João 11
Chru (CJE) vs NAA
1 Hũ sa aràng mơnih lơ-ơ̆n traŭ, angăn la Lasarơ, plơi tơ 'Bethani, la plơi dua aràng adơi-ai Mathe sơ̆ng Mari.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mari la mơnih hũ lŭ mơñà 'bơu bơlhơu tơ Yàng, sơ̆ng mă 'bù drơi uă tơkai Pô. Rùp-phŭn Lasarơ, sơ-ai ñu, la mơnih lơ-ơ̆n traŭ.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Dua aràng adơi-ai yòng mơnih truh đờm sơ̆ng Yàng Jêsu: “Khoai Yàng, mơnih Yàng rơnăm, dò kơđòng lơ-ơ̆n traŭ biă.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Mơhư̆ yơu nư̆n, Yàng Jêsu đờm: “Lơ-ơ̆n ni 'buh truh păl mơtai ơu, bloh la kơyoa pơnuaĭ màng-kơc̆rà Yàng Pô Lơngì, tô Anà Yàng Pô Lơngì kơyoa nư̆n hũ mơyòm-pơglòng.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yàng Jêsu rơnăm Mathe, adơi kơmơi ñu, sơ̆ng Lasarơ.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Bloh tŭ mơhư̆ Lasarơ lơ-ơ̆n traŭ, Pô sơđaŭ kừ dò lăm anih Pô dò, dua hơrơi tra wơ̆.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Hơdơi mư̆ng nư̆n, Pô đờm sơ̆ng du mơnih tui-mơgru: “Buơl gudrơi gài wơ̆ bĕ tơ Juđe.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Du mơnih tui-mơgru đờm lài: “Ơ Pô-Pơto, pơrpa ni mơnih Juđa duah prah pơtơu pơmơtai Pô-Pơto, bloh tŭ ni Pô-Pơto dò khiăng gài mơrai tơ anih nư̆n wơ̆?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yàng Jêsu đờm: “Glai hơrơi 'buh iơŭ hũ sa-pluh dua jơ ơu? Yah aràng sơi nau lăm glai hơrơi, nư̆n 'buh sơnĕ lơbuh, kơyoa 'buh pơnuaĭ sơrdah ia-hơrơi.
9 Jesus respondeu:
10 Bloh yah aràng sơi nau lăm glai mơlăm, nư̆n sơnĕ lơbuh, kơyoa 'buh hũ pơnuaĭ sơrdah.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Hơdơi tŭ đờm yơu nư̆n, Pô đờm pơtui wơ̆: “Lasarơ, adơi-ai gơŭ buơl gudrơi, dò đih; bloh Kơu nau blơ̆ sơ-ai nư̆n.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Du mơnih tui-mơgru đờm: “Ơ Yàng, yah sơ-ai nư̆n đih, biă rơŭ hũ saih.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yàng Jêsu đờm mư̆ng pơnuaĭ Lasarơ mơtai, bloh du mơnih tui-mơgru sơnư̆ng Pô đờm mư̆ng bruă đih bơhiàn.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Kơyoa nư̆n, Yàng Jêsu đờm loh-làng tơ buơl guñu thơu: “Lasarơ mơtai bơjơ.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Bloh kơyoa buơl guhã, Kơu sờh kơyoa 'buh hũ Kơu tơ anih nư̆n, tô buơl guhã păng-tui. Tŭ ni buơl gudrơi truh bĕ sơ̆ng Lasarơ.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Kơyoa nư̆n, Thôma, kŭng angăn la Điđim, đờm sơ̆ng du mơnih tui-mơgru pơkơ̆n lài: “Buơl gudrơi kŭng nau bĕ truh tơ nư̆n tô mơtai sơ̆ng Pô.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Tŭ Yàng Jêsu truh anih, Pô thơu Lasarơ hũ dơ̆r lăm kŭt atơu pà hơrơi bơjơ.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Plơi 'Bethani đoh tơ plơi-prŏng Jerusalem pơgăp klơu kơsồ,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 nư̆n hũ lô mơnih Juđa truh c̆uă-rơwăng Mathe sơ̆ng Mari, tô pơluơ-pơrơngài buơl guñu mư̆ng bruă sơ-ai buơl guñu mơtai.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Tŭ mơhư̆ Yàng Jêsu truh, Mathe tơbiă nau rò Pô, bloh Mari nư̆n sơđaŭ dò guh lăm sàng.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mathe đờm sơ̆ng Yàng Jêsu: “Ơ Yàng, yah Yàng hũ tơ anih ni, nư̆n sơ-ai anà 'buh mơtai.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Bloh anà thơu tŭ ni, abih tơgrơ̆ bruă hơgĕ Pô yòng sơ̆ng Yàng Pô Lơngì, Yàng Pô Lơngì kŭng rơŭ brơi tơ Pô rơi.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yàng Jêsu đờm: “Sơ-ai anà rơŭ hơdiŭ wơ̆.”
23 Jesus disse a ela:
24 Mathe đờm: “Anà thơu sơ-ai anà rơŭ hơdiŭ wơ̆, tŭ mơnih mơtai hơdiŭ wơ̆ lăm hơrơi luĭ-dŭt.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yàng Jêsu đờm sơ̆ng Mathe: “Kơu la pơnuaĭ hơdiŭ wơ̆ sơ̆ng pơnuaĭ hơdiŭ. Aràng sơi păng-tui Kơu, nư̆n yah mơtai bơjơ, kŭng rơŭ hũ hơdiŭ.
25 Então Jesus declarou:
26 Dò aràng sơi hơdiŭ bloh păng-tui Kơu, nư̆n rơŭ 'buh tŭ lơi mơtai. Anà păng-tui pơnuaĭ nư̆n ơu?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Mathe đờm: “Ơ Yàng, anà păng-tui! Anà păng-tui lài Yàng la Pô Krist, Anà Yàng Pô Lơngì, la Pô păl truh lăm dun-ya.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Hơdơi tŭ đờm yơu nư̆n, Mathe nau wơ̆ tơ sàng, iơu adơi drơi la Mari, sơ̆ng đờm iờp: “Pô-Pơto truh bơjơ, sơ̆ng pơđăr iơu adơi.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mơhư̆ yơu nư̆n, Mari tơmbah-tơmbàn tơgồ dơ̆ng, nau truh sơ̆ng Pô.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Tŭ nư̆n, Yàng Jêsu ka tơma lăm plơi, bloh sơđaŭ dò dơ̆ng tơ anih Mathe hũ tơbiă rò Pô.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Tŭ du mơnih Juđa dò lăm sàng sơ̆ng Mari, tô pơluơ-pơrơngài ñu, 'buh ñu tơmbah-tơmbàn tơgồ dơ̆ng sơ̆ng tơbiă nau, nư̆n nau tui hơdơi, kơyoa sơnư̆ng lài ñu truh tơ kŭt atơu tô hia.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Tŭ truh anih Yàng Jêsu, sơ̆ng 'buh Pô, nư̆n Mari pơđih rùp tơ tơkai Pô, sơ̆ng đờm: “Ơ Yàng, yah hũ Yàng tơ anih ni, nư̆n sơ-ai anà 'buh mơtai.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Yàng Jêsu 'buh Mari hia, sơ̆ng du mơnih Juđa nau găm sơ̆ng ñu kŭng hia, nư̆n lăm hơtai-hơtiàn Pô rơngoh-rơngĕt 'buh suk dò.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Pô tơnia: “Buơl guhã dơ̆r sơ-ai nư̆n anih lơi?” Buơl guñu đờm: “Khoai Yàng, yòng truh c̆ơ bĕ.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yàng Jêsu hia.
35 Jesus chorou.
36 'Buh yơu nư̆n, du mơnih Juđa đờm sơ̆ng gơŭ: “C̆ơ dih, ñu rơnăm Lasarơ thơu kàr lơi!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Hũ du mơnih lăm buơl guñu đờm: “Ñu hũ pơh mơta tơ mơnih bồm jiơ̆ng, 'buh iơŭ kŭng hũ rơgơi ngă tơ mơnih ni 'buh mơtai ơu?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Tŭ nư̆n, Yàng Jêsu dơnuh-dơnà biă lăm hơtai-hơtiàn, nư̆n nau truh tơ kŭt atơu. Kŭt atơu la sa boh lơbàng, tơ anaŭ hũ sa boh pơtơu kơdrơ̆ wơ̆.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Yàng Jêsu đờm: “Pơrlơ̆ bĕ boh pơtơu sơgah!” Mathe, la adơi mơnih mơtai, đờm lài: “Khoai Yàng, sơ-ai nư̆n 'bơu bơjơ, kơyoa sơ-ai nư̆n mơtai pà hơrơi bơjơ!”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yàng Jêsu đờm: “Kơu 'buh iơŭ hũ đờm bơjơ sơ̆ng anà lài, yah anà păng-tui, nư̆n rơŭ 'buh pơnuaĭ màng-kơc̆rà Yàng Pô Lơngì ơu?”
40 Jesus respondeu:
41 Yơu nư̆n, buơl guñu pơrlơ̆ boh pơtơu sơgah. Yàng Jêsu tơ̆ mơta tơ ngŏ sơ̆ng đờm: “Ơ Ama, dơlhă ưnjơmừn Ama, kơyoa Ama hũ păng đồ-mă pơnuaĭ dơlhă.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Dơlhă thơu Ama mĭt-mĭt păng đồ-mă pơnuaĭ dơlhă, bloh dơlhă đờm yơu nư̆n la kơyoa buơl làng dò dơ̆ng tòmdăr anih ni, tô buơl guñu păng-tui lài rùp-phŭn Ama la Pô hũ pơđăr dơlhă truh!”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Hơdơi tŭ đờm yơu nư̆n, Pô iơu prŏng săp: “Ơ Lasarơ, tơbiă bĕ!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Mơnih mơtai nau tơbiă, tơkai tơngàn dò wăr bơ-yài pơpò, sơ̆ng 'bò mơta sơđaŭ dò yùp c̆ơnră. Yàng Jêsu đờm sơ̆ng buơl guñu: “Yờh bĕ c̆ơnră sơ̆ng bơ-yài tơ ñu, sơ̆ng luơi ñu nau.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Lô mơnih Juđa hũ truh c̆uă-rơwăng sơ̆ng Mari, 'buh bruă Yàng Jêsu hũ ngă, nư̆n păng-tui Pô.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Bloh hũ du mơnih lăm buơl guñu nau truh sơ̆ng mơnih Pharisi, sơ̆ng đờm akhàn wơ̆ tơ buơl guñu thơu mư̆ng tơgrơ̆ hơgĕ Yàng Jêsu hũ ngă.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Kơyoa nư̆n, du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih Pharisi pơgùm-pơtòm Tơrpuơl Gơnuăr Apăn-Akŏ Buơl Làng, sơ̆ng đờm lài: “Buơl gudrơi păl ngă hơgĕ ni? Kơyoa mơnih ni hũ ngă lô pơnuaĭ-c̆rih biă.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Yah buơl gudrơi kừ luơi kơđơ̆ng yơu nư̆n, abih tơgrơ̆ mơnih rơŭ păng-tui ñu, bloh nư̆n mơnih Rôma rơŭ truh, pơluĭ-pơlơhiă anih ni găm sơ̆ng abih lơgăr buơl gudrơi.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Bloh sa aràng lăm tơrpuơl buơl guñu, angăn la Kaiphe, ñu la mơnih gơnuăr prŏng apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt lăm thŭn nư̆n, đờm lài: “Buơl guhã 'buh thơu hơgĕ ơu!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Buơl guhã 'buh wờng lài, yah luơi sa aràng mơnih mơtai ala tơ abih buơl làng, la siàm rơlau luơi abih lơgăr păl kŏng pơluĭ-pơlơhiă.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Pơnuaĭ ni ñu 'buh đờm tui hơtai rùp-phŭn drơi, bloh kơyoa la mơnih gơnuăr prŏng apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt lăm thŭn nư̆n, nư̆n ñu hũ đờm hwơ̆r mư̆ng bruă Yàng Jêsu rơŭ kơyoa buơl làng bloh kŏng mơtai,
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 sơ̆ng 'buh iơŭ mĭn kơyoa buơl làng Juđa soh, bloh kŭng tô pơgùm-pơtòm abih du anà Yàng Pô Lơngì dò c̆ơrlah-c̆ơrlờp lăm abih tơgrơ̆ anih mơrai sa tơrpuơl.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Mư̆ng hơrơi nư̆n, buơl guñu ngă-nìn bơyai gơŭ tô pơmơtai Yàng Jêsu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Kơyoa nư̆n, Yàng Jêsu 'buh nau mơrai brơi 'buh mơta tơkrah buơl làng Juđa tra; bloh mư̆ng anih nư̆n, Pô truh tơ sa c̆àr jĕ 'blàng-jơhua, truh tơ sa plơi-prŏng angăn la Epraim. Pô dò wơ̆ tơ anih nư̆n sơ̆ng du mơnih tui-mơgru.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Tŭ nư̆n, kơjĕ truh pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng prŏng lăm buơl làng Juđa, angăn la pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng Nau-Găn. Mư̆ng tơgrơ̆ plơi, lô mơnih đì nau tơ plơi-prŏng Jerusalem dơlhơu tơ pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng, tô ngă adăt pơsơc̆ih-goh.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Buơl guñu duah Yàng Jêsu, sơ̆ng tŭ dò dơ̆ng lăm sàng duh-dơlbăt, buơl guñu đờm sơ̆ng gơŭ: “Buơl guhã sơnư̆ng hơyơu? Ñu khĭn truh lăm pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng ơu?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Dò du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih Pharisi nư̆n hũ brơi gơnuăr-pơđăr, yah aràng sơi thơu Yàng Jêsu dò anih lơi, nư̆n păl đờm akhàn tơ buơl guñu thơu mư, tô buơl guñu truh mă Pô.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.