơ̆ng Mari, 'buh bruă Yàng Jêsu hũ ngă, nư̆n păng-tui Pô.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Bloh hũ du mơnih lăm buơl guñu nau truh sơ̆ng mơnih Pharisi, sơ̆ng đờm akhàn wơ̆ tơ buơl guñu thơu mư̆ng tơgrơ̆ hơgĕ Yàng Jêsu hũ ngă.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Kơyoa nư̆n, du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih Pharisi pơgùm-pơtòm Tơrpuơl Gơnuăr Apăn-Akŏ Buơl Làng, sơ̆ng đờm lài: “Buơl gudrơi păl ngă hơgĕ ni? Kơyoa mơnih ni hũ ngă lô pơnuaĭ-c̆rih biă.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Yah buơl gudrơi kừ luơi kơđơ̆ng yơu nư̆n, abih tơgrơ̆ mơnih rơŭ păng-tui ñu, bloh nư̆n mơnih Rôma rơŭ truh, pơluĭ-pơlơhiă anih ni găm sơ̆ng abih lơgăr buơl gudrơi.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Bloh sa aràng lăm tơrpuơl buơl guñu, angăn la Kaiphe, ñu la mơnih gơnuăr prŏng apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt lăm thŭn nư̆n, đờm lài: “Buơl guhã 'buh thơu hơgĕ ơu!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Buơl guhã 'buh wờng lài, yah luơi sa aràng mơnih mơtai ala tơ abih buơl làng, la siàm rơlau luơi abih lơgăr păl kŏng pơluĭ-pơlơhiă.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Pơnuaĭ ni ñu 'buh đờm tui hơtai rùp-phŭn drơi, bloh kơyoa la mơnih gơnuăr prŏng apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt lăm thŭn nư̆n, nư̆n ñu hũ đờm hwơ̆r mư̆ng bruă Yàng Jêsu rơŭ kơyoa buơl làng bloh kŏng mơtai,
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 sơ̆ng 'buh iơŭ mĭn kơyoa buơl làng Juđa soh, bloh kŭng tô pơgùm-pơtòm abih du anà Yàng Pô Lơngì dò c̆ơrlah-c̆ơrlờp lăm abih tơgrơ̆ anih mơrai sa tơrpuơl.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Mư̆ng hơrơi nư̆n, buơl guñu ngă-nìn bơyai gơŭ tô pơmơtai Yàng Jêsu.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Kơyoa nư̆n, Yàng Jêsu 'buh nau mơrai brơi 'buh mơta tơkrah buơl làng Juđa tra; bloh mư̆ng anih nư̆n, Pô truh tơ sa c̆àr jĕ 'blàng-jơhua, truh tơ sa plơi-prŏng angăn la Epraim. Pô dò wơ̆ tơ anih nư̆n sơ̆ng du mơnih tui-mơgru.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Tŭ nư̆n, kơjĕ truh pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng prŏng lăm buơl làng Juđa, angăn la pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng Nau-Găn. Mư̆ng tơgrơ̆ plơi, lô mơnih đì nau tơ plơi-prŏng Jerusalem dơlhơu tơ pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng, tô ngă adăt pơsơc̆ih-goh.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Buơl guñu duah Yàng Jêsu, sơ̆ng tŭ dò dơ̆ng lăm sàng duh-dơlbăt, buơl guñu đờm sơ̆ng gơŭ: “Buơl guhã sơnư̆ng hơyơu? Ñu khĭn truh lăm pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng ơu?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Dò du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih Pharisi nư̆n hũ brơi gơnuăr-pơđăr, yah aràng sơi thơu Yàng Jêsu dò anih lơi, nư̆n păl đờm akhàn tơ buơl guñu thơu mư, tô buơl guñu truh mă Pô.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.