Hebreus 6
Chru (CJE) vs ARA
1 Yơu nư̆n, buơl gudrơi păl luơi sơgah du pơnuaĭ pơrpa c̆ơmrừp mơgru thơu mư̆ng Pơnuaĭ-Siàm Pô Krist, bloh đuaĭ truh pơnuaĭ wĭl-tơ̆l, buơl gudrơi 'buh c̆àng păl mơgru wơ̆ mư̆ng du pơnuaĭ, yơu: mơbai prah-luơi du bruă ba truh pơnuaĭ mơtai, pơnuaĭ păng-tui anih Yàng Pô Lơngì,
1 Por isso, pondo de parte os princípios elementares da doutrina de Cristo, deixemo-nos levar para o que é perfeito, não lançando, de novo, a base do arrependimento de obras mortas e da fé em Deus,
2 pơnuaĭ pơto-pơsài mư̆ng adăt 'baptem, pơnuaĭ daŭ tơngàn, pơnuaĭ mơnih mơtai hơdiŭ wơ̆, pơnuaĭ c̆ahrơña rài pơdò rài.
2 o ensino de batismos e da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Nư̆n la du pơnuaĭ buơl gudrơi rơŭ ngă yah Yàng Pô Lơngì brơi gơnuăr.
3 Isso faremos, se Deus permitir.
4 Kơyoa du mơnih hũ pơsàng sơrdah sa amăng bơjơ, hũ tiăm thơu pơnuaĭ anĭt-brơi-soh mư̆ng ngŏ lơngì, hũ pơ-ơnah mư̆ng Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri,
4 É impossível, pois, que aqueles que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 hũ tiăm thơu pơnuaĭ mơkrư-siàm pơnuaĭ Yàng Pô Lơngì, sơ̆ng gơnăp-gơnuăr rài rơŭ truh;
5 e provaram a boa palavra de Deus e os poderes do mundo vindouro,
6 yah sơnĕ lơbuh klà luơi Yàng, nư̆n 'buh rơgơi ngă tơ buơl guñu mơbai prah-luơi glài-sơnoh bloh pơsơlih bơrhơu jiơ̆ng. Kơyoa rùp-phŭn buơl guñu hũ pơ̆ng Anà Yàng Pô Lơngì lăm kơyơu pơkăl sa amăng tra wơ̆, sơ̆ng ngă pơtăt-pơmơlơu Pô tơ anaŭ plơi lơgăr.
6 e caíram, sim, é impossível outra vez renová-los para arrependimento, visto que, de novo, estão crucificando para si mesmos o Filho de Deus e expondo-o à ignomínia.
7 Kơyoa lơ̆n lơi hũ pơsah ia hơjàn jrŏ tơma lô sơ̆ng tơbiă bơnga boh hũ kwơ-màng tơ mơnih pla ngă, nư̆n lơ̆n nư̆n đồ-mă hũ pơnuaĭ lơngai-pơtuah mư̆ng Yàng Pô Lơngì.
7 Porque a terra que absorve a chuva que frequentemente cai sobre ela e produz erva útil para aqueles por quem é também cultivada recebe bênção da parte de Deus;
8 Bloh yah lơ̆n lơi mĭn tơbiă du rơ̆ sơ̆ng druơi soh, nư̆n 'buh hũ kwơ-màng hơgĕ sơ̆ng rơŭ kơđòng alĕ-aluah, luĭ-dŭt păl kŏng apui 'bơ̆ng.
8 mas, se produz espinhos e abrolhos, é rejeitada e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Ơ buơl adơi-ai uơ̆n-rơnăm, yah lài buơl dơlhă đờm yơu nư̆n, bloh buơl dơlhă sơđaŭ păng-tui nìn-kơjăp lài buơl adơi-ai dò lăm pơnuaĭ siàm rơlau sơ̆ng hơnàn rơlau tô hũ pơnuaĭ anĭt dŏng-pơklàh.
9 Quanto a vós outros, todavia, ó amados, estamos persuadidos das coisas que são melhores e pertencentes à salvação, ainda que falamos desta maneira.
10 Kơyoa Yàng Pô Lơngì 'buh iơŭ la 'buh rĭng-tơpă bloh wơ̆rglai du bruă ngă sơ̆ng hơtai-hơtiàn uơ̆n-rơnăm buơl adơi-ai hũ ràng-tơbiă kơyoa angăn Pô, tŭ buơl adơi-ai duh bruă tơ du mơnih sơc̆ih-sri, sơ̆ng tŭ ni sơđaŭ dò duh bruă.
10 Porque Deus não é injusto para ficar esquecido do vosso trabalho e do amor que evidenciastes para com o seu nome, pois servistes e ainda servis aos santos.
11 Bloh buơl dơlhă lơkơu-khiăng lài yàu aràng lăm buơl adơi-ai kừ ràng-tơbiă pơnuaĭ abih hơtai-hơtiàn yơu nư̆n, tô gàr-rơmiă kơjăp pơnuaĭ gơnừm-c̆àng tơ̆l truh tơ luĭ-dŭt.
11 Desejamos, porém, continue cada um de vós mostrando, até ao fim, a mesma diligência para a plena certeza da esperança;
12 Ngă yơu nư̆n buơl adơi-ai rơŭ 'buh tơbiă jiơ̆ng lơmŭn-alah, bloh kừ đòm tui du mơnih kơyoa pơnuaĭ păng-tui sơ̆ng hơtai-hơtiàn kŏng ă-ư̆n bloh đồ-lĕng hũ pơnuaĭ đờm pơguăn.
12 para que não vos torneis indolentes, mas imitadores daqueles que, pela fé e pela longanimidade, herdam as promessas.
13 Tŭ Yàng Pô Lơngì đờm pơguăn sơ̆ng Abraham, kơyoa 'buh rơgơi sơc̆ê tơ pô lơi prŏng rơlau, nư̆n Pô sơc̆ê tơ rùp-phŭn drơi bloh tơpah-sri sơ̆ng ñu lài:
13 Pois, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 “Nìn-kơjăp biă Kơu rơŭ brơi pơnuaĭ lơngai-pơtuah tơ hã, sơ̆ng Kơu rơŭ ngă tơ jơi-pơtiàn hã jiơ̆ng lô biă-biài.”
14 dizendo: Certamente, te abençoarei e te multiplicarei.
15 Yơu nư̆n, kơyoa kơjăp hơtai-hơtiàn dò c̆àng, Abraham đồ-mă hũ pơnuaĭ đờm pơguăn.
15 E assim, depois de esperar com paciência, obteve Abraão a promessa.
16 Biă yơu nư̆n, aràng jiăng mă angăn sa pô prŏng rơlau tơ drơi bloh tơpah-sri. Pơnuaĭ tơpah-sri la pơnuaĭ ngă-nìn luĭ-dŭt tô 'buh dò tăm-mơsau tămblah tra.
16 Pois os homens juram pelo que lhes é superior, e o juramento, servindo de garantia, para eles, é o fim de toda contenda.
17 Kŭng yơu nư̆n rơi, tŭ Yàng Pô Lơngì khiăng ràng-tơbiă loh-làng rơlau tơ du mơnih hũ đồ-lĕng pơnuaĭ đờm pơguăn thơu mư̆ng hơtai ngă-nìn Pô la 'buh tŭ lơi pơsơlih, nư̆n Pô hũ ngă nìn-kơjăp sơ̆ng sa pơnuaĭ tơpah-sri;
17 Por isso, Deus, quando quis mostrar mais firmemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu propósito, se interpôs com juramento,
18 tô gơnừm tơ dua pơnuaĭ 'buh rơgơi pơsơlih nư̆n — dua pơnuaĭ nư̆n Yàng Pô Lơngì 'buh rơgơi đờm lơ̆r — bloh buơl gudrơi la du mơnih đuaĭ truh pleh dơŭ lăm anih Pô, hũ pơnuaĭ pơluơ-pơrơngài prŏng, sơ̆ng apăn kơjăp pơnuaĭ gơnừm-c̆àng hũ daŭ tơ anaŭ buơl gudrơi.
18 para que, mediante duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, forte alento tenhamos nós que já corremos para o refúgio, a fim de lançar mão da esperança proposta;
19 Buơl gudrơi păng-rơmiă pơnuaĭ gơnừm-c̆àng nư̆n yơu pơsơi boh wah prŏng tơ bơngă-joa, kơđơ̆ng-pràn, nìn-kơjăp, tơma truh gah dơrlăm bơ-yài dơrnìng.
19 a qual temos por âncora da alma, segura e firme e que penetra além do véu,
20 Nư̆n la anih, Yàng Jêsu, Pô nau dơlhơu pơh jơlàn tơ buơl gudrơi, hũ nau tơma, tŭ Pô tơbiă jiơ̆ng mơnih gơnuăr prŏng apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt rài pơdò rài, mơhiơ̆ yơu Melc̆isedek.
20 onde Jesus, como precursor, entrou por nós, tendo-se tornado sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.